Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық солдат (1827–1887)
Капитан Валентин Бейкер, [[Мартин Бейкер
British soldier (1827–1887)
Captain Valentine Baker, of [[Martin Baker
Валентин Бейкер (сондай-ақ Бейкер Паша деп белгілі) (1 сәуір 1827 – 17 қараша 1887) британдық солдат және сэр Сэмюэл Бейкердің кіші інісі болған.
Valentine Baker (also known as Baker Pasha) (1 April 1827 – 17 November 1887), was a British soldier, and a younger brother of Sir Samuel Baker.
Өмірбаян
Бейкер Глостерде және Цейлонда білім алды, ал 1848 жылы Цейлон мылтығына прапорщик болып кірді. Көп ұзамай 12-ші лансерлерге ауысты. Ол сол полкпен 1852–1853 жылдардағы 8-ші Кап жағалау соғысында белсенді қызмет атқарды. Қырым соғысында Бейкер Черная өзенінің шайқасында және Севастопольдің құлауында болды, ал 1859 жылы 10-шы гусарлық полкінде майор болды, бір жылдан кейін ғана полк командирі болды. Ол бұл лауазымда 13 жыл бойы болды, осы кезеңде оның әскерінің ең жоғары тиімділігіне қол жеткізілді, ал полк шеңберінен тыс, жазбалары арқылы өз саласына үлкен пайда келтірді. Ол 1866 және 1870 жылдардағы соғыстарды неміс әскерлерімен бақылаушы ретінде бастан өткерді, ал 1873 жылы досы Фред Бернабимен бірге Хорасан арқылы танымал саяхатқа шықты. Ол Хиуа хандығына жетпесе де, саяхаттың нәтижесі саяси, географиялық және әскери ақпараттың көптеген деректерін берді, әсіресе Ресейдің Орталық Азиядағы ықпалын күшейтуі туралы. 1874 жылы ол Англияға оралып, Альдершотта штабтық қызметке тағайындалды. Келесі жылы Бейкердің британдық армиядағы мансабы бір даудан кейін аяқталды. Ол пойыз вагонында жас әйелге шабуыл жасады деген айыппен тұтқындалды. Әйел, Ребекка Кейт Дикинсон, қашып құтылу үшін вагоның сыртына ілініп қалды. Іс сотқа жетті және көпшіліктің қызығушылығын тудырды. Бейкер өзін қорғамады және бір жылға түрмеге жабылып, 500 фунт стерлинг айыппұл төледі. Одан кейін ол қызметтен босатылды. Екі жылдан кейін Англиядан кетіп, Ресейге қарсы соғыста Осман әскеріне қызметке кірді. Бастапқыда Османдық жандармериясында жоғары лауазымда болған ол көп ұзамай Мехмед Али пашаның штабына ауыстырылды, содан кейін жаяу әскер дивизиясының қолбасшылығын алды. Осы дивизиямен Бейкер Гурко әскеріне қарсы Ташкент түбіндегі артқы шегініс шайқасын жүргізді. Осы ерлігі үшін ол ферик (генерал-лейтенант) шеніне көтерілді және Сүлейменнің артқы шегінісіне басшылық етуді жалғастырды. Бітіспес бұрын ол Арменияда әкімшілік қызметке орналасты, онда 1882 жылға дейін қызмет етті. Осы жылы оған жаңадан құрылған Египет армиясының қолбасшылығы ұсынылды, ол оны қабылдады. Алайда, Каирге келгеннен кейін ұсыныс қайтарылып алынды және ол тек Египет полициясының басшылығына ие болды. Бұл лауазымда ол өзінің күшінің басым бөлігін жандармерияны даярлауға жұмсады, оның таза әскери күштердің резерві болатынын түсінді. Судандағы соғыс басталғанда, Бейкер 3500 әскермен Токарды құтқаруға асығып, Эль-Теб қаласында Осман Дигнаның әскерімен кездесті. Оның әскері алғашқы шабуылда үрейленгендіктен қырғынға ұшырады. Бейкер өзінің бірнеше офицерлерімен бірге қатал шайқаста қашып шығуға қол жеткізді, бірақ оның күші жойылды. Біраз уақыттан кейін британдық әскерлер Суакинге келді, ал сэр Джеральд Грэм шабуылға шықты. Бейкер-паша британдық күштерге жетекшілік етіп, оларды жеңіліске ұшыраған жерге қарай бастады, ал Эль-Тебтің екінші шайқасында жараланды. Ол 1887 жылы қайтыс болғанға дейін Египет полициясының басшысы болып қалды.
