Инглтон: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Солтүстік Йоркширдегі ауыл және азаматтық приход, Англия.

Уорнсайд, ауылдың солтүстік-шығысына қарай 6 миль (10 км) қашықтықта орналасқан, Йоркширдің үш ең биік шыңының бірі және приходтың ең жоғары нүктесі болып табылады. Приход аумағында ірі карьерлер бар. Инглтон карьеры әлі де жұмыс істеп тұр, ал Меал Банк карьеры енді жұмыс істемейді, бірақ ол карбон кезеңінің әк тасын өндірген және ертедегі Хоффман пешіне ие. Бұрын тоқыма фабрикасы болған, ал көмір кені он екі немесе одан да көп кішкентай шахталарды қамтамасыз еткен. Алайда, Инглтон көбінесе туризммен танымал, өйткені ол Йоркшир Дейлс ұлттық паркінің бір бөлігі болып табылады, SSSI-дегі сарқырамалар, әк тас үңгірлері және Карст ландшафтында серуендеуге мүмкіндік береді.

Тарих

Инглтон және оның төңірегіндегі аймақ Темір дәуірінде бриганттармен қоныстанған. Олар Инглборо тауының үстіне қамал салып, оның периметрі бойынша қабырғалар тұрғызған. Римдіктер бриганттарды шайқаста жеңіп, төбедегі қамалдың жанына бекініс салған деп саналады. Инглтон стратегиялық түрде өзенді кесіп өту орны болғандықтан, аңғар арқылы римдік жолдар өткен. 12 ғасырда нормандықтар ауылда шіркеу салды.

Қожалық

Уильям Лоутер (1574–1641) Инглтон Холлдан, иелік иесі, Батыс жаққа бейбіт судья және жеті баласы болған. Оның ұлы Ричард (1602–1645) иелікті мұраға алды, ал екі ұлы дін қызметкерлеріне қосылды. Оның қызы Фрэнсис (1612–1665) Джон Уокерге үйленді, ол Инглтон кеніштерін жалға алды, ал Елизавета (1615–?) 1633 жылы Энтони Бухқа үйленді және Инглтон иелігін кепілге берді. Ричард Лоутер (полковник, Понтефракт губернаторы) және оның ұлы Джеррард 1645 жылы Понтефракт қамалындағы және кейін Ньюарктағы жеңілген роялистер тарапында болды. Соғыс аяқталып, әкесі қайтыс болғаннан кейін, Геррард жаңа үкімет тарапынан жасаған құқық бұзушылығы үшін айыппұл төледі және борышты төлеу және иелікті сақтау үшін бірқатар келісімдерге және сот отырыстарына қатысты. 1665 жылға қарай иелік титулы Энтони Бухқа өтті, ал көмірге құқық 1678 жылы Канцелярия сотындағы келісімнен кейін Уокер отбасына берілді.

