Кіріспе

Американдық театр режиссері және хореограф Уолтер Бобби (18 қараша 1945 жылы туған) – американдық театр режиссері, хореограф, сонымен қатар кейде актер және биші. Бобби Бродвей мен Бродвейден тыс жерлерде мюзиклдер мен пьесаларды қойған, ал Нью-Йорк қалалық орталықтың Encores! концерттік сериясының көркемдік жетекшісі болды. Ол "Чикаго" мюзиклінің Бродвейдегі ұзаққа созылған қайта қойылымын режиссерлік етті. Оның ең әйгілі актерлік рөлі – 1992 жылы Бродвейде қайта қойылған "Жігіттер мен қуыршақтар" спектакліндегі Найсли Найсли Джонсон рөлі.

Ерте өмір

Бобби Пенсильвания штатының Скрантон қаласында дүниеге келді, Скрантон университетінде оқыды және Америка католик университетінде аспирантураны бітірді. Оның отбасы поляк католиктері еді, ал әкесі көмір шахтасында жұмыс істеген. Бобби театрда жұмыс істеуге оны не шабытандырғанын былай түсіндіреді: "Менің алғашқы Бродвей шоуым, шамамен 1964 жылы, "Негізгі күш салмай бизнесте қалай табысқа жету керек" болды. Мен Пенсильваниядағы колледжден Нью-Йоркке Дүниежүзілік көрмеге келдім. Мен сол жерде отырғанымды жақсы есімде сақтаймын – мені тіпті орындықта ұстап тұруға тура келді, соншалықты қызығушылықпен қарадым. Ол күні мен Нью-Йоркке қайта оралуым керек екенін түсіндім, ал менің істегім театр еді. Ол мені өзгертіп жіберді."

Орындаушы

Актер ретінде Бобби 1972 жылы Бродвейдегі "Grease" қойылымында Роджер рөлін сомдады. Ол 1976 жылы Бродвейде қайта жаңғырған "Going Up" спектаклінде де ойнады, ал 1987 жылы "Anything Goes" спектаклінде Лорд Оукли рөлінде көрінді. Сонымен қатар, ол 1992 жылы қайта жаңғырған "Guys and Dolls" Бродвей қойылымында Nicely Nicely Johnson рөлін ойнады, бұл рөлі үшін "Drama Desk Award" сыйлығының "Музыкалық спектакльдегі ең үздік эпизодтық актер" номинациясына ие болды. Ол 1989 жылы Бродвейден тыс "Assassins" қойылымында да қатысты. Бобби 1995 жылы Карнеги залында өткен "Anyone Can Whistle" концерттік қойылымында бақылаушы Шуб рөлін сомдады.

Жазушы және режиссер

1993 жылы Бобби Роджерс пен Хаммерштейннің «A Grand Night for Singing» ревюінің «Roundabout Theatre» қойылымы үшін кітап жазып, режиссерлік етті. Осы жұмысы үшін ол «Музыкалық қойылымның ең жақсы кітабы» номинациясында «Тони» сыйлығына ие болды. «The New York Times» газетінің сыншысы Боббидің режиссерлік шеберлігі туралы: «Ол Бродвейдегі қойылымға керемет еркіндік сыйлап, актерлерді әртүрлі топтарда минимал қатаңдықпен және поздарсыз еркін қозғалады», – деп жазды. «Боббидің қолында әндер бір-бірін толықтыратын, жеңіл әрі көңілді тізбектей ағылып жатыр». Содан кейін ол 1996 жылы Энн Рейнкинг пен Бебе Невирт қатысқан «Чикаго» мюзиклінің Бродвейдегі қайта жандандырылуын қойды. Боббидің 1996 жылғы «Чикаго» қойылымының идеясы City Center Encores! концерттік өндірісінен туындаған. Концерт сәтті өтті, ал мюзикл түпкілікті Encores! актерлерімен бірге тікелей Бродвейге көшті. Бен Брентли Encores! концертін қарап: «Уолтер Бобби режиссерлік еткен және Энн Рейнкинг хореографиялаған, сонымен қатар басты рөлде ойнаған «Чикаго» әлі де арзан вискидей өткір, бірақ бірге шамданның көпіргендей тартымды», – деп жазды. Ол «Чикаго» мюзиклі үшін «Ең жақсы режиссура» номинациясында «Тони» сыйлығын жеңіп алды. Бобби 1998 жылы «Футлуз» мюзиклінің Бродвей қойылымын режиссерлік етті және кітаптың авторының бірі болды. 2002 жылы ол Гудспид опера театрында қойылған «The Road to Hollywood» атты жаңа мюзиклдің кітабын жазып, режиссерлік етті. Бобби 2004 жылы Алек Болдуин мен Энн Хеш қатысқан «ХХ ғасыр» қойылымын, сондай-ақ 2005 жылы Кристина Апплегейтпен бірге «Sweet Charity» мюзиклінің қайта жандандырылуын, ал 2006 жылы «High Fidelity» мюзиклін қойды. Бобби сонымен қатар 2005 жылы Карнеги залының игілігі үшін Реба МакЭнтайр мен Брайан Стокс Митчеллдің қатысуымен өткен «South Pacific» концертін қойды. Ол режиссерлік еткен «White Christmas» мюзиклі 2008 жылдың қарашасынан 2009 жылдың қаңтарына дейін және 2009 жылдың қарашасынан 2010 жылдың қаңтарына дейін Бродвейде шектеулі уақыт ішінде көрсетілді. Бобби 2009 жылы «Музыкалық қойылымның үздік режиссері» номинациясында Drama Desk Award сыйлығына ие болды. Бобби 2009 жылы Эван Смиттің «The Savannah Disputations» пьесасының Нью-Йорктегі тұңғыш көрсетілімін Бродвейден тыс «Playwrights Horizons» театрында Мэрилуиза Берк, Дана Айви, Келли Оверби және Рид Бирни қатысуымен қойды. Аймақтық театрда ол 2010 жылы Кеннеди орталығында Терренс МакНаллидің «Golden Age» атты жаңа пьесасын қойды.

Көркемдік жетекші

Боби 1995 және 1996 жылдары Нью-Йорк қаласының Энкорс орталығының концерттік сериясының көркемдік директоры болды, сондай-ақ «Фиорелло!» (1994), «Тендерлойн» (2000) және «Алтын бала» (2002) сахналық концерттерін қойды. «Du Barry Was a Lady» (1996) үшін ол кітапты бірлесіп бейімдеді. 2008 жылы «No, No, Nanette» қойылымын режиссерлік етті. 2007 жылы «Face the Music» спектаклінде ойнады, ал «The New York Times» сыншысы былай деп жазды: «Мырза Бобиге соңғы, құрметпен айтылар сөз, оның мансабы «Чикаго» қойылымын Энкорс! сериясы үшін сахнаға қойғаннан кейін өзге бағытқа бұрылды. Бұл қойылым Бродвейде үлкен жетістікке ие болды. Ол шаршаған Хэл Рейсман рөлінде ескіше көрінетін эпизодтарға да жаңа өмір сыйлайды».