Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жаз музыкасындағы кең таралған 32 тактты аккордтық прогрессия
Common 32 bar chord progression in jazz
"Ритмдік өзгерістер" – Джордж Гершвиннің "I Got Rhythm" әнінен алынған, жаз музыкасында жиі қолданылатын 32 тактты аккордтық прогрессия. Прогрессия ААВА нысанында, әрбір А бөлімі барлық жерде кездесетін I–vi–ii–V тізбегінің қайталануына негізделген (немесе iii–vi–ii–V сияқты түрленулері), ал B бөлімі III7–VI7–II7–V7 негізіндегі бесіншілер шеңберінің тізбегін пайдаланады, бұл прогрессияға кейде өтпелі аккордтар қосылады. Бұл үлгі, "импровизация үшін ең көп қолданылатын құралдардың бірі" болып табылады, ол көптеген (көбінесе жылдам темптегі) жаз композицияларының негізін құрайды және свинг дәуірі мен бибоп музыканттары арасында танымал болды. Мысалы, ол Дьюк Эллингтонның "Cotton Tail", Чарли Кристианның "Seven Come Eleven", Диззи Гиллеспидің "Salt Peanuts", сондай-ақ "I Got Rhythm" әнінің Бродвейдегі алғашқы орындалуынан екі жыл кейін "New Orleans Feetwarmers" тобымен жазылған "Shag" шығармаларының негізі болып табылады.
Rhythm changes is a common 32 bar jazz chord progression derived from George Gershwin's "I Got Rhythm". The progression is in AABA form, with each A section based on repetitions of the ubiquitous I–vi–ii–V sequence (or variants such as iii–vi–ii–V), and the B section using a circle of fifths sequence based on III7–VI7–II7–V7, a progression which is sometimes given passing chords. This pattern, "one of the most common vehicles for improvisation," forms the basis of countless (usually uptempo) jazz compositions and was popular with swing era and bebop musicians. For example, it is the basis of Duke Ellington's "Cotton Tail" as well as Charlie Christian's "Seven Come Eleven," Dizzy Gillespie's "Salt Peanuts," recording of "Shag" (two years after the first performance of "I Got Rhythm" on Broadway) with his "New Orleans Feetwarmers" group.
Тарих
Бұл прогрессияның танымалдылығы негізінен оның алғашқы бибоп музыканттарымен кеңінен қолданылуына байланысты. Аккордтарды өзгерту 1930 жылдары қолданыла бастады, 1940-1950 жылдары кең таралды және қазір кеңінен таралған. Біріншіден, "I Got Rhythm" сол кезде-ақ танымал джаз стандарты болды. Екіншіден, музыкант әнді тыңдап, оның аккордтық тізбегіне жаңа мелодия жазып, қазір контрафакт деп аталатын туынды шығару арқылы Гершвиннің авторлығын мойындамай, жаңа мелодияға авторлық құқықты тіркеп, Гершвиннің мұрагерлеріне роялти төлеуден қашып құтылатын. Үшіншіден, жаңа мелодиялар үшін белгілі бір, жиі қолданылатын прогрессияны пайдалану, джем-сессияларда, концерттерде және жазуларда орындауды жеңілдетті, себебі жетекші музыканттарға әннің ырғақтық өзгерістерді қолданатынын және кез келген өзгерістер мен аккордтар алмасуларын хабарлай алатын. Қазіргі музыканттар үшін 12 тақты блюз бен ырғақтық өзгерістерді меңгеру – "джаз репертуарын құрудың маңызды элементтері".
This progression's endurance in popularity is largely due to its extensive use by early bebop musicians. The chord changes began to be used in the 1930s, became common in the '40s and '50s, and are now ubiquitous. First, "I Got Rhythm" was by then already a popular jazz standard. Second, by listening to the song and writing a new melody over its chord changes, thereby creating a composition of a type now known as a contrafact, a jazz musician could claim copyright to the new melody rather than acknowledge Gershwin's inspiration and pay royalties to Gershwin's estate. Third, using a stock, well known progression for new melodies made it easier to perform a song at jam sessions, shows, and recordings because the bandleader could tell new musicians that the song uses rhythm changes and note any modifications and chord substitutions. For contemporary musicians, mastery of the 12 bar blues and rhythm changes chord progressions are "critical elements for building a jazz repertoire".