Филиппиндердегі теміржол көлігінің тарихы мен қазіргі жағдайы

Филиппиндердегі теміржол көлігі: қазіргі жағдай, тарихы, жолдардың азаю себептері және болашақ жобалар. Манила және аймақтардағы жолдар туралы ақпарат.

18 мин оқу

100%

Дереккөз: Rail transportation in the Philippines — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Филиппиндегі теміржол көлігінің шолуы

Филиппиндегі теміржол көлігі қазіргі уақытта негізінен Манила метрополитенінің және Лагуна мен Кесон провинцияларының ішінде жолаушыларды тасымалдауға, сондай-ақ Бикол аймағында қалалық қызметтерге қолданылады. Бұрын елде жүк тасымалы қызметтері жұмыс істеген, бірақ ол қызметтер тоқтатылды. Дегенмен, ескі жүк тасымалын қайта жаңғырту және жаңа желілер салу жоспарлануда. Өзінің ең жоғары деңгейінен бастап, елде қазіргі уақытта 74,8 мың шақырым теміржол бар, оның 2023 жылғы мәліметтер бойынша барлық қалалық теміржол желілері қоса алғанда, тек бір бөлігі ғана қолданыста. Екінші дүниежүзілік соғыс, табиғи апаттар, жеткіліксіз қаржыландыру және еңсерілмеушілік Филиппин теміржол желісінің құлдырауына ықпал етті. 2019 жылғы жаһандық бәсекеге қабілеттілік есебінде Филиппин Азия елдері арасында пойыз қызметтерінің тиімділігі тұрғысынан ең төменгі бағаға ие болды, ол 2,4 балды құрады және әлемдегі 101 елдің ішінде 86-шы орынға ие болды. Үкімет қазіргі уақытта көптеген жобалар арқылы 2022 жылға дейін теміржол желісін кеңейтуде.

Лусон аралы

Филиппинде темір жол көлігі 120 жылдан астам уақыттан бері қолданылып келеді. 1875 жылғы 25 маусымда Испания королі Альфонсо XII, Филиппиннің қоғамдық жұмыстар инспекторына Лусон аймағындағы темір жолдардың жалпы жоспарын дайындауды тапсыратын Корольдік жарлыққа қол қойды. Бес айдан кейін Дон Эдуардо Лопес Наварро ұсынған жоспар «Memoria Sobre el Plan General de Ferrocarriles en la Isla de Luzón» деп аталды және дереу мақұлданды. 1887 жылғы 1 маусымда Маниладан Дагупанға темір жол салуға арналған концессия «Ferrocarril de Manila Dagupan» компаниясының Дон Эдмундо Сайкске берілді. Темір жолдың құрылысын және жұмысын британдық компания «Manila Railway Company Ltd» жүзеге асырды. Алғашқы рельстер 1891 жылы төселді, ал алғашқы коммерциялық қадам 1892 жылы жасалды. 1905 жылы Meralco компаниясы басқарған он екі электрлік трамвай (транвиа) желісінің біріншісі Манила қаласында ашылды. Бірінші жылдың соңында шамамен 63 километр рельс төселді. 1920 жылы бес жылдық реконструкция бағдарламасы басталды, ал 1924 жылға қарай 170 вагон қаланың және оның шетіндегі көптеген аудандарына қызмет көрсетті. Ескі Маниланың дамыған ауданындағы Тутубан орталық терминалы Филиппин Ұлттық темір жолдарының солтүстік және оңтүстікке бағытталған екі бағытының терминалы болды. 1941 жылдың шілдесінде Finkbine Guild Lumber Company компаниясынан 3T типіндегі Шей локомотиві сатып алынды. Соғыстан кейін бұл қысқа желілік темір жолдың тағдыры белгісіз күйде қалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Филиппинге жапон әскерлерінің басып кіруі салдарынан темір жол желісінің көп бөлігі қирады. Соғысқа дейін 1000 километрден астам болатын маршруттың 452-сі ғана соғыстан кейін жұмыс істеді. Соғыстан кейінгі жылдарда темір жол жүйесінің қалпына келтірілуі мүмкін бөліктеріне қатысты жұмыстар жүргізілді. Соғыс аяқталған кезде трамвай желісі де қираған қаланың арасында жөндеуге келмейтіндей зақымдалды. Ол таратылды, ал трамвай желілерінің бұрынғы маршруттарында джипнилер қаланың басты көлік құралына айналды. 1980 жылдардың соңында темір жолдар жабылғаннан кейін автомобиль көлігі басымдыққа ие болды, ал автобустар сияқты басқа көлік түрлері провинцияларға қарайтын бағыттарда маңызды рөл атқарды. Осы тастап кетілген темір жолдардың орнында ұзын, иірім жолдар салынды.

