Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдвард Бенлоуз (12 шілде 1603 – 18 желтоқсан 1676) – ағылшын ақыны.
Edward Benlowes (12 July 160318 December 1676) was an English poet.
Өмір
Брент Холл, Эссекс графы Эндрю Бенлоуздың ұлы, 1620 жылдың 8 сәуірінде Кембридж университетіндегі Сент-Джон колледжіне қабылданды. Университетті бітірген соң, ол жетекшісімен континентке саяхаттап, жеті ханзада сарайын аралады. Вуд оның Римдік дінге бойұсынып оралғанын айтады; бірақ Коулдың сөзіне сенсек, ол өмір бойы Рим-католик дінінде тәрбиеленген. Кейіннен ол протестантизмге көшті. Әкесі қайтыс болғаннан кейін Брент Холл мүлігіне ие болды, бірақ өте жомарт мінезді болғандықтан, оны "көбінесе ақындарға, жалтақтаушыларға (оларға ұнаған), қымбат бұйымдар сатып алуға (кейбіреулер оларды әшекей деп атады), музыканттарға, клоундарға және т.б. жұмсап жіберді" (Вуд). Ол достарының қарыздарына жиі кепілдік берді, бірде міндеттемелерін орындай алмағандықтан Оксфорд түрмесіне қамалды. Қызының үйлену тойында ол оған жомарт үлес берді, сондай-ақ көптеген кедей студенттер оның мейірімділігін көрді. Кембриджтен кеткен кезде ол Сент-Джон колледжіне құнды кітаптар сыйлады. Оның достарының арасында көптеген белгілі тұлғалар болды. 1638 жылы Финес Флетчер оған "Көктем аралы" атты туындысын арнады. Сэр Уильям Дэвенант, Фрэнсис Кварлс, Пэйн Фишер және басқалар оған еңбектерін арнады немесе эпиграммаларда мақтады. Бенлоуз өмірінің соңғы сегіз жылын Оксфордта өткізіп, Бодлейан кітапханасында көп оқыды және "білімді адамдармен әңгімелесуден" ләззат алды. Ол 1676 жылдың 18 желтоқсанында, түнгі сағат сегізде, суық күндері қайтыс болды, өте кедей күйде.
The son of Andrew Benlowes of Brent Hall, Essex, he matriculated at St John's College, Cambridge, on 8 April 1620. On leaving the university he travelled with a tutor on the continent, visiting seven courts of princes. Wood says that he returned tinged with Romanism; but according to Cole he had been bred in the Roman Catholic religion from his earliest years. In later life he converted to Protestantism. On the death of his father he became possessed of the estate of Brent Hall, but being a man of a very liberal disposition he contrived "to squander it mostly away on poets, flatterers (which he loved), in buying of curiosities (which some called baubles), on musicians, buffoons, &c." (Wood). He often gave his bond for the payment of debts contracted by his friends, and on one occasion, being unable to meet the obligation he had incurred, was committed to prison at Oxford. To his niece at her marriage, he granted a handsome portion, and many poor scholars experienced his bounty. When he left Cambridge he made a valuable donation of books to St. John's College. Among his friends, he numbered many distinguished men. In 1638, Phineas Fletcher dedicated to him The Purple Island. Sir William Davenant, Francis Quarles, Payne Fisher, and others, dedicated works to him or complimented him in epigrams. Benlowes spent the last eight years of his life at Oxford, studying much in the Bodleian Library, and enjoying "conversation with ingenious." He died, in great poverty, after he marched off in a cold season, on 18 December 1676, at eight o'clock at night.
Шығармалары
Бенлоустың басты еңбегі – «Теофила» немесе «Махаббат құрбандығы» деп аталады. Авторы: Э. Б. Эск. Оның бірнеше бөлігі мырза Дж. Дженкинспен 1652 жылы, фолио форматында нотаға түсірілген. Ол мистикалық дін туралы, Теофила бейнеленген жанның көңіл тоқтығы, ынтасы және терең ойлау арқылы қалай көтерілетіні және сезімдердің күнәларын қалай жеңетіні туралы айтады. Поэма он үш кантоға бөлінген, олардың көпшілігі Холар және басқалардың үлкен гравюраларымен басталады. Бірінші кантоның алдында, «Құрбандыққа кіріспе» деп аталатын, жазу үстелінде отырған толық бойлы тұлғаның (болжам бойынша автордың) гравюрасы бар. Бұл том гравюралары үшін жоғары бағаланады. Кейінгі жазушылар, оның ішінде Сэмюэл Батлер, Александр Поуп және Уильям Уорбертон Бенлоустың поэзиясына өте қатал сын айтты.
Benlowes' chief work is entitled Theophila, or Love's Sacrifice, a divine poem. Written by E. B. Esq. Several parts thereof set to fit aires, by Mr. J. Jenkins, 1652, fol. It deals with mystical religion, telling how the soul, represented by Theophila, ascends by humility, zeal and contemplation, and triumphs over the sins of the senses. The poem is divided into thirteen cantos, most of which are preceded by large plates of Hollar and others. Prefixed to the first canto, which is entitled the Prelibation to the Sacrifice, is an engraving of a full length figure (presumably the author) seated at a writing table. The volume is greatly valued for the engravings. Later writers, including Samuel Butler, Alexander Pope and William Warburton, were exceedingly severe on Benlowes's poetry.