Кіріспе

Британдық Үндістан армиясының генералы сэр Уильям Стивен Александр Локхарт (2 қыркүйек 1841 – 18 наурыз 1900) – британдық Үндістан армиясындағы британдық генерал.

Әскери мансап

Локхарт Шотландияның Ренфрушир округіндегі Инчиннан қаласындағы пасторлық үйінде дүниеге келді. Оның әкесі доктор Лоуренс Локхарт (1795–1876) – дін қызметкері болған. Локхарттың қарындасы Джон Гибсон Локхарт, сэр Уолтер Скотттың белгілі жазушысы, ақыны және өмірбаяын жазушысы. Оның анасы Луиза Блэр (1847 жылы қайтыс болды) – Глазгодағы өндіруші Дэвид Блэрдің қызы. Екі үлкен ағасы да әскери қызметтен өткен: Мильтон Локхарттың генерал-майоры Дэвид Блэр Локхарт (1829–1906) және подполковник Лоренс Уильям Максвелл Локхарт (1831–1882). 1858 жылы 44-ші Бенгал тума әскеріне қабылданды. Ол Үндістан көтерілісінің соңғы айларында, Бутан науқанында (1864–66), Непьер басшылығымен Абиссиния экспедициясында (1867–68; хабарламаларда есімдері тілге алынған) қызмет етті. 1868 жылы капитандыққа жеткен соң Хазара қара тау экспедициясына (1868–69; хабарламаларда есімдері тілге алынған) қатысты. 1869–1879 жылдары Бенгалиядағы көмекші және генерал-квартирмейстердің орынбасары болып жұмыс істеді. 1877 жылы майор болып, Ачехтегі (бұрынғы Ачин) Голланд армиясының әскери атташесі болып тағайындалды. Мұнда ол жауынгерлік қимылдарға қатысты, қызбадан ажалға сырғып кетіп, Голланд экспедициялық кресімен марапатталды. Ол Хайбер жолының басқарушысы болды және 1878–1880 жылдардағы екінші ағылшын-ауған соғысына қатысты, осы қызметі үшін хабарламаларда есімдері тілге алынып, Бат орденінің серігі (CB) атағымен марапатталды. 1880–1885 жылдары штаб-пәтердегі барлау бөлімінде генерал-квартирмейстердің орынбасары қызметін атқарды, осы кезеңде 1883 жылы полковник атағын алды. 1885–1886 жылдары Локхарт миссиясын басқарды, ол Хиндукуш тауларын зерттеумен айналысты. Үшінші Бірма соғысында (1886–87) бригадаға қолбасшылық етті, Бат орденінің серігі (KCB) және Үндістан жұлдызы орденінің серігі (CSI) атағын алды, сондай-ақ үкіметтен алғыс алды. Бес жыл бойы таулы тайпаларға қарсы түрлі жорықтарға қатысты. 1894–95 жылдардағы Вазиристан жорығынан кейін Үндістан жұлдызы орденінің серігі (KCSI) атанды. 1896 жылы толық генерал болды, ал 1897 жылы Африди және Мохманд тайпаларына қарсы күреске басшылық етіп, қиын Тира экспедициясын ұйымдастырды.

Өлім

Ол 1900 жылдың 18 наурызында Калькуттада қызмет етіп жүргенде маляриядан қайтыс болды. Оның жерлеу рәсімі келесі күні өтті, ал қызметті Калькутта епископы Джеймс Веллдон, сондай-ақ Харроу мектебінің бұрынғы директоры басқарды. Локхарттың жақын досы Лорд Керзон (Вице-король) жерлеу рәсіміне қатысты. Локхарт екі рет үйленген.