Өнеркәсіп

Инглтон көмір кені 400 жыл бойы игерілді. Оның ұзындығы шамамен 6 миль, ені 4 миль және көршілес Бартон-ин-Лонсдейл және Торнтон-ин-Лонсдейл шаруашылықтарына дейін созылады. Көмір кені Оңтүстік Крейвен жарылысында тоқтатылады. Көмір қабаттары беткі және Пеннин көмір қабаттары тізбегінің ең төменгі қабаттарын құрайды. Көмір өндірудің алғашқы кезеңі Грета өзені бойында, Four Foot және Six Foot тілімдерінің жер бетіне шығуымен байланысты. Көбінесе терең кендер Нью-Инглтон шахтасында қазылды, ол 1913 жылы салынып бітті. Оның салынуы 127 ярдтағы Он фут тілімін (үй және бу көмірі) және 134 ярдтағы Тоғыз фут тілімін (бу және үй көмірі) табуға әкелді. Олардың астында 233 ярдтағы Төрт фут тілімі (үй, газ және кокс көмірі), 236 ярдтағы Үш фут тілімі (үй және газ көмірі) және 260 ярдтағы Алты фут тілімі (бу және үй көмірі) орналасқан. Үш фут тілімінің астында Инглтон кірпіштерін жасауға қолданылатын отқа төзімді саздың, ал Алты фут тілімінің астында керамикалық саздың пайдалы кен орындары жатыр. Уокерлер заңдық жеңіске Уильям Кнайп деген күйеу баласы арқылы қол жеткізді. Томас Мур (?-1733) Марианна Уокердің екінші күйеуі болды және 1702-1711 жылдар аралығында Уэйкфилдте сәтті медициналық тәжірибе құрғанда, кен орындарындағы басқа акционерлердің үлесін сатып алды. Ол кен орындарын агенттің басқаруына тапсырды. Оның қызы Сусанна Уильям Серджентсонға үйленді және оның отбасы 1736-1828 жылдар аралығында кен орындарын басқарды. Көмір ат пен арбамен жеткізілді. 1767 жылы Инглтон мен Бентам Моорлары қоршалды. 1780 жылы Инглтонды Клэпхэм, Сетл және Фулридж, Колн арқылы Лидс және Ливерпуль каналына қосу жоспарлары жасалды, бірақ олар іске аспады. 1780 жылдары төрт жастағы ұлдар мен қыздар кен орындарында жұмыс істеді, алдымен «хабаршылар» ретінде, ал алты жастан бастап жер астында «тартушылар» ретінде көмір шаналарын тартты. Соңғы шахта 1940 жылы жабылды. Инглтон диірмені 1791 жылы төрт серіктес тарапынан салынды, олар 1786 жылы Клэпхэмде де диірмен салған. Серіктестер – мақта илеуші Джордж Армистед, Ефрем Эллис, Уильям Петти және Томас Вигглсворт ескі астық диірменінің жанындағы сарайды сатып алып, диірмен салды. Олар құрылысқа қажетті темірді Кирксталл зауытынан алды. Олар ағаш шеберханасын, ұстаханасын және мақта өңдеу зауытын іске қосты. 1807 жылы сатылып, 1837 жылы мақта иіруге қайта оралғанға дейін Джон Коутс оны зығыр иіруге пайдаланды.

The Ingleton Coalfield was worked for 400 years. It is about 6 miles long by 4 mile wide and extends into the neighbouring parishes of Burton in Lonsdale and Thornton in Lonsdale. The coalfield terminates at the South Craven fault. The coal measures are shallow and represent the lowest layers in the Pennine coal measures sequence. The earliest coal mining occurred along the River Greta where Four Foot and Six Foot seams outcrop. Most deep mining was at New Ingleton Pit sunk in 1913. Its sinking led to the discovery of the Ten Foot seam (house and steam coal) at 127 yards, and the Nine Foot seam (steam and house coal) at 134 yards. Beneath them are the Four Foot seam (house, gas and coking coal) at 233 yards, the Three Foot seam (house and gas coal) at 236 yards and the Six Foot seam (steam and house coal) at 260 yards. Commercially viable deposits of fireclay lay under the Three Foot seam and pottery clay beneath the Six Foot seam used to make Ingleton Bricks. The Walkers achieved their legal victory through a son in Law William Knipe. Thomas Moore (?–1733) was the second husband of Marianne Walker and between 1702 and 1711 bought out other share holders in the collieries while building a successful medical practice in Wakefield. He left the collieries to be managed by an agent. His daughter Susannah married William Serjeantson and his family ran the collieries from 1736 to 1828. Coal was delivered by horse and cart. Ingleton and Bentham Moors were enclosed in 1767. Plans were drawn up in 1780 to connect Ingleton to the Leeds & Liverpool Canal via Clapham, Settle and Foulridge, Colne but it never progressed. Boys and girls as young as four worked the collieries in the 1780, first as 'messengers' and from six, underground, as 'trailers', pulling coal tubs. The last mine was closed in 1940. Ingleton Mill was built in 1791 by four partners who also had built a mill in Clapham in 1786. The partners, George Armitstead, a cotton spinner, Ephraim Ellis, William Petty and Thomas Wigglesworth bought the barn beside the old corn mill and built the mill. They obtained iron for its construction from Kirkstall Forge. They ran a joiner's shop, smithy and cotton mill. It was sold in 1807 and used to spin flax by John Coates, before reverting to cotton spinning in 1837. .

