Кіріспе

Ежелгі Рим дәуірінде қала Блетиса деп аталған. Бұл жерде Блетонезий тайпасы қоныстанған болуы мүмкін.

Қалқа

Бүгін ғимараттың сәніне қарамастан, көрініс тапқан нәрсе бастапқы көркемдіктің шағын бөлігі ғана. Бұл бекіністің сыртындағы қабырғаның барлық бөлігі жоғалып кеткен, ал ішкі бөлігіндегі кіреберістер мен мұнаралар, осы бекіністі қосымша ғимаратпен, мүмкін сараймен байланыстырған жерлері де жоқ.

Ла Плаза де ла Фортецца

Бұл кең жасандыланған эспланада, онда бірнеше метро желілері, күмбезделген бөлмелер, арналар, ұнтақ қоймалары орналасқан. Бұл құрылыстар XV ғасырдың соңы – XVI ғасырдың басында сарайға іргелес салына бастаған шартты сарайдың жертөлері мен су құбырларын құрады.

Каса Консисториал (қалалық әкімдік)

Бұл 1484 жылы салынған, төртбұрышты пішінді, іргелі және мықты құрылыс болып, сырттан қамал сияқты көрінетін ғимарат.

Пуэнте Мочо

Мочо көпірі Ледесмадан солтүстікке қарай 3 шақырым қашықтықта, Ледесманы Заморамен байланыстырған римдік жолдың бойында, Канедо өзенінің жағасын сақтап тұру мақсатымен салынған. Онда бес жартылай дөңгелек доға бар. Оның құрылысы бірнеше рет римдік кезеңге жатқызылған.

Готика және қайта өрлеу дәуіріндегі сарайлар

Ледесмада XV ғасырдың соңы мен XVI ғасырдың басында салынған бірнеше сарайлар сақталған.

Iglesia de Santa María la Mayor ( шіркеу)

12 ғасырдың соңғы үштен бірінде роман стилінде салына бастаған, сол кезден бері мұнараның төменгі бөлігіндегі Calle de los Curas көшесінен өтетін арка ғана сақталған. 1492 және 1500 жылдар аралығында жасалған үлкен кеңейту Хуан Гил де Хонтаньон эль Вьехоға тапсырылды. Ол шіркеудің негізгі бөлігін және оны Бас шіркеуден бөліп тұратын триумф аркасын, сондай-ақ мұнараның ортаңғы бөлігін, әдеттегі Елизавета шарымен әсемдеп салды. Бұл жұмыстың стилі «қабырғалы балық қаңқасы» күмбездері мен артқы хордың қауіпті қисық аркасының арқасында испандық фламандтық готика стилінің ең көрнекті үлгілерінің бірі саналады. 1556 жылы Хуан Гил де Хонтаньон Мозоға мұнараның ең жоғары бөлігін салу және Бас шіркеудің жобасын жасау тапсырылды, ақырында бұл жұмысты Педро де Иннестроза мен Педро де Гамбоа аяқтады.