There has been rail transport in the Philippines for over 120 years. On June 25, 1875, King Alfonso XII of Spain promulgated a Royal Decree directing the Office of the Inspector of Public Works of the Philippines to submit a general plan for railroads on Luzon. The plan, which was submitted five months later by Don Eduardo Lopez Navarro, was entitled Memoria Sobre el Plan General de Ferrocarriles en la Isla de Luzón, and was promptly approved. A concession for the construction of a railway line from Manila to Dagupan was granted to Don Edmundo Sykes of the Ferrocarril de Manila Dagupan on June 1, 1887. The construction and running of the railway was done by Manila Railway Company Ltd that was a British owned company. The first rail tracks were laid in 1891 and its first commercial run was in 1892. with the first of twelve mandated electric tranvia (tram) lines operated by Meralco opening in Manila in 1905. At the end of the first year around 63 kilometers (39 mi) of track had been laid. A five year reconstruction program was initiated in 1920, and by 1924, 170 cars serviced many parts of the city and its outskirts. At the Tutuban Central Terminal in a bustling district of old Manila was the terminal of the Philippine National Railways for two lines, to the north and to the south. In July 1941, a 3T type Shay locomotive was also acquired from the Finkbine Guild Lumber Company. The status of this short line railroad after the war remains unknown. Most of the improvements on the rail network were destroyed during Japanese invasion of the Philippines during the World War II. Of the more than a thousand route kilometers before the war, only 452 were operational after it. For several years after the war, work was undertaken on what could be salvaged of the railroad system. By the war's end, the tram network was also damaged beyond repair amid a city that lay in ruins. It was dismantled and jeepneys became the city's primary form of transportation, plying the routes once served by the tram lines. While road based transportation became dominant after the closure of the railways in the late 1980s, other modes of transportation, such as buses, have played a major role in routes leading to the provinces. Long, winding roads were made from these abandoned railways.

Жедел транзит жүйесін енгізу

1966 жылы Филиппин үкіметі Филиппин монорельстік көлік жүйелеріне (PMTS) қала ішінде монорельстік жолдарды пайдалануға франшиза берді. Монорельстің мүмкіндігі әлі де бағаланып жатқан кезде үкімет Жапонияның халықаралық ынтымақтастық агенттігінен (JICA) жеке көлік туралы зерттеу жүргізуді сұрады. Тағы бір зерттеу 1976 және 1977 жылдар аралығында, бұл жолы Freeman Fox and Associates компаниясы мен Дүниежүзілік банк қаржыландыруымен жүзеге асырылды. Ол бастапқыда жер деңгейіндегі теміржол құрылысын ұсынған, бірақ оның ұсыныстарын жаңадан құрылған Көлік және коммуникация министрлігі (қазіргі DOTr) қайта қарады. Министрлік қаланың көптеген қиылыстары болғандықтан, жоғары орналасқан жүйе құрылысын қалады. Баяндамада сондай-ақ: «Бұл нәтижелер нақты және кез келген жағдай немесе ақылға қонымды болжамдармен өзгертілмейді. Кез келген басқа толық бөлек қоғамдық көлік жүйесі, жеңіл теміржол немесе автобус жолы болсын, экономикалық тұрғыдан тиімсіз болады. Мұндай жүйелер Манила метрополитеніндегі барлық көліктерге (автожолдарды қоса алғанда) қолда бар қаражаттың көп бөлігін, мүмкін тіпті барлығын да қажет ететін болғандықтан және оларды іске асырудың басқа да себептері болмағандықтан, олар одан әрі қарастырылмайды» делінген. Президент Маркос 1980 жылы Жеңіл теміржол транзиті басқармасын (LRTA) құрды. Бірінші ханым Имельда Маркос, сол кезде Метро Маниланың губернаторы және адам қоныстары министрі, оның бірінші төрағасы болды. LRT 1-жолының құрылысы 1981 жылдың қыркүйегінде басталды, 1984 жылдың наурыз айында сынақ жүргізілді, ал Баклараннан Орталық терминалға дейінгі жолдың бірінші жартысы 1984 жылдың 1 желтоқсанында ашылды. Екінші жартысы, Орталық терминалдан Монументоға дейін, 1985 жылдың 12 мамырында ашылды. Ашылғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң, жолдар тығыз болып, нашар күтімге ұшырады. Жапонияның ресми даму көмегі (ODA) 75 миллиард иенге жеткенде, LRT 2-жолының құрылысы 1997 жылы басталды, ал Сантоланнан Аранета орталығы Кубаоға дейінгі жолдың бірінші бөлігі 2003 жылдың 5 сәуірінде ашылды. Екінші бөлім, Аранета орталығы Кубаодан Легардаға дейін, дәл бір жылдан кейін ашылды, ал толық желі 2004 жылдың қазанында толыққанды жұмыс істеді. Осы кезеңде 1-жол жаңартылды. Магниттік жолақты пластикалық билеттерді пайдаланатын автоматтандырылған жол ақысын жинау жүйесі орнатылды; кондиционерленген вагондар қосылды; 1, 2 және жекеменшік 3-жолдар арасындағы жаяу өткелдер аяқталды. 2005 жылы LRTA 68 миллион песо таза пайда тапты, бұл агенттік 1984 жылы 1-жол пайдалануға берілгеннен бері алғаш рет пайда тапқандығын көрсетеді.

In 1966, the Philippine government granted a franchise to Philippine Monorail Transport Systems (PMTS) for the operation of an inner city monorail. The monorail's feasibility was still being evaluated when the government asked the Japan International Cooperation Agency (JICA) to conduct a separate transport study. Another study was performed between 1976 and 1977, this time by Freeman Fox and Associates and funded by the World Bank. It originally suggested a street level railway, but its recommendations were revised by the newly formed Ministry of Transportation and Communications (now the DOTr). The ministry instead called for an elevated system because of the city's many intersections. The report also says "These results are conclusive, and are unlikely to be changed by any circumstances or reasonable assumptions it is clear that any other fully segregated public transport system, whether light rail or busway, would also be uneconomic. As such systems would require the appropriation of most, if not all, of the available funds for all transport (including highways) in Metro Manila for the foreseeable future, and as there is not other rationale for their implementation, they have been rejected from further consideration.”

