Әдемі әстелдегі фокус түрлері: өздігінен жұмыс істейтін трюктар, математикалық принциптер, алдаусыз, қарапайым нұсқаулар. Картокағаз фокустары туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өздігінен жұмыс істейтін әдістер – бұл сиқырда кеңінен қолданылатын термин. Ол алдауға, шеберлікке немесе басқа жасырын амалдарға емес, тек белгілі бір ретпен орындалғанда жұмыс істейтін трюктерді білдіреді.
Self working magic is a commonly used term in magic to refer to tricks that work simply from following a fixed procedure, rather than relying on trickery, sleight of hand, or other hidden moves.
Сипаттама
"Өзін-өзі орындау" термині сиқыр әлемінде қол шеберлігі немесе құпия амалдарды қажет етпейтін трюктарды атау үшін жиі қолданыла бастады. Мысалы, Гленн Граватт өзінің "Өзін-өзі орындаушы карта трюктерінің энциклопедиясы" (1936) кітабында осындай көптеген трюктарды жинақтады, кейіннен ол "Карта трюктерінің екінші энциклопедиясы" (1936) кітабымен біріктіріліп, 1937 жылы Жан Хугардтың "Карта трюктерінің энциклопедиясы" атты классикалық еңбегін құрады. Шындығында, ешқандай сиқыр "өзін-өзі орындамайды", себебі трюктарды орындау және дұрыс таныстыру қажет. Сондықтан кейбір авторлар Майкл Бреггердің "The Linking Ring" журналындағы ай сайынғы "Автомагия" бағанында танымал болған "автомагия" терминін ұнатады. Көптеген өздігінен орындалатын карта трюктері математикалық принциптерге негізделген және қадамдарды дұрыс орындау арқылы қайта жаңғыртуға болады. Мысалы, "Тылсымды 13" трюгінде, карталардың палубасы құпия түрде барлық масти бойынша реттелген. Бірдей номиналды карталар осы реттелген тәртіпте бір-бірінен дәл 13 карта қашықтықта орналасқандықтан, көрермен палубаны қалағанша бөліп ала алады, бірақ оны 13 қатарға бөлгенде, әр қатарда дәл бірдей номиналды төрт картадан тұрады. Кейбір адамдар оптикалық иллюзияларды және табиғи құбылыстың күтпегендігінен туындайтын ғажайыпты көрсететін кейбір ғылыми демонстрацияларды да өздігінен орындалатын сиқыр санатына жатқызады.
The term "self working" has come into common usage in the world of magic as a reference to tricks that do not require sleight of hand or secret moves. For example, Glenn Gravatt compiled numerous such tricks in his book Encyclopedia of Self working Card Tricks (1936), which was later compiled with Second Encyclopedia of Card Tricks (1936) to create Jean Hugard's classic text Encyclopedia of Card Tricks in 1937. Strictly speaking no magic is "self working", since tricks still need to be performed and presented correctly, and so some writers prefer the term "auto magic", which was popularized by Michael Breggar in his monthly "Auto Magic" column in The Linking Ring. Many self working card tricks rely on mathematical principles, and can be replicated by following the steps correctly. A simple example is the trick "Magical 13", where a deck of playing cards is secretly set up with all the suits in order. Because cards of the same value are exactly 13 away from each other in this prearranged order, the spectator can cut the deck as often as they like, but when they deal the deck into 13 piles, each pile will consist of four cards with exactly the same value. Some consider optical illusions and some science demonstrations, where the wonder comes from unexpectedness of a natural phenomenon, to fall into the category of self working magic as well.
Мысалдар
Әлемдегі ең жақсы карталық трюктардың кейбіреулері өздігінен жұмыс істейді, ең көрнекті мысалы – Пол Карридің 1942 жылғы «Осы әлемнен тыс» трюгі. Көптеген адамдар алғаш рет өздігінен жұмыс істейтін карталық трюктар арқылы сиқыр өнерімен танысады. Ең көп таралған өздігінен жұмыс істейтін карталық трюктардың ішінде: «Жиырма бір карта трюгі», «Төрт қарақшы», «Пиано трюгі», «Көрерменнің есебіне кесу», «Бунақтан әріптеу», «Цирк картасы» және «Менің қылығымды қайтала» трюктері бар.
Some of the best card tricks in the world are self working, one of the most notable examples being Out Of This World (1942) by Paul Curry. Many people are first introduced to performing magic via self working card tricks. Some of the most widely known self working card tricks include the Twenty One Card Trick, The Four Robbers, The Piano Trick, Spectator Cuts To The Aces, The Spelling Bee, The Circus Card Trick, and Do As I Do.
Ресурстар
Өзін-өзі орындалатын фокус туралы классикалық еңбектерге Джон Скарнның 1950 жылғы "Карталық фокус туралы Скарн", Карл Фулвстің Довер басылымынан шыққан 1976 жылғы "Өзін-өзі орындалатын карталық фокус" және осыған ұқсас кітаптары, сондай-ақ Роберто Джоббидің "Кард колледжінің жеңіл трилогиясы" кіреді.
Classic texts on self working tricks include Scarne on Card Tricks (1950) by John Scarne, Self Working Card Tricks (1976) and similar books by Karl Fulves published by Dover Publications, and the Card College Light trilogy by Roberto Giobbi.