Кіріспе

сол аттас балалар романы
2003 жылғы Джхумпа Лахири романы

"The Namesake" (2003) – американдық автор Джхумпа Лахиридің тұңғыш романы. Алғаш рет ол "The New Yorker" журналында жарияланып, кейін толыққанды романға айналды. Роман Лахиридің Пулитцер сыйлығын жеңіп алған "Аурулардың түсіндірмешісі" атты әңгімелер жинағындағы сияқты көптеген эмоционалдық және мәдени тақырыптарды зерттейді. Оқиға Калькутта, Бостон және Нью-Йорк қалаларында өрбиді, әртүрлі діни, әлеуметтік және идеологиялық ерекшеліктері бар екі қайшы мәдениеттің арасында қалып қоюдың күрделігін ашады.

Сюжет

Бұл оқиға Ашок пен Ашима Гангули, жас бенгал жұбы, Үндістанның Калькутта қаласынан кетіп, Массачусетс штатының Кембридж қаласында орналасқан Орталық алаңға қоныстанғаннан басталады. Ашок - Массачусетс технология институтының инженерлік факультетінің студенті. Ашима өзінің алғашқы баласын жалғыз өзі дүниеге әкелгенде, тілдік және мәдени кедергілер мен өз қорқынышымен күреседі. Егер баласын Калькуттада туған болса, ол үйде, отбасының арасында дүниеге келер еді. Бала тууы сәтті өтеді, бірақ жаңа ата-аналар балаларына заңды есім берместен ауруханадан кете алмайтынын біледі. Олардың отбасыларында атау рәсімінің дәстүрі бойынша жаңа туған нәрестеге есім қоятын ақсақал болады, ал ата-аналар Ашима әжесінің хатын күтеді. Хат ешқашан жетпейді, көп ұзамай әжесі қайтыс болады. Бенгал мәдениетінде балаға екі есім беру керек, бірін отбасы сүйіп атайды, екіншісін жұрт алдында қолданады. Ашок баланың есімін атақты орыс жазушысы Николай Гогольдің құрметіне Гоголь деп қоюды ұсынады. Жас кезінде Ашок пойыздың жолдан шығып, көптеген адам қаза тапқан оқиғадан аман қалды. Ол апат алдында Гогольдің әңгімелерін оқып жүрді, апаттың қираған жерінде жатып, "Шалбар" әңгімесінің бір бетіне қол тигізді. Көптеген сүйектері сынған, қозғалуға немесе дауыстауға күші жоқ Ашок аман қалғандарды іздейтін дәрігерлердің назарын аудару үшін қираған парақтарды тастау ғана істей алады. Бұл оны үйінен алысқа көшіп, жаңа өмір бастауға талпындырды. Баланың ата-анасы үшін бұл есімнің маңызы зор болса да, оны отбасынан басқа ешкімге беруге болмайды. Олар Нихил дегенді жақсы ат деп таңдады. Гоголь өзінің сүйікті есіміне таңғалып өседі. Балабақшаға кіргенде Гангулилер балаларына мектепте Никил деп аталатын болады деп хабарлайды. Бес жасар бала қарсылық білдіреді, ал мектеп әкімшілері оны мектепте Гоголь деп аталатындығын, өйткені ол оны қалайтын, оның көйлегіне іліп қойған жазбамен үйіне жібереді. Мектепте білімін жетілдіре келе, Гоголь өзінің есімін таңғажайыптылығы мен өзін осы есімге лайық деп тапқан ғажайып дарындылығы үшін көбірек ренжітеді. Ашок Гогольдің оның мәнін түсінуге жасы жетпегенін сезінеді. Ол ата-анасына есімін өзгерткісі келетінін айтса, әкесі келіспей-ақ, оған келіседі. Колледжге кетер алдында Гоголь өзінің атын Нихиль Гангули деп өзгертеді. Атаудың өзгеруі мен Гогольдің атасының ізімен MIT-ге бармай, Йельге баруы Гоголь мен оның отбасы арасындағы кедергілерді тудырады. Географиялық және эмоционалдық жағынан Гоголь мен оның ата-анасы арасындағы қашықтық арта түсуде. Ол бенгал емес, америкалық болғысы келеді. Ол үйге жиі бармайды, американдық қыздармен кездеседі, оны Гоголь деп атағандарға ашуланады. Колледжде оқып жүрген кезінде ол темекі шегеді, марихуана тартады, көптеген тойларға барады және есіне түсірмейтін қызға қызды жоғалтады. Жазғы демалыс үшін үйіне бара жатқанда Гогольдің пойызы кенеттен тоқтап қалады, өйткені бір адам пойыздың алдына секіреді. Ашок Гогольді пойыз бекетінде күтіп, уайымдап, үйге келгеннен кейін ақырында Гоголь есімінің шын мәнін түсіндіреді. Гоголь бұған қатты алаңдайды. Колумбия университетінен бітіргеннен кейін Гоголь Нью-Йоркте өте кішкентай пәтер алады, онда ол белгілі сәулет кеңсесінде жұмыс табады. Ол қатал, үнемі ашулы немесе басқа біреудің өзінің шыққан тегі туралы стереотиптік пікір айтуын күтеді. Бір тойда Гоголь Максин есімді ашық қызды кездестіреді, олармен қарым-қатынас басталады. Максиннің ата-анасы қаржы жағынан жақсы және Нью-Йоркте төрт қабатты үйде тұрады, оның бір қабатын тек Максин алады. Гоголь олармен бірге тұрып, оның отбасының мүшесі болып табылады. Жазғы демалыс кезінде Максиннің ата-анасы оның әже-шешесін Нью-Гэмпширдің таулы аймағына барып қалады. Гоголь Максинді ата-анасына таныстырады. Ашима Максинді Гоголь бірте-бірте жеңеді деп елемеді. Көп ұзамай Ашок Огайода сабақ беріп жүргенде жүрек соғысынан қайтыс болады. Гоголь Огайоға барып, әкесімен бірге қалған заттарын және оның күлін жинап алады. Гоголь Максиннен бірте-бірте алыстап, ақырында онымен ажырасады. Ол анасы мен әпкесі Сонияға көбірек уақыт бөле бастайды. Кейін Ашима Гогольге өзінің достарының бірі - бала кезінен танысқан, күйеу жігіті Грэммен некелесуден аз уақыт бұрын ажырасқан Моушумимен байланысуға кеңес береді. Гоголь Моушумимен бенгалдық болғандықтан, онымен кездесуге асықпайды, бірақ анасының көңілінен шығу үшін онымен кездеседі. Маушуми мен Гоголь бір-біріне тартылып, ақ�...

Фильмге бейімделу

Романның киноадаптациясы 2006 жылдың наурызында АҚШ, Канада, Ұлыбритания және Үндістанда шықты. Оны Мира Наир режиссерлік етті, ал сценарийін Сони Тарапоревала жазды.

Бенгал тіліндегі нұсқасы

"Анамесаке" кітабы 2005 жылы Ананда баспасында "Саманамие" (бенгал тілінде: সমনামী) деген атпен бенгал тілінде жарық көрді, ал аудармасын Паулами Сенгупта жасады.