Виктор Медведчук: Украинский политик және Ресеймен байланысы

Кіріспе

Украиналық саясаткер, заңгер және кәсіпкер (1954 жылы туған)

Виктор Володимирович Медведчук (Віктор Володимирович Медведчук; 1954 жылдың 7 тамызында туған), сондай-ақ Виктор Владимирович Медведчук (Виктор Владимирович Медведчук) деп те белгілі, бұрынғы украиндық заңгер, бизнес-олигарх және саясаткер. 2022 жылдың қыркүйегінен бастап тұтқын алмасу арқылы Ресейге берілгеннен кейін Ресейде эмиграцияда өмір сүруде. Медведчук – Кремльге жақын украиналық саясаткер және Ресей президенті Владимир Путиннің жеке досы. Украинадан депортацияланғанға дейін Медведчук 2019 жылдың 29 тамызында Украинаның Халық депутаты болып сайланды. 2018 жылдан 2022 жылға дейін Ресейге жақын «Украин таңдауы» саяси ұйымының төрағасы болды. Ол Украинаның Еуропалық Одаққа қосылуына қарсы. 1997 жылдан 2002 жылға дейін Медведчук Украинаның Жоғарғы Радасының (парламент) депутаты болды. 2019 жылғы Украина парламент сайлауында партия жалпыұлттық партия тізімі бойынша 37 орынды және алты сайлау округінен орын алды. «Өмір үшін оппозициялық платформа» партиясының 2019 жылғы сайлау тізімінде үшінші орында болғандықтан, Медведчук Жоғарғы Радаға сайланды. 2021 жылдың 11 мамырында Украинаның Бас прокуроры Медведчукты мемлекетке қарсы сатқындық жасады және Қырымдағы (Ресей аннексиялаған, бірақ халықаралық құқық бойынша Украинаның құрамында саналатын) ұлттық ресурстарды тонауға тырысқандығы айыптады. Медведчукқа үй қамауы 2021 жылдың 13 мамырында тағайындалды. Медведчук 2022 жылдың 28 ақпанында, Ресейдің Украинаға басып кіргеніне төрт күннен кейін үй қамауынан қашып кетті және із-түзсіз жоғалды. 2022 жылдың 8 наурызында ол «Өмір үшін оппозициялық платформа» партиясының тең төрағасы лауазымынан алынды. 2022 жылдың 12 сәуірінде Медведчук Украинаның Қауіпсіздік қызметі (СБУ) қызметкерлерімен ұсталды.

