«Рождественские каникулы» (1944) – фильм-нуар о трагичной любви, насилии и побеге. Деанна Дурбин, Джин Келли. Экранизация романа Моэма. Музыка номинирована на «Оскар».
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1944 жылы түсірілген Роберт Сиодмак пен Феликс Джексонның фильмі.
1944 film by Robert Siodmak, Felix Jackson
the film
Рождестволық демалыс – 1944 жылы түсірілген американдық фильм-нуар, қылмыстық фильм. Режиссері – Роберт Сиодмак, басты рөлдерде Дианна Дурбин мен Джин Келли. Фильм 1939 жылы жазылған У. Сомерсет Моэмнің осы аттас романы негізінде түсірілген. Оқиға әйелдің, отбасында зорлық-зомбылық пен тұрақсыздық тарихы бар оңтүстік аристократына үйленуінен басталады. Көп ұзамай ол әйелді қайғылы өмірге итермелейді. Ол тұтқындалғаннан кейін, әйел күйеуінің отбасынан қашып, есімін өзгертеді және Нью-Орлеан қаласындағы әншілер жұмыс істейтін бір орынға орналасады. Фильм Ханс Дж. Салтердің музыкалық сазы үшін «Оскар» сыйлығына ұсынылған.
Christmas Holiday is a 1944 American film noir crime film directed by Robert Siodmak and starring Deanna Durbin and Gene Kelly. Based on the 1939 novel of the same name by W. Somerset Maugham, the film is about a woman who marries a Southern aristocrat who inherited his family's streak of violence and instability and soon drags the woman into a life of misery. After he is arrested, the woman runs away from her husband's family, changes her name, and finds work as a singer in a New Orleans dive. The film received an Academy Award nomination for Best Musical Score for Hans J. Salter.
Сюжет
Рождество қарсаңында Нью-Орлеанда АҚШ армиясының офицері Чарли Мейсон әдемі Maison Lafitte үйін "Джеки" (аты-жөні Әбигел Манетт) кездестіреді. Ол оған өзінің сүйкімді, бірақ теңгерімсіз Роберт Манеттпен некедегі күйзелісі туралы әңгімелейді. Күйеуі букмекерді өлтірген кезде, оның бақылаушы анасы оны жасыруға тырысады. Ол ұсталғанда, ол ұлымен бірге Әбигелді кінәлайды. Күйеуі өмір бойы түрмеде отырған Абигейл өзін кінәлі сезініп, барда қызмет етеді. Осы арада Роберт түрмеден қашып кетіп, Әбигелді көруге келеді, бірақ оны полиция атып өлтіреді және оның қолында қалады, содан кейін ол қайтадан бастайды.
On Christmas Eve in New Orleans, U. S. Army officer Charlie Mason meets beautiful Maison Lafitte hostess "Jackie" (whose real name is Abigail Manette). She tells him, in flashbacks, the story of the decline of her marriage with the charming but unbalanced Robert Manette. When her husband kills a bookie, his controlling mother tries to cover it up. When he is caught, she and her son blame Abigail. Abigail, feeling guilty when her husband receives a life sentence, becomes a bar hostess. Meanwhile, Robert escapes from jail and comes to see Abigail, but he is shot by police and dies in her arms, leaving her to start again.
