Окленд қаласының Батыс Окленд ауданы

Кіріспе

Калифорния штатындағы Окленд қаласының солтүстік-батыс бөлігінде орналасқан, АҚШ, Окленд қаласының оңтүстік-батысында, Эмеривиллдің солтүстігінде және Аламеданың оңтүстігінде жатыр. Бұл аудан Окленд портының жағалау бойында және Сан-Франциско-Окленд шығанағы көпірінің шығыс жағында орналасқан. Теңіз деңгейінен 4 метр биіктікте жатыр.

Тарих

Батыс Оклендтің бір бөлігін құрайтын жер 1820 жылы Луис Мария Пералтаға берілді. 1850 жылдары оның ұлы Висентеден жерді жалға алған ер адамдар тобы – Хорас Карпентьер, Эдсон Адамс және Эндрю Дж. Мун – қазіргі Маркет көшесінің батысында шағын шаруашылықтарды заңсыз сатуды бастады. 1854 жылы Хорас Карпентьер Оклендтің алғашқы мэрі болып сайланды. Халық саны 1863 жылдан кейін Сан-Франциско-Окленд темір жолы Оклендтің орталық бөлігін Сан-Франциско шығанағындағы паромдармен байланыстырғаннан кейін өсті. 1869 жылы Батыс Окленд трансконтинентальдық темір жолдың соңғы станциясы болды, сондай-ақ теміржолшылар осы ауданда қоныстанғандықтан халық саны тағы да артты. 1880 және 1890 жылдары Батыс Оклендке қоныс аударған еуропалық американдықтар, африкалық американдықтар, португалдар, ирландтар, мексикалықтар, жапондықтар және қытайлық иммигранттар үшін көптеген дүкендер мен шағын және орта көлемді үйлер салынды. Көптеген афроамерикандықтар Пуллман сарай вагондары компаниясының жүк тасушылары ретінде жұмыс істеді, ал олардың кәсіподағының бас кеңсесі – Ұйқы вагондарын тасымалдаушылар бауырластығы – 5-ші және Вуд көшелерінде орналасқан. Жазушы Джек Лондон 19 ғасырдың соңында Батыс Оклендте тұрды, ал оның "Ай аңғары" романы Батыс Оклендте өрбуді. Сол кезде салынған үйлердің көпшілігі бүгінге дейін сақталған және ауданның ерекше сипатын құрайды. 1906 жылы Сан-Франциско жер сілкінісінен үйсіз қалған көптеген адамдар Батыс Оклендке қоныстанды. 16 және Вуд көшелеріндегі алғашқы ағаштан жасалған вокзал 1912 жылы әлі де тұр, бірақ 1989 жылғы Лома-Приета жер сілкінісінде зардап шекті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кеме жасау орындарында жаңа жұмыс орындарының ашылуына мүмкіндік берді, сонымен қатар жұмысшылардың ағыны мен бизнес өсімі де болды. 1930 жылы Батыс Окленд 2800 тұрғыны бар, негізінен афроамерикандықтар тұратын гүлденген ауданға айналды. Седьмая көшесі джаз және блюз клубтарымен толы болды. Маркус Гарвидің "Негрлерді жақсартудың жалпыға ортақ қауымдастығының" Батыс жағалаудағы штаб-пәтері 8-ші және Честер көшелерінде орналасқан. Батыс Окленд 1930 жылдардың соңында Ұлы депрессия кезінде құлдырауды бастан кешті, ал кейбір тұрғын үйлер тозығы жетті. 1940 және 1950 жылдары ондаған үйлер бұзылып, олардың орнына қоғамдық тұрғын үйлер салынды. 1940 жылдары және Екінші дүниежүзілік соғыста кеме жасау индустриясы мен жаңадан салынған Окленд армия базасы мен теңіз жабдықтау орталығы үшін жұмысшылардың жаңа толқыны келді. Теміржолдардың маңызы төмендегеннен және 1950 жылдары американдықтар көлік құралы ретінде автомобильге көшкеннен кейін көптеген қызметкерлер басқа жерге көшіп кетті. 1950 жылдары Сан-Франциско-Окленд шығанағы көпірін Нимиц тас жолымен байланыстыратын екі қабатты магистраль – Сайпресс тас жолы Сайпресс көшесінің үстінен салынғанда, ол ауданды екіге бөліп, Окленд қаласының орталығынан оқшаулады. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында блоктан кейін блок қиратылды және мыңдаған тұрғындар Оклендтің бас пошта кеңсесін, Батыс Окленд BART стансасын және Acorn Plaza тұрғын үй жобаларын салу үшін көшірілді. Бұл жобалар экономикалық құлдыраумен, жұмыссыздықпен, кедейлікпен және қалалық тоқыраумен бірге жүрді. Батыс Окленд сонымен қатар Оклендтегі алғашқы мексикалық және латино қауымдастығының мекені болды. Мексика революциясынан қашып, мексикалықтар 1910 жылдары Батыс Оклендке қоныстанды. Мексикалықтар мен пуэрто-рикалықтар да теміржолдарда, портта және өнеркәсіпте жұмыс істеу үшін Батыс Оклендке келді, сондай-ақ көптеген жергілікті бизнестер ашты. Екінші дүниежүзілік соғыста латино қауымдастығы өсті, өйткені Оңтүстік-Батыс АҚШ-тан мексикалықтар соғыс уақытындағы өнеркәсіптерде жұмыс істеу үшін Батыс Оклендке келді. Сондай-ақ 5000 Braceros Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолының Батыс Окленд ауласында жұмыс істеу үшін келді. 1950 және 1960 жылдары қалаларды жаңарту, Нимиц тас жолын салу және BART латино қауымдастығының көп бөлігін Фруитвейл және Шығыс Окленд аудандарына көшіруге мәжбүр етті. Батыс Окленд негізінен афроамерикандықтар тұратын, аз ғана испан тілді халық тұратын ауданға айналды. Батыс Оклендтің афроамерикандық тұрғындары осы кезеңде "қалалық жаңарту" жобаларына қарсы тұру үшін бірікті. "Қара пантералар" осы қарсылықтың нәтижесінде пайда болды және Батыс Окленд 1960 жылдардың соңында "Қара пантералардың" орталығына айналды. Олардың бас кеңсесі Пералта көшесінде орналасқан, ал олар Батыс көшесіндегі Сент-Августин шіркеуінде балаларға тегін таңғы ас таратты. ДеФремери паркі "Қара пантералардың" митингілері мен әлеуметтік бағдарламаларының өткізілген орны болды. Хьюи П. Ньютон 7-ші көшеде полицейді атқан деген айыппен сотталды, ал Ньютонның өзі 1989 жылы Батыс Оклендте есірткі сатушысынан қаза тапты. Трансбей түтігінің шығыс жағы Батыс Оклендте орналасқан.

