Британдық ұлтшыл партия: Неонацистік идеология және тарихы
British National Party (1960)
Британдық Ұлттық партия (BNP) – Ұлыбританиядағы неонацистік саяси партия. 1960 жылы құрылған, нәсілшілдік идеологиясымен белгілі. Тарихы, мақсаттары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық ұлтшыл саяси партия
British far right political party
Британдық Ұлттық партиясы (БҰП) Ұлыбританиядағы неонацистік саяси партия болды. Оған Джон Бин жетекшілік етті. Қысқа тарихында ішкі дау-жанжалдарға ұшыраған бұл топ 1967 жылы Ұлттық фронтты құруға көмектесуден бұрын, жергілікті деңгейде қолдауға ие болды. Ғалым Найджел Филдинг БҰП-ты "берік нацистік" идеологияға ие деп сипаттады.
The British National Party (BNP) was a neo Nazi political party in the United Kingdom. It was led by John Bean. The group, which was subject to internal divisions during its brief history, established some areas of local support before helping to form the National Front in 1967. Scholar Nigel Fielding described the BNP as having a "firmly Nazi" ideology.
Құрылу
Партия 1960 жылы Ұлттық Еңбек партиясы мен Ақ қорғаныс лигасының (WDL) бірігуі арқылы құрылды. Екі топ та Ноттинг-Хиллде белсенділік танытып, өткен жылдан бері, бірігу туралы келісімге келген сәттен бастап, тығыз байланыста болды. Жаңа топ, Ноттинг-Хиллдегі Арнольд Лиз үйінде орналасқан (бұрынғы Империялық Фашистік Лига басшысының үйі, WDL басшысы Колин Джордан операциялық базасы ретінде пайдаланды), «Тұқым мен Ұлт үшін» деген ұранды қабылдады және құрылтай саясатында «халықаралық еврейлер бақылап отырған ақша қарыз беру жүйесіне» қарсы күресуге міндеттенді. БНП-нің антисемитизмі соншалықты күшті болғандықтан, партия Ұлыбританиядағы барлық еврейлерді Израильге немесе Мадагаскарға дереу депортациялауды жақтады, бұл нацистік Германия қысқа мерзімге қарастырған Мадагаскар жоспарын еске салды. Сонымен қатар, иммиграцияны тоқтатуды, иммигранттарды қайтаруды және Консервативтік үкіметті бақылаусыз иммиграцияға жол бергені үшін импичмент жасауды талап етті. Партияны Джон Бин басқарды, Эндрю Фонтейн партия президенті лауазымын атқарды, ал Джон Тиндалл, Колин Джордан (іс-шараларды ұйымдастырушы), Денис Пири және Тед Бадден сияқты басқа да жетекші мүшелер болды. Лиздің жесірі, Джордан WDL басшысы болған кезінде оған үйіне кіруге рұқсат берген, партияның вице-президенті қызметін атқарды. Spearhead бастапқыда Лондоннан тыс жерде БНП құруға бағытталған топ ретінде құрылды, бірақ оның өте жас мүшелерінің көптігі оған жақын арада зорлық сипатын берді. Кейінірек Тиндаллдың қатал сыншысы болған Колин Джордан, Spearhead-тің Тиндаллды жолдан шығару үшін құрылғанын айтты. Партия Фонтейннің жерінде жазғы лагерь ұйымдастырды, ол 1961 жылы Ұлттық Мемлекеттік Құқықтар партиясы мен Нордтік Рейх партиясының делегаттары қатысқан халықаралық шараға айналды. 1962 жылдың басында Освальд Мосли Джордан мен Бинге жүгініп, оларға өзінің тобында ұлттық ұйымдастырушылар лауазымын ұсынды, бұл БНП-ні өз ішіне қосатын еді. Алайда, бұл жоспар қабылданбады, өйткені екеуі де Мослиге сенімсіздікпен қарады, ал олардың арасында БНП ішіндегі қарым-қатынас ушыға түсті.