President Marcos created the Light Rail Transit Authority (LRTA) in 1980. The first lady Imelda Marcos, then governor of Metro Manila and minister of human settlements, became its first chairman. Construction of LRT Line 1 started in September 1981, test run in March 1984, and the first half of the line from Baclaran to Central Terminal opened on December 1, 1984. The second half, from Central Terminal to Monumento, opened on May 12, 1985. Overcrowding and poor maintenance took its toll a few years after opening. With Japan's ODA amounting to 75 billion yen in total, the construction of LRT Line 2 began in 1997, and the first section of the line, from Santolan to Araneta Center Cubao, was opened on April 5, 2003. The second section, from Araneta Center Cubao to Legarda, was opened exactly a year later, with the entire line being fully operational by October 2004. During that time Line 1 was modernized. Automated fare collection systems using magnetic stripe plastic tickets were installed; air conditioned trains added; pedestrian walkways between Lines 1, 2, and the privately operated 3 were completed. In 2005, the LRTA made a profit of ₱68 million, the first time the agency made a profit since the Line 1 became operational in 1984.

Оңалту

2000-шы жылдардың басында үкімет түрлі инвестициялар мен жобалар арқылы елдегі темір жол көлігін, соның ішінде Филиппин ұлттық темір жолдарын жаңғырту жұмыстарын жүргізді. Темір жол көпірлері мен рельстерін толықтай қайта жаңарту, ағымдағы 35 килограммдық (77 фунт) рельстерді жаңа 50 килограммдық (110 фунт) рельстерге ауыстыру және стансаларды күрделі жөндеуден өткізу – жаңғырту және кеңейту процесінің бір бөлігі болды. Northrail жобасы сияқты көптеген жоспарлар қымбатқа түсетіні және заңсыздықтарға толы деген айыптамаларға байланысты аяқталмай қалды. 2014 жылдан бері нашар күтімге байланысты тозуға ұшыраған 3-ші желідегі МРТ (MRT Line 3) 2019 жылдан 2021 жылға дейін толық жаңғыртудан өтті, оның мақсаты – оны бастапқы жағдайына келтіру.

Кеңейту

Үкіметтің елдегі көлік саласына жасаған соңғы инвестицияларының бір бөлігі ретінде Лусон аймағындағы темір жолдарды кеңейту және жаңарту бойынша көптеген жобалар жүргізілуде. Бұл жобалардың ішінде Капас қаласындағы Нью-Кларк қаласынан Каламба, Лагунаға дейінгі Солтүстік-Оңтүстік қалалық темір жолы, Кесон қаласынан Тагуиге және NAIA 3 терминалына дейінгі Метро Манила метрополитені – жер астындағы жылдам транзит желісі, LRT 1 желісінің Ниогоға дейін ұзартылуы (қазіргі Барлараннан), Солтүстік даңғылы мен Сан-Хосе-дель-Монте арасын байланыстыратын MRT 7, Ортигас орталығы мен Тайтайды байланыстыратын MRT 4, Субик пен Кларк арасындағы жүк тасымалына арналған Субик-Кларк темір жолы, Батангасқа жолаушылар тасымалын жүзеге асыратын PNR Батангас темір жолының жаңа тармағы және Маниладан Матонгаға дейінгі Оңтүстік магистральдық темір жолының толық қайта құрылымы мен кеңейтілуі – PNR South Long Haul кіреді. Сондай-ақ, PNR Кармона тармағына қызмет көрсетуді қайта жандандыруды жоспарлап отыр. Жаңа вагондар Индонезиядағы PT INKA компаниясынан сатып алынды.

Панай

Филиппиннің американдық отарлау кезеңі басталғаннан бастап, жаңа американдық отарлық аралдық үкімет жаңа теміржолдар салуға міндеттенді. Қазіргі Panay теміржолының ізашары – Филиппин теміржол компаниясы 1906 жылдың 5 наурызында Коннектикут штатында тіркелді. Ол "Манила синдикатының" құрамына кірді, ол Манила электр теміржолы және жарық компаниясы (Нью-Джерсиде тіркелген), Манила құрылыс компаниясы және Манила қалалық теміржол компаниясы сияқты Филиппин инфрақұрылым компанияларының біріккен тобы болды. Кейін Филиппин теміржол құрылыс компаниясы да қосылды. 1907 жылы Капис облысындағы Илоило қаласынан Роксас қаласына дейін теміржол құрылысы басталды, екі қаладан да жұмысшылар бригадалары жұмыс істеп, ортасынан кездесті.

Себу

Филиппин теміржол компаниясы Панай желісін пайдаланумен қатар, 1911 жылдан 1942 жылға дейін Себуда да желіні пайдаланды, бірақ екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Филиппиннің жапондықтар тарапынан оккупациялануына байланысты жұмыс тоқтатылды. Желі Данаодан оңтүстікке қарай, Себу қаласы арқылы Аргаоға дейін созылған. Бұл жол Филиппин теміржол құрылыс компаниясымен салынған.

Жолға дейінгі теміржол

Филиппинде қазіргі уақытта үш жұмыс істейтін қалалық теміржол желісі бар: Метро Манила қаласында орналасқан PNR Metro Commuter Line, Лагуна мен Кесон провинциялары арасындағы PNR облысаралық қалалық теміржол желісі және Бикол аймағында орналасқан PNR Bicol Commuter Line. Бұл желілердің барлығын Филиппин Ұлттық Теміржолы басқарады.

PNR метроның жолаушылар желісі

PNR Metro Commuter желісі Маниланың Тондо қаласынан Манила аймағының оңтүстік және солтүстік шектеріне дейін созылады. Ол Манила, Калукан, Малабон, Макати, Тагуиг, Паранаке және Мунтинлупа қалаларын, сондай-ақ Лагуна провинциясын байланыстырады. Қазіргі уақытта 31 теміржол станциясы бар, ал болашақта тағы да станциялардың ашылуы жоспарлануда.