The land which comprises part of West Oakland was granted to Luis Maria Peralta in 1820. In the 1850s, a group of men who had been leasing the land from his son Vicente, Horace Carpentier, Edson Adams, and Andrew J. Moon, began illegally selling small farm plots west of what is now Market Street. One of the squatters, Horace Carpentier became Oakland's first mayor in 1854. The population grew after 1863, when the San Francisco Oakland railroad connected central Oakland to the San Francisco bay ferries. In 1869, West Oakland became the terminus of the transcontinental railroad, and the population grew again as railroad workers settled in the neighborhood. In the 1880s and 1890s, a large number of shops and small and medium sized houses were built to accommodate the large number of European Americans, African Americans, Portuguese, Irish, Mexicans, Japanese, and Chinese immigrants who settled in West Oakland. Many African Americans were employed as porters for the Pullman Palace Car Company, and the headquarters of their union, the Brotherhood of Sleeping Car Porters, was at 5th and Wood Streets. The writer Jack London lived in West Oakland in the late 19th century, and his novel The Valley of the Moon is set in West Oakland. Many of the houses built in that period are still standing today and make up the quaint character of the neighborhood. In 1906, many people left homeless by the 1906 San Francisco earthquake settled in West Oakland. The original wooden train station at 16th and Wood Streets was replaced in 1912 by a large Beaux Arts structure which is still standing, though it was severely damaged in the 1989 Loma Prieta earthquake. World War I brought new job opportunities in the shipyards and with it an influx of workers and business growth. By 1930, West Oakland was a thriving, predominately African American neighborhood of about 2,800 residents. Seventh Street was lined with jazz and blues clubs. Marcus Garvey's Universal Negro Improvement Association had its West Coast headquarters at 8th and Chester Streets. West Oakland experienced a decline in the Depression in the late 1930s, and some residential areas became dilapidated. In the 1940s and 1950s, dozens of blocks were bulldozed and replaced with public housing projects. The 1940s and World War II saw a new influx of workers for the shipbuilding industry and the newly constructed Oakland Army Base and Naval Supply Center. As the railroads declined and Americans turned to the automobile for transportation in the 1950s, many employees moved away. When the Cypress Freeway, a double decker freeway connecting the San Francisco–Oakland Bay Bridge with the Nimitz Freeway, was built in the 1950s above Cypress Street, it effectively split the neighborhood in half and isolated it from downtown Oakland. In the late 1960s and early 1970s, block after block was razed and thousands of residents were displaced for the building of the massive Oakland Main Post Office, the West Oakland BART Station, and the Acorn Plaza housing projects. These projects coincided with a period of economic decline characterized by unemployment, poverty, and urban blight. West Oakland was also home to the first Mexican and Latino community in Oakland. Fleeing the Mexican Revolution, Mexicans started settling in West Oakland in the 1910s. Mexican and Puerto Ricans also settled in West Oakland to work on the railroads, at the port, and in industry, and opened many local businesses. In World War II the Latino community grew as Mexicans from the Southwestern United States settled in West Oakland to work in wartime industries Also 5000 Braceros came to Oakland to work in the Southern Pacific Railroad West Oakland yard. In the 1950s and 1960s, urban renewal, construction of the Nimitz Freeway, and BART displaced most of the Latino community which settled in the Fruitvale and East Oakland areas. West Oakland became a primarily African American neighborhood, with a small Hispanic population. Groups of African American residents of West Oakland mobilized to resist the "urban renewal" projects during this period. The Black Panthers grew out of this resistance and West Oakland became the center of the Black Panthers in the late 1960s. Their main office was on Peralta Street, and they distributed free breakfasts to children in St. Augustine's church on West Street. DeFremery Park was the site of Black Panther rallies and social programs. Huey P. Newton was convicted of manslaughter after allegedly shooting an officer on 7th Street, and Newton himself was killed in 1989 by a drug dealer in West Oakland. The east end of the Transbay Tube is located in West Oakland.

