Майк Франкович: Американдық актер және продюсердің өмірі мен мансабы
M. J. Frankovich
Майк Фрэнкович (1909-1992) – американдық футболшы, актер және продюсер. Джо Э. Браунның асырап алған ұлы, UCLA құрамасының мүшесі, кинодағы мансабы 1935ж. басталды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кино продюсер (1909–1992)
American film producer (1909–1992)
Майк Франкович (туған Митчелл Джон Франкович, 29 қыркүйек 1909 – 1 қаңтар 1992), кәсіби тұрғыда М. Дж. Франкович деп танылған, американдық футболшы, кейіннен киноактер және продюсер болған. Франкович актер Джо Э. Браун мен оның әйелі Кэтриннің асырап алған ұлы еді.
Mike Frankovich (born Mitchell John Frankovich, September 29, 1909 – January 1, 1992), also known professionally as M. J. Frankovich, was an American football player turned film actor and producer. Frankovich was the adopted son of actor Joe E. Brown and his wife, Kathryn.
Өмірбаян
Франкович Лос-Анджелес қаласының орталығында орналасқан Белмонт орта мектебінде оқыды. Ол UCLA командасында футбол ойнады және 1986 жылы UCLA Атлетика даңқы залына енгізілді. Франкович өзінің кино мансабын 1935 жылы актер ретінде бастады. Ол көбінесе радио хабаршыларын немесе кештерді жүргізушілерді сомдады; бүгінгі көрермендер оны Эбботт пен Костеллоның "Бак Приваттар" (1941) фильмінен таниды, онда "Майк Франкович" радио тыңдаушыларына армияның жаттығуларын хабарлайды. Ол Republic Pictures студиясында жұмыс істеп жүргенде, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Әскери әуе корпусындағы қызметі оның мансабына үзіліс әкелді. Соғыстан кейін ол Republic студиясына оралып, кино продюсері болды. 1947-1948 жылдары төрт оқиғалық сериалды бақылады. Ол әйелі, британдық актриса Бинни Барнспен бірге Еуропаға көшті. 1955 жылы Ұлыбританиядағы Columbia Pictures компаниясының бас директоры болды. Франкович 1963 жылы Лос-Анджелеске қайта оралды. 1968 жылы вице-президент лауазымынан бас тартып, Columbia студиясында тәуелсіз продюсер болды. 1980-жылдардың басында Лос-Анджелес мемориалдық Колизей комиссиясының президенті қызметін атқарды және Лос-Анджелес Рейдерс футбол командасын және 1984 жылғы жазғы Олимпиада ойындарын Лос-Анджелеске әкелуге көмектесті. 1983 жылы Академия сыйлығының Жан Хершольт гуманитарлық сыйлығымен марапатталды.
Frankovich attended Belmont High School in Downtown Los Angeles. He played football for UCLA and was inducted into UCLA Athletics Hall of Fame in 1986. Frankovich began his motion picture career in 1935, as an actor. He usually played radio announcers or masters of ceremonies; today's audiences probably know him from Abbott and Costello's Buck Privates (1941), in which "Mike Frankovich" reports the army war games to the radio audience. He was working at Republic Pictures when his career was interrupted by service in the Army Air Corps during World War II. After the war, he returned to Republic and became a film producer. He supervised four adventure serials in 1947 48. He moved to Europe with his wife, British actress Binnie Barnes. He became managing director of Columbia Pictures in Britain in 1955. Frankovich moved back to Los Angeles in 1963. In 1968 he gave up his position as vice president and became an independent producer at Columbia. He served as president of the Los Angeles Memorial Coliseum Commission in the early 1980s, and helped to bring the Los Angeles Raiders football team and 1984 Summer Olympics to Los Angeles. He received the Academy Awards' Jean Hersholt Humanitarian Award in 1983.
Отбасы
Франкович католик дінін берік ұстанған. 1938 жылдың 15 қаңтарында алғашқы әйелі Георгиана (немесе Георгианна) Фейгансқа үйленді. Сол неке туралы немесе ол қалай және қашан аяқталғаны туралы ешқандай мәлімет жоқ. Белгілі туыстары – оның төртінші туысы Уильямсон Франкович және Хейли Франкович. 1940 жылы актриса Бинни Барнсқа үйленді. Олар оның өліміне дейін бірге өмір сүрді. Ол оның кейінгі фильмдерін өндірді, соның ішінде 1973 жылғы соңғы фильмі «40 карат», онда ол Лив Уллманның анасының рөлін сомдады.
A devout Catholic, Frankovich married his first wife, Georgiana (or Georgianna) Feagans, on January 15, 1938. No details are available regarding that marriage or how or when it ended. Known descendants are his fourth cousins, Williamson Frankovich and Haley Frankovich. He married actress Binnie Barnes in 1940. They remained married until his death. He produced some of her late movies, including her last movie in 1973, 40 Carats, in which she portrayed Liv Ullman's mother.
Өлім
1992 жылдың 1 қаңтары күні пневмониядан көз жұмды.