Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джеральд Д. Хайнс су қабырғасы паркі, бұрын Уильямс су қабырғасы және Транско су қабырғасы деп аталған, Хьюстон қаласының Uptown ауданындағы Уильямс мұнарасының оңтүстік жағына қарап тұрған көп қабатты мүсіндік фонтан. Бұл фонтан мен оны қоршаған саябақ жақын орналасқан мұнараға архитектуралық әдемілік ретінде салынған. Фонтан мен мұнараның жобасын Джон Бурги архитекторлары Филип Джонсонмен бірлесіп жасаған. Бастапқыда кеңсе мұнарасымен бірлесіп жеке меншікте болған су қабырғасы мен оны қоршаған жер 2008 жылы коммерциялық емес, жергілікті үкіметтік корпорация – Uptown Houston Tax Increment Reinvestment Zone сатып алып, су қабырғасы мен саябақтың ұзақ мерзімді сақталуын қамтамасыз етті. Қазіргі таңда фонтан сағат 10:00-ден 21:00-ге дейін жұмыс істейді.
The Gerald D. Hines Waterwall Park, formerly the Williams Waterwall and the Transco Waterwall, is a multi story sculptural fountain that sits opposite the south face of Williams Tower in the Uptown District of Houston. The fountain and its surrounding park were built as an architectural amenity to the adjacent tower. Both the fountain and tower were designed by John Burgee Architects with Philip Johnson. Originally privately owned in common with the office tower, the waterwall and the surrounding land were purchased by the Uptown Houston Tax Increment Reinvestment Zone, a non profit local government corporation, in 2008 to ensure the long term preservation of the waterwall and park. The fountain currently operates between 10 am and 9 pm.
Құрылыс
Джон Бурги Архитекторлар және Филип Джонсон, Жеральд Д. Хайнспен үйлестіре отырып, 1982 жылы Транско мұнарасы кешенінде жұмыс істей бастады және 18 айдан кейін 1983 жылы кеңсе мұнарасының құрылысын аяқтады. Су қабырғасы 1985 жылы толығымен және үздіріспей жұмыс істеді. Құрылыс және күтім шығындарының сомасы жарияланбады, бірақ аяқталу кезінде Джонсон мен Хайнс қабырғаның маңызды мәліметтерін, оның ішінде өлшемдерін және су көлемін жариялады.
John Burgee Architects and Philip Johnson, in coordination with developer Gerald D. Hines, began working on the Transco Tower complex in 1982, and completed construction of the office tower 18 months later in 1983. The Waterwall was fully and regularly operational in 1985. Construction and maintenance cost figures were never released, but at the time of completion, Johnson and Hines made public vital statistics about the wall, including measurements and water volume.
Сипаттама
Архитекторлардың Су қабырғасының жобасы «Транско (қазіргі Уильямс) мұнарасына қарама-қарсы «құйылатын судың атырауы» болуы тиіс еді. Жартылай дөңгелек фонтан 64 фут (20 м) биіктікте, мұнараның 64 қабатын символдайтын, Техастың 118 тірі емен ағашының арасында орналасқан. Мұнараға қарай солтүстікке бұрылған шеңбердің ішкі бөлігі фонтаннан қысқа «просценалық аркамен» безендірілген. Шеңбердің сыртқы бөлігі, артқы жағы, Хидальго көшесіне қарай оңтүстікке қарап тұрады. Су, шеңбердің тар жоғарғы жиегінен кең төменгі бөлігіне қарай, ішкі және сыртқы жағында үлкен арналар арқылы құйылады. Бұл ауданның әртүрлі ғимараттарынан көрінетін керемет қалалық сарқыраманы құрайды. Судың ішкі бетін, ал сыртқы бетін жабады. Фонтанның негізгі құрылыс материалы – Сент-Джо кірпіші. Бірақ, романдық аркалар Индиана-Басс әктасынан, ал қабырғаның негізі қара граниттен жасалған. Фонтанның барлық суы, 78 500 галлон көлеміндегі су, ішкі механизм арқылы әр 3 сағат 2 минут сайын қайта пайдаланылады.
The architects' design for the Waterwall was to be a "horseshoe of rushing water" opposite the Transco (now Williams) Tower. The semi circular fountain is 64 feet (20 m) tall, to symbolize the 64 stories of the tower, and sits among 118 Texas live oak trees. The concave portion of the circle, which faces north toward the tower, is fronted by a "proscenium arch" shorter than the fountain itself. The convex portion, its backside, faces south onto Hidalgo Street. Water cascades in vast channeled sheets from the narrower top rim of the circle to the wider base below, both on the concave side and on the convex side. This creates a visually striking urban waterfall that can be viewed from various buildings around the district. of water cover the interior, while cover the exterior. The main building material of the fountain is St. Joe brick. However, the Romanesque arches are made of Indiana Buss limestone, while the wall's base is black granite. The entire fountain's water supply, consisting of 78,500 gallons is recycled by an internal mechanism every three hours and two minutes.
Атауын өзгерту
Бастапқыда "Transco Waterwall" деп аталған су қабырғасы, Transco Energy Co. компаниясы Williams Companies компаниясымен біріккен кезде жанындағы кеңсе мұнарасының аты өзгергеніне байланысты "Williams Waterfall" деп қайта аталды. Хьюстон қаласы 2009 жылдың 17 желтоқсанында осы орынды тағы да қайта атап, Gerald D. Hines-тің өткен алты онжылдық ішінде Хьюстон сәулетіне тигізген әсері үшін құрмет көрсетті.
Originally the "Transco Waterwall", the waterwall was renamed the "Williams Waterfall" to correspond with the renaming of the adjacent office tower due to the merger of Transco Energy Co. with the Williams Companies. The City of Houston renamed the site again on December 17, 2009, honoring Gerald D. Hines for his influence on Houston architecture during the prior six decades.