Кіріспе
19 ғасырдағы британ армиясының Новая Шотландия офицері, генерал сэр Уильям Фенвик Уильямс, 1-ші барон (4 желтоқсан 1800 – 26 шілде 1883) Виктория дәуірінде британдықтар үшін Новая Шотландияның әскери жетекшісі болды. Уильямс Қырым соғысы кезінде Карс қаласын қорғағандығымен есімдеріне іңірді. Ол және басқа британдық офицерлер нашар жабдықталған түрік әскерін генерал Муравьевтың қоршаудағы қалаға жасаған үш айлық шабуылдарынан қорғануға шабыстандырды, нәтижесінде 6000 ресейлік әскерінен жарақат алды. Аштық, аурулар және оқ-дәрі тапшылығына байланысты олар капитуляциялауға мәжбүр болды. Бірақ олар өз шарттарымен капитуляциялады, офицерлерге қылыштарын сақтап қалуға рұқсат берілді. Уильямс Рязаньде түрмеге қамалған, бірақ оған жақсы қарады және 1856 жылы Қырым соғысы аяқталғанда босатылды. Отанына қайтқанға дейін ол патша Александр II-ге таныстырылды. Уильямсқа көптеген құрмет көрсетілді, ал 1865–1867 жылдары ол туған жері – Новая Шотландияның алғашқы вице-губернаторы болып тағайындалды.
General Sir William Fenwick Williams, 1st Baronet (4 December 180026 July 1883) was a Nova Scotian military leader for the British during the Victorian era. Williams is remembered for his defence of the town of Kars during the Crimean War. He with other British officers inspired the poorly equipped Turkish soldiers to repel Russian attacks by General Murav’ev on the besieged town for three months, causing 6,000 Russian casualties. They were forced to surrender due to starvation, disease and shortage of ammunition. However, they surrendered on their own terms, with the officers being allowed to retain their swords. Williams was imprisoned at Ryazan, but he was treated very well and released at the end of the Crimean War in 1856. Before returning home he was introduced to Tsar Alexander II. Many other honours were bestowed upon Williams, and in 1865–1867, he was appointed the first Lieutenant Governor of Nova Scotia, where he was born.
Ерте өмір
Ол Новая Шотландияның Аннаполис Рояль қаласында, Канаданың Новая Шотландиядағы Галифакс қаласындағы казарма шебері, генерал-комиссар Томас Уильямстың екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Дегенмен, оның Кент және Стратхарн герцогы, принц Эдуардтың заңды емес ұлы екені туралы кеңінен тараған әңгімелер болды; бұл оны патшайым Викторияның туған бауыры ететін еді. Уильямс бұл туралы ешқашан мәлімдеме жасаған жоқ, бірақ бұл рас емес деп саналады.
Мансап
Уильямс Вулвичтегі Корольдік әскери академияда білім алған. 1852 жылы КБ орденімен марапатталды. Өмір бойы зейнетақымен барондық атағы, KCB ордені, Құрмет легионының және Меджидие орденінің үлкен крестері, Лондон қаласының құрметті азаматтығымен бірге табыс етілген қылыш, сондай-ақ Оксфорд университетінің DCL құрметті ғылым докторы атағы оған берілген наградалардың арасында болды. 1855 жылғы қарашада Ресейдегі тұтқындықтан оралғаннан кейін генерал-майор шеніне көтеріліп, Вулвич қаласының әскери басшысы болды және 1856 жылдан 1859 жылға дейін парламентте Кальне округін өкілдік етті. Америка Азамат соғысының алдында, 1859 жылдан 1864 жылға дейін Солтүстік Америкадағы Бас қолбасшы лауазымын атқарды және қарым-қатынас нашарлаған жағдайда АҚШ-пен соғысқа дайындық жұмыстарын жүргізуге жауапты болды. Қарым-қатынастардың ең шиеленіскен кезеңі Трент оқиғасы кезінде болды. 1864 жылы генерал-лейтенант шеніне көтеріліп, Корольдік артиллерияның полковник-командирі болып тағайындалды.
Басқарушылықтар
Ол 1865 жылдан 1867 жылға дейін Новая Шотландияның губернаторы болды. 1867 жылы Канада Конфедерациясы құрылғаннан кейін Уильямс Новая Шотландияның бірінші лейтенант-губернаторы ретінде қызметін жалғастырды, сондай-ақ 1870 жылдың қыркүйегінен 1876 жылға дейін Гибралтар губернаторы болды. Ол 1871 жылы GCB орденімен марапатталды және 1881 жылы Лондон мұнарасының констеблі болды.
Кейінгі өмірі
Ол 1883 жылғы 26 шілдеде Палл Моллдегі қонақ үйде қайтыс болды және Бромптон бейістігінде жерленді. Уильям Гуш салған портрет Галифакс, Новая Шотландиядағы Парламент үйі үшін салынды және бүгінгі күнге дейін Галифакстағы Провинция үйінде ілінген.