1970 ж. Пол Морриссидің «Trash» фильмі – Джо Даллесандро, Холли Вудлоун және Джейн Форт қатысқан драма. Альтернативті кино, дебюттер мен Энди Уорхолдың ықпалы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1970 жылы Пол Моррисидің түсірген фильмі - 1970 жылы түсірілген американдық драмалық фильм, режиссері және сценарий авторы Пол Морриси. Басты рөлдерде Джо Даллесандро, Холли Вудлон және Джейн Форт ойнаған. Даллесандро бұған дейін Энди Уорхол/Пол Моррисидің "Ондиннің махаббаты", "Жалғыз ковбойлар", "Сан-Диего серфі" және "Ет" сияқты бірнеше фильмдерінде ойнаған. Вудлон осы фильмде кинодағы дебютін жасады; режиссер Джордж Кукор оны «Оскар» сыйлығына ұсыну үшін жазбаша кампания ұйымдастырды, бірақ бұл жоспар іске аспады. 17 жасар модель Джейн Форт та осы фильмде алғаш рет көрінеді. Одан кейін ол «Look» журналының мұқабасында пайда болды. Фильмде Андреа Фельдман және Гери Миллер сияқты Уорхолдың басқа да жұлдыздары бар. Фильмде тамырға есірткі салу, секс және толық жалаңаштық салынған кадрлар бар.
1970 film by Paul Morrissey
Trash is a 1970 American drama film directed and written by Paul Morrissey and starring Joe Dallesandro, Holly Woodlawn and Jane Forth. Dallesandro had previously starred in several other Andy Warhol/Paul Morrissey films such as The Loves of Ondine, Lonesome Cowboys, San Diego Surf, and Flesh. Woodlawn made her screen debut in this film; director George Cukor famously instigated a write in campaign to have her nominated for an Academy Award, but this did not materialize. Jane Forth, a 17 year old model, also makes her debut in this film. She would shortly afterwards appear on the cover of Look magazine. The film also features other Warhol superstars such as Andrea Feldman and Geri Miller. The film features graphic scenes of intravenous drug use, sex, and frontal nudity.
Сюжет
Джо Смит, героинге тәуелді адам, тағы есірткі табуға тырысып шарлайды. Джоның Холли Сандиагомен қарым-қатынасы тұрақсыз, оның жыныстық қанағаттанбауы оны қиын жағдайға түсіреді. Күндіз Джо бай жұбайлардың алдында есірткінің артық дозасын қабылдап, Холли жүкті екенін жалғандап, метадонмен емделуіне келісім алуға әрекеттеніп, өміріндегі әйелдерді есірткіге байланысты туындаған әлсіздігімен ашуландырады.
Joe Smith, a heroin addict, is on a quest to score more drugs. Joe has a problematic relationship with his on off, sexually frustrated girlfriend, Holly Sandiago. During the course of the day, Joe overdoses in front of an upper class couple, attempts to fool welfare into approving his methadone treatment by having Holly fake a pregnancy, and frustrates the women in his life with his drug induced impotence.
Қабылдау
Роджер Эберт газетінен Chicago Sun Times фильмге төрт жұлдыздың екі жарым жұлдызын берді және ол «өзінің абсурдтығын сезінеді. Юмор актерлердің, жағдайдың, фильмінің, көрерменнің арасындағы қайшылықтан туындайды. 'Қоқыс' порнография арқылы өтіп, екінші жағына шығады» деп жазды. The New York Times газетінің Винсент Канби фильмді «шынайы киноөндіріс, тіпті эпикалық, күлкілі және жарқын, бірақ іштей сәл шіріген» деп сипаттады, соңында: «'Қоқыс' тірі, бірақ ондағы адамдар сияқты, ол үнемі өзін-өзі пародиалайды, сондықтан ол киноөндірістің бір түрлі соқпағын білдіреді». Variety басылымы фильмді «'Челси қыздарынан' 'Жалғыз қасқырларға' дейінгі ұзақ сериядағы квази-порно фильмдердің арасындағы ең түсініктісі, ең аз мазалайтыны және мүмкін ең коммерциялық фильм» деп атады. Чикаго трибьюнының Джин Сискел фильмге төрт жұлдыздың үшеуін берді және былай деп жазды: «Уорхол мен Морриссидің әлемі ерекше, бірақ көп жағынан, әсіресе сирек көрілгенде, Голливудтың формулалық драмасы немесе комедиясынан гөрі шынайы әлем. Актерлер өздерінің есінен жаңылуларымен байланыста және ақылмен импровизациялай алады». Кевин Келли The Boston Globe газетінде фильмді «қарастыруға тұрмайтын әуесқойлық деңгейдегі артықшылық» деп сынады. Лос-Анджелес Таймс газетінің Кевин Томас: «Моррисси өзінің алғашқы 'Ет' фильмінде және қазір осы кейде қатты күлкілі, кейде қайғылы жаңа жұмысында Уорхолдың супержұлдыздарының алыс аренасына сүйене отырып, екі немесе үш адам арасындағы ұзақ диалогтардың негізгі құрылымын пайдаланды». Rotten Tomatoes 35 рецензия бойынша 80% рейтинг берді, консенсус бойынша: «Қоғамнан шеттетілгендердің өміріне шок тудыру мақсатымен еніп, Уорхол фабрикасынан шыққан бұл фильм кейбіреулер үшін қоқыс секілді, бірақ ерекше тағамды ұнататын көрермендер үшін қазына».
Roger Ebert of the Chicago Sun Times gave the film two and a half stars out of four and wrote that it was "aware of its own ludicrousness The humor grows out of the incongruity of the actors, the situation, the movie, the audience. 'Trash' passes right through pornography and emerges on the other side." Vincent Canby of The New York Times called the film "true blue movie making, almost epic, funny and vivid, though a bit rotten at the core," concluding, Trash' is alive, but like the people in it, it continually parodies itself, and thus it represents a kind of dead end in filmmaking." Variety wrote that the film was "the most comprehensible, least annoying and possibly most commercial of a long line of quasi porno features from 'Chelsea Girls' to 'Lonesome Cowboys.' Gene Siskel of the Chicago Tribune gave the film three stars out of four and wrote, "The Warhol Morrissey world is a strange one, but in many ways, especially if taken in infrequent doses, a far more real world than the formula Hollywood drama or comedy. The actors are solidly in touch with their madness and can improvise with wit." Kevin Kelly of The Boston Globe slammed the film as "worthless excess of an amateur rank beneath consideration." Kevin Thomas of the Los Angeles Times wrote, "What Morrissey did in his first film 'Flesh' and now in this sometimes uproariously funny, sometimes desperately sad new work is to draw upon the far out scene of the Warhol superstars and utilize the same basic setups of extended dialogs between two or three people." Rotten Tomatoes gives the film a rating of 80% from 35 reviews with the consensus: "Diving into the lives of societal outcasts with an intent to shock, this export from the Warhol Factory will reek of trash for some but is a treasure for audiences who have a taste for outré fare."