Басқару

Инглтон – азаматтық округ. Округ кеңесінде 11 кеңесші бар, сайлаулар төрт жыл сайын өткізіледі. Ауыл Крейвен аудандық кеңесінің Инглтон және Клэпхэм бөлігінің құрамына кіреді және екі өкіл сайлайды. Бұл округтің 2011 жылғы халық санауы бойынша халқы 3808 адамды құрады. Ауыл Скиптон және Рипон сайлау округіне кіреді, және 2010 жылғы жалпы сайлаудан бері Консервативтік партиясының мүшесі Джулиан Смит өкілдік етуде.

География

Инглтон азаматтық округі кең, солтүстікте Волд Фелл маңындағы Блеа Мурдан (SD 793847) оңтүстіктегі Ньюби Мурға (SD 704698) дейін созылады. Округтың солтүгінде Ланкаширмен шекарасы Вёрнсайдқа (SD 739816) дейін өтеді. Одан бастап шекара оңтүстік-батысқа қарай Батыс Феллге, содан кейін Твисс өзеніндегі Торнтон Форсқа дейін жалғасады, одан әрі өзен арқылы және Грета өзенімен Фурлендс төбесіне (SD 698713) барады. Округтың шығысы Хэмбер өзенінің бастауы Үр өзенінің және Риббл өзенінің Гровхедке дейінгі суайдынымен шектеседі, ол Пеннин жолынан 200 метр қашықтықта. Шекара Риббл арқылы Рибблхедке дейін созылады, содан кейін Парк Фелл және Саймон Фелл арқылы Инглбороға қарай көтеріледі. Ол Инглборо Коммоннан оңтүстікке қарай Ньюбери Моссқа дейін, ал одан SD 722712 нүктесіндегі ескі жолмен Колд Котске дейін төмендейді. Инглбороның биіктігі 723 метр (2373 фут). Ауыл Инглбороның етегінде орналасқан, Лонсдейлдегі Торнтоннан Грета және Твисс өзендерімен бөлінген, сондықтан елді мекенді құрайтын кейбір нысандар азаматтық округтен тысқары орналасқан. Инглборо және Вёрнсайд шыңдары округтің ішінде жатыр, оларды терең эрозияға ұшыраған Доу өзенінің аңғары бөліп тұрады. Бұл екі шың да әктас негізіндегі диірмен тасынан құралған. Өзеннің солтүстігінде Скелс Мурдың маңызды әктас жартастары бар Твистлтон жартастары орналасқан. Мұнда екі арнайы қорғалатын табиғат аумағы (SSSI) бар: Вёрнсайд және Скелс Мур Коммон, олар шектеулі мал жаюға арналған жайылым ретінде басқарылады. Өзеннің оңтүстігінде бір SSSI орналасқан: Инглтон, Инглтон Коммонындағы әктас жартастарымен теңдестірілген. Бұл қиын шұңқырлар мен үңгірлерге толы аймақ. SD 712745 нүктесіндегі White Scar Caves ақ үңгірінің кіреберісі орналасқан. Инглтон Коммоны Клэфэм Коммонымен іргелес жатыр және олар бірлесіп Инглеборо Коммоны деп аталады. Тарихи тұрғыдан алғанда, аймақтағы басты салалар кен өндіру және ауыл шаруашылығы болған. Инглтон көмір кенінен 1600 жылдардың басынан бастап 20 ғасырдың басына дейін көмір өндірілді, содан кейін 1936 жылы жабылды. Жаңа ауыл кеншілер үшін салынған.