Ерте өмір және білім

Медведчук әкесі, Владимир Медведчук, екінші дүниежүзілік соғыста Қызыл Армияға шақырылудан жалтарды, себебі ол Потт ауруынан зардап шекті. Нацистік Германия Украинаны басып алған кезде ол 1942 жылдың сәуірінен 1943 жылдың қарашасына дейін еңбек лагерінде неміс әкімшілігіне жұмыс істеді. Лагерьде жергілікті, еңбекке жарамды украин жастарын нацистік Германияға жұмысқа жіберу мәжбүрлемесі жүзеге асырылды. Владимир Медведчук 1954 жылдың 7 тамызында СМЕРШ-пен ұсталды және «украин ұлтшылдығына қатысқандығы үшін» сегіз жылға бас бостандығынан айырылып, төрт жылға Сібірге жер аударылды. 1960 жылдардың ортасында Медведчуктар Украина КСР-іне оралып, Житомир облысы Корнин ауылына қоныстанды. 1971 жылы Медведчук Борова, Фастив ауданы (Киев облысы) орта мектебін бітірді. 1971 жылдың қарашасында Медведчук Киев теміржол пошта фабрикасында мерзімді басылымдар шығаратын сорттаушы болып жұмысқа орналасты. Дмитрий Чобит айтуынша, 1972 жылдың басында ол Боровада орналасқан Мотовильвка станциясында (Совет Одағының полициясы) жұмыс істеген. 1972 жылдың жазында Медведчук КГУ Шевченко заң факультетіне (қазіргі Киевтің Тарас Шевченко атындағы ұлттық университеті) емтихан тапсырып қабылданды. Бірақ ол оқуға қабылданбады. 1972 жылдың 12 қыркүйегінде ректордың №445 бұйрығымен, Украина КСР Ішкі істер министрлігінің келісімімен университетке оқуға қабылданды. Литвин кінәлі деп танылып, түрмеде қайтыс болды. Ресми құжаттарға сәйкес, 1979 жылы Медведчук Васильков сотының Литвинге қатысты үкімін шағымдап, Киев облыстық сотынан үкімді жоюды және істі жаңадан қарауға жіберуді сұрады. Стасқа жақын адамдардың (оның әйелі және досы Евгений Сверстюк) куәлігіне сәйкес, Стас Медведчуктан қорғаныс алудан бас тартты, себебі «ол Медведчукты комсомолдық типтегі агрессивті адам деп бірден сезінді, оны қорғамады, оны түсінуге тырыспады және, шындығында, оның ісіне қызығушылық танытпады». Дегенмен, Медведчук клиентінің наразылығына қарамастан, Стастың адвокаты болып қалды. «Ағымдағы оқиғалар туралы хроника» газетінің мәліметінше, Медведчуктың Стас сотындағы сөзі былай болды: «Адвокат өз сөзінде Стастың барлық қылмыстары жазалануға лайық екенін айтты, бірақ ол Стастың 1979-1980 жылдары Киев кәсіпорындарында жұмыс істегендігіне назар аударуды сұрады, сондай-ақ ол ауыр асқазан операциясын жасаған». Стас 1985 жылдың 4 қыркүйегінде Пермь 36-да, советтік саяси тұтқындардың мәжбүрлі еңбек лагерінде аштан өліп қалды. 2018 жылы The Independent газетіне берген сұхбатында Медведчук басқаша әрекет ете алмағанын мәлімдеді: «Стас советтік үкіметті айыптады және оны заңды деп санамады. Әркім өзінің тағдырын өзі шешеді. Стас советтік үкіметке қарсы агитация жасағанын мойындады. Ол сол кездегі заң бойынша кінәлі деп танылды. Заң өзгерген соң, іс тоқтатылды. Өкінішке орай, ол қайтыс болды». 1985 жылы ол ақын Микола Кунцевичтің сотында адвокат болды. Кунцевичтің естеліктеріне сәйкес, Медведчук «прокурордан да көп қаралы сөздер айтты». Медведчук соттан Кунцевичтің бір өтінішін қабылдамауды сұрағаннан кейін, ол оған бірнеше рет қарсылық білдірді және бұл сынақты бірнеше рет қайталап, бірақ әр жолы сот оны қабылдамады. Соңғы сөзінде Медведчук былай деді: «Мен сот төрешісінің жазаны анықтаудағы пікірлерімен толық келісемін. Бірақ, маған түсініксіз себептермен, прокурор жолдас айыпталушының бұрынғы мерзімінен бір жыл тоғыз ай өткенін ұмытты. Бұл мерзімді жаңа жазаға қосуды қажет деп санаймын». Сот бұл өтінішті қабылдады. Медведчук 1990 жылдардың басында BIM атты табысты заңгерлік фирма құрды. 2023 жылдың 24 мамырында Медведчук Киев облысы адвокатурасының біліктілік және тәртіптік комиссиясының шешімімен Украинада заңгерлік қызмет атқару құқығынан айырылды. Медведчук адвокаттық қызметтен шеттетілуіне қатысты арызын аппеляцияға берді, 2024 жылдың 9 ақпанында оның арызы қабылданбады.

