Шіркеу Армиясы: Англиялық миссионерлік ұйымның тарихы
Church Army
Шіркеу армиясы – 1882 ж. құрылған, Англия шіркеуімен байланысты халықаралық миссионерлік ұйым. Кедейлер арасында жаңа жолмен жақтандыру жұмысын жүргізеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шіркеу армиясы – 1882 жылы Англия шіркеуімен байланыста құрылған, жаңалықты таратуға бағытталған ұйым және миссионерлік қауымдастық. Қазір ол Англикан қауымдастығының көптеген елдерінде халықаралық деңгейде қызмет етеді.
The Church Army is an evangelistic organisation and mission community founded in 1882 in association with the Church of England and now operating internationally in many parts of the Anglican Communion.
Тарих
Чиркі армиясы 1882 жылы Англияда Revd. Уилсон Карлиль (кейіннен Санкт-Пол соборының пребендари) тарапынан құрылды. Ол солдаттарды, офицерлерді және бірнеше жұмысшы ерлер мен әйелдерді біріктірді, оларды Вестминстердің кедейлер мен шеттен шығарылғандар арасында Англия шіркеуінің евангелистері ретінде әрекет етуге өзі және басқалар үйретті. Кенсингтондағы Сент-Мэри Абботс приходінің пасторы ретінде Карлиль христиандық кездесулер мен куәліктің дәстүрлі емес формаларын сынады. Ол көшпелі жатқандар, үй қызметкерлері және басқалар кешкі серуенге шығатын жерлерге барып, ашық ауада қызметтер өткізіп, көрермендерді Құдай сөзін оқуға шақырып, қарапайым жұмысшыларды уағыз айтуға даярлады. Карлиль Ізгі хабарды шіркеуге аяқ баспайтын және сол сыныптағы адамдарға – қарапайым жай адамдарға – евангелист ретінде үйретуді қалады. Сонымен қатар, ұқсас топтар пайда болды: Revd. Эван Хопкинс «Шіркеу Евангелие Армиясын» ұйымдастырды, ал басқа дін қызметкерлері Оксфордта «Шіркеу Армия Спасения» және Бристольде «Шіркеу Миссия Армиясын» құрды. Карлиль біріктірілген «Шіркеу Армиясын» ұсынды. Жұмыс өсе келе, Оксфордта евангелистерді даярлау институты ашылды, оның директоры Ф. С. Вебстер болды, бірақ көп ұзамай (1886) Лондонға көшірілді, онда Марбл Арч маңындағы Брайанстон көшесінде армияның штаб-пәтері орналасты. Жұмыс істейтін еркектер евангелист, ал әйелдер миссионер әйелдер ретінде даярланып, дін қызметкерлеріне жіберілді. Евангелистердің еркектері Миддлсекстің архидиаконынан емтихан тапсырып, содан кейін (1896 жылдан бастап) Лондон епискобы «Шіркеудегі евангелисттер» ретінде қабылдады. Миссионер әйелдер де епархиялық мектеп инспекторының емтиханынан өтті. Шіркеу Армиясының қызметкерлері толығымен оларды жіберген приходтың басқаруында болды және олардың қызметі үшін шағын төлем алды. Қажет болған жағдайда, Шіркеу Армиясының көліктері елдегі шіркеулерге, көшпелі евангелистермен бірге жүріп, ақысыз миссияларды өткізіп, әдебиет таратты. Мари Луиза Карлиль (1861-1951), Уилсон Карлильдің әпкесі, 1888 жылы әйелдерді даярлаудың қатал және аскетикалық өмірі үшін сән-салтанатты өмірді тастаған әлсіз әйел болды, содан кейін 1891 жылы әйелдер үшін алғашқы «Құтқару бейіті» құрылды. Ол шіркеу армиясының жетекшісі ретінде 50 жыл бойы миссионерлік қызметте болды. Уильям Бут бұрыннан-ақ өте кедейлік пен дәстүрлі емес евангелистік жұмыстың қажеттілігін көріп, 1865 жылдан бастап ұқсас миссияны дамытып келді (1878 жылы «Құтқару Армиясы» деп аталды), сондай-ақ Лондонның кедей аудандарында ұқсас «христиандық солдат» метафораларын қолданды. Англия шіркеуінің епископтары Бутқа Шіркеу Армиясы құрылған кезде олардың жұмысына қосылу үшін жүгінді, бірақ ол бас тартты. Шіркеу Армиясы да, Құтқару Армиясы да кедей аудандарда жұмыс істеуді жалғастырды; екеуі де миссионерлік жұмыстың нәтижесінде кедей аудандардан шыққандарды қабылдау қиындықтарына тап болды және алкогольсіз бейіттердің қажеттілігін түсінді. 1888 жылы Шіркеу Армиясы Лондонда және басқа жерлерде жұмыс үйлерін құрды, мақсаты – жәбірленушілер мен кедейлерге «өмірде жаңа бастама» беру. Тұтқындар тамақ пен баспананы бөлшек жұмыспен, қазіргі сауда бағасы бойынша төлейтін, және өздері үшін басқа жұмыс орындарын іздеуге шақырылды. Шіркеу Армиясында қонақ үйлер, жұмыспен қамту бюролары, арзан азық-түлік қоймалары, ескі киімдер бөлімі, диспансер және басқа да әлеуметтік жұмыстар болды. Сондай-ақ, көптеген жүздеген (1906 жылы 3000) ерлер мен отбасылар жергілікті дін қызметкерлерінің көмегімен Канадада тұрақты жұмысқа орналастырылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Шіркеу Армиясы Франциядағы әскерлер арасында өте белсенді болды және Францияда 2000-ға жуық әлеуметтік клубтарды басқарды. 1965 жылы Ванбру паркінде, Блэкхит қаласында, Лондон SE3-те Е. Т. Спасет жобалаған жаңа шіркеу, Шіркеу Армиясының шіркеуі, Блэкхит және колледжді принцесса Александра ашты және Майкл Рамзи бағыштады. Бас штаб Лондонның солтүстік-батысында, Мэрилебон жолында орналасқан. 1978 жылы Шіркеу Армиясы өзінің жаңа штаб-пәтері ретінде қайта жаңарту үшін Черч-Хаус үйін сатып алды. Оны 1980 жылы 12 маусымда Король ана ресми түрде ашты. 1992 жылы Шіркеу Армиясы Ванбру парк колледжінің ғимараттарын бос қалдырды және колледж Шеффилдке көшірілді; ғимараттарды Блэкхит орта мектебі өз қолына алды. 2010 жылы Шіркеу Армиясының ұлттық кеңсесі Лондондағы Сидкуптан Шеффилдтегі Уилсон Карлиль орталығына (бұрынғы оқу колледжі) көшірілді, ұлттық қызметкерлерді оқу және зерттеу қызметкерлерімен біріктірді. Оқу-жаттығулар тұрғын үй емес болып қалды және ғимарат ұлттық кеңселер мен заманауи конференц-жайлармен және жеке баспанамен жабдылды.