Биколдың жолаушылар көлігі

Бикол жолаушылар қызметі – Бикол аймағындағы қалалық теміржол қызметі, Тагкавайан (Кесон) және Легаспи (Альбай) станциялары арасында, Камарин Сурдағы Нага қаласы орталық терминал ретінде қызмет етеді. Оның үш бағыты бар: Тагкаваян – Нага (тоқтап тұр), Сипокот – Нага (жұмыс істеп жатыр) және Нага – Легаспи (жұмыс істеп жатыр). Қызмет алғаш рет 2009 жылдың 16 қыркүйегінде Тагкаваян – Нага және Нага – Лигао бағыттары бойынша іске қосылды. Пойыздар күніне жеті рет, Тагкаваян, Сипокот, Нага қаласы және Легаспи арасында кезектесіп жүруі жоспарланған. Барлық бағыттарда қайта боялған көк түсті KiHa 52 вагондары пайдаланылды. Бірақ, кейін қысқартулар жасалғаннан соң, 2013 жылдың желтоқсанына дейін Сипокот – Нага бағыты ғана жұмыс істеді. 2015 жылдың 18 қыркүйегінде Нага мен Легаспи арасындағы қызмет күніне бір пойызбен қайта жаңартылды. Дегенмен, 2017 жылдың сәуірінде вагондардың жетіспеуіне байланысты қызмет тағы да қысқартылды, және Бикол аймағындағы теміржолдарға зақым келтірген тайфундар жағдайды ушықтырды. Сипокот, Нага және Легаспиден барлық бағыттарды қалпына келтірудің нақты жоспарлары 2019 жылдың 20 қыркүйегінде Тутубаннан инспекциялық сапармен жарияланды, соның ішінде Кесон провинциясының кейбір аймақтарында бұрын тоқтатылған бағыттарды қалпына келтіруге дайындық жүргізілді. Бірінші болып 2022 жылы Бикол жолаушылар қызметінің Нага – Сипокот учаскесі қалпына келтірілді. 2022 жылдың 31 шілдесінде PNR Лигао мен Нага арасындағы қызметті қайта бастады, күніне екі рейс орындалды. Нага – Легаспи бағыты 2023 жылдың 27 желтоқсанында, 2017 жылдың сәуіріндегі жеткіліксіз вагондарға байланысты тоқтатылғаннан кейін алты жыл өткен соң қайта ашылды. 2024 жылдың қазіргі жағдайына сәйкес, Нага – Легаспи бағытында INKA CC300 локомотивтерімен буксирленетін 8300 класты вагондар пайдаланылады. Ал 8000 класты дизель-электр пойыздары (ДМУ) Нага – Сипокот бағытында қолданылады.

Жедел транзит

Елде екі жылдам көлік жүйесі жұмыс істейді: Манила жеңіл рельстік көлік жүйесі және Манила метрополитені, екеуі де Метро Манила аймағындағы жолаушыларға қызмет көрсетеді. Көптеген жолаушылар жүйелерді пайдаланатындар стансаға дейін және одан кейін өздерінің көздеген жеріне жету үшін автобустар сияқты түрлі құрлықтағы қоғамдық көлік түрлерін де пайдаланады. Beep – байланыссыз смарт-картасы жол ақысын төлеу үшін қолданылады.

Манила жеңіл темір жолының транзиттік жүйесі

Манила жеңіл теміржол транзиті жүйесі – Филиппиннің Манила қаласы аумағындағы екі жылдам транзиттік жүйенің бірі. Жүйеде екі желі бар: 1-жол және 2-жол. Жүйе Жеңіл теміржол транзиті басқармасының қарауында, бірақ Жеңіл теміржол Манила корпорациясы 1-жолдың жұмыс істеуі мен техникалық қызмет көрсетуіне жауапты. Жүйе "жеңіл теміржол" жүйесі деп аталғанымен, негізінен желінің көп бөлігі биік орналасқандықтан, Еуропа мен Солтүстік Америкадағы терминдермен қарағанда, ол жылдам транзит (метро) жүйесіне көбірек ұқсайды. Манила LRT жүйесі Оңтүстік-Шығыс Азиядағы алғашқы метро жүйесі болып табылады, Сингапур MRT-ден үш жыл бұрын іске қосылған. Оның негізінен биік жолдармен салынған 33 станциясы екі желіні құрайды. 1984 жылы ашылған LRT 1-жолы солтүстік-оңтүстік бағытында, ал 2003 жылы ашылған LRT 2-жолы шығыс-батыс бағытында жүреді. LRT 1 және 2 желілерінің барлық станциялары жерден жоғары орналасқан, тек Катипанан станциясы ғана жер астында. Бұл жүйе MRT немесе Сары желімен байланысты емес, ол толығымен бөлек, бірақ байланысты жүйе.

Манила метрополитенінің теміржол транзиттік жүйесі

Metro Rail Transit (MRT) – Филиппиндегі Метро Манилаға қызмет ететін екінші жылдам транзит жүйесі. Ол бастапқыда 1999 жылы ашылған және 2000 жылы толыққандай жұмыс істеуге кіріскен бір желі (MRT 3-желісі) ретінде құрылды. Қазіргі уақытта MRT бренді Метро Маниланың LRTA-ның қарауына жатпайтын жылдам транзит желілерімен байланысты, соның ішінде 7 және 9-желілер де бар, бірақ бұл үш желінің операторлары әртүрлі болады. Жүйеде қазіргі таңда орбиталық солтүстік-оңтүстік бағытта орналасқан, көбінесе жоғары орналасқан рельстерде 13 станция бар. Жүйенің алғашқы желісі – MRT 3-желісі 1999 жылы ашылды.

