Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1825–1897)
British politician (1825–1897)
Джон Джордж Додсон, 1-ші барон Монк Бретон, ПК (18 қазан 1825 – 25 мамыр 1897), 1884 жылға дейін Джон Джордж Додсон деп белгілі болған британдық либерал саясаткер. Ол 1865 жылдан 1872 жылға дейін Ways and Means төрағасы (Халық қамалының спикерінің орынбасары) болды, ал кейін Уильям Эварт Гладстон басшылығымен Қаржы министрлігінің қаржы хатшысы, Жергілікті басқару кеңесінің төрағасы және Ланкастер герцогтігінің канцлері қызметтерін атқарды. 1884 жылы ол барон Монк Бретон титулымен көтерілді.
John George Dodson, 1st Baron Monk Bretton, PC (18 October 1825 – 25 May 1897), known before 1884 as John George Dodson, was a British Liberal politician. He was Chairman of Ways and Means (Deputy Speaker of the House of Commons) between 1865 and 1872 and later held office under William Ewart Gladstone as Financial Secretary to the Treasury, President of the Local Government Board and Chancellor of the Duchy of Lancaster. In 1884 he was elevated to the peerage as Baron Monk Bretton.
Өмірбаян және білім
Додсон Лондонның Санкт-Джордж Ганновер сквер шіркеуінің аркасының судьясы және деканы болған сэр Джон Додсонның жалғыз ұлы еді. Оның анасы – Джордж Пирсонның қызы, дәрігер және Корольдік қоғамның мүшесі Фрэнсис Присцилла. Ол 1837–1842 жылдары Итон оқу орнында білім алған, онда 1842 жылы француз және итальян тілдерінен ханзада-консорттың сыйлығын жеңіп алды, ал 1841 және 1842 жылдары француз және неміс тілдерінен екінші орынды иеленді. Кейіннен ол 1876–1880 жылдары осы оқу орнының профессоры болды. 1843 жылдың 9 маусымында Оксфордтың Крайст-Черч колледжіне қабылданды (BA 1847, MA 1851), үздік нәтиже көрсетті және 1853 жылы Линкольн Инн адвокаттық колледжінде адвокаттық практикаға қабылданды. Оның Итондағы бір курстастарының арасында Уильям Джордж Маунт және Кимберли графы болды.
Dodson was the only son of Sir John Dodson, a judge and Dean of the Arches of St George's Hanover Square Church, London. His mother was Frances Priscilla, daughter of George Pearson, MD, FRS. He was educated at Eton (1837–1842), where he won HRH the Prince Consort's Prize for French and Italian in 1842, and came second for French and German in 1841 and 1842, and was later a Fellow (1876–1880). He matriculated at Christ Church, Oxford on 9 June 1843, (BA 1847, MA 1851), got a First, and was called to the Bar, Lincoln's Inn, in 1853. His exact contemporaries at Eton included William George Mount and the Earl of Kimberley.
Саяси мансап
Додсон 1852 жылы Шығыс Сассекс округінен үміткер болып, жеңіліске ұшырады (ол 1637 дауыспен үшінші орын алды, Август Элиотт Фуллер 2155 дауыспен және Чарльз Хей Фревен 1974 дауыспен одан озып кетті), сондай-ақ 1857 жылғы наурыз айында да сайлауға түсті, бірақ 1857 жылғы сәуірде осы округтен сайланды. Ол бұл мандатты 1874 жылға дейін сақтап қалды. 1865 жылғы ақпаннан 1872 жылғы сәуірге дейін ол Ways and Means төрағасы (Азаматтар палатасы спикерінің орынбасары) қызметін атқарды және 1872 жылы Тайлық кеңеске қабылданды. 1873 жылы Уильям Эварт Гладстонның либералдық үкіметінде Қаржы хатшысы болып тағайындалды, ал үкімет келесі жылы құлағанға дейін осы лауазымды иеленді. 1874 жылы Додсон Честерден парламентке сайланды және 1874 жылдан 1876 жылға дейін Мемлекеттік есептер комитетінің төрағасы болды. 1880 жылы ол тағы да Честерден сайланды және Гладстонның екінші үкіметінде Жергілікті басқару кеңесінің президенті болып тағайындалды. Сол кездегі қағидаларға сәйкес, ол өз сайлау округінде қайтадан сайлауға түсуге міндетті болды. Додсон лайықты түрде сайланды, бірақ бастапқы сайлаудан кейін көп ұзамай, шағым бойынша жарамсыз деп жарияланды. Бұл оны басқа округтен қайта сайлануға итермеледі. Шілдеде ол Скарбородан сайланды және 1884 жылға дейін осы мандатты сақтап қалды. Додсон 1882 жылға дейін Жергілікті басқару кеңесінің президенті болды, содан кейін 1882 жылдан 1884 жылға дейін Ланкастер герцогтігінің канцлері қызметін атқарды. 1884 жылғы 4 қарашада ол Сассекс графтығындағы Кониборо және Хёрстпиерпойнттен барон Монк Бретон атанды. Лорд Монк Бретон кейін Гладстонмен үй билігі мәселесінде келіспеді. Ол сонымен қатар жергілікті саясатқа белсенді қатысты және 1889 жылдан 1892 жылға дейін Шығыс Сассекс округі кеңесінің алғашқы төрағасы болды. Ол Rock Life Assurance Company компаниясының ұзақ жылдар бойы директоры және сенімді адамы, ал Brill's Brighton Baths Company компаниясының директоры болды. Ол университет, Реформа және Брукс клубтарының мүшесі болды. Өмірінің соңында ол африкалық пілдердің тағдыры туралы алаңдады және Times газетіне жазған хаттарында оларды отандықтандыру арқылы құтқаруға болатынын айтты.
