Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық ақын және романист (1936–2021)
Irish poet and novelist (1936–2021)
Тимоти Брендан Кеннелли (17 сәуір 1936 – 17 қазан 2021), көбінесе Брендан Кеннелли деп танылады, ирландиялық ақын және романист болған. Ол Тим Кеннелли мен Бриди (Ахерн) отбасының сегіз баласының бірі еді. Оның әкесі мейрамхана мен гараж иесі болған, ал анасы медбике болған. Кеннелли Керри округіндегі Тарберт қаласындағы дінаралық Сент-Ита колледжінде білім алды. Содан кейін ол Дублин Тринити колледжінде ағылшын және француз тілдерін оқуға стипендия алды. Ол онда «Икар» журналының редакторы және Тринити гэль футбол клубының капитаны болды. 1961 жылы Тринитиде үздік дипломмен бітірді, ал 1967 жылы философия докторы ғылымын қорғады. Сонымен қатар, ол Норман Джефферстің жетекшілігімен бір жыл бойы Лидс университетінде оқыды. 1967 жылы Дублин Тринити колледжінің мүшесі, ал 1989 жылы аға мүшесі атанды.
Timothy Brendan Kennelly (17 April 1936 – 17 October 2021), usually known as Brendan Kennelly, was an Irish poet and novelist. He was one of eight children of Tim Kennelly and Bridie (Ahern). His father worked as a publican and garage proprietor; his mother was a nurse. Kennelly was educated at the inter denominational St. Ita's College, Tarbert, County Kerry. He was then awarded a scholarship to study English and French at Trinity College Dublin. There he was editor of Icarus and captained the Trinity Gaelic Football Club. He graduated from Trinity in 1961 with first class honours, before obtaining a Doctor of Philosophy there in 1967. He also studied at Leeds University for one year under the tutelage of Norman Jeffares. He became a fellow of Trinity College Dublin in 1967, and a senior fellow in 1989.
Поэзия
Кеннеллидің поэзиясы өткір, қарапайым және тілдік ерекшеліктерімен ерекшеленеді. Ол зияткерлік мақтандықтанудан және әдеби сайыпқылықтан қашып, поэзия тіліне деген көзқарасын эпикалық өлеңдерінің бірінің атауында – "Поэзия маған бәле" деп түйіндеген. Оның "Шағын жарық" (1979), "Жек салмаған үй" (1982) және Кэти Донованмен бірлескен "Дублин" (1995) атты туындылары бар. Сонымен қатар, ол "Бұрышқан крест" (1963) және "Флоренциялықтар" (1967) атты екі романның авторы.
Kennelly's poetry can be scabrous, down to earth, and colloquial. He avoided intellectual pretension and literary posturing, and his attitude to poetic language could be summed up in the title of one of his epic poems, "Poetry my Arse". A Small Light (1979), and The House That Jack Didn't Build (1982). and "Dublines," with Katie Donovan (1995). He also authored two novels, "The Crooked Cross" (1963) and "The Florentines" (1967),
Кеннелли ирланд тілінде (гейл) сөйлеген және "А Drinking Cup" (1970) мен "Мэри" (Дублин, 1987) атты жинақтарында ирланд поэзиясын аударған.
Kennelly was an Irish language (Gaelic) speaker, and translated Irish poems in "A Drinking Cup" (1970) and "Mary" (Dublin 1987).
Стиль
Кеннеллидің шығармашылығында тілдің маңызы зор болды, әсіресе ол өскен Солтүстік Керридегі шағын және оқшауланған қауымдардың тілі, сондай-ақ көп жылдар бойы ол көшпелі және әңгімеші болған Дублиннің көшелері мен пабтарының тілі. Оның тілі ирланд тілінің поэзиялық дәстүріне де байланысты, ол ауызша және жазбаша түрде адамдардың кемшіліктеріне қатысты сатирикалық және тілсіз болуы мүмкін. Ол өзінің тілдік қолдануы туралы былай деді: «Поэзия – бұл жалықтырып тоқыған таныстықтың әсерін жойып, ішкі жарықты ашуға жасалған тытыру». Олардың бір баласы болды, Кристен “Дудл” Кеннелли. Олар ажырасқанға дейін Сэндимаунтта тұрды, Кеннелли бұл ажырасуды ішімдікке берілгендігіне байланысты деп есептеді. 1985 жылға қарай ол толығымен ішімдіктен бас тартты. Кеннелли 2021 жылдың 17 қазанында Листовелдегі күтім үйінде қайтыс болды, ол өмірінің соңғы екі жылын осы жерде өткізген. Ол 85 жасқа толыпты.
Language was important in Kennelly's work – in particular the vernacular of the small and isolated communities in North Kerry where he grew up, and of the Dublin streets and pubs where he became both roamer and raconteur for many years. His language is also grounded in the Irish language poetic tradition, oral and written, which can be both satirical and salacious in its approach to human follies. He commented on his own use of language: "Poetry is an attempt to cut through the effects of deadening familiarity to reveal that inner sparkle." Together, they had one child, Kristen “Doodle” Kennelly. They resided in Sandymount before getting divorced, which Kennelly attributed to his overindulgence in alcohol. He ultimately became teetotal in about 1985. Kennelly died on 17 October 2021, at a care home in Listowel, where he resided in the two years leading up to his death. He was 85 years old.