Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Банф ұлттық паркінің басшысы Альберта, Канада. Генерал сэр Говард Дуглас, 3-ші баронет (23 қаңтар 1776 – 9 қараша 1861) – британдық армия офицері, Англияның Госпорт қаласында туған, адмирал сэр Чарльз Дугластың кіші ұлы және Мортон графтарының ұрпағы. Ол ағылшын армиясының генералы, автор, колониялық әкімші және Ливерпульдің парламент мүшесі болды.
the superintendent for Banff National Park in Alberta, Canada
General Sir Howard Douglas, 3rd Baronet, (23 January 1776 – 9 November 1861) was a British Army officer born in Gosport, England, the younger son of Admiral Sir Charles Douglas, and a descendant of the Earls of Morton. He was an English army general, author, colonial administrator and Member of Parliament for Liverpool.
Ерте өмір
1779 жылы анасы Сара Вуд Дугластың қайтыс болуынан кейін Говардты Эдинбург маңындағы әпкесі Хелена Бейли тәрбиеледі. Бала кезінде ол Корольдік теңіз флотына қосылып, әкесі мен ағасының жолын жалғауды армандады. Әкесі оны 13 жасында теңізге алып шығуға келісті, бірақ 1789 жылы Говардты алып кетпек болғанда Эдинбургте инсульттан қайтыс болды. Говардтың қамқорлары оның әскерде қызмет етуі дұрыс деп шешті, сондықтан ол 1790 жылы Вулвичтегі Корольдік әскери академияға түсті. 1794 жылы Корольдік артиллерияда екінші лейтенант болып тағайындалды, ал бірнеше айдан кейін лейтенант атағын алды.
Following the death of his mother, Sarah Wood Douglas, in 1779, Howard was raised by his aunt, Helena Baillie, near Edinburgh. As a boy, he wanted to join the Royal Navy and follow in the footsteps of his father and older brother. His father agreed to take him to sea when he was 13, but Sir Charles died of apoplexy while in Edinburgh just after he arrived to collect Howard in 1789. Howard's guardians thought it better that he serve in the Army instead, and he entered the Royal Military Academy, Woolwich, in 1790. He was commissioned Second Lieutenant in the Royal Artillery in 1794, becoming Lieutenant a few months later.
Ерте мансап
1795 жылы ол Канадаға арналған жобаны басқарып бара жатқанда кемеге оқиға орын алып, Лабрадор жағалауында бүкіл қыс бойы әскерімен бірге тұрды. 1799 жылы Англияға оралған соң көп ұзамай капитан-лейтенант атағына ие болды. Келесі бірнеше жылдағы әскери қызметі барысында ол артиллерияның барлық тармақтарында кезекпен қызмет етті, 1804 жылы капитан болды, одан кейін Хай-Уайкомб қаласында орналасқан Корольдік әскери колледжде (RMC) жартылай жалақымен қызмет етуге жіберілді. 1819 жылы «М. Карноның қорғаныс жүйесінің себептері, қателіктері және бағыттары туралы ескертулер» және келесі жылы «Теңіз артиллериясы туралы трактат» жарық көрді (оның көптеген басылымдары мен аудармалары ойықтандырылған қарулар енгізілгенге дейін жарияланды). 1821 жылы ол генерал-майор шеніне көтерілді. Дугластың Карноға жасаған сындық ескертулері 1822 жылы Вулвичте маңызды эксперимент жүргізуге себеп болды, ал оның «Теңіз артиллериясы» стандартты оқулыққа айналды және шын мәнінде, ол қарастырылған тақырыпқа алғашқы назар аударды.
In 1795 he was shipwrecked while in charge of a draft for Canada, and lived with his men for a whole winter on the Labrador coast. Soon after his return to England in 1799 he was made a Captain Lieutenant. In his regimental service during the next few years, he was attached to all branches of the artillery in succession, becoming Captain in 1804, after which he was placed on half pay to serve at the Royal Military College (RMC), then located at High Wycombe. in 1819, Observations on the Motives, Errors and Tendency of M. Carnots System of Defence, and in the following year his A Treatise on Naval Gunnery (of which numerous editions and translations appeared up to the general introduction of rifled ordnance). In 1821 he was promoted Major General. Douglas's criticisms of Carnot led to an important experiment being carried out at Woolwich in 1822, and his Naval Gunnery became a standard text book, and indeed first drew attention to the subject of which it treated.
