Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Девондағы темір жол станциясы, Англия.
Массачусетс штатындағы Плимут қаласындағы станция.
Railway station in Devon, England
the station in Plymouth, Massachusetts
Плимут темір жол станциясы Англияның Девон графтығындағы Плимут қаласына қызмет етеді. Ол қала орталығының солтүстік жиегінде, Солтүстік крест айналымына жақын орналасқан. Бұл Девон графтығындағы екінші ең жұқ жүмыс істейтін станция және Плимут қаласындағы сақталған алты станцияның ең ірісі. Плимут – Эксетер-Плимут және Корнуолл басты желілеріндегі маңызды аялдама; ол 394 км (245 миль) қашықтықта орналасқан. Станцияны Great Western Railway және CrossCountry компаниялары қызмет көрсетеді, ал басқару Great Western Railway компаниясына жүктелген.
Plymouth railway station serves the city of Plymouth, Devon, England. It is on the northern edge of the city centre, close to the North Cross roundabout. It is the second busiest station in the county of Devon and the largest of the six surviving stations in Plymouth. Plymouth is a principal stop on the Exeter Plymouth line and Cornish Main Line; it is located 245 mile (394 km) from , via It is also the usual terminus for the Tamar Valley Line services from Gunnislake. The station is served by Great Western Railway and CrossCountry; it is also managed by the former.
Тарих
Бастапқыда Плимут Норт-роуд деп аталған бұл станция 1877 жылы Ұлы Батыс темір жолы (GWR) мен Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолының (LSWR) бірлескен станциясы ретінде ашылды. 1908 жылы кеңейтілді, бірақ 1938 жылы басталған ірі қайта құру жоспары Екінші дүниежүзілік соғыс салдарынан кешіктіріліп, 1962 жылға дейін аяқталмады. Джон Бетджеман өзінің «Ұлы Батыс кітабына» жазған кіріспесінде оның жаңа нысанына теріс баға берді: «Плимут (Солтүстік жол) – станциялардың ең жамансы, ал қазіргі заманғы үлгіде қайта құрылғаннан кейін де сондай». Плимуттегі алғашқы темір жол станциясы 1849 жылдың 2 сәуірінде Оңтүстік Девон темір жолы тарапынан Миллбейде, қазіргі Плимут павильондары орналасқан жерде ашылды. Бұл компания 1876 жылы GWR-мен бірікті, дәл сол кезде LSWR Лондоннан Плимутқа бәсекелес бағытты аяқтады. Солтүстік жол станциясы 1877 жылдың 28 наурызында екі компанияның пойыздары үшін бірлескен мүмкіндік беру мақсатымен ашылды. Ол бұрынғы Матли темір жол станциясының батысында орналасқан, ал батыс жағындағы жаңа қосылыс Корнуолл темір жолына және LSWR-дың Девонпорт Кингс-роуд темір жол станциясына тікелей қол жеткізуге мүмкіндік берді. Станция ағаштан салынды, ал платформалар пойыз сарайларымен толық жабылған. Бастапқыда екі платформасы болды, бірақ 1908 жылы жүзеге асырылған жобада қосымша платформалар салынды. 1938 жылы тағы да ірі қайта құру жұмыстары басталды; бір сигналдық пост алмастырылды, екіншісі жаңа жұмыстарға орын беру үшін жылжытылды, ал станцияның шығыс жағындағы Хаундисскомб-роуд көпірі қайта салынды. Екінші дүниежүзілік соғыс салдарынан жұмыс көп ұзамай тоқтатылды, бірақ Солтүстік жолдағы қызмет 1941 жылы Миллбей станциясы әуе шабуылынан кейін жолаушылар үшін жабылуға мәжбүр болғанда артты. Ескі LSWR Friary станциясы 1958 жылдың 15 қыркүйегінен бастап жабылды, содан кейін Солтүстік жол жай ғана «Плимут» деп аталды. Келесі бірнеше жылда бұрынғы LSWR станциялары мен GWR тармақтарының жабылуы қалада тек алты станцияны қалдырды (Девонпорт, Докярд, Кейхэм және Сент-Бюдеодағы екеуі – Виктория-роуд және Ферри-роуд), бірақ жергілікті жолаушылар Солташ, Сент-Германс, Менениот және Айвибридж сияқты станциялардан да келеді. Жаңа станция және оның үлкен кеңсе ғимараты «Intercity House» 1962 жылдың 26 наурызында Британдық темір жолдарының төрағасы доктор