Жути – Индия, Пәкістан және көрші елдердегі дәстүрлі аяқ киім. Тігістелген былғарыдан, алтын-күміс жіптермен өрнектелген, қолмен жасалған. Әмритсар мен Патиала сауда орталықтары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оңтүстік Азияның дәстүрлі және этникалық аяқ киімдері
Traditional and ethnic South Asian footwear
Джути немесе Джутти – Солтүстік Үндістан, Пәкістан және көршілес аймақтарда кең таралған аяқ киім түрі. Олар дәстүрлі түрде былғарыдан жасалады және 400 жылдан астам бұрын субконтиненттегі патшалыққа еліктеп, нағыз алтын және күміс жіппен кеңінен тігіледі. Осыған дейін солтүстік-батыстағы раджпуттар да былғары жути киетін, олар этникалық аяқ киім деп те аталады. Қазіргі заманда резеңке табандары бар әртүрлі жутилер қолжетімді. Бүгінде Амритсар мен Патиала ("тилла джутти") қолмен жасалған жутилердің маңызды сауда орталықтары болып табылады, олар әлемнің түкпір-түкпіріне пәнджаби диаспорасына экспортталады. Можарилермен тығыз байланысты. Джутилер әртүрлі жергілікті дизайн нұсқаларына айналды, тіпті аяқ киім шеберіне байланысты да. Бірақ көбінесе олардың оң және сол жақ арасында айырмашылық жоқ, және уақыт өте келе аяқтың пішінін алады. Олар әдетте жалпақ табанды болады және әйелдер мен ерлер үшін бірдей дизайнға ие, бірақ ерлер жутилерінде дәстүрлі мұрт сияқты иілген, сүйір ұштар болады, олар "хусса" деп те аталады, ал кейбір әйелдер жутилері арқасыз жасалады. Уақыт өте келе өзгергенімен, жутилер әсіресе Солтүстік Үндістандағы тойларда салтанатты киімнің бір бөлігі болып қала береді. Пәнджабтың көп бөлігінде әсемдемеген жутилер ерлер мен әйелдер үшін күнделікті қолданылады, олар көбінесе қара түсті "Джалса Джути" деп аталады. Көптеген пәнджаби халық әндерінде жути туралы айтылады.
The Juti or Jutti is a type of footwear common in North India, Pakistan, and neighboring regions. They are traditionally made up of leather and with extensive embroidery, in real gold and silver thread as inspired by royalty in the subcontinent over 400 years ago. Prior to that, Rajputs of the northwest used to wear leather juttis, also called ethnic shoes. Now with changing times, different juttis with rubber soles are made available. Today Amritsar and Patiala ("tilla jutti") are important trade centers for handcrafted juttis, from where they are exported all over the world to Punjabi diaspora. Closely related to Mojaris. Jutis have evolved into several localized design variations, even depending upon the shoemaker. However by large, they have no left or right distinction, and over time take the shape of the foot. They usually have flat sole, and are similar in design for both women and men, except for men they have a sharp extended tip, curved upwards like traditional moustaches, and are also called khussa, and some women’s jutis are backless. Even with changing times jutis have remained part of ceremonial attire, especially at North Indian weddings, the unembellished juttis are used for everyday use for both men and women in most of Punjab, mostly called Jalsa Jutti which is blackish in color. Many Punjabi folk songs mention juttis, like and .
Шолу
Ерлер мен әйелдер үшін алуан түрлі джуттилер (пунджаби тілінде «жеут тии» немесе хинди/урду тілінде «жеу тиа» деп айтылады) қол жетімді. Белгілі бір мерекелерде сиырлардың аяғына арнайы джуттилер кигізіледі. Үндістанның басқа аймақтарында джуттилер моджари деп те аталады, ал Пәкістанда олардың тағы бір атауы – хусса. Қазір бұл аяқ киімдер Батыста да кең танымал. Моджарилер сияқты, бұлар ұзын, аяғы жоғары қарай иілген аяқ киімдер. Олар дәстүрлі түрде ұрпақтан-ұрпаққа беріліп келеді, әр буын оларға өзіндік ерекшелік қосады. Бұл – дәстүрлі үнді этникалық аяқ киімдері. Олар әдетте жұқа былғарыдан жасалады және жіп немесе мұнықтармен әсем тігіледі. Джуттилерді кию оңай, олардың артқы бөлігі Ахилл tendon-ға дейін көтеріліп, бақайшақты жабатын дөңгелек немесе М пішіндес, көп тігілген үстіңгі бөлігі бар, ал аяқтың үстіңгі жағы ашық қалады. Кейбір үлгілерінде қолмен жасалған күрделі кестелер кездеседі. Үнді субконтинентінде киген ең ерте аяқ киімдердің бірі – б.з.д. 200 жылға дейінгі ағаштан жасалған сандал. Буддизм дәуірінде, 3-4 ғасырларда таспалы сандалдарды кию кең таралған, ал үнді патшалары бағалы тастармен әшекейленген сандалдар таққан. Джайнизм әдебиеттерінде былғарыдан жасалған аяқ киімдердің саусақтарды жарақаттан қорғағаны айтылады. Сиырлардың, бұқалардың, ешкілердің, қойлардың және басқа да жабайы жануарлардың терілері пайдаланылған.
There is a wide variety of juttis (pronounced 'jeut tii' in Punjabi or 'jeu tea' in Hindi/Urdu) available for both men and women. During certain festivals special juttis are also fitted to the feet of cows. Elsewhere in India, juttis are commonly also known as mojari, while an alternative name in Pakistan is khussa. They are now very popular in the West too. Like mojaris, these are long shoes with the end curled upwards. They have been traditionally handed down over generations, with each generation contributing some variation to it. These are the traditional ethnic Indian footwear. They are usually made of fine leather and are delicately embroidered with threads or beads. Juttis are slip on in style and are characterized by rising high to the Achilles tendon in the back and covering the toes with a round or M shaped heavily embroidered upper, leaving the top of the foot nearly bare. Some feature extensive hand done embroidery. It is believed that one of the earliest examples of footwear worn on the Indian subcontinent is a sandal of wood, datable to circa 200 BC. During the 3rd and 4th centuries in the Buddhist period, it was quite common to wear strapped sandals and Indian kings wore sandals ornamented with precious jewels. Jain literature shows that leather was used for the making of shoes, which protected the toes from getting injured. Hides of cows, buffaloes, goats, sheep and other wild animals were used.