Кіріспе

Fossato di Vico – Италиядағы Перуджа провинциясындағы Умбрия облысының қаласы және коммунасы. Бұл қала Мұталы тауының ортаңғы беткейінде, теңіз деңгейінен 581 метр биіктікте орналасқан. Ол ежелгі Римдік Виа Фламиниа жолының жалғасы болып табылатын SS3 тас жолының жанында, Гуальдо Тадинодан (оңтүстікке қарай 7 км), Сигильодан (солтүстікке қарай 6 км), Фабрианодан (шығысқа қарай 15 км) және Губбиодан (батысқа қарай 20 км) қашықтықта жатыр. Көне заманда Виа Фламинианың бір тармағы осы қаладан өткен болуы мүмкін.

Тарих

Коммуна аумағында ежелгі Умбрия тілінде Деа Купраға арналған қысқа жазуы бар сирек қола тақта табылды, бұл Римге дейінгі тұрғын орынның куәсі. Римдік іздер де табылды, бірақ олардың саны мен шоғырлануы Фоссатоны көне Хелвиллмен нақты анықтауға жеткіліксіз, оның орны әлі белгісіз: басты талапкерлердің бірі – Сигильо. Дегенмен, Фоссато ерте орта ғасырларда мекенделгені белгілі, ол Византия дәлізінің оңтүстік шебі болған, және аты да оны растайды: «фоссато» италия тілінде «қазан» деген мағына береді, бұл сирек кездесетін жер аты емес, көбінесе шағын арналарда кездеседі, бірақ Фоссато ди Вико су арнасы жоқ тік жарлы жерде орналасқан, сондықтан жергілікті тарихшылар бұл атау латын (және Византия грек) тіліндегі «фоссатум» – бекітілген қорғаныс қазбасынан шыққан деп болжайды. «Ди Вико» деген толықтыру 1862 жылы Сполето герцогтығының ақсүйектерінің құрметіне қосылды. Фоссато 9 ғасырда Ночера графтығының құрамына кірді, ал Викодан кейін қазіргі қаланы салған Булгарелли әулетінің меншігіне өтті. 1386 жылы ол еркін коммунаға айналды, ал 1540 жылы Папа мемлекетіне қосылды.

Негізгі көрікті жерлер

Төмендегі жазықта екі рим көпірі қазірге дейін сақталған; екеуі де Фламиния жолымен байланысты. Қала қабырғалары кеш орта ғасырға жатады және егер кең арбалар жүре алатын жабық қоршау жолы болмағанда, ерекше қызығушылық тудырмас еді: ол қаланы қоршау кезінде жабдықтау үшін салынған. Қаланың ең жоғары тұсындағы қираған мұнара ең көне құрылым ретінде мұқият сақталып келеді, және кейбіреулер оны византиялық деп есептейді, бірақ бұған дәлел жоқ. Басты шіркеулер: С. Себастьяно, 16 ғасырлық, 1997 жылғы Умбрия және Марке жер сілкінісінен зардап шеккен, бірақ дереу қалпына келтірілген; С. Пьетро, бұрынғы шіркеу, ортағасырлық; С. Бенедетто, сондай-ақ ортағасырлық, фрескалары бар; және Ла Пьяггиола, мақсат-мүддесі белгісіз кішкентай дауыстық шапкіш, бірақ тәуітшілдер бауырластығына тиесілі болуы мүмкін: оның қабырғаларында қаладағы ең көрнекті ортағасырлық фрескалары сақталған. Сондай-ақ жазықта Мадонна делла Геа киелі орны да бар.

Экономика

Коммунаның экономикалық қозғалтқышы – төменгі жазықта орналасқан Osteria del Gatto бөлімшесі, онда бірнеше зауыт бар (ірімшік, қаптама материалдары). Қала экономикасының ерекшелігі – муниципалитет Cima del Mutali төбесінен соққан желді пайдаланып, электр энергиясын өндіру үшін екі жел жетегінің құрылысын жүктеді; Fossato электр энергиясын таза экспорттаушы болып табылады, ал орнатылған қондырғы жергілікті биліктің жұмысын қаржыландыруға пайда әкеледі.