The civil parish of Ingleton is extensive, stretching from Blea Moor near Wold Fell SD 793847 in the north to Newby Moor SD 704698 in the south. The north of the parish follows the county boundary with Lancashire to Whernside SD 739816. From here it follows the ridge south west to West Fell and down to Thornton Force on the River Twiss, and thence along the river, and the River Greta to Fourlands Hill SD 698713. The east of the parish follows the watershed of the River Ure, a headwater of the River Humber, and the River Ribble to Grove Head where it is only 200m from the Pennine Way, it drops to the B6255 road and the River Ribble at the milepost at SD 793816. The boundary follows the Ribble through Ribblehead, then takes the ridge through Park Fell and Simon Fell to Ingleborough. It passes due south over Ingleborough Common to Newbury Moss, descending to Cold Cotes on the old road at SD 722712. Ingleborough is 2373 feet (723 m) high. The village sits at the foot of Ingleborough, separated from Thornton in Lonsdale by the Rivers Greta and Twiss, some of the facilities that form the settlement being thus outside the civil parish. The peaks of Ingleborough and Whernside lies within the parish; separated by the deeply eroded valley of the River Doe. Both these peaks are formed by millstone grit on limestone footings. To the north of the river are the Twistleton Crags with the important limestone pavement of Scales Moor. Here are two SSSIs: Whernside and Scales Moor Common which is managed as stinted pasture. To the south of the river is one SSSI: Ingleton on the stinted Ingleton Common, in the number of an equivalent limestone pavement. This area of challenging potholes and caves. The show cave White Scar Caves SD 712745 has its entrance. Ingleton Common adjoins Clapham Common and they are collectively referred to as Ingleborough Common. Historically, mining and agriculture were the predominant industries in the area. Coal was extracted from the Ingleton Coalfield from the early 1600s, to the turn of the 20th century, eventually closing in 1936. The New Village estate was built for mine workers.

Геология

Параш шекарасында әртүрлі геологиялық құрылымдар кездеседі, олар ордовик кезеңінде Япет мұхитында қалыптасқан тау жыныстарынан басталып, Уорнсайд пен Инглбородағы Аскригг блогының карбон кезеңіне жататын әктастары, Крейвен алқабындағы көмірлі қабаттарға дейін, ал Рибблхедте төртіншілік кезеңге жататын барабан тәрізді жазықтықтарға дейін жетеді. Бұл геологияны зерттеу студенттері үшін классикалық оқу алабы болып табылады. Параш аумағының көп бөлігін Аскригг блогының су асты платформасында орналасқан карбон кезеңінің шөгінділері алып жатыр, бұл девон кезеңінің Уэнслидейл гранитімен нығайтылған, салыстырмалы түрде биік орналасқан теңіз жағалауын құрады. Ол Крейвен алқабынан оңтүстік және батысқа қарай Крейвен жарылым жүйесімен бөлінеді. Карбон кезеңінің төменгі қабаттарында визе кезеңінде қалыптасқан қалың Ұлы Шара әктастары басым. Олардың ашық жатқан жерлерінде жалаңаш әктас беткейлері, жер асты ағындары және Ақ Шабыт үңгірлері мен Мерегилл ойығы сияқты ірі ерітіндік үңгірлер қалыптасқан, дамыған карст ландшафты пайда болған. Шапель-ле-Дейлдегі Уорнсайдтың етегіндегі Скейлс Мур Dales аймағындағы ең үлкен әктас беткейлерінің бірі болып табылады, оның кейбір бөліктерінің ұзындығы және ені өлшенген. Уорнсайд пен Инглбороудағы Ұлы Шара әктасының жазық үстіңгі жазығынан жоғары, бригант және намурий кезеңдеріне жататын Йордейл циклотемасының құмтас, әктас және тақтатас қабаттары орналасқан, олар алып дельтаның шетінде шөгіндіге түскен. Бұл төбелердің жоғарғы бөліктері Грассингтон құмтасының қалың қабаттарымен жабылған, бұл дельта оңтүстікке қарай кеңейген кезде терең емес суда қалыптасқан, дөңгелектелмеген құмтас. Карбон кезеңінің тау жыныстары Шапель-ле-Дейл және төменгі Кингсдейлде (Свилла Глен) ашық жатқан негізгі тау жыныстарына сәйкес келмейтін түрде орналасқан. Олар ордовик кезеңіне жатады, шамамен 480 миллион жыл бұрын Япет мұхитында турбидиттер түрінде шөгіндіге түскен, ордовик кезеңінің соңында қатты бүктеліп, жеңіл метаморфозға ұшыраған. Қазіргі уақытта олар жол құрылысына арналған тас өндіру үшін қазылып, ал бұрын Инглтон Глендерінде шифер өндіру үшін қолданылған. Инглтон ауылының солтүстігінде солтүстік-батыстан оңтүстік-шығысқа қарай созылатын Крейвен жарылымдары Аскригг блогының оңтүстік шегарасын белгілейді. Солтүстік Крейвен жарылымының вертикальды жылжуы шамамен, ал бірнеше жүз метр қашықтықта Оңтүстік Крейвен жарылымының вертикальды жылжуы шамамен. Солтүстік Крейвен жарылымының жарылым жазықтығы Свилла Гленде ашық көрінеді. Крейвен жарылымдарының оңтүстігінде Крейвен алқабы орналасқан, онда вестфалия кезеңіне жататын Пеннин көмір қабаттары ашық жатыр, бұрын Инглтон көмір кені пайдаланған. Параш аумағының солтүстік-шығысындағы ландшафт, Рибблхед виадугынан тыс, девон мұздықтарының шөгінділерімен ерекшеленеді, және Рибблхед барабанды жазықтығының бір бөлігін қамтиды.

