Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Израильдегі елді мекен
Settlement in northern Israel
Мерон (Мерон) – Солтүстік Израильдегі мошав. Сафедке жақын Жоғарғы Галилеядағы Мерон тауының етегінде орналасқан, Мером Хагалил аймақтық кеңесінің қарауында. Мерон рабби Шимон бар Йохайдың қабірімен әйгілі және Лаг Ба'Омер мерекесін жыл сайын жаппай атап өту орыны болып табылады. Археологтар Меронның ежелгі канаандық Мером немесе Марома қаласымен байланысты екеніне бірлесе келіседі. Авраам Негевтің сөзіне сәйкес, Екінші ғибадатхана дәуірінде Мером Мерон деп аталған. Мерон Киелі кітапта Ешуаның канаандық патшаларды жеңген жері ретінде көрсетілген. 12 ғасырда Бенжамин де Тудела Меронға сапар шегіп, Хиллель, Шаммай және "олардың жиырма шәкірті мен басқа да раввиндердің" қабірлері бар үңгірді сипаттаған. 1931 жылы Мерон араб және еврей кварталынан тұрған (Мейронды қараңыз). Қазіргі қала 1949 жылы Хапоэль Хамизрахи қозғалысымен палестиналық Майрон ауылының орнында салынды, алғашқы тұрғындары соғыстан кейін демобилизацияланған ортодокс әскерлер болды.
Meron (, Meron) is a moshav in northern Israel. Located on the slopes of Mount Meron in the Upper Galilee near Safed, it falls under the jurisdiction of Merom HaGalil Regional Council. Meron is most famous for the tomb of Rabbi Shimon bar Yochai, and is the site of annual mass public commemoration of Lag Ba'Omer. The association of Meron with the ancient Canaanite city of Merom or Maroma is generally accepted by archaeologists. According to Avraham Negev, by the Second Temple period, Merom was known as Meron. Meron is mentioned in the Bible as the site of Joshua's victory over the Canaanite kings. In the 12th century, Benjamin de Tudela visited Meron and described a cave with tombs, believed to hold the remains of Hillel, Shammai, and "twenty of their disciples and other Rabbis". In 1931, Meron consisted of an Arab and Jewish quarter (see Meiron). The current town was founded by the Hapoel HaMizrachi movement in 1949 on the ruins of the depopulated Palestinian village of Meiron, with an initial population of Orthodox soldiers discharged after the war.
Қола және темір дәуірі
Меронның ежелгі Канаандық Мером немесе Марома қаласымен байланысы кеңінен қабылданған, бірақ нақты археологиялық дәлелдердің жетіспеуі салдарынан, солтүстікке қарайғы Марун ар-Рас немесе Джебель Марун сияқты басқа да жерлер де қарастырылған. Мером б.з.д. 2-мыңжылдықтағы египеттік дереккөздерде және Тиглат-Пилесер III-нің б.з.д. 733-732 жылдардағы Ғалилеяға жасаған жорығы туралы есептерінде айтылады (онда ол Марум деп жазылған).
The association of Meron with the ancient Canaanite city of Merom or Maroma is generally accepted, though the absence of hard archaeological evidence means other sites a little further north, such as Marun ar Ras or Jebel Marun, have also been considered. Merom is mentioned in 2nd milleniun BCE Egyptian sources, and in Tiglath pileser III's accounts of his expedition to the Galilee in 733–732 BCE (where it is transcribed as Marum).
Классикалық антикалық
Мерон қазбаларында эллинистік кезеңге жататын артефакттар табылған. Осы кезде Мерон аймағының тұрғындарының экономикалық және мәдени байланыстары солтүстікке, Тирге және жалпы Оңтүстік Сирияға бағытталған. "Базилика стиліндегі ең ірі палестиналық синагогалардың бірі" саналатын бұл ғимарат, "Галилея" типтес синагоганың ең ерте мысалы болып табылады. Ол екі жағында сегіз бағанадан тұратын кең бөлмеден және бағаналы галереямен шеңберленген үш есікті кіреберістен құралған. Қазба жұмыстары барысында табылған артефакттардың ішінде Пробустың (276–282 ж.с.) монетасы және 3-ші ғасырдың екінші жартысына жататын африкалық керамикасы бар, бұл сол кезде қаланың сауда-экономикалық жағынан гүлденгенін көрсетеді.
Excavations at Meron found artifacts dating to the Hellenistic period at the foundation of the site. The economic and cultural affinities of the inhabitants of the Meron area at this time were directed toward the north, to Tyre and southern Syria in general. "One of the largest Palestinian synagogues in the basilica style", it is the earliest example of the so called 'Galilean' synagogue, and consists of a large room with eight columns on each side leading to the facade and a three doored entrance framed by a columned portico. Artifacts uncovered during digs at the site include a coin of Probus (276–282 CE) and African ceramics dating to the latter half of the 3rd century, indicating that the city was commercially prosperous at the time.
