Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вильгельм Миддельсшульте:Вильгельм Миддельсшульте () - неміс органист және композитор.
German organist and composer
Wilhelm Middelschulte (April 3, 1863, Werve, Kreis Hamm, now part of Kamen – May 4, 1943, Dortmund) was a German organist and composer who resided in America for most of his career.
Өмір
Мидделшюльте бастапқыда Аугуст Кнабемен органды оқыды. Кейін ол Берлиндегі Корольдік музыка институтына оқуға түседі, онда Аугуст Хауптпен орган және теорияны зерттейді. Қысқа уақыт Корольдік институтта қызмет атқарып, Берлиндегі Санкт-Лукас шіркеуінде (Берлин) қызмет алғаннан кейін, ол 1891 жылы Чикагоға көшіп барды. 1893 жылы Колумбия көрмесінде ол үш спектакльді толықтай есте қалдырды. 1896 жылдан 1918 жылға дейін ол кейіннен Чикаго симфониялық оркестрінің органшысы болды. 1920 жылдары ол өзінің туған елі Германияға қойылымдар жасауға жиі оралған. Ол өз заманының ең маңызды органшыларының бірі болып саналады және Иоганн Себастьян Бахтың орындауы үшін сыншылардан жоғары баға алды. 1939 жылы Америкада елу жылға жуық болғаннан кейін, Миддельшульте Германияға оралды, ол төрт жылдан кейін қайтыс болды. Оның шәкірттері арасында Вирджил Фокс және Сесилия Клэр Бокард болды. Фокс өзінің спектакльдерінің бис ретінде жиі қолданатын Миддельшюльттің "Perpetuum Mobile", бұл баяу дыбыстан бастап, ақырына дейін фортиссимоға дейін дамыған және толығымен педальдерде ойналған күрделі шығарма; соңғы мезгілде өрлеулі скалярлық гүлдену және соңғы мезгілде толық органмен ойналатын бір аккорд бар. Ферруччо Бусонидің "Фантазия контраппунтистикасы" "Вильгельм Мидделшкульте, Местер дер Контрапунктке" арналған.
Middelschulte initially studied organ with August Knabe. He later attended the Königliches Musik Institut Berlin, where he studied organ and theory with August Haupt. After briefly holding a position at the Royal Institute and acquiring a post at the St. Lukas Kirche (Berlin) in Berlin, he moved to Chicago in 1891. In 1893, he gave three performances entirely from memory at the Columbian Exposition. From 1896 to 1918 he was organist for what would later become the Chicago Symphony Orchestra. During the 1920s, he regularly returned to his native Germany to give performances. He is regarded as one of the most significant organists of his time, and was critically acclaimed for his performances of Johann Sebastian Bach. In 1939, after nearly fifty years in America, Middelschulte returned to Germany, where he died only four years later. His students included Virgil Fox and Cecilia Clare Bocard. Fox frequently used as an encore to his performances Middelschulte's "Perpetuum Mobile", an elaborate piece that builds from a subdued sound to, by the end, fortissimo and played almost entirely on the pedals; the penultimate measure contains an ascending scalar flourish and the last measure a single chord, both played on full organ. Ferruccio Busoni's Fantasia contrappuntistica was dedicated to "Wilhelm Middelschulte, Meister der Kontrapunkte".