Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
19 ғасыр Манхэттен сленг терминдері
19th century Manhattan slang terms
B'hoy және g'hal (ұл және қыз сөздерінің ирландша айтылуын еске түсіретін) 1840 жылдардың соңында және Америка Азамат соғысы кезеңінде Төменгі Манхэттеннің қатал және дағдылы жұмысшы табының жас жігіттері мен қыздарын сипаттау үшін қолданылған басты сленг сөздері болды. Олар "hi hi", "lam him" және "cheese it" сияқты тіркестерді қолданып, жаргонмен сөйлесті.
B'hoy and g'hal (meant to evoke an Irish pronunciation of boy and gal, respectively) were the prevailing slang words used to describe the young men and women of the rough and tumble working class culture of Lower Manhattan in the late 1840s and into the period of the American Civil War. They spoke a slang, with phrases such as "hi hi", "lam him", and "cheese it".
Этимология
"B'hoy" сөзі алғаш рет 1846 жылы қолданылған. Америка Құрама Штаттарында ол "көңілді жігіт" және "жас сергек" деген мағынадағы сөйлеу тілінде қолданылған. Бұл сөздің шығу тегі – ирланд тіліндегі "boy" сөзінің айтылуынан туындаған.
The word b'hoy was first used in 1846. In the United States it was a colloquialism for "spirited lad" and "young spark". The word originates from the Irish pronunciation of boy.
Театрлық үлгілер
Б'хойдың прототиптік көркемдік бейнесі 1848 жылы Франк Чанфрау Бенджамин А. Бейкердің «Нью-Йоркке бір көзқарас» пьесасындағы Моз – От өшіруші ролін ойнағанда қалыптасты. Моз – ерікті ирланд өрт сөндірушісі. Т. Аллстон Браун былай сипаттайды: Ол қызыл жейде киіп, қолына отқа қарсы жамылғысын лақтырып, бір көзіне «плаг» деп аталатын цилиндр шапанды түсіріп, шалбарын буттарына тығып, ерінінен көзіне қарай тік тұрған сигараның қалдығы, құлағында самынмен жуылғандай шаштар, жауырыны жартылай аңдай, жартылай адамдай, ессіз қатыгездікпен көрінді. Әр қойылымда егжей-тегжейлі мәліметтер өзгерді; кейбір б'хойлар Сайкеси немесе Сайксеи деп аталды, ал басқалары қасапшының шәкірттері болды. Хасвелл архетиптің сәл өзгеше сипаттамасын береді: жоғары бобёр шапаны, кездемесі екіге бөлініп, қарама-қарсы бағытта сүртілген, басының артындағы шашы қысқа кесілген, ал маңдай шашы иіліп, майланған (содан бері оны кигендерді «сабынды шаштар» деп атау кең таралды), тегіс бет, жарқын жібек галстук, қара пальто, кең шалбар, аяқтарында ауыр ботинкалар, сою орындарында және өрт сөндіруде киюге арналған. Осы киіммен, қолында сүйікті қызынан ұстап, оған кедергі келтіру немесе жағымсыз сөз айту өте қауіпті еді. Оның сүйіктісі Лайза – арзан киім киіп, сүйікті минстрель шоуларынан әндер орындайтын г'халдың үлгісі болды. Моз туралы пьесалар Нью-Йорк пен басқа да ірі қалаларда үлкен сәттілікке ие болды, ал театрлар Чанфрау және басқа актерлердің Боуэри б'хой кейіпкерлерін орындауын көруге асыққан б'хойлар мен г'халдармен толы болды. Уильям Норталл тіпті Олимпиада театрында, ложалар енді қала элитасымен жарқырамайтынын айтты; көрермендердің құрамы толығымен өзгерді, ал Моз сахнада пайда болудың орнына, партерде, ложаларда және галереяда болды. Бәрі Моздың ықпалында болды, тіпті үйдің беделі де Моз сияқты өзгерді.
The prototypical artistic representation of a b'hoy came in 1848, when Frank Chanfrau played the character Mose the Fireboy in Benjamin A. Baker's A Glance at New York. Mose is a pugilistic Irish volunteer fireman. T. Allston Brown gives this description: He stood there in his red shirt, with his fire coat thrown over his arm, the stovepipe hat — better known as a "plug" — drawn down over one eye, his trousers tucked into his boots, a stump of a cigar pointing up from his lips to his eye, the soap locks plastered flat on his temples, and his jaw protruded into a half beastly, half human expression of contemptuous ferocity. Details varied with each production; some b'hoys were named Sykesy or Syksey, others were butcher's apprentices. Haswell gives a slightly different description of the archetype: a high beaver hat, with the nap divided and brushed in opposite directions, the hair on the back of his head clipped close, while in front the temple locks were curled and greased (hence, the well known term of 'soap locks' to the wearer of them), a smooth face, a gaudy silk neckcloth, black frockcoat, full pantaloons, turned up at the bottom over heavy boots designed for service in slaughter houses and at fires; and when thus equipped, with his girl hanging on his arm, it would have been very injudicious to offer him any obstruction or to utter an offensive remark. His girlfriend Lize was the prototypical g'hal, dressed in cheap finery and singing songs from her favorite minstrel shows. Mose plays became an enormous hit in New York and other large cities, and theaters were filled with b'hoys and g'hals clamoring to see Chanfrau and other actors perform Bowery b'hoy characters. William Northall even complained that at the Olympic Theatre, the boxes no longer shone with the elite of the city; the character of the audience was entirely changed, and Mose, instead of appearing on the stage, was in the pit, the boxes, and the gallery. It was all Mose, and the respectability of the house mosed too.