Поляк жазушысы Ханна Краль өмірі мен шығармашылығы
Hanna Krall
Ханна Краль: Польшалық жазушы, Холокост тарихы зерттеушісі. Екінші дүниежүзілік соғыста отбасын жоғалтқан, өмір сүру үшін поляктардың көмегіне жүгінген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польша жазушысы Ханна Кралл (1935 жылы туған) – Варшава университетінің журналистика мамандығы бойынша бітірген, Холокост тарихы, соның ішінде оккупацияланған Польшадағы Холокост тарихы саласында маманданған поляк жазушысы. Бірақ оның туған күні 20 мамыр 1935 жыл мен 20 мамыр 1937 жыл аралығында екендігі даулы. Екінші дүниежүзілік соғыс Польшаға нацистік Германияның басып кіруімен басталғанда ол Люблинде төрт жаста болды. Кралл Холокост кезінде анасы мен әкесі сияқты жақын туыстарының көпшілігін жоғалтты, олар Майданекте өлтірілді. Ол поляктардың оны немістерден жасыруының арқасында ғана өлім лагеріне депортациядан құтылды. Соғыстан кейін ол 1951-1955 жылдары Варшава университетінде оқығанға дейін балалық шағындағы үйінде тұрды. Ол репортер Джерзи Шперковичке үйленген және олардың бір қызы – Катаржина бар.
Polish writer
Hanna Krall (born 1935) is a Polish writer with a degree in journalism from the University of Warsaw, specializing among other subjects in the history of the Holocaust in occupied Poland. but her date of birth is contested between 20 May 1935 and 20 May 1937. She was four years old, living in Lublin, when World War II began with the Nazi German invasion of Poland. Krall lost most of her close relatives in the Holocaust, including her mother and father, who were murdered in Majdanek. She survived deportations to death camps only because she was hidden from the Germans by the Polish rescuers. After the war, she stayed in her childhood home in Otwock until going to the University of Warsaw for her education from 1951 1955. She is married to reporter Jerzy Szperkowicz and together have one daughter, Katarzyna.
Журналистика
Кралл журналистика бойынша оқуын аяқтағаннан кейін, 1955-1966 жылдары Польшаның жергілікті газеті «Жыцие Варшавы» («Варшава өмірі») үшін жұмыс істей бастады. 1966 жылы ол газеттен кетіп, танымал «Политика» журналына жазуға кірісті. 1981 жылы бұрынғы Польша Халық Республикасының премьер-министрі Войцех Ярузельский әскери жағдай режимін енгізген кезде, Кралл «Политикадан» кетуге мәжбүр болды. Содан кейін ол он жыл бойы тәуелсіз жазушы ретінде жұмыс істеп, католиктердің «Тыгодник Повшехны» бюлетені үшін мақалалар жазды. 90-шы жылдардың басында, коммунизм құлағаннан кейін, Адам Мичник басшылығымен «Газета Выборча» газетінде мақалалар жаза бастады.
After Krall finished her studies in journalism, she started working for the Polish local paper Życie Warszawy ("Warsaw Life") from 1955 to 1966. She debuted her first article In 1966, she left the paper and began to write for the well known magazine Polityka ("Politics"). In 1981, Wojciech Jaruzelski, then Prime Minister of the former People's Republic of Poland, declared martial law, Krall was forced to leave Polityka. Afterwards, she worked as a freelance writer for the rest of the decade, writing articles for the Catholic newsletter Tygodnik Powszechny''''. In the early 90s, after the fall of Communism, she started writing articles for the Gazeta Wyborcza, under Adam Michnik.
Марапаттар
Кралл Польшада және бүкіл әлемде көптеген беделді сыйлықтарға ие болды, оның ішінде "Солидарлық мәдени сыйлық" (1985), автобиографиялық көркем шығармасы "Сублокаторка" үшін "Гердер сыйлығы" (2005), Польша журналистері қауымдастығының "Журналист лауреаттары" (2009), мәдениетке сіңірген еңбегі үшін "Gloria Artis" алтын медалі (2014), "Джулиан Тувим" әдеби сыйлығы (2014). Ол сонымен қатар "Там уже не ма никаnej rzeki" (1998) және "Wyjątkowo długa linia" (2004) кітаптары үшін "Nike" әдеби сыйлығына үміткер болды, ал "Крол кьер znów na wylocie" үшін "Angelus" Орталық Еуропа әдеби сыйлығына ие болды (2007).
Krall has been the recipient of many prestigious awards in Poland and across the world including the Solidarity Cultural Prize (1985), Herder Prize (2005) for her work of autobiographical fiction, Sublokatorka (The Subtenant), the Journalist Laurels of the Polish Journalists' Association (2009), the Gold Medal for Merit to Culture – Gloria Artis (2014), the Julian Tuwim Literary Award (2014), She was also nominated for the Nike Literary Award for Tam już nie ma żadnej rzeki (1998) and Wyjątkowo długa linia (2004) and the Angelus Central European Literary Award for Król kier znów na wylocie (2007).