Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Андхой () – Ауғанстанның солтүстік бөлігінде орналасқан қала. Халық саны шамамен 47 857 адамды құрайды. Қала тұрғындары елдің барлық негізгі этникалық топтарын қамтиды. Андхой Фарьяб провинциясының Андхой ауданының орталығы болып табылады. Ауғанстан мен Түрікменстан арасындағы Ақина-Имамназар шекаралық өтпелі пунктинен оңтүстік-батысқа қарай шамамен жүруге 10 шақырымдай қашықтықта жатыр. Қалада сондай-ақ, көршілес Түрікменстанмен импорт-экспорт жүргізу үшін жақында ғана ашылған теміржол стансасы бар. Андхойға ең жақын әуежай – жақын орналасқан Жоузжан провинциясындағы Шеберхан әуежайы.
Andkhoy (; ) is a city in the northern part of Afghanistan, which has a population of about 47,857 people. They include all the major ethnic groups of the country. The city serves as the capital of Andkhoy District in the Faryab Province. It is around of driving distance southwest from the Aqina–Imamnazar border crossing between Afghanistan and Turkmenistan. There is also a rail station in the city, which was recently opened for import and export purposes with neighboring Turkmenistan. The Sheberghan Airfield in neighboring Jowzjan Province is the closest airport to Andkhoy.
Тарих
Анхой жері құнарлы, бірақ денсаулыққа зиянды екені бұрыннан айтылып келген; парсылар оны "жер бетіндегі тозақ" деп атаған, себебі оның ыстық құмдары, ащы суы, шыбықтары мен сарышаяндарға толы болған. Дегенмен, 17 ғасырдың ортасында Анхойда жақсы қарбыз бен анор өсірілетіні туралы мәлімет бар. Қалада сол кезде шағын қамал, базар, кедейлер үйі және колледж де болған. Қалаға "Руве Аржанс" тайпасы негіз салған, ол Паропамис пен Окс тауларының солтүстік етегінде, Балхтан 100 шақырым батысқа қарай, Түркімен шөлінің шетінде орналасқан. Бұл аймақ 1747 жылдан 1880 жылға дейін Афшар тайпасының билеушілері басқарған тәуелсіз хандық болды. 1847 жылы Герат билеушісі Яр Мохаммад хан қаланы тонап, одан кейін ешқашан толық қалпына келтіре алмады. Анхой қаласын жаңарту жұмыстары 1959 жылы басталды, негізінен ескі қаланың шығыс бөлігінде. Бастапқы инфрақұрылым жоспары қайта қаралып, даму көлемі екі есеге қысқартылды. Жер иелері одан әрі дамыту үшін жерлерін сатуға келіспеді, нәтижесінде жоспар сәтсіз аяқталды. Инфрақұрылым нашар күйде қалды; мысалы, 1973 жылы үйлердің тек 13%-ы электр қуатына қол жеткізді, әсіресе түнде. Санитарлық талапқа сай ауыз судың жетіспеушілігі маңызды мәселе болып қала берді. 15 метр тереңдіктегі құдықтардың суы тұзды әрі дәмсіз болды, ал арналарда айына жиырма күн ғана су ағып тұрды. Осыған қарсы, әр ай сайын суды сақтау үшін су жинау орындары құрылды.
The tract in which Andkhoy stands is fertile, but proverbially unhealthy; the Persians accounted it as "a Hell upon Earth" due to its scorching sands, brackish water, flies, and scorpions. Nonetheless, Andkhoy was reported to grow good melons and pomegranates by a mid 17th century author. The city also had a small citadel, a market, a hospice, and a college at that time. The town was founded by "The Ruwe Arjans" and stands between the northern spurs of the Paropamise and the Oxus; it is 100 km. due west of Balkh, on the edge of the Turkmen desert. The area was an independent Khanate, ruled by members of the Afshar tribe from 1747 to 1880. In 1847, the city was sacked by Yar Mohammad Khan, the ruler of Herat, from which it never recovered. Renovation of Andkhoy started in 1959, mainly at the eastern parts of the old town. The original plan of the infrastructure was reconditioned and reduced to half its volume of the developments to take place. The property owners refused to sell their land for further developments and the plan consequently failed. The infrastructure remained poor; for example, in 1973 only 13% of the houses had access to electricity, in particular for nights. Lack of sanitary drinking water remained a major problem. The 15 meter deep wells had salty and awfully bad tasting water and the trenches had only twenty days running water in a month. To counteract this, there were water pools to preserve water for bad days to come every month.