Dodson unsuccessfully contested East Sussex in 1852 (he came third with 1637 votes, behind Augustus Eliott Fuller with 2155 and Charles Hay Frewen with 1974) and March 1857, but was elected for the constituency in April 1857. He would hold this seat until 1874. He served as Chairman of Ways and Means (Deputy Speaker of the House of Commons) from February 1865 to April 1872 and was admitted to the Privy Council in 1872. In 1873 he was appointed Financial Secretary to the Treasury in the Liberal administration of William Ewart Gladstone, a post he held until the government fell the following year. In 1874 Dodson was elected to parliament for Chester, and served as Chairman of the Public Accounts Committee from 1874 to 1876. In 1880 he was again elected for Chester and appointed President of the Local Government Board, with a seat in the cabinet, in Gladstone's second administration. According to the rules at the time, he was then forced to contest his constituency again. Dodson was duly elected, but shortly after the original election was declared void on petition. This caused him to seek re election for another constituency. In July he was returned for Scarborough, a seat he would hold until 1884. Dodson remained President of the Local Government Board until 1882, and then served as Chancellor of the Duchy of Lancaster from 1882 to 1884. On 4 November 1884 he was raised to the peerage as Baron Monk Bretton, of Conyboro and Hurstpierpoint in the County of Sussex. Lord Monk Bretton later disagreed with Gladstone over Home Rule. He was also active in local politics, and served as the first Chairman of the East Sussex County Council from 1889 to 1892. He was a long serving director and trustee of the Rock Life Assurance Company and a director of Brill's Brighton Baths Company. He was a member of the university, Reform, and Brooks's Clubs. Late in life he became concerned about the fate of the African elephant, whose salvation he mooted, in letters to The Times, could come through domestication.
Отбасы
Лорд Монк Бретон 1856 жылы Уильям Джон Кампионнің екінші қызы Кэролайн Флоренсқа үйленді. Олардың бір ұлы мен үш қызы болды. Олар Мейфэрдегі Сеймор-плейс, 6-да және Суссекс графтығының Льюс қаласына жақын Коньборода тұрды. 1878 жылы Эдвард Уолфорд Сеймор-плейсті былай сипаттады: "Сеймор-плейс – Керзон көшесінің батыс жағындағы тұйық көшеде орналасқан әдемі, бірақ сәл ескі сәнді үйлердің қатары. Олардың саны тоғыз ғана, ал негізгі фасады Хайд-паркке қарайды". Лорд Монк Бретон 1897 жылдың мамыр айында 71 жасында қайтыс болды, ал барондық атағы оның жалғыз ұлы Джон Уильям Додсонға көшті.
Lord Monk Bretton married Caroline Florence, second daughter of William John Campion of Danny, Hurstpierpoint, Sussex, by Harriet Kemp (daughter of Thomas Read Kemp) in 1856. They had one son and three daughters. They lived at 6, Seamore Place in Mayfair, and at Conyboro', near Lewes, Sussex. In 1878 Edward Walford described Seamore Place as follows: "Seamore Place is the name of a row of handsome but somewhat old fashioned mansions, which occupy a sort of cul de sac at the western end of Curzon Street. They are only nine in number, and their chief fronts look westward over Hyde Park". Lord Monk Bretton died in May 1897, aged 71, and was succeeded in the barony by his only son John William Dodson.