Baker was educated in Gloucester and in Ceylon, and in 1848 entered the Ceylon Rifles as an ensign. He soon transferred to the 12th Lancers, and saw active service with that regiment in the 8th Cape Frontier War of 1852–1853. In the Crimean War, Baker was present at the Battle of Chernaya River and at the fall of Sevastopol, and in 1859 he became major in the 10th Hussars, succeeding only a year later to the command. This position he held for 13 years, during which period the highest efficiency of his men was reached, and outside the regiment he did good service to his arm by his writings. He went through the wars of 1866 and 1870 as a spectator with the German armies, and in 1873 he started upon a famous journey through Khorasan with his friend Fred Burnaby. Although he was unable to reach the Khanate of Khiva the results of the journey afforded a great deal of political, geographical and military information, especially as to the advance of Russia in Central Asia. In 1874, he was back in England and took up a staff appointment at Aldershot. The following year, Baker's career in the British army was ended by a scandal. He was arrested on a charge of indecent assault upon a young woman in a railway carriage. The woman, Rebecca Kate Dickinson, ended up clinging to the outside of the carriage to escape him. The matter went to trial and there was much public interest. Baker offered no defence, and was sentenced to a year's imprisonment and a fine of £500. He was then dismissed from the service. Two years later, having left England, he entered the service of the Ottoman Army in the war with Russia. At first in a high position in the Ottoman Gendarmerie he was soon transferred to Mehmed Ali Pasha's staff, and thence took command of a division of infantry. With this division, Baker sustained the rearguard action of Tashkessen against the troops of Gourko. Promoted Ferik (lieutenant general) for this feat, he continued to command Suleiman's rearguard. After the peace he was employed in an administrative post in Armenia, where he remained until 1882. In this year he was offered the command of the newly formed Egyptian Army, which he accepted. On his arrival at Cairo, however, the offer was withdrawn and he obtained command only of the Egyptian police. In this post he devoted by far the greater amount of his energy to the training of the gendarmerie, which he realised would be the reserve of the purely military forces. When the war in Sudan broke out, Baker, hastening with 3500 men to relieve Tokar, encountered the enemy under Osman Digna at El Teb. His men becoming panic stricken at the first rush were slaughtered. Baker himself with a few of his officers succeeded by hard fighting in cutting a way out, but his force was annihilated. British troops soon afterwards arrived at Suakin, and Sir Gerald Graham took the offensive. Baker Pasha accompanied the British force, guiding it on its march to the scene of his defeat, and at the desperately fought second battle of El Teb he was wounded. He remained in command of the Egyptian police until his death in 1887.
Шығармалары
Оның жазған кітаптарының ішінде: "Біздің ұлттық қорғанымыз" (1860), "Болгариядағы соғыс, жеке тәжірибем" (Лондон, 1879), "Шығыстағы бұлттар" (Лондон, 1876).
Among the books he wrote are Our National Defences (1860), War in Bulgaria, a Narrative of Personal Experience (London, 1879), Clouds in the East (London, 1876).
Отбасы
Ол 1865 жылдың 13 желтоқсанында Аберфордтағы Поттертон Холлдың иесі Фрэнк Вормалдтың жалғыз қызы Фанниге үйленді. Осы некеден екі қыз дүниеге келді, олардың кішісі ғана әкесінен кейін тірі қалды және сэр Джон Карденге, баронетке үйленді.
He married, on 13 December 1865, Fanny, only child of Frank Wormald of Potterton Hall, Aberford, by which marriage there were two daughters, the younger of whom only survived her father and married Sir John Carden, bart.