1989 жылғы Лома-Приета жер сілкінісінен бүгінгі күнге дейін

1989 жылы Лома-Приета жер сілкінісі кезінде Кипрас автожолы құлады. Батыс Окленд тұрғындарының құтқару жұмыстарына қарамастан 42 адам қаза тапты. Батыс Окленд тұрғындары сол жерде автожолды қайта салуға қарсылық көрсетті. Автожол алынып тасталғаннан кейін Батыс Окленд gentrification (әлеуметтік өзгерістер) процесін бастан кешірді. Кипресс көшесі Мандела парквейі деп қайта аталды, жақында аяқталған кең жол, оның ортасында жаяу жүргіншілерге арналған жол және жасыл аймақ бар, соның ішінде 1989 жылғы жер сілкінісін еске алатын парк орналасқан. Оның бойында кондоминиумдар, жаңа және беделді бизнес нысандары орналасқан. Айналасындағы бірнеше қоймалар қазір суретшілер студиясы ретінде пайдаланылуда. Ең танымалсы – бұрынғы American Steel ғимараты қазір Big Art Studios, ірі масштабты суретшілерге арналған бірегей орталық. Кешеннің сыртында құрамына кіретін өнер топтарының бірнеше туындыларын көруге болады. Мандела Парквейдің оңтүстік жағында орналасқан Мандела Gateway, сауда және тұрғын үйлердің аралас құрылысы, Батыс Окленд BART станциясын қоршап тұрады. Ескі Виктория стиліндегі үйлер жөнделіп, жаңа кондоминиумдар, таунхаустар және жұмыс істейтін пәтерлер пайда болды. Батыс Окленд шекарасындағы Эмеривиллдің өсуі, Сан-Франциско-Окленд шығанағы көпірі және BART арқылы Сан-Францискоға Батыс Оклендтің жақындығы, сондай-ақ салыстырмалы түрде қолжетімді жалға алу және үй бағасы көптеген жаңа тұрғындарды қызықтырды.

Қоршаған орта

Экологиялық расизм – белгілі бір топтың (көбінесе нәсілдік азшылықтар немесе әлеуметтік осал топтар) қауіпті ластаушы заттарға ұшырауы және таза ауа, су, салауатты тағамдар сияқты негізгі ресурстарға қол жеткізуден айырылуы. Батыс Оклендтегі зерттеу көрсеткендей, осы аудандағы афроамерикандық және латиноамерикандық тұрғындар негізінен Окленд портына және АҚШ поштасының ірі тарату орталығына қатынайтын 6300 контейнерлік жүк көлігінен шығатын дизель газының қалыптан тыс деңгейіне ұшырады. Көлік және жүк көлігінің тоқтаған кезде шығаратын газынан туындаған ауаның ластануы балаларда ерте жаста астманың пайда болуымен байланысты, ал бір зерттеуге сәйкес, бір тәулік ішінде Батыс Оклендте ауаға шамамен 64 фунт дизельдің ұсақ бөлшектері шығарылды.