Ричард Бичинг тарапынан ресми түрде ашылды. Станцияда енді жеті платформа болды, бірақ олардың екеуі 1974 жылы терминалдық платформаларға айналдырылды. Батыстағы біреуі әдетте Тамар аңғары желісі үшін пайдаланылады, ал шығыстағы ұзын платформалар 2003 жылы осы аумақтан жүк тасымалы тоқтағанға дейін жұмалық посылкалар мен Royal Mail пойыздары үшін қолданылды. Станция сыртында автотұрақ ұйымдастырылды, ол 1970 жылдары қазіргі көп қабатты нысанына дейін қайта жаңартылды. South West Trains күніне екі пойызды Лондон Уотерлооға және одан басқа бағытта орындады, демалыс күндерінің бірі Пензансқа дейін жалғасты, бірақ South West Trains қызметі 2009 жылдың желтоқсанында Эксетер Сент-Дэвидстен тыс жерде тоқтатылды.
Originally named Plymouth North Road, it was opened in 1877 as a joint station for the Great Western Railway (GWR) and the London and South Western Railway (LSWR). It was expanded in 1908 but a major rebuilding scheme that started in 1938 was delayed by the Second World War and was not completed until 1962. John Betjeman commented unfavourably on its new form in his introduction to The Book of the Great Western: Plymouth (North Road) dullest of stations and no less dull now it has been rebuilt in copybook contemporary. The first railway station in Plymouth was opened by the South Devon Railway on 2 April 1849 at Millbay, on the site now occupied by the Plymouth Pavilions. This company amalgamated with the GWR in 1876, just as the LSWR was completing its rival route from London to Plymouth. North Road station was opened on 28 March 1877 to provide a joint facility for trains of both companies. It was just west of the earlier Mutley railway station, while at its west end a new junction allowed direct access to the Cornwall Railway and the LSWR's Devonport Kings Road railway station. The station was built of wood and the platforms were fully covered by train sheds. It originally had just two through platforms but additional platforms were added in a scheme executed in 1908. Further major rebuilding work started in 1938; one signal box was replaced and the second moved to make way for the new works, and Houndiscombe Road bridge at the east end of the station was rebuilt. Work was soon stopped due to the Second World War but on North Road was increased when Millbay station had to be closed to passengers in 1941 following an air raid. The old LSWR Friary station was closed from 15 September 1958, following which North Road was renamed as just 'Plymouth'. Further closures during the next few years of former LSWR stations and GWR branch lines has left just six stations in the city (Devonport, Dockyard, Keyham and two in St Budeaux – Victoria Road and Ferry Road) – although local passengers also come from stations a little further afield such as Saltash, St Germans, Menheniot and Ivybridge. and the new station with its large office block, 'Intercity House', was formally opened by Dr Richard Beeching, the British Railways Chairman, on 26 March 1962. The station now had seven through platforms, although two of these were converted to terminal bay platforms in 1974. One of these at the west end is usually used for the Tamar Valley Line service but the longer east end bays were used for parcels and for Royal Mail trains until the withdrawal of this traffic from the area in 2003. Outside the station a car park was provided, which was rebuilt in its current multistorey form in the 1970s. South West Trains operated two trains per day to and from London Waterloo, one weekend service would continue to Penzance, but South West Trains services were withdrawn beyond Exeter St Davids in December 2009.