The Church Army was founded in England in 1882 by the Revd. Wilson Carlile (afterwards prebendary of St Paul's Cathedral), who brought together soldiers, officers and a few working men and women whom he and others trained to act as Church of England evangelists among the poor and outcasts of the Westminster slums. As a curate in the parish of St Mary Abbots, Kensington, Carlile had experimented with unorthodox forms of Christian meetings and witness, going to where coachmen, valets and others would take their evening stroll and holding open air services, persuading onlookers to say the Scripture readings, and training working people to preach. Carlile wanted to share the Gospel with people who would not dream of setting foot inside a church and training people of the same class—ordinary lay people—as evangelists. At the same time, similar groups were appearing; the Revd. Evan Hopkins was organising a "Church Gospel Army" and other clergy had established a "Church Salvation Army" at Oxford and a "Church Mission Army" at Bristol. Carlile suggested a combined "Church Army". As the work grew, a training institution for evangelists was started in Oxford with F. S. Webster as principal, but soon moved (1886) to London, where, in Bryanston Street near Marble Arch, the headquarters of the army was established. Working men were trained as evangelists, and working women as mission sisters, and were supplied to the clergy. The male evangelists had to pass an examination by the Archdeacon of Middlesex, and were then (from 1896) admitted by the bishop of London as "lay evangelists in the Church". The mission sisters likewise passed an examination by the diocesan inspector of schools. Church Army workers were entirely under the control of the incumbent of the parish to which they were sent, and were paid a small sum for their services either by the vicar or by voluntary local contributions. Church Army vehicles circulated throughout the country parishes, if desired, with itinerant evangelists, who held simple missions, without charge, and distributed literature. Marie Louise Carlile (1861 1951), Wilson Carlile's sister, was a frail woman who left a life of elegance for the tough and austere life of training women in 1888, followed by the first "Rescue Shelter" for women in 1891. She continued in the mission for fifty years as leader of the Church Army Sisters. William Booth had already seen the extreme poverty and need for unorthodox evangelism work, and since 1865 had been developing a similar mission (in 1878 given the name "The Salvation Army"), using similar "Christian soldier" metaphors, also in London slums. Church of England bishops approached Booth about the time Church Army was founded to join in their work in the slums, but he declined. Both the Church Army and the Salvation Army continued to work in the slums; both had some difficulty with their parent churches (Church of England and Methodist) being able to cope with those coming out of the slums as a result of the mission work, and realised the need for alcohol free refuges. In 1888, the Church Army established labour homes in London and elsewhere, with the object of giving a "fresh start in life" to the outcast and destitute. The inmates earned their board and lodging by piece work, for which they were paid at the current trade rates, and were encouraged to seek other positions for themselves. The Church Army had lodging homes, employment bureaus, cheap food depots, old clothes department, a dispensary and a number of other social works. There was also an extensive emigration system, under which many hundreds (3,000 in 1906) of men and families were placed in permanent employment in Canada through the agency of the local clergy. During the First World War, Church Army was very active among the troops in France, and ran around 2000 social clubs across France. In 1965, a new chapel, the Church Army Chapel, Blackheath and college designed by E. T. Spashett in Vanbrugh Park, Blackheath, London SE3 was opened by Princess Alexandra and consecrated by Michael Ramsey. The Headquarters were in Marylebone Road, London NW. In 1978, Church Army purchased Winchester House, a former missionary school (see Eltham College) in Blackheath, south east London, to be refurbished as its new headquarters. It was officially opened by the Queen Mother on 12 June 1980. In 1992, the Church Army vacated the Vanbrugh Park college buildings and the college was relocated to Sheffield; the buildings were taken over by Blackheath High School. In 2010, the national office of Church Army relocated from Sidcup in London to the Wilson Carlile Centre in Sheffield (formerly the training college), bringing together the national staff with the training and research staff. Training became non residential and the building was converted to provide national offices and modern conferencing facilities together with en suite accommodation.