Ертедегі ислам мен мамлюк кезеңдері
Денис Прингл Меронды "[б]ұрынғы еврей ауылы" деп сипаттайды, онда 3-ші және 4-ші ғасырларға жататын синагога мен қабірлер бар, ал бұл жер 750 және 1399 жылдар аралығында қайтадан қоныстанған. 12-ші ғасырда Наварра раввині Бенджамин де Тудела Меронға сапар шегіп, ондағы қабірлер орналасқан үңгірді, онда Хиллел, Шаммай және "олардың жиырма шакирті мен басқа да раввиндердің" қалдықтары сақталған деп айтқан. 14-ші ғасырдың басында араб географы әл-Димашки Меронның Сафад әкімшілігіне бағынғанын атап көрсеткен. Ол оның "жақсы белгілі үңгірдің" жанында орналасқанын, онда яһудилер және, мүмкін, яһуди емес жергілікті тұрғындар мейрамды тойлау үшін барып, үңгірдегі бассейндер мен саркофагтардан судың кенеттен және керемет көтерілуін көргенін хабарлаған.
Denys Pringle describes Meron as a "[f]ormer Jewish village", with a synagogue and tombs dating to the 3rd and 4th centuries, noting the site was later reoccupied between 750 and 1399. In the 12th century, Benjamin de Tudela, a Navarrese rabbi, visited Meron and described a cave of tombs located there believed to hold the remains of Hillel, Shammai, and "twenty of their disciples and other Rabbis". In the early 14th century, Arab geographer al Dimashqi mentioned Meron as falling under the administration of Safad. He reported that it was located near a "well known cave" where Jews and possibly non Jewish locals travelled to celebrate a festival, which involved witnessing the sudden and miraculous rise of water from basins and sarcophagi in the cave.
Осман дәуірі
Палестина 1517 жылы Осман империясына қосылды, ал 1596 жылы Мерон Санжак Сафадтың бір бөлігі Джира нахиясында («ауданында») орналасқан 715 тұрғыны бар үлкен ауыл болды. Ауыл тұрғындары ешкілерге, ара уларына және жүзім немесе зәйтүн өңдейтін қысу станогына салық төледі. Ауылдың барлық тұрғындары мұсылман болған. 1837 жылғы Ғалилея жер сілкінісінде Мерон аз ғана зақым көрді. Дәріптелуінше, жер сілкінісі кезінде Рабби Элеазер мен Рабби Шимонның қабірлерінің қабырғалары қозғалған, бірақ құлап түспеген. XIX ғасырда Меронға көптеген еуропалық саяхатшылар келді және олардың сол кездегі бақылаулары саяхат күнделіктерінде қалдырылған. XIX ғасырдың ортасында Палестина мен Сирияға саяхат жасаған Эдвард Робинсон Меронды былай сипаттады: «Таудың етегінде, тік жартастармен қоршалған, өте көне көрінетін ауыл. Көтерілу өте тік және ежелгі жол арқылы жүзеге асырылады. Ол кішкентай және тек Мұхаммедшілерде мекендейді». Шимон бар Йохай, оның ұлы раввин Элеазер, сондай-ақ Хиллель мен Шаммайдың қабірлері Робинсонның сөзінше, Сафадта кілттері сақталатын төменгі күмбезді құрылымдардың астындағы хан сияқты аулада орналасқан. Робинсон осы орынның сол кездегі еврейлердің қасиетті саяхаттарының орталық нүктесі болғанын көрсетті; синагог қираған күйде екені айтылған. Карл Бедекер оны мұсылман халқы бар, көне көрінетін шағын ауыл деп сипаттады. XIX ғасырдың соңында Мерон 50 адам тұратын шағын ауыл болды, олар зәйтүн өсірген.
Palestine was incorporated into the Ottoman Empire in 1517, and by 1596, Meron was a large village of 715 located in the nahiya ("subdistrict") of Jira, part of Sanjak Safad. The village paid taxes on goats, beehives, and a press that processed either grapes or olives. All the villagers were Muslim. Meron suffered relatively minor damage in the Galilee earthquake of 1837. It was reported that during the earthquake the walls of the tombs of Rabbi Eleazer and Rabbi Shimon were dislodged, but did not collapse. A number of European travellers came to Meron over the course of the 19th century and their observations from the time are documented in travel journals. Edward Robinson, who visited Meron during his travels in Palestine and Syria in the mid 19th century, describes it as "a very old looking village situated on a ledge of bristling rocks near the foot of the mountain. The ascent is by a very steep and ancient road [ ] It is small, and inhabited only by Muhammedans." The tombs of Shimon bar Yochai, his son rabbi Eleazar and those of Hillel and Shammai are located by Robinson as lying within a khan like courtyard underneath low domed structures that were usually kept closed with the keys held in Safad. Robinson indicates that this place was the focal point of Jewish pilgrimage activities by his time; the synagogue is described as being in ruins. Karl Baedeker described it as a small village that appeared quite old with a Muslim population. By the late 19th century, Meron was a small village of 50 people who cultivated olives.
