Кіріспе

Пандит Никил Ранджан Банерджи:Пандит Никил Ранджан Банерджи (14 қазан 1931 - 27 қаңтар 1986) - Майхар-Гарананың үнді классикалық ситарашысы. Пандит Рави Шанкар мен Устад Вилаят Ханмен бірге ол ситараның жетекші өкілдерінің бірі ретінде танылды. Ол "Падма-Бхушан" атты Үндістанның азаматтық құрметінің иегері болды.

Оқыту

1947 жылы Банержи Аллауддин Ханмен кездеседі, ол өзінің ұлы Әли Акбар Ханмен бірге оның басты ұстазы болады. Екеуі де сарод ойнайтын. Банержи Аллауддин ханның концертіне барып, оны ұстазы ретінде алуға асықты. Аллауддин Хан басқа студенттерді қабылдағысы келмеді, бірақ Банерджидің радио хабарларын тыңдағаннан кейін ойынан айнып кетті. Аллауддин хан Банерджидің негізгі ұстазы болды. Ол Майхардан кеткеннен кейін көп жылдар бойы Аллауддин ханның ұлы Әли Акбар ханнан сабақ алды. Устад Аллауддин Хан тек қана ойнау техникасын ғана емес, сонымен қатар Майхар гхаранының (мектептің) музыкалық білімі мен тәсілдерін де беріп отырды. Оның тәлім беруінде ситар мен сарды Рудра венаның бин-бадж эстетикасымен, сурбахар мен сусрингердің (ұзын, күрделі әліппе) (жұмыссыз импровизация) күрделі миенд жұмысына (нотаны иілу) негізделген. Сондай-ақ, ол тәлім беру әдісін оқушылардың күшті жақтары мен әлсіз тұстарын ескеріп үйрететін. Нәтижесінде, оның тәлім-тәрбиесімен Шанкар мен Банерджи әртүрлі ситара стильдерін жасады. Никил Банерджи үнді музыкасының мелодиялық және ритмдік аспектілерін меңгергендігі үшін құрметке ие. Оның ситарада ойнау стилі ерекше, жан-жақты әрі терең. Оның рагаларды түсіндіруі әдетте дәстүрлі болған, бірақ ол кем дегенде екі жаңа рага жасады. Оның саптары Устад Вилаят Ханның ситара ойнауы сияқты "жабық" естілмесе де, бұл олардың физикалық ситараларының техникалық айырмашылығына байланысты болды (жәури Jor саптары үшін арнайы өзгертілген және т.б.). "Ситәрдің" дыбысы "өзгеше" стильде естілетінін айтты. Сан-Франциско хроникалы газетінің айтуынша, Банерджидің "техникалық әдісі - құбылыс, ол гепардтерден жылдам, доллардан қауіпсіз". Музыка және музыканттар "оның импровизациялары әрқашан табиғи және өздігінен естіледі" деп атап өтті. Нью-Йорк Таймс газетінің некрологында "оның ритмдік ойлары мен сөз тіркестерінің ерекше еркіндігі мен сенімділігі үнді музыкасының халықаралық "жұлдыздарын" артта қалдыратын стандартты орнатты" деп жазылған.