Хью Перси, Нортумберленд герцогының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Ағылшын пэрі, саясаткер және жер иесі Хью Перси, Нортумберлендтің 1-ші герцогы (шамамен 1714 – 6 маусым 1786) – ағылшын пэрі, саясаткер және жер иесі.

Шығу тегі

Хью Смитсон шамамен 1714 жылы Лэнгдейл Смитсонның (1682 ж. т.) және Филадельфия Ревелидің ұлы болып дүниеге келді. Ол Сэр Хью Смитсонның, 3-ші баронеттің немересі болды, және 1733 жылы одан Смитсон баронеттігін мұраға алды.

Неке, жобалар және меценаттар

Ол 1749 жылы өзінің тегін Персиге өзгертті, бұл 16 шілде 1740 жылы леди Элизабет Сеймурмен (1716–1776), Сомерсет герцогінің 7-ші ұлының қызымен үйленгеннен кейін тоғыз жыл өткен соң, Парламенттің жеке актісі (23 Geo. 2. c. 14) арқылы болды. Ол өзінің құқығы бойынша Перси баронессасы және Перси отбасының тікелей емес мұрагері болды, ол Англияның ірі жер иеленуші отбасыларының бірі болып саналды және бұрын бірнеше ғасыр бойы Нортумберленд графы титулын иеленді. Нортумберленд графы титулы Элизаветаның күйеуі Хью Персиге, оның әкесі 1750 жылдың 7 ақпанында қайтыс болғаннан кейін, ерекше қалдық бойынша берілді; ол 1749 жылы Нортумберленд графының 1-ші титулына ие болды. 1766 жылы граф Нортумберленд герцогы болып жарияланды және 1784 жылдың 28 маусымында Барон Ловейн титулы берілді, кіші ұлы Алгернонның пайдасына арнайы қалдықпен (Брабант ландграфтығының Лувен отбасына сілтеме жасап, Перси мұрагеріне үйленген, осыдан Англиядағы Перси отбасының шығуы бастау алды). Ричард де Перси, 5-ші барон Перси (шамамен 1170–1244) (Перси тегін қабылдаған), Жоселин Лувеннің (1121–1180) ұлы, «патшаның інісі» деп аталды (Англия королі Генрих I-нің екінші әйелі Аделиза Лувенге сілтеме, оның әйелі Агнес де Перси, Перси иеліктерінің мұрагері). Ол 1756 жылы Гартер орденінің рыцары және 1762 жылы жеке кеңесші болып тағайындалды. Ол Лорд Бьюттің жақтасы ретінде саясатқа белсенді қатысты және Георг III-нің сенімді кеңесшілерінің бірі болды. Ол 1763 жылдан 1765 жылға дейін Ирландияның лорд-лейтенанты, ал 1778 жылдан 1780 жылға дейін Ат шаруашылығының бастығы лауазымын атқарды. Томас Чиппендейл өзінің «Жентльмен және кабинет жасаушы» (1754) еңбегін оған арнады. Герцог және герцогиня Нортумберленд үйінің, Нортумберленд графтарының лондондық резиденциясының неоклассикалық интерьерлеріне Роберт Адамның үлкен демеушілері болды; ол Трафальгар алаңының құрылысы үшін 1870–1871 жылдары бұзылды. Нортумберленд үйінің шыны суреттер залының қалдықтары Виктория және Альберт мұражайында сақталған. Герцог үшін Роберт Адам жасаған кең интерьерлер Сайон Хаусында, 1760 жылдары орындалды. Алнвик қамалында герцог Джеймс Уайтты жұмысқа алды, оның жұмысы кейінірек жаңғыртулар кезінде жойылды. Адамның бірі герцог үшін Бризли мұнарасын жобалады.

He changed his surname to Percy in 1749, nine years after his marriage with Lady Elizabeth Seymour (1716–1776), daughter of The 7th Duke of Somerset, on 16 July 1740, through a private Act of Parliament (23 Geo. 2. c. 14). She was Baroness Percy in her own right, and indirect heiress of the Percy family, which was one of the leading landowning families of England and had previously held the Earldom of Northumberland for several centuries. The title Earl of Northumberland passed by special remainder to Hugh Percy, as Elizabeth's husband, when her father died on 7 February 1750; he had been created 1st Earl of Northumberland in 1749. In 1766, the earl was created 1st Duke of Northumberland and was created Baron Lovaine on 28 June 1784, with a special remainder in favour of his younger son, Algernon (in reference to the Louvain family of the Landgraviate of Brabant, which married the Percy heiress, was the origin of the Percy family of England). Richard de Percy, 5th Baron Percy (c. 1170–1244) (who adopted the surname Percy), was the son of Joscelin of Louvain (1121–1180), styled "brother of the queen" (referring to Adeliza of Louvain, second wife of King Henry I of England, by his wife Agnes de Perci, suo jure Baroness Percy, the heiress of the Percy estates in England.) He was created a Knight of the Order of the Garter in 1756 and a Privy Counsellor in 1762. He took a somewhat prominent part in politics as a follower of Lord Bute, and was one of George III's confidential advisers. He held the office of Lord Lieutenant of Ireland from 1763 to 1765, and that of Master of the Horse from 1778 to 1780. Thomas Chippendale dedicated his Gentleman & Cabinet maker's director (1754) to him. The duke and duchess were prominent patrons of Robert Adam for neoclassical interiors in the Jacobean mansion Northumberland House, the London seat of the Earls of Northumberland; it was demolished 1870–1871 to enable the creation of Trafalgar Square. Remnants of the Northumberland House Glass Drawing Room are preserved at the Victoria and Albert Museum. The greater Adam interiors for the Duke are at Syon House, executed in the 1760s. At Alnwick Castle, Northumberland, the Duke employed James Wyatt, whose work has been effaced by later remodellings. One or other Adam designed Brizlee Tower for the duke.

Өлім және жерлеу

Хью 1786 жылы қайтыс болды және Вестминстер аббаттығындағы Нортумберленд мазарында жерленді.