The party was formed in 1960 by the merger of the National Labour Party and the White Defence League (WDL), two political splinter groups from the League of Empire Loyalists pressure group. Both groups had been active in Notting Hill and had been co operating closely there since the previous year when a merger was agreed. The new group, which was based at Arnold Leese House in Notting Hill (the former home of the Imperial Fascist League leader, used by WDL leader Colin Jordan as his base of operations), adopted the motto "For Race and Nation" and pledged to oppose the "international Jewish controlled money lending system" in its founding policy statement. Indeed, so strong was BNP antisemitism that the party advocated the immediate deportation of all Britain's Jews to either Israel or Madagascar, recalling the Madagascar Plan that was briefly considered by Nazi Germany. It also demanded an end to immigration, repatriation of immigrants, and the impeachment of the Conservative government for what the BNP felt to be their complicity in allowing uncontrolled immigration. The party was led by John Bean, with Andrew Fountaine holding the position of Party President, and other leading members including John Tyndall, Colin Jordan (who served as Activities Organiser), Denis Pirie and Ted Budden. Leese's widow, who had given Jordan access to her home during his time as WDL leader, served as vice president of the party. Spearhead had initially been set up as group aimed at establishing the BNP outside London although its very youthful membership soon lent it a more violent character. Colin Jordan, who would later become a fierce critic of Tyndall would later suggest that Spearhead was set up as much to get Tyndall out of the way as anything else. The party also hosted a summer camp on Fountaine's land and this grew into an international event, beginning in 1961 when delegates attended from the National States' Rights Party and the Nordic Reich Party among others. In early 1962 Oswald Mosley had approached both Jordan and Bean and had offered them positions as national organisers within his group, which would subsume the BNP. However the plan was rejected as neither man had faith in Mosley while the two were increasingly on a collision course within the BNP itself.
Төменгі палата
Сайлау жылы | Дауыс саны | Жалпы дауысқа қатысы (%) | Ұтылған орын саны | Ранг
1964 | 3,410 | 0.00% | 0 | 12
1966 | 5,182 | 0.00% | 0 | 12
Election year # of total votes % of overall vote # of seats won Rank 1964 3,410 0.00% 0 12 1966 5,182 0.00% 0 12
Бөліну
БНП тез арада пікірталасқа түсіп, ішкі тартыстар басталды, себебі Бин Иордания мен Тинделлдің ашық нацизмі (олар "Гитлер дұрыс" деген еді) партияның имиджіне және сәттілік мүмкіндіктеріне зиян келтіріп жатыр деп санайтын. Бин бұл мәселені алғаш рет 1961 жылы көтерген, ол Иорданияны ұлттық ұйымдастырушы лауазымынан ығыстыруға жақын болғанда, ал 1962 жылдың ақпанында ұлттық кеңестің мәжілісінде Иорданияның ашық нацизмін айыптайтын қаулы ұсынды. Қаулы 7 дауысқа 5 қарсы қабылданды, және күрес нәтижесінде партия жарылды. Мүшелердің шамамен 80 пайызы Бинді қолдады, ал қалғандары, соның ішінде Тиндалл мен Пири, Иорданиямен бірге жаңа Ұлттық Социалистік қозғалысына қосылды. Бұрын Иорданияның қатысуымен бақылауы шектеулі болған Джон Биннің тиімді басқаруына қалған БНП көшті.
The BNP quickly began to break down into arguments and in fighting began as Bean believed that the open Nazism of Jordan and Tyndall (who had stated that "Hitler was right") was proving damaging to the Party's image and chances of success. Bean had first raised the issue in 1961 when he almost unseated Jordan from his role as national organiser and in February 1962 he presented a resolution condemning Jordan's open Nazism at a meeting of the national council. The resolution was passed 7 votes to 5 and, after a struggle, the party split with around 80% of the membership backing Bean and the rest, including Tyndall and Pirie, leaving with Jordan to join a new National Socialist Movement. The remaining BNP came under effective control of John Bean, who had previously been limited in his control by the presence of Jordan, as a result of the split.
