HMS Hermes (1898)

Кіріспе

Корольдік әскери-теңіз флотының HMS Hermes крейсері 1890 жылдары Корольдік әскери-теңіз флоты үшін салынған қорғалған крейсер болды. Ол өзінің алғашқы мансабының көп бөлігін әртүрлі шетел станцияларында флагман ретінде өткізді. 1913 жылы ол Үшінші флоттың резервінде болу үшін үйіне оралды. Кеме сол жылы Корольдік флоттың алғашқы эксперименталды гидроавианосегі ретінде өзгертілді. Сол жылы флоттың жыл сайынғы маневрлерінде ол ұшақтардың флотымен қалай ынтымақтаса алатынын және ұшақтарды ұзақ уақыт бойы теңізде сәтті пайдалану мүмкіндігін бағалау үшін пайдаланылды. Сынақтар сәтті өтті және желтоқсан айында Гермеске ақы төленді. 1914 жылы тамыз айында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол Корольдік әскери-теңіз әуе қызметіне әуе кемесі және деполық кеме ретінде қызмет етуге жіберілді. Ол қазан айында Довер боғазында неміс субмаринасымен торпедаланып, 21 адамның өмірін қиып, батты.

Дизайн және сипаттама

"Гермес" кемесі ұзындығы 372 фут (113 м), арқасы 54 фут (16 м), су астында қалуы 9 метрге жететін кеме болды . Ол екі 4 цилиндрлі үш есе кеңейтілген бу қозғалтқыштарымен жабдықталған, олардың әрқайсысы бір білікпен жұмыс істеді, бұл Hermes теңіз сынақтары кезінде ең жоғары жылдамдыққа жету үшін жасалған. Қозғалтқыштар 18 Белвиль қазандығымен жұмыс істеді. Ол көмірдің ең көп тоннасын тасымалдайтын, оның құрамында 470 офицер мен офицерлер болды. Оның негізгі қару-жарағы 11 жылдам атылатын (QF) Mk I пішінінен тұрады. Бір пуляны қақпаның алдыңғы жағына, ал қалған екеуін дерекке орнатты. Қалған сегіз пуля кеме ортасына, сол және сол жаққа орналастырылды. Олардың ошақтары шамамен ең көп ұшырауы мүмкін. Торпедалық қайықтардан қорғаныс үшін сегіз жылдам атылатын (QF) 12 фунттық 12 кВт-тық пулялар орнатылған. Қосымша бір 12 фунтты 8 кВт-тық пушканы жағаға қызмет көрсету үшін түсіруге болады. Кеме құрылысы компаниясы Fairfield Shipbuilding & Engineering компаниясы 1897 жылы 30 сәуірде Шотландияның Гован қаласындағы кеме жасауда суға салған. 1899 жылы 5 қазанда кеме салынып бітті. Екі айдан кейін Багам аралдарындағы Насауға келіп жетті. Ол Ямайкаға дейін сүйретіліп, кейін Ямайканың Кингстон қаласындағы кемежайда жөндеуден өтті. Ол 1901 жылдың аяғына дейін Солтүстік Америка және Батыс Үндістан станциясының флагманы болды, ол үйге қайтып оралғанда, оның қиындық тудыратын Белвиль қазандықтары Бэбкок және Уилкокс қазандықтарына ауыстырылды. Бұл жұмысты "Harland & Wolff" компаниясы қолға алды. Ол 1902 жылы мамыр айында Девонпорттан арнайы қызмет көрсететін HMS Traveller кемесімен келген. Ол 1905 жылға дейін Канал флотына тағайындалды, содан кейін Портсмут Корольдік кеме жасақтауында резервке түсті. Кеме келесі жылы Шығыс Үндістан станциясының флагманы ретінде қайтадан іске қосылды, бірақ ол 1907 жылы Жақсы Үміт Мысы станциясының флагманы болды. 1913 жылы наурыз айында Гермес үйіне оралды және келесі айда Нор командасының құрамына резервке түсті. Апрель айында флотты қолдау үшін ұшақтарды пайдалануды бағалау үшін оны үш гидроұшаққа орналастыру үшін өзгерту жұмыстары басталды. Оның алдыңғы 6 дюймдік пулеметін алып тастап, алдыңғы қалпақтың үстінде ұшып шығу платформасы салынған. Ұшақты ауа райынан қорғау үшін рельстердің артқы жағына кенептен жасалған ангар орнатылды, ал гидроұшақты судан көтеру үшін алдыңғы мачтадан дерика орнатылды. Қарулар төртінші палубада орналасқан, ал гидроұшақ басқа ангарға орналастырылды. Үшінші ұшақ да кеме ортасына орналастырылып, ауа райына төзімді болуы мүмкін. Үш қоймаға жалпы көлемінде бензин құйылған. 7 мамырда "Гермес" қайтадан іске қосылды және 5 шілдеде екі белгісіз ұшақты жүктеп, 14 шілдеге дейін олармен тоғыз рет ұшуды жүзеге асырды. Сынақ үшін ол бастапқыда Борел Бо.11 және Short Folder ұшақтарын қолданды, бірақ Борел дауыл кезінде зақымдалып, орнына Каудрон Г.2 амфибиялық ұшағын қолданды. Соңғы ұшақ 28 шілдеде кеме қозғалған кезде сәтті ұшып кетті, бірақ ұшып кету платформасы осы уақыт ішінде екі рет ғана пайдаланылған сияқты. Маневрлер кезінде ол вице-адмирал Джон Джелликоудың қолбасшылығындағы Қызыл флот үшін барлау цеппелинін симуляциялады. Фолдерде салмақ шектеулері болғандықтан тек кішкентай сымсыз хабар таратушы болуы мүмкін және ол жау кемелерін іздеуге жіберіледі және Гермеске хабар береді, ол өзінің хабарламасын анағұрлым қуатты хабар таратушымен қайта жібереді. Ұшақ 6 қазанға дейін барлығы 30-ға жуық ұшуды орындады. Сынақтар әуе кемелеріне радио хабар таратушыларды қажет ететінін, теңізде ұшақтарды тұрақты пайдалану мүмкін екенін және кемеде және теңізде ұшақтарды басқаруға арналған өз талаптарын қоятынын көрсетті, оларды құрлықтағы әуе кемелері орындай алмайды. Кеме 30 желтоқсанда төленді, бірақ оның ұшу платформасы қайта орнатылғаны белгісіз. 30 қазанда ол Дюнкеркке бір жүк гидросамолетпен келді. Келесі күні таңертең "Гермес" қайту сапарына аттанды, бірақ ол сол аймақта неміс субмаринасы бар екенін хабарлағандықтан қайта шақырылды. "Гермес" кемесі Дувер боғазындағы Руйлинген жағалауында топырақ астында қалды. 2017 жылдың қаңтар айында екі ағылшын суға түсушісіне 1986 жылғы әскери қалдықтарды қорғау туралы заңға қайшы келіп, "Гермес" кемесі апатынан алынған заттарды декларацияламағандығы үшін айып тағылды.