A varied geology is found within the boundaries of the parish, ranging from rocks laid down in the Iapetus Ocean in Ordovician times, through the Carboniferous limestones of the Askrigg Block on Whernside and Ingleborough and coal measures within the Craven Basin, to the Quaternary drumlin field in Ribblehead. It is a classic field study area for students of geology. Much of the parish is dominated by Carboniferous deposits deposited on the submarine platform of the Askrigg Block, which was a relatively high area forming a shelf sea buoyed up by Devonian Wensleydale Granite. It is separated from the Craven Basin to the south and west by the Craven Fault system. The lower Carboniferous deposits are dominated by the thick Great Scar limestones laid down during the Viséan stage. A mature karst landscape has formed where it outcrops, with bare limestone pavements, subterranean streams, and major solutional cave systems such as White Scar Caves and Meregill Hole. Scales Moor on the Whernside flanks of Chapel le Dale has one of the largest exposures of pavement in the Dales, measuring some long wide. On Whernside and Ingleborough above the flat plateau formed by the top of the Great Scar limestone, are the Brigantian and Namurian aged Yoredale cyclothem sequences of sandstone, limestone, and shales which were deposited on the edge of a huge delta. The upper ramparts of these hills are capped by thick beds of Grassington Grit, a course poorly sorted sandstone laid down in shallower water as the delta prograded south. The Carboniferous rocks were deposited unconformably onto basement rocks which are exposed as inliers in Chapel le Dale and lower Kingsdale (Swilla Glen). They are Ordovician in age, deposited as turbidites about 480 million years ago in the Iapetus Ocean, and heavily folded and lightly metamorphosed in late Ordovician times. They are currently quarried for roadstone, and were once quarried for slate in the Ingleton Glens. Just to the north of Ingleton village the Craven Faults running north west to south east mark the southern margin of the Askrigg Block. The North Craven Fault has a downthrow of about , and a few hundred yards away the South Craven Fault has a downthrow of about The fault plane of the North Craven Fault is exposed in Swilla Glen. To the south of the Craven Faults is the Craven Basin where the Westphalian stage Pennine Coal Measures are exposed, once exploited by the Ingleton coalfield. The landscape in the north east of the parish, beyond the Ribblehead Viaduct, is dominated by Devensian glacial deposits, and includes some of the Ribblehead Drumlin Field.