Ұлттық майдан
Экстремалды оң жақтағы жаңа бірлік рухымен Джон Тиндалл 1966 жылдың басында БНП-ге өзінің Ұлыбритания қозғалысы мен Расаны сақтау қоғамымен бірігуді ұсынды. Алайда, БНП кеңесінің мүшесі және Тиндаллдың қатал қарсыласы Рон Каддон бұл ұсынысты қабылдамады, сондай-ақ оны Расаны сақтау қоғамы да қабылдамады. Бірақ сол жылдың қыркүйек айында БНП Расаны сақтау қоғамының жетекші мүшесі доктор Дэвид Браунмен Ұлттық демократиялық партия ретінде бірігуге тырысатыны туралы келісімге келді. Алайда, бір аптадан кейін бұл жоспардан бас тартылды, себебі Бин әлі де Ұлыбритания қозғалысымен келісімге келуді қалаған және Браун жаңа партияның толық басшылығын өзіне талап еткендіктен оның басшылығында жұмыс істеуге құлықсыздық білдірді. Өзінің неонацистік көзқарастарынан Chesterton-ды алаңдатып жатқанын сезінген Бин 1966 жылдың қыркүйегінде БНП кеңесінен кетіп, оның орнын Chesterton-ға жақын Филип Максвелл басты. Соның салдарынан, көп ұзамай LEL-мен басталған бірігу келіссөздеріне Бин қатыспады, ал Максвелл мен Фонтайн БНП-нің ұстанымын ұсынды. Максвелл 1966 жылдың қазан айында LEL конференциясында сөз сөйледі, сол кезде бірігу туралы талқылаулар осы деңгейге жеткендіктен, жаңа топ үшін Ұлттық тәуелсіздік партиясы және Британдық фронты деген аттар қарастырылып жатты. Конференцияда жаңа топтың мәліметтерін бекіту үшін жұмыс тобы құрылды, оған БНП-ден Филип Максвелл, Бернард Симмонс және Джеральд Кемп, ал LEL-ден Остин Брукс, Розин де Буневиалле, Аврил Уолтерс және Нетти Боннер кірді. 1967 жылдың 7 ақпанында БНП ресми түрде таратылды және жаңа қозғалыс, енді ресми түрде Ұлттық фронт деп аталатын қозғалыс құрылғаны жарияланды.
With a new spirit of unity prevalent on the far right, John Tyndall approached the BNP in early 1966 with a request that it should merge with his Greater Britain Movement and the Racial Preservation Society. However Ron Cuddon, a member of the BNP Council and staunch opponent of Tyndall, vetoed the request while it was also rejected by the RPS. In September that same year however the BNP agreed with leading RPS member Dr David Brown that they would seek to unify as the National Democratic Party. Within a week however this plan had been abandoned both due to Bean still wanting to find an accommodation with the GBM and his reluctance to serve under Brown, who insisted on full leadership of the new party for himself. Sensing that his own presence was putting Chesterton off, due to his own neo Nazi background, Bean resigned from the BNP Council in September 1966 with his place being taken by Philip Maxwell, who was close to Chesterton. As a result, merger negotiations that began with the LEL soon afterwards were not attended by Bean but rather saw Maxwell and Fountaine present the BNP's case. Maxwell addressed the LEL conference in October 1966 by which time merger discussions were so far advanced that the names National Independence Party and British Front were already being considered for the new group. At the conference a working party was established to finalise details of the new group, consisting of Philip Maxwell, Bernard Simmons and Gerald Kemp from the BNP and Austen Brooks, Rosine de Bounevialle, Avril Walters and Nettie Bonner representing the LEL. On 7 February 1967 the BNP officially went out of existence as the new movement, by now officially known as the National Front, was declared in existence.