Еуропадағы кейінгі мансабы
Еуропаға оралғаннан кейін ол түрлі миссияларда қызмет етті, және осы шамада «Naval Evolutions» атты, желіні бұзу мәселесін қарастыратын даулы еңбегін жариялады. 1835 жылдан 1840 жылға дейін Дуглас, содан кейін GCMG, Иония аралдарының Жоғарғы комиссары болды, онда ол басқа реформалармен қатар жаңа заңдар жинағын енгізді. 1837 жылы генерал-лейтенант, 1840 жылы KCB, 1841 жылы азаматтық GCB, ал 1851 жылы толық генерал атанды. Ол 15-ші (Йоркширдің шығыс бөлігі) жаяу әскер полкіне полковник болып ауысты, және 1861 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қалды. 1842 жылдан 1847 жылға дейін Дуглас Ливерпульден консервативті парламент депутаты (MP) болып сайланды, онда ол әскери және теңіз мәселелері, сондай-ақ астық заңдары туралы пікірталстарға белсенді қатысты. Оған маңызды әскери мәселелер бойынша жиі кеңес сұрап жүрді. Сондай-ақ, «Бу күшімен теңіздегі соғыс» еңбегін жазды.
On his return to Europe he was employed in various missions, and he published about this time Naval Evolutions, a controversial work dealing with the question of breaking the line. From 1835 to 1840 Douglas, then a GCMG, was Lord High Commissioner of the Ionian Islands, where, amongst other reforms, he introduced a new code of laws. In 1837 he became a Lieutenant General, in 1840 a KCB, in 1841 a civil GCB, and in 1851 a full general. when he transferred as colonel to the 15th (the Yorkshire East Riding) Regiment of Foot, a position he held until his death in 1861. From 1842 to 1847 Douglas sat as a Conservative Member of Parliament (MP) for Liverpool, where he took a prominent part in debates on military and naval matters and on the corn laws. He was frequently consulted on important military questions. and On Naval Warfare With Steam
Жеке өмір
1797 жылы Квебек қаласында Дуглас Маргарет (немесе Маргарита) атты қызын дүниеге келтірді, бірақ анасы Кэтрин Нормандоға үйленбеді. 1799 жылы Англияға оралып, сол жылдың шілде айында Джеймс Дундастың қызы Энн Дундасқа үйленді. Олардың он баласы болды: майор Чарльз Дуглас, Джеймс Дундас Дуглас, Говард Дуглас, генерал сэр Роберт Перси Дуглас, Каррдің 4-ші баронеті, пастор Уильям Фредерик Дуглас, Энн Дуглас, Кристина Дуглас, Люси Дуглас, Сара Мэри Харкорт Дуглас және Мэри Дуглас. Сэр Говард Дуглас Тунбридж-Уэллсте қайтыс болды.
In 1797, while in Quebec City, Douglas fathered a daughter, Margaret (or Marguerite), but did not marry the mother, Catherine Normandeau. In 1799, he returned to England, and in July of that year he married Anne Dundas, daughter of James Dundas. They had ten children, Major Charles Douglas, James Dundas Douglas, Howard Douglas, General Sir Robert Percy Douglas, 4th Baronet of Carr, Reverend William Frederick Douglas, Ann Douglas, Christina Douglas, Lucy Douglas, Sarah Mary Harcourt Douglas, and Mary Douglas. Sir Howard Douglas died in Tunbridge Wells.
Құрметтер
Дуглас Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды және Корольдік географиялық қоғамның негізін қалаушылардың бірі болды. Ол Оксфорд университетінен азаматтық құқық бойынша құрметті доктор дәрежесін алды. Өліміне аз уақыт қалғанда ол әскери GCB орденін алудан бас тартты. Оның Ион аралдарының Жоғарғы комиссары лауазымындағы қызметі Корфу аралындағы обелиск арқылы еске алынады.
Douglas was elected a Fellow of the Royal Society, and one of the founders of the Royal Geographical Society. He was awarded an honorary Doctor of Civil Law from the University of Oxford. Shortly before his death he declined the offer of a military GCB. His service as Lord High Commissioner of the Ionian Islands is recognized by an obelisk on the island of Corfu.