Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Музыка индустриясында қайтару – бұл пластинка компаниясының әншінің немесе музыкалық орындаушының шығындарын, мысалы, жазу және насихаттау үшін төлеп, кейіннен осы соманы орындаушының роялтилерінен (сатудан түскен табыстың 15-20 пайызы) алып тастауы. Бұл кең таралған практика, және көптеген жаңа әртістер жақсырақ шарттарға келісімге отыру мүмкіндігі болмағандықтан, оны қабылдауға мәжбүр.
Recoupment, in the music industry, is when a record label pays for a musical artist's expenses, such as for recording and marketing, and later deducts an equal amount from the artist's royalties, which are between 15 and 20 percent of sales revenue. The practice is common, and most new artists have little choice but to accept it since they lack the negotiating power to obtain a better contract.
Мысалдар
Мысалы, бір музыкалық компания бір топқа альбом жазу үшін 250 000 доллар аванс береді делік. Жасаушы сатудың 90%-ын алу үшін осыған келіседі. Сонымен қатар, лейбл альбомның өндірісі үшін белгілі бір стандарттарды анықтайды, мысалы, топ қандай студиялармен жұмыс істейтін болады. Лейбл тіпті авансты ұстап, барлық төлемдерді топ атынан жасайды, бұл қаражаттың келісілгендей қолданылуын қамтамасыз етеді. Басқаша айтқанда, 250 000 доллар авансты топ тек қана қалтасына салмайды, ол альбомды шығаруға және топтың өндіріс кезінде болатын орынды шығыстарына жұмсалады. Альбом жаздырылып, әрқайсысы 10 доллардан 301 000* дана сатылады, 3,01 млн доллар түседі. Диск компаниясы келісілгендей, 90%-ын алады, ал топ өздерінің 301 000 долларымен қалдырады. Бұл – өтемақысыз жағдай. Өтемақымен жағдайда лейбл бұрынғыдай топқа 250 000 доллар береді. Бұрынғыдай, топ (немесе лейбл, топ атынан) барлық авансты лейблдің талаптарына сай альбом шығару үшін жұмсайды. Альбомның 301 000 данасы әрқайсысы 10 доллардан сатылып, 3,01 млн доллар жиналды. Жазу компаниясы сатудан түскен артистердің роялтисінен 250 000 доллар өтемақы алады (артистердің роялтисі 301 000 доллар), содан кейін лейбл барлық қосымша сатудың 90% -ын алады, келісілгендей. Топтың таза табысы 51 000 доллар болса, лейблдің таза табысы 2 709 000 доллар. *Өтемақы келісімдері негізінен жаңа өнерпаздарды немесе сату тарихы дәлелденбегендерді қамтиды, сондықтан 301 000 дана сату өте сирек кездеседі. Әдетте жаңа суретші 10 000 немесе одан аз дана сатады. Бұл жағдайда лейбл 250 000 доллар аванстың тек 100 000 долларын ғана қайтарады, сонымен қатар альбомды әлемге шығару үшін жұмсалған басқа да өтелмейтін шығындарды да өтемеқыға жатқызады.
Suppose that a music label gives a band a $250,000 advance to record an album. The label agrees to do so in return for 90% of the sales. In addition, the label will specify certain standards for production of the album, for example, which studios the band will engage. The label may even hold the advance and make all disbursements on the band's behalf, ensuring the funds are used exactly as agreed. In other words, the $250,000 advance is not simply pocketed by the band it is to be spent on album production and the band's reasonable expenses during production. The album is recorded, and sells 301,000* copies at $10 each, yielding $3.01m. The record company takes 90% of this as agreed, leaving the band with $301,000 of their own. This is the situation without recoupment. With recoupment, the label advances the band $250,000 as before. As before, the band (or the label, on the band's behalf) spends substantially all of the advance to produce an album meeting the label's specifications. The album again sells 301,000 copies at $10 each, yielding $3.01m. The record company recoups $250,000 off the artistes' royalties from sales (artistes royalties are $301,000), and then the label takes 90% of all further sales, as agreed. The band's net is effectively $51,000 while the label's net is $2,709,000. *Recoupment deals primarily involve new artists, or those without a proven sales history, so selling 301,000 copies would be fairly unusual. More typically, 10,000 or fewer copies are sold by a new artist. In this more typical case, the label recoups only $100,000 of the $250,000 advance, along with other non recoupable expenses incurred in getting the album out into the world.