Экономика

Туризм, көбінесе жаяу серуендеу мен үңгірлерді зерттеу арқылы, ауылдың экономикалық белсенділігінің басым бөлігін құрайды, әсіресе көктем және жаз айларында. Төңкергіштік сияқты қолөнер кәсіпорындары да бар. Парокиядағы екі карьердің бірі – Инглтон карьеры, Hanson Aggregates компаниясына тиесілі, ол Ордовик кезеңіне жататын сұр тас шығарумен айналысады, ал Карбон кезеңіне жататын әктас шығарған және ертедегі Хоффман пеші болған Meal Bank карьеры қазірде белсенді емес. 1933 жылы еріктілер New Ingleton кеніші берген материалдармен ашық ауада жүзуге арналған бассейн салған. Еуропалық (Objective 5b) Қоғамдық қоры, Ұлттық лотерея және жеке қайырымдалықтар бассейнды жақсарту және жаңғырту үшін пайдаланылды.

Көрнекті орындар

Крейвеннің бұл аймағы ең әйгілісі табиғи ескерткіштерімен, себебі оған Йоркширдің үш ең биік шыңының екеуі – Инглеборо және Вёрнсайд кіреді. Ауылдан солтүстік-шығысқа қарай екі миль (шамамен 3,2 шақырым) жерде, Шапель-ле-Дейлге қарай баратын жолда Ақ Жара үңгірлері орналасқан. Келушілерге кіруге мүмкіндік беру үшін кіру тоннелі салынған. Инглтон сарқырамалары жолы – ауылдан басталатын бес мильдік (8 шақырым) айналма жаяу серуен, ол 1885 жылы ашылды. Инглтон виадугі ауылдағы II санаттағы ескерткіш. Батти-Мосстың солтүстік-шығысына қарай алты миль (шамамен 9,7 шақырым) жерде Сетл мен Карлайл теміржол желісіндегі II* санаттағы Рибблхед виадугі орналасқан, ал оның астындағы және төңірегіндегі жерде құрылыс лагері мен жұмысшылардың қоныстарының қалдықтары сақталған.

Дін

Инглтонның ең басты діні – христиандық. Инглтонның үш түрлі шіркеуі бар, олардың барлығы үш түрлі христиан діни тобынан: атап айтқанда, Киелі Марияға арналған Инглтон шіркеуі, Инглтон методистік шіркеуі және Инглтон евангелистік шіркеуі. Корнелиус Шерлок жобалаған шіркеу негізінен 1886 жылға дейін салынған және Қасиетті Марияға арналған. Ол бұрынғы шіркеу орнында тұрғызылған. Шіркеу соңғы мұз дәуірінен қалған тас және шөгінділерден құралған, бұл іргетасты тұрақсыз етеді. Норман шомылу қабы 1150 жыл шамасында жасалған, ал 15 ғасырға қатысты мұнара тікбұрышты стильде салынған. 1743 жылы ғимараттың негізгі бөлігі жаңа, нығайтылған іргетасқа ауыстырылды, бірақ 1886 жылы қазіргі ғимарат орнына бұзылды, ол Скирвит карьерінен алынған көк әктастан салынған. Іргетас 1930 және 1946 жылдары бетонмен нығайтылды. Шіркеу алғашқыда Әулие Леонардқа арналған, бірақ 18 ғасырда арналуы өзгертілді. Бағалы заттардың ішінде "Сірке сулы Киелі кітап" және "Соңғы тоқсан" бейнесі салынған алтарь да бар. Киелі Мария шіркеуінің пасторы – Ник Тренхолм. Инглтон евангелистік шіркеуінің қарттары – Джим Дей, Джон Эллершоу және Стивен Тайер.