Филиппин ұлттық темір жолдары

Филиппин ұлттық темір жолдары (PNR) – мемлекеттік темір жол компаниясы. 2016 жылғы мәліметтер бойынша, ол Метро Манила қаласында бір қалалық темір жол қызметін және Бикол аймағындағы Сипокот, Нага қаласы мен Легаспи қаласы арасындағы аймақтық қызметтерді жүргізеді. PNR 1892 жылғы 24 қарашада испан отарлық кезеңінде Ferrocarril de Manila Dagupan ретінде қызметін бастады, ал кейіннен американ отарлық кезеңінде Manila Railroad Company (MRR) болып өзгерді. 1964 жылғы 20 маусымда №4156 Республикалық заңға сәйкес ол Филиппин ұлттық темір жолдары болып қайта аталды. PNR Көлік министрлігінің құрамындағы мекеме.

Жеңіл темір жол транзиті жөніндегі орган

1981 жылы құрылған Жеңіл рельстік көлік басқармасы Манила LRT жүйесінің меншік иесі болып табылады. Бұл басқарма LRT 1-ші желісінің бұрынғы операторы және қазіргі кезде LRT 2-ші желісінің операторы болып жұмыс істейді.

Жеңіл темір жол Манила корпорациясы

Light Rail Manila Corporation – 2014 жылы құрылған рельстік көлік қызметін ұсынатын компания. Ол қазіргі 1-сызықтың операторы.

Метро теміржол транзит корпорациясы

Жеті компаниядан тұратын жеке консорциум – «Метро Рейл Транзит Корпорациясы» Көлік министрлігімен жасалған «Құрылыс-пайдалану-беру» келісімі бойынша 3-желінің иесі және операторы болып табылады. Ол 1995 жылы құрылған.

Басқа

Панай темір жолдары: Филиппиннің мемлекеттік меншіктегі және бақыланатын корпорациясы. Бұл компания бұрын Панай және Себу аралдарында қызмет көрсеткен. Қазіргі уақытта Панай темір жолдарының өзіне темір жол және вагондар тиесілі емес, тек мүліктері ғана бар.

Солтүстік-Оңтүстік жолаушылар темір жолы

Солтүстік-Оңтүстік қалалық темір жолы (NSCR) – Лусон аймағында салынып жатқан темір жол. 2026 жылы ішінара пайдалануға беріледі, ал толыққанды жұмыс 2029 жылға дейін басталуы күтілуде.

Жолдарды кеңейту

LRT 1-жолының оңтүстікке қарай ұзартылуы: LRT 1-жолы оңтүстікке қарай, Пасайдағы Бакларан станциясының соңғы аялдамасынан Бакурдағы Ниог станциясына дейін ұзартылады. Құрылыс 2019 жылы басталды және 2024 жылға қарай ішінара аяқталуы күтілуде. LRT 2-жолының батысқа қарай ұзартылуы: LRT 2-жолы батысқа қарай ұзартылады. Батысқа қарайғы ұзарту 2021 жылға қарай басталуы болжанып отыр.

МРТ 7-жолы

Метроның 7-жолы (MRT Line 7) – құрылысы жүріп жатқан жылдам транзиттік желі. Аяқталғаннан кейін, желінің ұзындығы 22,8 шақырым болады және ол 14 станциямен қамтылады. Бұл желі солтүстік-шығыстан оңтүстік-батысқа қарай бағытталған, Сан-Хосе-дель-Монте, Булакан қаласынан басталып, Кесон қаласындағы Солтүстік даңғылында салынып жатқан Гранд-Централь станциясында аяқталады.

Метро Манила метрополитені

Метро Манила метрополитені (MMS) – Филиппиннің Метро Манила қаласында құрылысы жүріп жатқан жер асты жылдам транзит желісі. Валенсуэла қаласы, Кесон қаласы, Пасиг, Макати, Тагуиг және Пасай қалалары арасында солтүстік-оңтүстік бағытында өтетін бұл желі, Квирино тас жолы мен FTI станциялары аралығында орналасқан 15 стансадан тұрады.

