Кіріспе

Луиза Чандлер Мултон (1835-1908) - американдық ақын, әңгіме жазушы және сыншы. Ол жетекші журналдарға, Harper's Magazine, The Atlantic, The Galaxy, Scribner's, сондай-ақ балаларға арналған өте табысты кітаптар, Bedtime Stories, Firelight Stories, Twilight at Stories және басқа да кітаптар шығарды. Ол өзінің көптеген ересектер туралы әңгімелерінен бірнешеуін жинады, Бостонның Мисс Эйр және Кейбір әйелдердің жүректері. Ол өзінің еңбектерінің басым бөлігін Бостонда жасады, оның ішінде оның саяхат кітаптары, Random Rambles және Lazy Tours, төрт томдық поэзиясын жариялады, және биографияларды редакциялады және алдын ала жазды, Акыркы егін және Бақ құпиялары, және Филип Бурк Марстонның жинақталған өлеңдері, сондай-ақ Артур О'Шонессидің өлеңдерінің таңдамасы.

Балалық шағы мен білімі

Эллен Луиза Чандлер 1835 жылы 10 сәуірде Коннектикут штатының Помфрет қаласында Люциус Л. Чандлер мен Луиза Р. (Кларк) Чандлердің жалғыз баласы болып дүниеге келді. Моултонның қиялы балалық шағында дамыған. Оның ата-анасы Кальвиннің қатаң қағидаларына беріліп жүрді. Ойын, би, романтика тыйым салынды, және ойын-сауық серіктестері аз болғандықтан, бала қиял әлемінде өмір сүрді. "Мен жалғызсырап, достарымның қамын ойладым. Оларды жаратудан басқа не істеу керек еді?" Шынында да, ол сегіз жасқа толғанға дейін, оның белсенді ақыл-ойы шағын жазылмаған пьеса өз әлемін құру болды, ол оның қиял-қасиетті деп атауға арналған испан драма, және ол бүкіл жазды өткізді, кейіпкерлермен толтыру. Отбасындағы қатал кальвинизм, сөзсіз, сезімтал баланың сезімдеріне өте ынталандырушы әсер етті, және оның кең ауқымды әсеріне оның көптеген беттерінде кездесетін меланхолияның әсері тиесілі болуы мүмкін. Бала кезінде Моултон да үлкен өмірлік күш-жігерді көрсетті, әсіресе "қаһарлану" қорқынышынан арылған кезде. Үлкен желдің алдында жүгіру оның қуаныштарының бірі болды, және ол мұндай эмоцияның керісінше екенін түсінді. сыртқы кілт тесігі арқылы желдің дыбысын тыңдағанда, оған кернейлер шақыруы, жоғалған жандардың жылауы сияқты көрінді. Ол мектепте оқыған, кейіннен Rev. Розуэлл Парк, сол кезде ректор епископальдық шіркеудің Помфрет, сондай-ақ мектеп басшысы деп аталады Христ-Черч Холл. Бұл мектеп ұлдар мен қыздарға арналған, оның бір сыныптасы Джеймс Эбботт МакНилл Уистлер болды. Ол сол кездегі оның суреттерін сақтап қалды. 15 жасында Мултон соңғы сегіз жылда жазған шығармаларын жариялай бастады. Әдебиетпен шұғылдануға не себеп болғанын айту қиын, өйткені оның әдебиетпен шұғылданушы достары болған жоқ. Ол өзінің қозғалыстарын жасыру керек деп ойлады, ол қылмыс жасағаны сияқты, ол алғашқы өлеңдерін Коннектикут штатының Норвич қаласында жарық көрген күнделікті газетке жіберді. Ол мектептен бір күні оның жолда ол кеңседен қағазды алуға болды, және ол оны ашқанда, ол жазған жолдар болды. Үш жылдан кейін Бостонның Phillips, Sampson and Company иелері оған "Бұл, ол және басқа", әртүрлі журналдар мен газеттерде жарияланған әңгімелер мен өлеңдер жинағын шығарды. Бұл алғашқы кітаптың жарық көргеннен кейін, Моултон 1854 жылдың тамызында Эмма Уиллардтың Троя әйелдер семинариясына соңғы оқу жылына барды, оны 1855 жылы аяқтады.