Medvedchuk's father, Volodymyr Medvedchuk, avoided being drafted into the Red Army during World War II due to his suffering from Pott disease. During Nazi Germany's occupation of Ukraine, he worked for the German administration in a labor camp from April 1942 to November 1943. The section provided enforced deportation of the local able bodied Ukrainian youth to work in Nazi Germany. Volodymyr Medvedchuk was arrested by SMERSH on 7 August 1954 and sentenced to eight years of imprisonment and four of exile in Siberia "for participation in Ukrainian nationalistic activities." In the mid 1960s, the Medvedchuks returned to the Ukrainian SSR, settling in Kornyn, Zhytomyr Oblast. In 1971, Medvedchuk graduated from high school in Borova, Fastiv Raion (Kyiv Oblast). In November 1971, Medvedchuk found a job as sorter at the Kyiv Railroad Post office factory producing periodicals. According to Dmytro Chobit, by the start of 1972, he was an overstaffed militsiya (the police of the Soviet Union) worker at the Motovylivka station (located in Borova). In the summer of 1972, Medvedchuk successfully passed an entrance exam to the Law School of KSU Shevchenko (now the Taras Shevchenko National University of Kyiv). However he was not admitted. On 12 September 1972, he was enrolled in the university by the Rector's order #445, based on the authorization from the Ministry of the Interior of the Ukrainian SSR. Lytvyn was convicted and died in prison. According to official documents, in 1979 Medvedchuk appealed the verdict against Lytvyn issued by the Vasylkiv court and referred to the incompleteness of the investigation carried out in the case to request the Kyiv Regional Court to annul the verdict and send the case for a new trial. According to the testimony of people close to Stus (his wife and friend Yevgeny Sverstyuk), Stus refused to be defended by Medvedchuk, because "he immediately felt that Medvedchuk was an aggressive Komsomol type person, he didn't protect him, he didn't want to understand him, and, in fact, he was not interested in his business." Nevertheless, Medvedchuk remained Stus's lawyer despite the protests of his client. According to the "Chronicle of Current Events", Medvedchuk's plea at the Stus trial was as follows: "The lawyer said in his speech that all of Stus's crimes deserve to be punished, but he asks to pay attention to the fact that Stus, working in 1979–1980 at the enterprises of Kyiv, fulfilled the norm; in addition, he underwent a severe stomach operation." Stus died after he declared a hunger strike on 4 September 1985 in Perm 36, a Soviet forced labor camp for political prisoners. In a 2018 interview with The Independent, Medvedchuk claimed he could not have operated differently: "Stus denounced the Soviet government, and didn't consider it to be legitimate. Everyone decides their own fate. Stus admitted he agitated against the Soviet government. He was found guilty by the laws of the time. When the laws changed, the case was dropped. Unfortunately, he died." In 1985, he was a lawyer at the trial of poet Mikola Kuntsevich. According to Kuntsevich's memoirs, Medvedchuk "poured more dirt on him than the prosecutor." After Medvedchuk asked the court to dismiss one of Kuntsevich's motions, he challenged him and repeated the challenge several times, but each time the court dismissed it. In his last word, Medvedchuk said: "I completely agree with a comrade prosecutor in determining the sentence. But, for reasons incomprehensible to me, comrade prosecutor forgot that the defendant had not yet left one year and nine months from the previous term. I consider it necessary to add this period to the new punishment." This request was granted by the court. Medvedchuk founded a successful legal company, BIM, in the early 1990s. On 24 May 2023 Medvedchuk was stripped (disbarred) of the right to practise law in Ukraine by the Qualification and Disciplinary Commission of the Bar of Kyiv Oblast. Medvedchuk appealed his disbar, on 9 February 2024 his appeal was rejected by the .

Бірінші парламенттік мандат

1994 жылы Медведчук Украинаның Социал-демократиялық партиясының (біртұтас) мүшесі болды. Ол 1998 жылдан бастап 2006 жылғы 26 наурыздағы парламент сайлауынан кейін екі күнге дейін төраға қызметін атқарды. 1998 жылы Жоғарғы Радаға қайта сайланғаннан кейін, 1998 жылдың шілдесінде төрағаның бірінші орынбасары болып сайланды. 2002 жылы ол Жоғарғы Радаға қайта сайланды.