Макати қалааралық метрополитені

Макати қала ішіндегі метро - бұл 11 шақырымдық (6,8 миль) құрылыс үстіндегі жер асты жылдам транзит желісі, Макатиде, Метро Манила қаласында орналасқан. Ол қаланың бизнес-аймағындағы нысандарды байланыстырады. Метро қала әкімдігі мен Филиппиннің Infradev Holdings басқаратын жеке консорциум арасындағы мемлекеттік-жекеменшік серіктестік бағдарламасы бойынша салынады. Метроның құрылысы 2020 жылдың желтоқсанында басталуы тиіс, ал Макати қаласының әкімі Әбигел Бинай 2025 жылға дейін аяқталады деп күтеді. 2018 жылдың 20 маусымында IRC Properties Inc. және оның қытайлық серіктестері Макати қала әкімдігінен 3,7 миллиард долларлық Макати қала ішіндегі рельстік көлік жүйесі үшін «алғашқы ұсынушы мәртебесін» алды. Метроның құны 3,7 миллиард долларға (немесе 192 миллиард теңге) бағаланады және күніне 700 000 жолаушыны қабылдауға дайын. Онда он станса болады, олар қолданыстағы 3-желімен, Пасиг өзенінің паром қызметімен және мақұлданған 9-желімен (Метро Манила метрополитені) байланысады. Давао халықтық қозғалтқышы — 28 шақырымдық монорельстік жобаны Давао қаласының әкімдігі Көлік министрлігіне (DOTr) және Филиппин Ұлттық Темір Жолына (PNR) ұсынды. Илоило монорелісі — Шэньчжэньде орналасқан BYD компаниясы Илоилода монорельс салу мүмкіндігін зерттеу үшін екі айлық зерттеу жүргізді. 20 шақырымдық (12 миль) жүйенің бірінші кезеңі 2019 жылға дейін іске қосылуы күтілген. Алайда, бұл жоба 2018 жылдан кейін тоқтатылды. SkyTrain (Метро Манила) — SkyTrain құрылысының құны 3,5 миллиард теңгені құрайды деп жоспарлануда, бірақ ол әлі басталған жоқ. Infracorp екі жыл ішінде монорельстік желіні салуды жоспарлап, SkyTrain-ді 2021 жылдың соңына дейін пайдалануға беруді көздеді. Infracorp 2020 жылдың соңында құрылыс жұмыстарын бастауды жоспарлаған, бірақ 2020 жылдың 7 желтоқсанына дейін жаңа ақпарат түспеді. Себу монорелісі — Бұрын Себу LRT деп аталған жүйеде екі желі болады. Олардың бірі — Себу қаласының орталығы мен оның маңынан өтетін Орталық желісі, екіншісі — Мактан-Себу халықаралық әуежайына бағытталған Әуежай желісі. Оның 2021 жылдың соңына дейін ашылуы күтілуде. Пасай монорелісі — МРТ 3 Тафт станциясы мен LRT 1 EDSA станциясын SM Mall of Asia сауда орталығымен байланыстыратын 1,89 шақырымдық монорельс. Пасиг Сити транзит экспресі — Пасиг қаласының қалалық аймағындағы нысандарды байланыстыратын 16,35 шақырымдық монорельс.

The Makati Intra city Subway is an 11 kilometer (6.8 mi) under construction underground rapid transit line to be located in Makati, Metro Manila, that will link establishments across the city's business district. It will be built under a public private partnership program between the Makati city government and a private consortium, led by Philippine Infradev Holdings. The subway was expected to begin construction by December 2020, and Makati Mayor Abigail Binay projects completion by the year 2025. On June 20, 2018, IRC Properties Inc. and its Chinese partners secured an ‘original proponent status’ from the city government of Makati for the proposed $3.7 billion Makati intra city rail transport system. The subway will cost $3.7 billion (or ₱192 billion) and is expected to accommodate 700,000 passengers daily. It will also have ten stations, with connections to the existing Line 3, the Pasig River Ferry Service, and the approved Line 9 (Metro Manila Subway). Davao People Mover — A 28 kilometer monorail project has been endorsed by the City Government of Davao to the Department of Transportation (DOTr) and Philippine National Railways (PNR). Iloilo Monorail — BYD, a Shenzhen based company conducted a two month feasibility study to construct a monorail in Iloilo. The first phase of the 20 kilometer (12 mile) system was expected to start operations by 2019. This project was shelved after 2018. SkyTrain (Metro Manila) — The construction of the SkyTrain is projected to cost ₱3.5 billion and is yet to commence. Infracorp will construct the monorail line for two years and planned to make the SkyTrain operational by the end of 2021. Infracorp aimed to commence Groundbreaking in Late 2020, but not update has been given as of December 7, 2020. Cebu Monorail — Previously the Cebu LRT, the system will have two lines. One will be Central Line passing through downtown Cebu and its neighboring areas, and the Airport Line heading towards Mactan–Cebu International Airport. It is set to open before the end of 2021. Pasay Monorail — A 1.89 km monorail that will connect with MRT 3 Taft Station and LRT 1 EDSA Station to SM Mall of Asia. Pasig City Transit Express — A 16.35 kilometer monorail that connects within the urban of Pasig City.

Жеңіл рельс

LRT 6-жолы – Кавитте ұсынылып отырған жылдам транзит желісі, ол Бакурдағы LRT 1-жолымен қосылып, Дасмариньяста аяқталады. Жоба Агиналдо тас жолы бойындағы кеңістік шектеулеріне байланысты ұлттық үкімет тарапынан мерзімі белгісіз тоқтатылды, бірақ жеке фирма Бакур бульвары мен Молино Палипаран жолымен өтетін бағытты өзгертетін және Манила метрополитенінің оңтүстігіне қызмет ететін 4 тармақтан тұратын ұсыныс жасады. MRT 10 – Жобаның ұзындығы шамамен 22,5 шақырымды құрайды және көбінесе жарық рельстік көлік (LRT) жүйесінен тұрады. Ол Ниной Акино әуежайының (NAIA) 3-терминалынан Квезон қаласына дейін созылатын C 5 айналма жолы бойындағы он алты (16) стансадан тұрады. Пойыздар Квезон қаласының Дилиман ауданындағы UP-нің жерінде салынатын депода орналасады. Пампанга бұқаралық көлік жүйесі – 2018 жылы алғаш ұсынылған Пампанга бұқаралық көлік жүйесінің орталық желісі үшін LRT жүйесі ұсынылуда. Оған қосымша автобус желілері қызмет көрсетеді. Пасиг өзенінің бойындағы жеңіл рельстік көлік – 2019 жылы Гонконгтағы Kwan On Holdings және Қытайдың Ханчжоу қаласындағы PowerChina Huadong компаниялары ұсынған, Манила метрополитенін дамыту органына бекітілген Пасиг өзені бойындағы шығыс-батыс бағытты жеңіл рельстік көлік желісі. Жоба Манила шығанағынан Лагуна-де-Бейге дейін өзен бойында 22 стансадан тұрады, ал кейбір бөліктері Пасиг өзені экспресс-жолымен қатар орналасады. Кагаян-де-Оро қалалық темір жолы – Солтүстік Минданао және CARAGA аймақтарында орналасқан ұсынылған темір жол жүйесі. Оның 2 кезеңі бар, олардың бірі Кагаян-де-Оро және Бутуан қалаларын байланыстырады.