Hermes was designed to displace The ship had an overall length of 372 feet (113 m), a beam of 54 feet (16 m) and a draught of 29 feet (9 m). She was powered by two 4 cylinder triple expansion steam engines, each driving one shaft, which produced a total of designed to give a maximum speed of Hermes reached a speed of from , during her sea trials. The engines were powered by 18 Belleville boilers. She carried a maximum of of coal and her complement consisted of 470 officers and ratings. Her main armament consisted of 11 quick firing (QF) Mk I guns. One gun was mounted on the forecastle and two others were positioned on the quarterdeck. The remaining eight guns were placed port and starboard amidships. They had a maximum range of approximately with their shells. Eight quick firing (QF) 12 pounder 12 cwt guns were fitted for defence against torpedo boats. One additional 12 pounder 8 cwt gun could be dismounted for service ashore. was laid down by Fairfield Shipbuilding & Engineering at their shipyard in Govan, Scotland on 30 April 1897, and launched on 7 April 1898, when she was named by Lady Kelvin. She was completed on 5 October 1899, and two months later arrived in Nassau, Bahamas with her shaft broken and boilers damaged. Towed to Jamaica by , she then underwent repairs in the dockyard at Kingston, Jamaica. She served as the flagship of the North America and West Indies Station until late 1901 when she returned home to have her troublesome Belleville boilers replaced with Babcock & Wilcox boilers. The work was undertaken by Harland & Wolff at Belfast, where she arrived from Devonport in May 1902, in tow of the special service vessel HMS Traveller. She was assigned to the Channel Fleet until 1905 when she was reduced to reserve at Portsmouth Royal Dockyard. The ship was recommissioned the following year as the flagship of the East Indies station, but she became the flagship of the Cape of Good Hope Station in 1907. Hermes returned home in March 1913 and was reduced to reserve as part of the Nore Command the next month. Work began to modify her to accommodate three seaplanes in April to evaluate the use of aircraft in support of the fleet. Her forward 6 inch gun was removed and a tracked launching platform was built over the forecastle. A canvas hangar was fitted at the aft end of the rails to shelter the aircraft from the weather and a derrick was rigged from the foremast to lift the seaplane from the water. The guns on the quarterdeck were removed to allow for a seaplane to be stowed there in another hangar. A third aircraft could also be carried amidships, exposed to the elements. Three storage lockers were fitted with a total capacity of of petrol in tins. Hermes was recommissioned on 7 May and loaded two unknown aircraft on 5 July, making nine flights with them before 14 July. For the trials she initially used a Borel Bo.11 and a Short Folder, but the Borel was damaged in a storm and replaced by a Caudron G.2 amphibian. This latter aircraft took off successfully while the ship was moving on 28 July, but the take off platform only seems to have been used twice during this time. During the manoeuvers, she simulated a reconnaissance Zeppelin for the Red Fleet, commanded by Vice Admiral John Jellicoe. The Folder could only carry a small wireless transmitter because of weight limits and it would be launched to search for enemy ships and report back to Hermes which would retransmit its message with its more powerful transmitter. The aircraft made a total of about 30 flights before 6 October. The tests showed that aircraft required radio transmitters to usefully perform reconnaissance, that sustained use of aircraft at sea was possible and that handling aircraft aboard ship and on the sea imposed their own set of requirements that could not be met by converted land based aircraft. The ship was paid off on 30 December, It is uncertain if the flying off platform was reinstalled. On 30 October she arrived at Dunkirk with one load of seaplanes. The next morning, Hermes set out on the return journey but was recalled because a German submarine was reported in the area. Despite zigzagging at a speed of , she was torpedoed by at a range of Hermes sank off Ruylingen Bank in the Straits of Dover with the loss of 21 of her crew. Her wreck lies upside down in approximately of water at coordinates In January 2017, two English divers were charged with failing to declare items removed from the wreck of Hermes, in contravention of the Protection of Military Remains Act 1986.