Украина Президенті Әкімшілігінің басшысы

2002 жылдың маусымынан бастап Медведчук президент Леонид Кучманың әкімшілік басшысы қызметін атқарды. Осы ретте, ол оппозицияның, оның ішінде Виктор Ющенконың қысымға ұшыраған басты нысанасы болды, ол Медведчукқа қатысты ащы сыналармен жиі сөйледі. 2004 жылғы Украина президенттік сайлауында Медведчук сол кездегі премьер-министр және Кучманы қолдаған президенттік үміткер Виктор Януковичтің көлеңкедегі басшысы деп есептелді.

Парламентте қайтадан болмаған

2006 жылғы Украина парламент сайлауында Медведчук «Не Так» оппозициялық блогының сайлау тізімінде үшінші орын алды. Бұл одақ жалпы дауыс санының 1,01%-ын алып, парламентке өте алмады. Медведчук 2019 жылға дейін сайлауға қатыспады. Focus 2008 жылы Медведчуктың мүлкін 460 миллион долларға бағалап, оны Украинаның ең бай 57-ші адамы деп атады. 2013 жылдың қыркүйек-қазан айларында Razumkov орталығы жүргізген сауалнама бойынша, Медведчук басқаратын партия сайлауда 0,9% дауыс жинауы мүмкін еді. 2013 жылдың желтоқсан айында «RATING» социологиялық тобының сауалнамасы бойынша, Медведчуктың келесі (украиналық) президенттік сайлаудың бірінші турында 0,9% нәтиже көрсетуі болжанып отыр. 2013 жылы украин сарапшылары Медведчуктың қоғамдық пікірге ықпал ету әрекеттері сәтсіз аяқталғанын айтты. Медведчук 2013 жылдың қарашасы мен 2014 жылдың ақпанындағы Евромайдан наразылық акциясын ашық және өткір сынға алды (бұл акция бастапқыда Азаров үкіметінің Еуропалық Одақпен Ассоциация және Теңдессіз терең және толық еркін сауда келісіміне қол қоюға дайындықтарды тоқтату туралы екінші шешімін кері қайтаруға бағытталған еді). 30 қарашада ол Украина мен ЕО арасындағы жақымдасуды қолдаған «Евромайдан» деп аталатын наразылықтарды айыптады. 2013 жылдың желтоқсанында Ресей президенті Владимир Путинмен кездескеннен кейін Медведчук Украинадағы еуропалық наразылықтармен «айналысатынын» уәделеді. Евромайдан белсенділері Медведчуктың 2013 жылдың 25 желтоқсанында украин журналисі Татьяна Черноволды өлтіруге талпынысқа қатысқан бас ұйымдастырушылардың бірі екенін мәлімдеді. Олар оны «қылмыскер» деп атап, оның есімін үкімет тарапынан жасалған шабуылдармен байланыстырды. Медведчуктың Украинаны Ресеймен экономикалық одаққа итермелеуге бағытталған барлық әрекеттерін ескере отырып, Евромайдан белсенділері Медведчукқа тиесілі виллалардың біріне наразылық білдіру үшін келді. Келесі күні «Украинская правда» газеті Медведчуктың 2004 жылы Украина президенті әкімшілігінің басшысы болған кезде мемлекеттік мүлікті заңсыз басып алғаны туралы тергеу мақаласын жариялады. Ақпарат көзі ретінде Михаил Чечетов (сол кездегі мемлекеттік мүлік басшысы) аталды, ол Медведчукқа сол мәміледе көмектесуге «мәжбүр болды» (оның сөзімен). 2014 жылдың 8 қаңтарында Медведчук Оксана Забужкоға қарсы қорлау туралы сот ісін жеңіп алды. Радио Свободаға берген сұхбатында жазушы Медведчукты 30 қараша мен 1 желтоқсан күндері Евромайданға қарсы провокацияларға қатысқан деп айыптаған (Медведчук өтемақы ретінде 0,25 теңге талап еткен). Медведчук 2014 жылдың 9 қаңтарында «[ЕО] Ассоциация келісімінің мәтінін аудармау, еуропалық өндірушілерге артықша артықшылықтар беру – мұның бәрі Еуропалық Одақтың Украина экономикасын шикізат қосымшасына айналдыруға дайындалып жатқанын көрсетеді» деді.