Кейінгі жылдар

Ол 1886 жылдан 1892 жылға дейін "Бостон геральд" газетінің жексенбілік санында апта сайын әдеби хат жазды. Содан бері ол жазды Лондонда, ал қалған жылды Бостонда өткізді, онда оның салоны әдеби таланттардың басты курорттарының бірі болды. 1889 жылы "Ұй-өрі бағында" атты тағы бір өлең жинағы оның ақын ретінде беделін нығайтады. Осы жинақтағы "Ұйқы бағында" өлеңдерінен Мейклжон "Роза" кішкентай асыл тастары Гётеге лайық екенін, ал "Мен желкендеймін" - Хайннің табандылығы мен қиялдануына ие екенін, оның қарапайымдылығы сиқырлы екенін растады. "Вордсворт ешқашан осындай мықты сөз жазған емес", - дейді ол "Желдегі дауыстар" атты шығармасында. "Жел еркіне" сол сыншы XVI ғасырдың күшті стилін, асыл және батыл ырғақтарын, "ашудың квинтэссенциясын", "жөнөкөйліктің батылдығы" арқылы жеткен табыстарды, "сығудың және тәттіліктің сирек үлгілерін" мойындады. "Бақыттың жұмсақ арбағы" - Шопеннің ең жақсы стиліне сай керемет ерікті шығарма деп ойлады. Сонеттердің бірінде: "Бірақ күреспен аяқталды және қамқорлықтан бас тартты", - деген жолға Дрейтонның кез келген шығармасы сияқты жақсы нәрсе табады. Ол "Ұлы махаббат" деп аталатын екі сонетті "Данте мен Петрарка сонеттерінің арасында орын алуға" лайық деп жариялады, ал "Егер менің рухым ауаға төніп кетсе", - деп жазды, "Бұл ағылшын тіліндегі ең керемет және ең жақсы сонеттердің бірі". Ол сонымен қатар бірнеше томдық прозалық көркем әдебиет жазды, соның ішінде Miss Eyre from Boston and Other Stories және кейбір саяхат сипаттамалары, соның ішінде Lazy Tours in Spain (1896). Бұл саяхат кітабында ол Испания, Италия (Неаполь, Рим, Сорренто, Помпеи, Амальфи және Флоренция), Франция (Париж, Экс-ле-Бен, Брайдс-ле-Бен және Савой), Швейцария (Женева, Люцерн, Шамуни және Рагац), Германия (Нюрнберг, Мариенбад, Карлсбад, Франкфурт және Метц) және Англия (Йоркшир) арқылы саяхаттарын баяндайды. Испанияда ол Ирун, Бургос, Вальядолид, Авила, Эль-Эскориал, Мадрид, Толедо, Кордова, Гранада және Севилья қалаларына барды. Ол өзінің әдеби ықпалының ауқымымен танымал болды, бұл жақсы сындық дәммен біріктірілген жанашыр тұлғасының нәтижесі.

Жеке өмір

Оның үйі Бостонда, некеден кейін, көп ұзамай тарту орталығы болды; және, айналасында достары, ол жүзеге асырды, онда мейірімді қонақжайлылық, және таныстырды ерлер мен әйелдер, кім жасады Бостон сол дәуірдің әйгілі. Бұл жерде оның Флоренс есімді қызы дүниеге келді. Бұл үйде оның күйеуі қайтыс болды, ал ол жесір қалған күндері, үй тарихи болғанға дейін осы жерде қалды. М. Моултонның өлімінен кейін екі жыл бойы үйде және оқшауланып қалғаннан кейін, Моултон әр жазда шетелге шығатын. Әр қыста ол Бостонға оралып, үйі әдеби өмірдің орталығы болды. Ол Генри Уадсворт Лонгфеллоу мен Джон Гринлиф Уиттиердің және Оливер Венделл Холмс ағаның өмірінде досы, Джордж Генри Бокердің және Ральф Уолдо Эмерсонның, Джеймс Рассел Лоуэллдің және Джон Бойл О'Райлидің және Сара Хелен Уитманның (Эдгар Аллан Поның қалыңдығы), Роза Терри Кук пен Нора Перридің, Стетман мен Стоддардтың, Джулия Уорд Хоу, Арло Бейтс, Эдвард Эверетт Хейл, Уильям Дин Хоуэллс, Уильям Винтер, Энн Уитни, Элис Браун, Алисия Ван Бюрен және Луиза Имоген Гини. Ол сэр Уолтер Бесант, Уильям Шарп, доктор Хордер, Матильда Блайнд, Холман Хант, Люси Клиффорд, Роза Кэмпбелл Пред, Коулсон Кернахан, Джон Дэвидсон, Кеннет Грэхем, Ричард Ле Галлиен, Энтони Хоуп, Роберт Смит Хиченс, Уильям Уотсон, Джордж Мередит, Томас Харди және Элис Майнеллмен, сондай-ақ Кристина Россетти, Уильям Моррис, Жан Ингелоу, Луиза Мэй Алкотт және Уильям Блэкпен жақсы қарым-қатынаста болды. Ұзақ сырқаттан кейін 1908 жылы 10 тамызда Бостонда қайтыс болды. Лилиан Уайтингтің өмірбаяны (Луиза Чандлер Моултон, Ақын және Дос. Суреттелген. Бостон: Литтл, Браун және Ко., 1910) әдісі тікелей және анық болды, хронологиялық және тасушалық емес, сынға алатындай, негізінен Моултонның хаттарынан және сегіз жасынан бастап денсаулығы нашарлаған соңғы күндеріне дейін адал сақталған журналдан жинақталған. Моултонның жеке сүйкімділігі, поэтикалық сезімдері мен нәзіктігі туралы түсінікпен, оның өлеңдеріне оның дарындылығы туралы түсінік берген оқырмандар аз болды. Сондықтан Уайтингтің өмірбаянын осы сөзбен бастауы, оның тақырыбының сипаттамаларының бірі ретінде өкінішті деп саналды. Алайда, Уайтинг Моултонның поэзиясын жалпы алғанда әділдік пен сақтануды, сондай-ақ жанашырлық танытты.