Роман
Фильм 1939 жылы жарық көрген У. Сомерсет Моэмнің романы негізінде түсірілген. "Нью-Йорк Таймс" газеті бұл романды "көп сөйлейтін, таңқаларлық" деп сипаттады. Кітап бестселлерге айналды. Жыл соңына қарай Америкада 100 мыңнан астам данасы сатылды. Уолтер Уангер 1939 жылы оны фильмге бейімдеуді жоспарлаған. Бұл фильм продюсер Феликс Джексонның Дурбиннің түсірген фильмдерінің жанрын кеңейту мақсатындағы нақты жоспарының бір бөлігі болды. Одан кейін оның алғашқы түсті фильмі "Каролина", одан соң детективтік "Поезддегі әйел", сосын Чарльз Бойермен түсірілген фильмге қатысты. Ол тек екі ән ғана орындайтын болды. "Дианнаның әрқашан тартымдылығы болған" деді Джексон. "Менің ойымша, жұлдыз бұлсыз жұлдыз бола алмайды. Әрине, бұл мәселеде әркімнің пікірі әртүрлі." Манкевич сценарий жазып жатқанда Universal басшылары оны студия аумағында мас күйінде көрген соң жұмыстан босатылды. Бір аптадан кейін жазушы Джексонның кеңсесіне кіріп: "Феликс, Херман Манкиевич мас болса да Дуайт Тейлордан жақсырақ емес пе?" деді. Джексон оны қайта жұмысқа алды. Манкевич бұл сценарийді 1940 жылдардағы ең мақтан тұтатын жетістіктерінің бірі деп есептеді. Universal Турхан Бейді MGM-ге, ал оның орнына Джин Келлиді, оның күйеуін сомдау үшін жіберді. Бродвейде сәттілікке жеткен Диан Харенс өзінің толық метражды фильмінде дебют жасауға келісім берді. Гейл Сондегаард қараша айында фильмге қосылды. Режиссер Роберт Сиодмак фильмнің "жақсы сюжеті бар екенін (бірақ студия әрқашан психологиялық финалды физикалық финалға өзгертуді қалаған, егер Хейс кеңсесі араласпаса) және Джин Келлиді осындай тартымды, бірақ жаман мінезді рөлде сомдаудың қызықтылығы бар екенін" айтты.
The film was based on a novel by W. Somerset Maugham published in 1939. The New York Times called the novel "surprisingly talky." The book became a best seller. By the end of the year it had sold over 100,000 copies in America. Walter Wanger wanted to turn it into a film in 1939, The movie was part of a specific plan by producer Felix Jackson to broaden the sort of films Durbin was making it would be followed by her first color film, Caroline, then a mystery, Lady on a Train, then a film with Charles Boyer. She would only sing two numbers. "Deanna did always have sex appeal" said Jackson. "I don't believe a star can be a star without it. Of course each of us has a different opinion on the matter." Mankiewicz was fired while writing the screenplay when Universal executives saw him drunk on the studio lot. A week later the writer walked into Jackson's office and said "Felix, don't you think Herman Mankiewicz drunk is still better than Dwight Taylor sober?" Jackson rehired him. Mankiewicz considered the screenplay among his 1940s successes of which he was most proud. Universal loaned Turhan Bey to MGM in exchange for Gene Kelly who played her husband. Dean Harens who had been a success on Broadway signed to make his feature film debut. Gale Sondegaard joined the film in November. The director was Robert Siodmak who said the film had "a good plot (though the studio always wanted to change my psychological endings into physical ones, when the Hays office didn't intervene ) and interesting casting Gene Kelly in such a way as to suggest a sinister quality behind a rather superficial charm."
Атыс
Фильм түсірілуі 1943 жылдың 15 қарашасында басталып, 1944 жылдың 12 ақпанында аяқталды. Сиодмарк Дурбиннің "шын мәнінде актриса" екенін айтты. Ол бес күн бойы жылап, бес күн бойы көз жасын тоқтатпады. Бірақ әр күні сағат 4-те дәл осы уақытта жылауын тоқтататын. Бұл таңғажайып еді. Міне, шынайы актриса осылай болады. Сиодмак кейінірек Дурбиннің "қиын адам болғанын" айтты: ол жаңа рөлді ойнағысы келді, бірақ босқыш сияқты көрінуден тартынды: ол әрқашан босқыш рөлін сомдайтын, әдемі және таза Дэнна Дурбин болып көрінгісі келді. Дегенмен, нәтиже өте тиімді болды.
Filming started November 15, 1943 and finished on February 12, 1944. Siodmark said Durbin "is a real actress. For five days she had to cry and for five days she cried and cried. But each day at 4 pm sharp and would cry no more. It was amazing. That is a real actress for you." Siodmak later said Durbin "was difficult: she wanted to play a new part but flinched from looking like a tramp: she always wanted to look like nice wholesome Deanna Durbin pretending to be a tramp. Still, the result was quite effective."
