Кіріспе

Ферменттер класы
α глюкуронидаза

инфобокс протеин
| атауы = β Глюкуронидаза
| сурет сипаттамасы = β Глюкуронидазаның асимметриялық бірлігі, белсенді ортақ қалдықтары Glu451, Tyr504 және Glu540, сондай-ақ қолдау көрсетуі мүмкін Asn450 қалдығын көрсетеді. Адам β глюкуронидазасы – глюкуронидазаның бір түрі (гликозидазалар отбасының 2-ші мүшесі), ол гепаран сульфаты сияқты мукополисахаридтердің (гликозаминогликандар деп те аталады) тотықпайтын ұшынан β-D глюкурон қышқылының қалдықтарын гидролиздеуге катализдейді. Адам β глюкуронидазасы лизосомада орналасқан. Ішекте β глюкуронидаза конъюгацияланған билирубинды қайта сіңу үшін конъюгацияланбаған түріне айналдырады. β Глюкуронидаза ана сүтінде де кездеседі, бұл нәрестелердің сарғаюына себеп болуы мүмкін. Адамдарда бұл ақуызды GUSB гені, ал бактерияларда uidA гені кодтайды.

Құрылымы

Адамның β глюкуронидазасы протеолизден бұрын C терминалынан 18 аминқышқылы алынып тасталып, 78 кДа мономерін қалыптастыру үшін 80 кДа мономер (653 аминқышқылы) ретінде синтезделеді. β Глюкуронидаза 332 кДа гомотетрамер түрінде кездеседі. β Глюкуронидаза бірнеше ерекше құрылымдық формацияларды қамтиды, соның ішінде β баррельдің желе ролл баррелі және TIM баррелі деп аталатын түрі бар. Бұл гомологиялық байланыс, гликозидазалардың көбінесе екі қышқыл қалдықтармен катализделген гидролизді орындайтындығы туралы біліммен бірге, механикалық гипотезаның дамуына мүмкіндік берді. Бұл гипотеза екі глутамин қышқылы қалдықтарының Glu540 және Glu451 тиісінше нуклеофильдік және қышқыл қалдықтар болып табылатынын, ал тирозин қалдығы Tyr504 да катализге қатысатынын болжайды. Бұл гипотезаны қолдай отырып, осы үш қалдықтың кез келгеніндегі экспериментальді мутациялар ферменттік белсенділіктің айтарлықтай төмендеуіне әкеледі. Азид қосылғаннан кейін E451A мутантты ферментінің (онда Glu451 аланин қалдығымен алмастырылған) белсенділігінің жоғарылауы Glu451 қышқыл/негіз қалдығы екенін көрсетеді. Зерттеушілер өте тұрақты аралық сатыға енген субстраттың гидролизінен кейін белгіленген β глюкуронидаза пептидтерін талдау арқылы Glu540 нуклеофильді қалдық екенін анықтады. β глюкуронидаза қолданатын нуклеофильді алмастырудың нақты түрі белгісіз болғанымен, гликозидаза отбасындағы олардың гомологтарының механизмдері туралы мәліметтер бұл реакциялар сапалық тұрғыдан SN2 реакциялары екенін көрсетеді. Реакциялар оксокарбений ионының сипаттамалары бар өтпелі күй арқылы өтеді. Бастапқыда, оксокарбенийге тән өтпелі күйдің ерекшелігіне байланысты, бұл механизмдер дискретті оксокарбений ионы аралық түрі арқылы өтетін SN1 реакциялары деп есептелді. Алайда, соңғы мәліметтер оксокарбений иондық күйлерінің өмір сүру ұзақтығы 10 фемтосекундтан 0,1 наносекундқа дейін (байланыс тербеліс периодының ұзақтығына ұқсас) екенін көрсетеді. Бұл өмір сүру ұзақтығы реакция аралықтарына жатқызуға тым қысқа. Осы деректерге сүйенсек, бұл реакциялар SN1 сияқты көрінсе де, олардың өтпелі күйлерінің оксокарбений ионы сипаттамаларына байланысты сапалық тұрғыдан SN2 реакциялары болуы керек. Сурет: бета глюкуронидазадағы Asn 450 белсенділігінің болжамы. JPG. β-глюкуронидазаның қант субстратын тұрақтандыруда сақталған Asn450 қалдығының болжамды белсенділігі. Сурет: Адам бета-глюкуронидазасындағы мүмкін тұз көпірі. Адамның бета глюкуронидазасындағы Glu352 және Arg216 арасындағы әлеуетті тұз көпірі. Жақында зерттеушілер бета глюкуронидаза белсенділігінің жетіспеушілігін көрсететін мысық отбасын анықтады. Белсенділіктің төмендеуінің себебі E351K мутациясы (Glu351 лизин қалдығына мутацияланады) екені анықталды. Glu351 сүтқоректілерде сақталады, бұл қалдықтың маңызды функциясын көрсетеді. Адамның рентгендік кристалдық құрылымын зерттеу нәтижесінде бұл қалдық (адам ферментіндегі Glu352), TIM баррелінің түбінде терең орналасқан, ферменттің үшінші құрылымын тұрақтандыруда маңызды болуы мүмкін екені анықталды. Кристалдық құрылымда ақуыздың желе-ролл доменінің мүшесі Arg216 Glu352мен тұз көпірін құрайды; сондықтан Glu352 ферменттің екі түрлі үш өлшемді домендерінің өзара әрекеттесуін тұрақтандыруға қатысады. Молекулалық графикалық суреттер Калифорния университеті, Сан-Францискодағы Биокомпьютерлік, визуализациялық және информатика ресурсынан алынған Chimera пакетін пайдалана отырып жасалды.