Ауыр рельс

МРТ 4-жолы – Бастапқыда "ауыр монорельс" желісі ретінде ұсынылған, желі 2022 жылдың қыркүйегінде ауыр рельске өзгертілді. МРТ 8 – Метро теміржол транзиті желісі 8 немесе МРТ 8 (бұрын MRT 9 деп белгіленген, қазір Метро Манила метрополитені деп аталады), сондай-ақ PNR Шығыс-Батыс желісі деп танылады, Филиппиндегі жол тасымалы желісі. Бұл 9 шақырымдық (5.6 миль) теміржол жүйесі Сампалок, Манила және Кесон қаласының Дилиман аудандарын Коммунест авенюі, Кесон авенюі және Испания бульвары арқылы байланыстырады. Жобаға қатысты бастапқы ұсынысты 2016 жылы Малайзиялық AlloyMTD құрылыс инженерлік компаниясы Филиппин үкіметіне ұсынды және Ұлттық экономикалық даму органының (NEDA) бекітуін күтіп тұр. MTD Philippines, Inc. президенті Патрик Николас Дэвидтің сөзіне сүйенсек, жобаның құны 60 миллиард песоны құрайды. МРТ 11 – Жобаға Кэсон қаласындағы Эпифанио Делос Сантос даңғылының (EDSA) Балинтавактан басталып, Солтүстік Калуканның Квирино тас жолы, Новалишес және Забарте жолы арқылы өтіп, Булаканның Сан-Хосе-дель-Монте қаласындағы Барангай Гая Гаяға дейінгі шамамен 18 шақырымдық метро теміржол транзиттік жүйесін (MRTS) салу кіреді. 1-ші LRT желісінің EDSA Balintawak станциясы мен МРТ 11 Balintawak станциясының жанында жолаушылар тасымалы үшін қосымша құрылғылар орнатылады.

Жолға дейінгі теміржол

PNR Солтүстік-шығыс жолаушылар желісі немесе Кабанатуан – Макати желісі – Солтүстік магистралінің Балагтас – Кабанатуан тармағын қайта құру жобасы. Бұл желі Булакан облысының Балагтас станциясынан Солтүстік-Оңтүстік жолаушылар теміржолының солтүстік бөлігінен бөлінеді. Құрылысы аяқталғаннан кейін ол Үлкен астаналық аймақтағы үш маңызды жолаушылар теміржолының біріне айналады, оларға Солтүстік-Оңтүстік жолаушылар теміржолы (NSCR) және Оңтүстік магистралінің қалааралық бөлігі кіреді. Бұл желі Нуэва-Эсиха және шығыс Булаканды Макати қаласымен (Оңтүстік Манила) байланыстырады. Сан-Хосеге дейін кеңейту де қарастырылып жатыр, бұл Тарлак қаласындағы Тарлак және Сан-Хосе арасындағы NSCR Солтүстік фазасының 4-кезеңімен айналма жол құрады. Кавите – Лагуна теміржолы – Маниланың оңтүстігінде орналасқан Кавите және Лагуна облыстарын байланыстыратын теміржол желісі. «Салу! Салу! Салу!» инфрақұрылымдық жоспарының маңызды инфрақұрылымдық жобаларының бірі саналады. Минданао теміржолының жалпы ұзындығы шамамен 2000 шақырымды құрайды, жүйе кезең-кезеңмен салынады. Бірінші кезең, 105 шақырымдық бөлік, 2022 жылға дейін аяқталуы күтілуде. Екінші кезеңнің техникалық-экономикалық негіздемесін зерттеу 2021 жылы басталады. Бастапқы теміржол Давао аймағындағы Тагум, Давао қаласы және Дигос қалаларын, Соксксарген аймағындағы Генерал Сантос және Коронадал (Марбел) қалаларын байланыстырады, сондай-ақ Минданаодағы басқа да ірі қалаларды, мысалы Кагаян-де-Оро, Замбоанга қаласы, Котабато қаласы және Бутуанды байланыстыру жоспарланған. Жаңа Кларк қаласынан тыс, Капас, Тарлак облысында PNR Солтүстік магистралінің қалааралық бөлігін қайта құру және кеңейту бойынша екі жоба ұсынылуда. Солтүстік Лонг-Хаул аймақтық теміржолы, бұрын Солтүстік Лонг-Хаул деп аталған, Манила мен солтүстік Лусон арасындағы ұзақ қашықтықтық теміржол жүйесін құруды көздейді. Жоба төрт кезеңге бөлінген: 1-кезең – Маниладан Сан-Фернандодағы Поро Пойнт еркін экономикалық аймағына дейінгі ескі PNR Солтүстік магистралі желісін күрделі жөндеу; 2-кезең – ескі желіні Бацнотанға дейін қайта құру және оны Виганға дейін кеңейту; 3-кезең – Виганнан Лаоагқа дейін; 4-кезең – Кагаян аңғарына дейінгі Солтүстік-шығыс Лонг-Хаул желісі. Солтүстік-шығыс Лонг-Хаул желісі 1875 жылдан бері жоспарлау кезеңіндегі жоба. Егер ол 1962 жылғы бастапқы жоспарларға сәйкес жүзеге асырылса, ең ерекше нәрсесі – елдегі ең ұзын және PNR жүйесіндегі ең биік нүкте боларлық теміржол туннелі. Апарриге дейін кеңейту де жоспарлануда, сонымен қатар Кордильера әкімшілік аймағынан өтетін теміржол желілері арқылы екі негізгі желіні байланыстыру көзделуде. Филиппин ұлттық теміржолдары Висайяда пойыз желісін салуға мүдделі, ол Висайя теміржолы деп аталады, бірақ ресми ұсыныстар әлі жасалмаған. Көзқарасы бойынша PNR елдің үш ірі арал тобын, соның ішінде Висайяны қамтитын трансұлттық теміржол операторына айналуды мақсат етеді. 2016 жылдан бері PNR-ді үш мемлекеттік компанияға қайта ұйымдастыру бойынша екі заң жобасы қолдау тапты, олардың бірі – Висайя теміржол корпорациясы (VRC). Панай теміржолы желісін Панай аралының айналасындағы айналма жол ретінде қайта құруды жоспарлап отыр. Бастапқыда Ілоило қаласы мен Роксас, Капис арасындағы бөлік салынады. Бұл бөліктің құны 1,5 миллиард АҚШ долларына бағаланады. Жоспарға Малай, Аклан және Антикке бағытталған бөліктерді қосу көзделуде. Самар – Лейте теміржол жобасы Самар және Лейте аралдарында теміржол желісін салуды мақсат етеді. Бұл ұсыныс 2022 жылдың 26 қазанында өткен 4-ші Филиппин теміржол саммитінде жарияланды.