Халықаралық шіркеу әскері
Church Army International, 2006 жылы құрылған, әлемнің сегіз тәуелсіз Church Army қоғамының бірлестігі (Африка, Австралия, Барбадос, Канада, Ямайка, Жаңа Зеландия, Ұлыбритания және Ирландия, АҚШ) 15-тен астам елде жұмыс істейді. Мақсаты – Church Army қоғамдары арасындағы байланыс, ынтымақтастық, әріптестік және ортақ көзқарас құруға көмектесу, сондай-ақ бүкіл әлемде Church Army-ның миссиясын дамытуға ықпал ету. Әр қоғамның жетекшісі халықаралық хатшы төрағалық ететін Church Army International көшбасшылар форумының мүшесі болып табылады. Форум жылына төрт телефон арқылы конференция өткізеді, ал жетекшілер оқуға жауапты тұлғалармен және басқарма өкілдерімен бірге үш жыл сайын тұрақты конференцияға қатысады. 2009 жылы Канададағы Church Army "Threshold Ministries" деп қайта аталды.
Church Army International, established in 2006, is an association of eight independent Church Army societies around the world (Africa, Australia, Barbados, Canada, Jamaica, New Zealand, United Kingdom and Ireland, and the United States) working in over 15 countries. The purpose is to facilitate communication, co operation, fellowship and shared vision between Church Army societies and to promote the growth of the Church Army's ministry worldwide. The leader of each society is a member of the Church Army International Leaders' Forum chaired by the international secretary. The forum has four telephone conferences each year and the leaders together with those responsible for training and board representatives meet together for a residential conference approximately every three years. In 2009 the Church Army in Canada was renamed Threshold Ministries.
Оқыту
Шіркеу әскері адамдарды евангелизм шақыруына дайындайды. Шіркеу әскерінің іріктеу процесі 2-4 жылдық оқу курсын бастамас бұрын, евангелизм қызметінің жеке адамға қолайлы екенін анықтайды. Шіркеу әскерінің оқыту мақсаты – жаңашыл евангелизмді түсінуді дамыту. Барлық оқытулар басқа жұмыс немесе жеке міндеттермен қатар, жартылай уақыт режимінде жүзеге асырылады, бұл оқыған білімді тәжірибеде қолдануға мүмкіндік береді. Оқу курсы іс жүзіндегі миссиялық тапсырмаларды, интерактивті оқыту сессиялары бар демалыс күндерінің оқу лагерьлерін, сондай-ақ жеке өсу және дамуды талқылайтын жетекшімен (Рефлектормен) сессияларды қамтиды. Әрбір халықаралық Шіркеу әскері қоғамы өз евангелистерін даярлауға жауапты. Кейбір жағдайларда студенттер өрісте қызмет ететін евангелистермен жұптасады, ал басқалары тұрақты оқуға қатысады.
The Church Army trains individuals in evangelism vocation. A selection process by the Church Army ascertains whether a vocation in evangelism is suited to an individual before beginning a 2 4 year training course. Church Army training aims to develop understanding of pioneering evangelism. All training is part time alongside other work or personal commitments to allow learning to be practiced in context. Training includes opportunities for practical mission, weekend training residentials with interactive teaching sessions, and sessions with a Reflector with whom to discuss growth and personal development. Each additional Church Army Society internationally is responsible for the training of its evangelists. In some situations, students are paired with evangelists currently serving in the field; others attend residential schooling.