Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1942 жылы Джордж Стивенс түсірген фильм.
Фильм.
1942 film by George Stevens
the film
Кастинг
"Жыл әйелі" Хепберн мен Трейсинің бірге түсірген тоғыз фильмінің біріншісі болды. Олар алғаш рет түсірілім алаңында кездесті. 1993 жылы шыққан "Кэтрин Хепберн: Мен туралы бәрі" атты деректі фильмінде Хепберн өзі Трейси және продюсер Джозеф Л. Манкивичпен алғашқы кездесуінде жоғары өкшелі аяқ киім кигенін айтады және "Мен сіз үшін сәл биікпін, мырза Трейси" деді. Манкивич оған: "Уайымдама, Кейт, ол сені орнына келтірер" деп жауап берді. "Жыл әйелі" фильмін түсіру барысында Хепберн мен Трейси арасында романтикалық қарым-қатынас туды – бұл қарым-қатынас Трейси 1967 жылы қайтыс болғанға дейін жалғасты.
Woman of the Year was the first of nine films Hepburn and Tracy made together. They met for the first time on the shoot. In the 1993 documentary Katharine Hepburn: All About Me, Hepburn herself says she was wearing high heels at the first meeting with Tracy and producer Joseph L. Mankiewicz, and said "I'm afraid I'm a bit tall for you, Mr. Tracy". Mankiewicz then responded, "Don't worry, Kate, he'll cut you down to size." It was during the filming of Woman of the Year that Hepburn and Tracy became romantically involved – a relationship that lasted until Tracy's death in 1967.
Қайта түсіру
Фильм бастапқыда басқа аяқпен түсірілді, бірақ сынақ көрсетілімдерінде көрермендерге ұнамады. Фильмнің соңғы он бес минуты қайта жазылып, түсірілді. Бастапқы аяғында Сэм баланы жетімдер үйіне қайтарып бергеннен кейін жоғалып кетеді, ол сол кезде алдағы бокс матчы туралы мақала жазуға тиіс еді. Тесс оның орнына осы жұмысты өз мойнына алып, жекпе-жек туралы білу үшін спорт залына барады. Сэм француз және испан тілдерін үйреніп, "маңызды" болу үшін тіл мектебінде оқиды. Ол жекпе-жекке барады, онда Тесспен кездеседі. Ол өзінің "жақсы әйел" болу үшін осы жұмысты істегенін және Сэмге деген адалдығын айтады. Ол ешқандай шектен тыс нәрсені қаламайтынын, тек оның "Тесс Хардинг Крейг" болғанын қалайтынын (қосылған аяғындағыдай) айтады. Ринг Ларднер-младший Америка теледидары мұрағатындағы ауызша тарих сұхбаттарында (2000) фильмнің аяғына енгізілген өзгерістер Кэтрин Хепберннің пікіріне қайшы келгенін және екі сценарист Нью-Йоркте демалыста болғанда осы өзгерістер жасалғанын айтады. Бұл өзгерістерді Луис Б. Майер, продюсер Джозеф Л. Манкивич және режиссер Джордж Стивенс бастады, ал жаңа аяқты Джон Ли Махин жазды (оның есімі титрлерде көрсетілмеген). Бір сұхбатында Ларднер осы топтың Тесс Хардингтің "еркектер әлемінде тым күшті болғаны үшін жазаға тартылуы керек деп ойлағанын, сондықтан олар таңғы асты дайындауға тырысып, барлығын буындырып жіберген көріне жазды" деді. Ларднер мен Канинге Нью-Йорктан оралғаннан кейін жаңа аяқты қайта жазуға рұхсат берілді, және сол сұхбатта Ларднер "біз қайта жазған ең нашар жолдардың кейбіреулерін еске аламын, бірақ оны түзетуге, түбегейлі өзгертуге мүмкіндік болмады" деді.
The film was originally shot with a different ending, but it proved unpopular at test screenings. The decision was made to change it, and the final fifteen minutes of the film were re written and shot. In the original ending, Sam went missing after returning the child to the orphanage, while he was supposed to write an article about an upcoming boxing match. Tess decides to take over for him and visits the gym to learn about the fight. Sam, who is in a language school trying to learn French and Spanish to "be important", is shocked when he sees the article. He goes to the fight, where he encounters Tess. She insists that she did the work to be a "good wife," and states her dedication to Sam. He says that he does not want either extreme; he just wants her to be "Tess Harding Craig" (as in the released ending). Ring Lardner Jr. describes in Archive of America Television oral history interviews (2000) that changes made to the ending of the film were against the wishes of Katharine Hepburn, and were implemented while both screenwriters were on vacation in New York. The changes were instigated by Louis B. Mayer, producer Joseph L. Mankiewicz and director George Stevens, with the actual new ending being written by John Lee Mahin (who was uncredited). In an interview, Lardner indicated that these parties all believed that Tess Harding "had to get her comeuppance for being too strong in a man's world, so they wrote a scene where she tried to fix breakfast and gets everything wrong." Lardner and Kanin were given some room to rewrite the new ending on returning from New York, and in the same interview Lardner recalls "some of the worst lines we rewrote, but we couldn't fix it, we couldn't change it fundamentally".
Қабылдау
"Жыл әйелі" фильмі 30 сыннан 83% рейтинг алды. Сындардың қорытындысы: "Трейси мен Хепберннің алғашқы романтикалық комедиялық жұбында актерлердің арасындағы химия жақсы қалыптасып, фильмнің көңілді комедиясы кез келген кемшіліктерді жасырады."
Woman of the Year holds a rating of 83% from 30 reviews. The consensus states: "In the first romantic comedy pairing of Tracy and Hepburn, the stars' chemistry is off to a working start and the film's sparkling comedy smooths out any rough patches."
Кассалық жинақ
Фильм АҚШ және Канадада 1 935 000 доллар, ал өзге елдерде 773 000 доллар табыс етіп, MGM компаниясына 753 000 доллар пайда әкелді.
The film earned $1,935,000 in the United States and Canada and $773,000 elsewhere during its initial release, making MGM a profit of $753,000.
Марапаттар мен құрметтер
15-ші "Оскар" сыйлығында Майкл Канин мен Ринг Ларднер кенже "Ең үздік түпнұсқа сценарий" сыйлығын жеңіп алды, ал Кэтрин Хепберн "Ең үздік әйел рөлі" номинациясына ұсынылды. Американдық кино институты фильмді 2000 жылы AFI-нің "100 жыл – 100 күлкі" тізіміне (#90) және 2002 жылы AFI-нің "100 жыл – 100 құмарлық" тізіміне (#74) енгізді. 1976 жылы фильмнің теледидарға арналған қайта түсірілімі, Джозеф Болонья мен Рене Тейлордың қатысуымен CBS телеарнасында көрсетілді. 1981 жылы фильм осы аттас, табысты Бродвей мюзикліне бейімделді, онда Лорен Баколл басты рөлді ойнады және ол өз жұмысы үшін Тони сыйлығын жеңіп алды.
At the 15th Academy Awards, Michael Kanin and Ring Lardner Jr. won the award for Best Original Screenplay, and Katharine Hepburn was nominated for Best Actress. American Film Institute included the film in the 2000 list AFI's 100 Years 100 Laughs (#90) and in 2002, in AFI's 100 Years 100 Passions (#74). A 1976 remake of the film, made for television and starring Joseph Bologna and Renée Taylor, was broadcast on CBS. In 1981, the film was adapted into a successful Broadway musical of the same name, starring Lauren Bacall, who won a Tony Award for her work.