Кіріспе

Венгрия Корольдігінің қаулысы Баранья (Венгрия Корольдігінің Баранья, / Баранья, ) – Венгрия Корольдігінің әкімшілік қаулысы (комитетусы). Оның аумағы қазіргі Венгрияның Баранья облысы мен Хорватияның Осиек-Баранья облысына бөлінген. Аймақтың орталығы Печ қаласы болды.

География

Барань округі Барань аймағында орналасқан. Ол Венгрияның Сомоги, Толна, Бач-Бодрог және Вереце округтерімен шекаралас (соңғы округ Хорватия Славонияның құрамында болған). Округ Драва (солтүстік жағалауы) және Дунай (батыс жағалауы) өзендері бойымен, олардың қосылған жеріне дейін созылып жатқан. 1910 жылға қарай оның ауданы 5 176 км² құрады.

Тарихи негіздер

Баранья графтығы 11 ғасырда Венгрия Корольдігінің ең алғашқы графтықтарының бірі ретінде құрылды. Венгрияның Стефан I осы жерде епископтық орынды орнатты. 15 ғасырда Янус Панноний Печ қаласының епископы болды. 16 ғасырда Осман империясы Бараньяны жаулап алып, оны Мохач санжағының құрамына, Осман әкімшілік бөлімшесіне қосты, ал санжақтың орталығы Мохач қаласындағы түркілердің резиденциясы болды.

Тарих

17 ғасырдың соңында Бараньяны Габсбург монархиясы басып алды және 1687 жылғы Мохач шайқасынан кейін Габсбург Венгрия Корольдігіне қосылды. Габсбург үкімшілігі кезінде Германияның әртүрлі аймақтарынан неміс қоныс аударушылар, яғни Дунай швабтары келді. Стифолдер немесе Стифоллер Швове – Дунай швабтарының рим-католик тармағы. Олардың ата-бабалары шамамен 1717–1804 жылдары Хохштифт Фулда және айналасынан (Фулда Рим-католик діоцезі) Бараньяға қоныстанды. Олар 2-ші дүниежүзілік соғыстың соңына дейін өздерінің неміс диалектісі мен мәдениетін сақтап келді. Соғыстан кейін Дунай швабтарының көп бөлігі Потсдам келісіміне сәйкес одақтас әскерлері басып алған Германия мен Австрияға күштеп шығарылды. Бүгінде ескі Стифолерикалық Швовша диалектінде сөйлей алатын адамдар өте аз. Сондай-ақ, осы халықтың құрметіне саламның бір түрі аталған. 1918 жылы Бараньяның барлық аумағы серб әскерлері басып алды және жаңа құрылған Сербтер, хорваттар және словендер Корольдігінің басқаруына өтті, бірақ республика ретінде де қарастырылды (Баранья Төменгі Республикасы). 1920 жылғы Трианон шарты бойынша округтің аумағы Сербтер, хорваттар және словендер Корольдігі (кейін 1929 жылы Югославия деп аталды) мен Венгрия арасында бөлінді. Округтің оңтүстік-шығыс бөлігі Сербтер, хорваттар және словендер Корольдігіне, ал қалған бөлігі Венгрияға берілді. 1920 жылға дейінгі округтің бұрынғы югослав бөлігі 2-ші дүниежүзілік соғыс кезінде Венгрия басып алып, 1941 жылы Баранья округінің 1920 жылға дейінгі шекарасы қайта орнатылды. 1920 жылғы шекаралар 2-ші дүниежүзілік соғыстан кейін қайта жаңартылды және округтің аумағы тағы да қысқарды. 2-ші дүниежүзілік соғысқа дейін округтің тұрғындары католик Дунай швабтары болды, оларды жергілікті тұрғындар Стифолдер деп те атады, себебі олардың көптеген ата-бабалары 17 және 18 ғасырларда Фулдадан (аудан) келген. Көптеген бұрынғы неміс қоныс аударушылары 1945–1948 жылдары Потсдам келісіміне сәйкес одақтас әскерлері басып алған Германия мен Австрияға күштеп шығарылды. Дегенмен, бүгінде Бараньяда Венгриядағы немістердің ірі азшылығы тұрады. 1991 жылдан бастап, Хорватия Югославиядан тәуелсіздік алғаннан кейін, 1920 жылға дейінгі Баранья округінің югослав бөлігі Хорватияның құрамына кірді. 1991–1995 жылдар аралығында ол бүлікші хорват сербтерінің бақылауында болды, ал 1995–1998 жылдар аралығында Біріккен Ұлттар Ұйымы бұл аймақты (Біріккен Ұлттар Ұйымының Шығыс Славония, Баранья және Батыс Сирмиумға арналған уақытша әкімшілігі) өтпелі орган ретінде басқарды. Қазіргі уақытта Хорватияның Бараньясында мажар және серб азшылықтары, ал Венгрияның Бараньясында хорват азшылығы тұрады. Екі бөлігінде де рома халқының азшылығы бар, сондай-ақ немістер де кездеседі (көбінесе 1945 жылға дейін). Бүгінде қазіргі Венгрияның Баранья округіне тарихи Баранья округіне кірмеген батыстағы бірнеше аумақтар да кіреді (2-ші дүниежүзілік соғыстан кейін Сзигетвар ауданының көп бөлігі – бұрын Сомоги округінің құрамында болған – және басқа да бірнеше елді мекендер Баранья округіне берілді).