In the 2006 Ukrainian parliamentary election, Medvedchuk was placed third on the election list of the Opposition Bloc "Ne Tak". This alliance failed to win parliamentary representation, with 1.01% of the total votes. Medvedchuk did not take part in elections again until 2019. Focus evaluated Medvedchuk's assets in 2008 to be worth $460 million and labeled him the 57th richest man of Ukraine. In a September/October 2013 poll by Razumkov Centre, a party led by Medvedchuk would score 0.9% of the votes during elections. A December 2013 poll by the Sociological group "RATING" gave it 0.7% and predicted that Medvedchuk's result in the first round ballot of the next (Ukrainian) presidential election would be 0.9%. During 2013, Ukrainian experts argued that Medvedchuk's attempts to influence public opinion had failed. Medvedchuk was an open and bitter critic of the Euromaidan protest campaign of November 2013–February 2014 (initially aimed at reverting the second Azarov government decision to suspend preparations for signing an Association Agreement and Deep and Comprehensive Free Trade Agreement with the European Union). On 30 November, he condemned a series of protests, known as Euromaidan, that supported closer ties between Ukraine and the EU. After one of his December 2013 meetings with Russia's president Vladimir Putin, Medvedchuk publicly promised to "deal with" pro European protesters in Ukraine. Euromaidan activists alleged that Medvedchuk was among the masterminds of the attempted murder of Ukrainian journalist Tetiana Chornovol on 25 December 2013. They called him a "perpetrator" and linked his name to the bloody events of the government strike against the Euromaidan. Considering all Medvedchuk's recent activity directed at pushing Ukraine into economic union with Russia, the Euromaidan activists came to one of the Medvedchuks' villas to protest. The next day, the Ukrayinska Pravda newspaper published an investigative article on Medvedchuk's allegedly illegal takeover of a government property back in 2004, while Head of Administration for the Ukrainian President. The source of the information was named as Mykhailo Chechetov (the state property chief at the time), who had been "forced" (in his own words) to help Medvedchuk in that deal. On 8 January 2014, Medvedchuk won a slander lawsuit against Oksana Zabuzhko. In an interview with Radio Liberty the writer had accused Medvedchuk of involvement in the provocations against Euromaidan on 30 November – 1 December (Medvedchuk had demanded a token amount of ₴0.25 as a compensation). Medvedchuk stated on 9 January 2014 that "The absence of the translation of the text of the [EU] Association Agreement, the provision of excessive asymmetric privileges to European manufacturers – all this indicates that the EU was preparing to turn the Ukrainian economy into its raw material appendage".

2014 жылғы сепаратистік қозғалыстарға және Ресей-Украина соғысына қатысы бар деп айыпталады