The PNR Northeast Commuter Line or Cabanatuan–Makati line is a proposed reconstruction of the Balagtas–Cabanatuan branch of the North Main Line. It will branch off the northern half of the North–South Commuter Railway at Balagtas station in Bulacan. Once completed, it will become one of the three major commuter rail corridors in the Greater Capital Region, which consists of the NSCR and the intercity section of the South Main Line. It will connect Nueva Ecija and eastern Bulacan with Makati City in southern Metro Manila. There is also a proposed extension to San Jose, sealing a loop with the NSCR North Phase 4 between Tarlac City in Tarlac and San Jose. The Cavite–Laguna Railway is a rail line connecting the two provinces neighboring Metro Manila to the south, Cavite and Laguna. Considered to be one of the primary infrastructure projects of the Build! Build! Build! Infrastructure Plan, the Mindanao Railway will consist of about 2,000 kilometers of trackage, with construction of the system divided into phases. The first phase, which is 105 km, is expected to be completed by 2022. The second phase will commence its feasibility study by 2021. The initial railway will connect the cities of Tagum, Davao City and Digos in Davao Region, and the cities of General Santos and Koronadal (Marbel) in Soccsksargen Region with planned phases to connect other major cities in Mindanao, such as Cagayan de Oro, Zamboanga City, Cotabato City and Butuan. There are two projects being proposed to reconstruct and extend the PNR North Main Line's intercity section beyond New Clark City in Capas, Tarlac. The North Long Haul Inter Regional Railway, simply known as the North Long Haul and previously known as the North Long Haul West is the planned long distance rail system between Manila and northern Luzon. The project is divided into four phases: Phase 1 will be the overhaul of the old PNR North Main Line from Manila to Poro Point Freeport Zone in San Fernando, La Union; Phase 2 will cover the old line's reconstruction to Bacnotan and its extension to Vigan; Phase 3 will be from Vigan to Laoag; and Phase 4 is the Northeast Long Haul line to the Cagayan Valley. The Northeast Long Haul line, a project in its planning stages since 1875. If it follows the original 1962 plans, its most notable feature is a railway tunnel, the longest of its kind in the country and would be the highest point in the entire PNR system. There is also a planned extension to Aparri, as well as connecting the two main lines through a series of rail lines passing the Cordillera Administrative Region. The Philippine National Railways is interested in constructing a train network in the Visayas, to be known as the Visayas Railway, although no formal proposals have been made. On its vision statement, the PNR aims to become a transnational railroad operator covering all three major island groups in the country including the Visayas. Since 2016, two House Bills were sponsored for the reorganization of the PNR into three government owned and controlled corporations, one of them being the Visayas Railway Corporation (VRC). The Panay Railways aims to rebuild its network as a loop line around Panay island. Initially a segment will be built between Iloilo City and Roxas, Capiz. The segment is estimated to cost US$1.5 billion. Planned extensions include a segment to Malay, Aklan and towards Antique before completing the loop in Iloilo City. The Samar–Leyte rail project aims to construct a network in the islands of Samar and Leyte. This proposal was announced during the 4th Philippine Railway Summit on October 26, 2022.

Жүк темір жолы

Субик-Кларк темір жолы Лусон ПНР жүйесін дамытудың бір бөлігі болады. Алғашқыда жүк тасымалына арналған болып жоспарланған бұл желі Кларк пен Жаңа Кларк қаласын Субикке қосып, Орталық Лусон аймағында біріктірілген логистикалық орталықты құрайды. Манила-Лагуна жүк тасымалын қайта жандандыру – Көлік министрлігі Маниланың Порт аймағынан Лагуна облысына контейнерлік жүк тасымалын жүзеге асыратын темір жолдың қызметін қайта іске қосуды жоспарлап отыр.