Көлік

Инглтон виадугінің екі басында Инглтонның екі теміржол станциясы орналасқан. Инглтон (Мидленд) станциясы 1849 жылы он ай ғана жұмыс істеді, содан кейін 1861 жылы 1954 жылға дейін қайта ашылды. Инглтон (L&NW) станциясы 1861 жылы Инглтон тармақ желісімен бірге ашылды, бірақ бәсекелес теміржол компаниялары арасындағы қарым-қатынас соншалықты шиеленіскендіктен, жолаушылар бастапқыда виадук болғанына қарамастан, станциялар арасында Грета аңғарының төңірегімен жүруге мәжбүр болды. L&NW станциясы 1917 жылы жабылды. Ең жақын теміржол станциясы қазір Бентамда, Инглтоннан оңтүстікке қарай 3,5 миль (6 км) қашықтықта орналасқан. Ауыл Скиптон мен Кендал арасындағы A65 тас жолында және батысқа қарай Лонсдейлдегі Бёртонға және Ланкастерге бұрылатын A687 тас жолының басталуында жатыр. B6255 Доу өзенінің оң жағалауымен солтүстік-шығысқа қарай Шапель-ле-Дейл, Рибблхед және Хоусқа дейін созылады.

Білім

Инглтон бастауыш мектебі – Инглтон қаласындағы жалғыз мектеп. Ол «Үш шың мектептер отбасы» серіктестігіне кіреді, бұл Солтүстік Крейвен аймағындағы орта, бастауыш және толық емес орта мектептердің бірлестігі. Инглтон бастауыш мектебі – шағын мектеп, онда оқушылар аралас сыныптарда оқиды. Екі сынып 1-ші сынып оқушыларына арналған, 3-ші және 4-ші сыныптар бірге оқиды, ал 5-ші және 6-шы сыныптар да бірге білім алады. Ойын алаңдары сатылды. Settle толық емес орта мектебінің ғимараттары Settle колледжіне екі қосымша сынып топтарына қажетті сыйымдылықты арттыру үшін берілді. Инглтоннан келген оқушылар он бір жасқа келгенде Settle колледжі мен Киркби Лонсдейлдегі Королева Елизавета мектебі сияқты орта мектептерге түседі. Орта білімнен кейін оқушылар 11-12 сыныптарда оқуын жалғастыра алады немесе Кендал колледжі, Ланкастер және Морекэмб колледжі сияқты жергілікті колледждерге ауысады.

Мекемелер

Инглтонның 1987 жылы есіктерін ашқан альпинизм қабырғасы бар. Ол отыз жылдан бері жұмыс істеп келеді, ал ғимараттың ең көне бөлігі 80-ші жылдары сарайдан қайта жабдықталған. Альпинизм қабырғалары шамамен 300 шаршы метрдей қорғасыннан тұрады. Альпинизм қабырғасы Сент-Мэри шіркеуіне қарасып орналасқан, шағын көшеде. Альпинизм қабырғасында балаларға арналған сабақтар мен тау шаруашылығы сабақтары ұсынылады. Инглтонда 1933 жылы, жаңа Инглтон шахтасынан кеншілерді қоса, жұмысшылар тобы салған ашық ауадағы жүзу бассейні бар. Инглтон бастауыш мектебі жыл сайынғы жүзу жарыстарын өткізу үшін қоғамдық бассейнді пайдаланады. Инглтон қоғамдық бассейні жазда ашық, ал қыс және күз айларында жабық. 2022 жылдың маусым айында Инглтон бассейні энергия бағаларының өсуі және бұл бассейннің күтілуіне қалай әсер етуі мүмкін деген азаматтардың алаңдаушылығын көрсеткен BBC North West таңғы жаңалықтарында көрсетілді. Сол кездегі бассейн төрағасы Пол Уир BBC бағдарламасында көрсетілді. 2022 жылдың қыркүйегінде Инглтон бассейні алғаш рет суық суда жүзу сессияларын ұсынды. Қыркүйектің басында басталып, қазанның соңында аяқталды. Бассейн демалыс күндері сағат 10:00-ден 14:00-ге дейін ашық болды.