Саундтрек
Дурбин «Рождестволық демалыс» фильмінде екі музыкалық нөмір орындайды: Франк Лойсер фильм үшін жазған «Бұл жылы көктем сәл кешігеді» әні, сондай-ақ Ирвинг Берлиннің «Әрдайым» балладасы. Фильмде Рихард Вагнердің «Тристан мен Изольда» («Либбостод») операсынан үзінділер, Франц Ксавер Грубердің «Тынық түн, қасиетті түн» әні және жартытүндегі мисса сахнасы үшін латын ғибадат әндері де орын алады (бұл Сент-Вибиана соборындағы нақты Триденттік миссаның кадрлары болған).
Durbin performs two musical numbers in Christmas Holiday: "Spring Will Be a Little Late This Year" written for the film by Frank Loesser, and also the Irving Berlin ballad "Always". The film also features excerpts from Tristan und Isolde ("Liebestod") by Richard Wagner, "Silent Night, Holy Night" by Franz Xaver Gruber, and Latin chant for the Midnight Mass scene (which was footage of an actual Tridentine Mass at the Cathedral of Saint Vibiana).
Қазіргі заманғы
Фильмге әртүрлі пікірлер айтылды. "Нью-Йорк Таймс" газетіндегі рецензиясында Босли Кроутер бұл оқиғаны "он жыл бұрын сөніп бара жатқан жұлдыздар ойнаған ескі драмалық шатақ" деп сипаттады. Кроутер: "Осы фильмде Мисс Дёрбинге жасағандары шынымен де қорқынышты әрі абсурдты" деп жазды, оны "көңілсіз және ескіше оқиғадағы қиял" рөлін ойнауға мәжбүр еткен. Tablet журналынан J. Hoberman фильмге жарқын баға беріп, "Рождестволық демалыс – Голливудтың ең германиялық фильмдерінің бірі, оның көңіл күйін көрсететін жарықтандыру, экспрессионистік композициялар, Krafft Ebing-тің ишарасы және Вагнердің "Либстод" операсынан алынған ұзақ үзінділер осы мұраны көрсетеді" деді.
The film received mixed reviews. In his review for The New York Times, Bosley Crowther called the story "the oldest sort of hat—the kind of dramatic farrago that was being played by faded stars ten years ago." Crowther wrote that it was "really grotesque and outlandish what they've done to Miss Durbin in this film"—forced to play a role that is "a figment within a moody and hackneyed yarn." J. Hoberman of Tablet gave the film a glowing review saying "Christmas Holiday is one of the most Teutonic of Hollywood movies—a heritage borne out by its moody lighting, expressionist compositions, a soupçon of Krafft Ebing, and long excerpts from Wagner's “Liebestod.”"
Мұра
Дербин кейіннен "Films in Review" журналына берген сұхбатында "Рождестволық демалыс" оның "ешқандай күмәні жоқ, ең жақсы фильмі" екенін айтты. "Рождестволық демалыс" 1940-шы жылдардың ең зұлым фильм-нуарларының бірі саналады және Сиодмақтың ең жеке туындысы болып есептеледі.
Durbin later said in an interview with Films in Review that Christmas Holiday was her "only really good film". Christmas Holiday is considered one of the bleakest films noir of the 1940s, and one of Siodmak's most personally realized films.
Қаражаты
1944 жылдың шілдесіне дейін фильм АҚШ кассасында 2 миллион доллардан астам табыс тапты, бұл Дурбиннің мансабындағы ең жоғары табыс әкелген фильм болды. Ол сонымен қатар "Universal" компаниясының сол жылғы ең табысты фильміне айналды, 1,7 миллион доллар тапқан "Араб түндерінен" озып кетті. "Universal" компаниясы Дурбиннің фильмдерінің орташа табысы 1 250 000 доллар екенін мәлімдеді. "Қызығы, фильм өте жақсы қабылданды", - деді Сиодмак. "Болжам бойынша, барлығы Диана Дурбиннің драмалық рөлде қалай ойнайтынын көруге қызығушылық танытты. Бірақ ол ешқашан қайтадан осыған ұқсас рөлге тырыспады".
By July 1944 the film had made more than $2 million at the US box office, making it the highest grossing film of Durbin's career so far. It was also Universal's most successful film of the year overtaking Arabian Nights which made $1.7 million. Universal said the average gross of a Durbin film was $1,250,000. "Oddly enough it did very well," said Siodmak. "I suppose everyone was so interested to see what Deanna Durbin would be like in a dramatic role. However she never tried again."