Апаттар мен оқиғалар
2016 жылдың 3 сәуірінде 150 класты 150219 дизельдік пойыз 6-шы платформада тұрған InterCity 125 жоғары жылдамдықты пойызбен соқтығысты. 43-сыныпты 43160 локомотиві және дизельдік пойыз зақымдалды. 46 адам жарақаттанды, олардың біреуінің жағдайы ауыр.
On 3 April 2016, Class 150 diesel multiple unit 150219 collided with a stationary InterCity 125 High Speed Train at platform 6. Class 43 power car 43160 and the DMU were damaged. Forty six people were injured; one seriously.
Платформаның орналасуы
Станцияның кіреберісі оңтүстік жағында орналасқан, ол қала орталығына қол жеткізуге мүмкіндік береді. Вокзалдың батыс жағында билет кассасы орналасқан, ал солтүстік және шығыс жағында азық-түлік пен газет сататын түрлі сауда нүктелері бар. 7 және 8 платформалардағы дәмхана енді жұмыс істемейді, бірақ билет бақылауынан өткеннен кейін ыстық сусындар мен тамақ ұсынатын шағын кафе бар. Платформа аймағы билет қақпаларымен залдан бөлінген. Залдан бір деңгейде қол жеткізілетін платформалар 1-ден 4-ке дейін нөмірленген. 1 және 2 платформалар – жолаушылар пойыздары пайдаланбайтын шығысқа қарайтын тұйық платформалар. 3-ші платформа – батысқа қарайтын тұйық платформа, ол негізінен Гуннислейкке және кейде Пензансқа қатынайтын жергілікті қызметтерге пайдаланылады. 4-ші платформа көбінесе Пензансқа қарайтын транзиттік пойыздарға, сондай-ақ Лондонға қарайтын кейбір пойыздарға пайдаланылады. 5 және 6 платформалар орталық арал платформаның екі жағында орналасқан және Ұлы Батыс темір жолының жергілікті пойыздары мен алыс қашықтыққа жүретін CrossCountry қызметтері сияқты түрлі қызметтерге пайдаланылады. 7 және 8 платформалар екінші арал платформаның екі жағында орналасқан; осы платформада метро сатыларына қарайтын шағын кофехана бар. Ұлы Батыс темір жолының Лондон Паддингтонға қатынайтын көптеген қызметтері 7-ші платформадан кетеді, бірақ бұл екі платформа Корнуоллдан Лондонға және солтүстікке қарайтын түрлі қызметтерге, сондай-ақ кейбір жергілікті қызметтерге де пайдаланылады. Ескі тұрақ орны бұзылып, жаңа университет ғимараты мен қонақүйді салу үшін ыңғайлы алаңға айналады. Құрылыс жұмыстары 2020 жылдың соңында басталды, университет ғимараты 2023 жылы ашылуы күтілуде, тұрақ 2024 жылы, ал қалған жұмыстар 2027 жылға дейін аяқталады.
The station has its entrance on the south side which gives access to the city centre. The west side of the station concourse is the ticket office, while on the north and east sides are various retail outlets selling food and newspapers. The buffet on Platforms 7 and 8 is no longer in operation however there is a small café just beyond the ticket barriers serving hot drinks and hot food. The platform area is separated from the concourse by the ticket gates. The platforms that can be reached on the level from the concourse are numbered 1 to 4. Platforms 1 and 2 are east facing bay platforms, not used by passenger trains. Platform 3 is a west facing bay platform that is mainly used by local services to Gunnislake and sometimes Penzance. Platform 4 is used by most through services towards Penzance, but also for some trains towards London. Platforms 5 and 6 are either side of the middle island platform and are used by a variety of services, including Great Western Railway local trains and long distance CrossCountry services. Platforms 7 and 8 are either side of a second island platform; there is a small coffee shop facing the subway steps on this platform. Most Great Western Railway services to London Paddington depart from platform 7, but both these platforms are used by a variety of services from Cornwall towards London and the North as well as some local services. The old car park will then be demolished and turned into potential sites for more University buildings including a new accommodation block and a hotel. The construction works began in late 2020, the University building is due to open in 2023, the car park in 2024, and all other works are due to be completed by 2027.