Британдық Палестина мандаты
Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңына қарай Мерон синагогасының қираған қалдықтарын "Тарихи орындарды қалпына келтіру қоры" (Qeren le Geulat Meqomot Histori'im) атты еврей қоғамы, оның төрағасы Давид Йеллин сатып алды. 1931 жылы Мерон араб және еврей кварталдарынан тұрды, араб кварталы үлкенірек болса, еврей кварталы бар Йохайдың мазарының төңірегінде салынған. Сол жылы 259 араб және 31 еврей тұрды. Сами Хадавидің 1945 жылы Палестинадағы британдық мандаттың соңына таман жасаған зерттеуіне сәйкес, Мерон толығымен араб халқынан тұрды. Мерон ауылында ұлдарға арналған бастауыш мектеп болды. Ауылдың басты экономикалық салалары – егіншілік және мал шаруашылығы болды, егістік дақылдарының ішінде дәнді дақылдар басты орынды иеленсе, одан кейін жеміс-жидектер өсті. Шамамен 200 дунам жерге зәйтүн ағаштары отырғызылды және ауылда зәйтүн өңдеуге арналған екі қысу станогы болды.
Towards the end of World War I, the ruins of the Meron synagogue were acquired by the "Fund for the Redemption of Historical Sites" (Qeren le Geulat Meqomot Histori'im), a Jewish society headed by David Yellin. In 1931, Meron consisted of an Arab and Jewish quarter, with the former being the larger one and the latter being built around the tomb of bar Yochai. That year, there were 259 Arabs and 31 Jews. Sami Hadawi's 1945 survey, conducted toward the end of the British Mandate in Palestine, depicted an entirely Arab population. Meron had a boy's elementary school. Agriculture and livestock was the dominant economic sectors of the village, with grain being the primary crop, followed by fruits. Around 200 dunams of land were planted with olive trees, and there were two presses in the village used to process olives.
Израиль мемлекеті
Мерон 1949 жылы шығыс еуропалық яһудилермен, 1948 жылғы соғыста күш көргендермен, Хапоэль Хамизрачи қозғалысының күшімен ежелгі Меронның жанында мошав ретінде құрылды. Саясаткерлер Йегуда Лейб Маймон мен Дов Йосеф 1949 жылы Лаг Баомерде өткен мошавтың құрылу салтанатына қатысты.
Meron was founded as a moshav by the Hapoel HaMizrachi movement in 1949 next to the site of ancient Meiron by eastern European Jews who fought in the 1948 war. Politicians Yehuda Leib Maimon and Dov Yosef attended the moshav's establishment ceremony, which took place on Lag BaOmer in 1949.
Шимон Бар Йохайдың қабірі
Мерон рабби Шимон бар Йохайдың қабірімен ең танымал, ол екінші ғасырдағы рабби болған және Мишнаға зор үлес қосып, Талмудта жиі сілтеме жасалады. Сондай-ақ, оған Зохардың каббалалық кітабының авторлығы таңылған. Дегенмен, оның Мерон қаласындағы қабірінің бар екендігіне дәлелдер тек 12 ғасырда, оның өмірінен мың жыл өткен соң ғана айтылады және оның замандастары жазған деректерде мұндай ақпарат жоқ.
Meron is most famous for the tomb of Rabbi Shimon bar Yochai, a second century rabbi, who contributed greatly to the Mishna, is often quoted in the Talmud, and to whom is attributed authorship of the kabbalistic book of the Zohar. However, the existence of his tomb at Meron is only attested in the 12th Century, a thousand years after his life, and is not mentioned in the accounts written in his own time.
Лаг Баомер
Жыл сайынғы Ляг Баомер халықтық еске алу мерекесінде жүздеген мың еврейлер қасиетті орынға қажылыққа барады. Шамдармен, әнмен және дастарқанмен Йом Хиллула мерекесін жүздеген мың адам тойлайды. Бұл мереке рабби Шимон бар Йохайдың өзі шәкірттерінен тілеген тілек болған. Рабби Исаак Лурия заманынан бері Мерон мерекесінде үш жасар ұл балаларға алғашқы шаштары шабылады (упшерин), ал олардың ата-аналары шарап пен тәттілер таратады.
During the annual mass public commemoration of Lag BaOmer, hundreds of thousands of Jews make a pilgrimage to the site. With torches, song and feasting, the Yom Hillula is celebrated by hundreds of thousands of people. This celebration was a specific request by Rabbi Shimon bar Yochai of his students. It is a custom at the Meron celebrations, dating from the time of Rabbi Isaac Luria, that three year old boys are given their first haircuts (upsherin), while their parents distribute wine and sweets.