Кіріспе

Ирандық журналист

Мұхаммед Гучани (محمد قوچانی, 1976 жылдың 22 қыркүйегінде Рашт қаласында туған) – ирандық журналист. Ол түрлі реформаторлық басылымдардың бас редакторы болды, олардың көпшілігі билік тарапынан тыйым салынды. Ол сол басылымның «жұлдызына» айналды. 2000 жылы Иран баспасөз фестивалінде «Жылдың саяси колоннисі» сыйлығын жеңіп алды, бірақ жазулары үшін көп ұзамай түрмеге қамалды. 2003 жылы «Шарг» газетінің алғашқы бас редакторы болды. 2007 жылдан 2008 жылға дейін «Шарванд-е Эмруз» апталық журналының редакторы қызметін атқарды. Содан кейін Гучани Мехди Карруби басқаратын Ұлттық сенім партиясының ресми органы «Этемад-е Милли» газетінің бас редакторы болды. Ол сондай-ақ Каррубиге жақын тағы бір басылым – «Ирандохт» әйелдер өмір салты журналын басқарды, оның кеңсесі 2009 жылдың желтоқсанында тіншіктелді. 2009 жылғы Иран президенттік сайлауына қарсы наразылықтардан кейін Гучани көптеген журналистермен бірге тұтқындалды және оның екі басылымы жабылды. 131 күн қамауда отырғаннан кейін кепілдікпен босатылды. Хасан Рухани билікке келгеннен кейін бұқаралық ақпарат құралдарына жасалған қысым азайды, Гучани 2013 жылдың 26 қазанында «Хам Михан» газетінің алдын ала санын жариялады, бірақ сот жүйесі газетті қайта жариялауға кедергі келтірді. Ол сондай-ақ «Асеман» және «Мехрнаме» газеттерінің бас редакторы болды.

Көзқарастар

Гухани - неошариатты сынға алатын адам. 2004 жылы Гухани Иранда бұзуға болмайтын қызыл сызықтар туралы айтты және Ирандағы журналистиканың этикалық нормасын "қоғамды алдамау" деп қарастыратынын мәлімдеді. Сондай-ақ ол: "Журналистика – біздің жұмысымыз, құмарлығымыз және өміріміз, оны құрметпен жұмыс істей алмайтын деңгейге жеткенше жоғалтқымыз келмейді" деді.