2014 жылғы 17 наурызда АҚШ Медведчукты 2014 жылғы Ресейдің Қырымды аннексиялауындағы рөлі үшін жазалау мақсатында санкциялық тізіміне енгізді. 2014 жылғы наурызда Ресейдің Қырымды аннексиялауынан бері Қырым Ресей және Украина арасында даулы аймақ болып табылады. 2016 жылғы тамызда «Радио Свобода» радиосына берген сұхбатында Медведчук құқықтық тұрғыдан Қырым Украинаның бөлігі екенін, бірақ «де-факто, өкінішке орай, Ресейге тиесілі екенін» айтты. 2021 жылғы мамырда Медведчук бұл келіссөздерге алғаш рет Украина Президенті міндетін атқарушы Александр Турчинов, кейін Президент Порошенко уәкілеттік бергенін мәлімдеді. Турчинов бұл мәлімдемені дереу жоққа шығарды. 2014 жылғы 24 маусымда Донецк Халық Республикасы (ДХР) және Луганск Халық Республикасы (ЛХР) ЕҚЫҰ-ға Медведчук Украина Үкіметімен келіссөздердегі өкілдері болып тағайындалғанын хабарлады. 2014 жылғы 8 шілдеде ДХР-ның өзін-өзі жариялаған премьер-министрі Александр Бородай Медведчуктың «ДХР немесе ЛХР атынан өкілдік етуге құқығы жоқ» екенін және ол «келіссөздердегі делдал» екенін мәлімдеді. 2014 жылғы 28 маусымда Медведчук өзінің Facebook парақшасында келіссөздер туралы: «Келісімге қол жеткізіледі деген үміт пайда болды және Украинаның аумақтық тұтастығын сақтап, бейбітшілікті қалпына келтіре отырып, қазіргі жағдайдан шығу жолын таба аламыз» деп жазды. 2014 жылғы 8 шілдеде Медведчуктың сепаратистермен одан әрі келіссөздерге қатыспайтыны хабарланды. Бірақ 2014 жылғы желтоқсанда ол Украинадан тұтқындарды алмастыру бойынша келіссөздерге қатысушы мәртебесін алды. 2015 жылғы 5 маусымда Украина бойынша үшжақты контактілік топта гуманитарлық мәселелер жөніндегі Украинаның арнайы өкілі болды. 2021 жылғы маусымда Петро Порошенко Медведчуктың Ресей Президенті Владимир Путиннің талабы бойынша тұтқын алмасу келіссөздеріне қатысқанын мәлімдеді. 2016 жылғы тамызда «Еркін Еуропа» радиосына берген сұхбатында Медведчук украин билігін тікелей жауынгерлік басшылармен («ДХР» және «ЛХР») «келісімге жетуге» шақырды, себебі, оның пікірінше, «осы аумақтарды қайтарудың басқа жолы жоқ». 2018 жылы The Independent газетіне берген сұхбатында Медведчук АҚШ Украина мен Ресейдің «бауырлас» елдерінің ішкі ісіне араласып отырғанын мәлімдеді. 2019 жылғы Украина парламент сайлауында партия жалпыұлттық партиялық тізімде 37 орын, ал сайлау округтері бойынша 6 орын жеңіп алды. Бұл көркем емес, шын оқиғалар негізінде жазылған кітапта кеңестік кезеңде тұтқынға алынған украин ақыны Василий Стустың қылмыстық ісі баяндалады. Медведчук Стус ісі бойынша сотта қорғаушы болды. Медведчук бұл айыптауларды жоққа шығарды. 2021 жылғы 11 мамырда Медведчук пен «Оппозициялық платформа – Өмір үшін» партиясынан депутат Тарас Козак мемлекеттік сатқындық және Украинаның Ресей аннексиялаған Қырымындағы табиғи ресурстарды заңсыз пайдаланғаны үшін күдіктілер ретінде тіркелді. Үш күннен кейін Медведчук үй қамауына алынып, электрондық бақылау құрылғысы орнатылды. 2021 жылғы 14 мамырда Ресей билігі Медведчуктың Қырымдағы заңсыз пайдалануына қатысы бар деп күдіктенетін «Новые проекты» ресейлік компаниясын тарату процесін бастады. 2021 жылы (Украинаның бұрынғы Президенті) Петро Порошенко Медведчукқа қарсы қылмыстық істе бірге күдікпен айыпталды. Медведчуктың үй қамауы төрт рет ұзартылды, яғни ол кем дегенде 10 ай үй қамауында болуға тиіс болды, тіпті украин заңнамасы бойынша үй қамауының ең жоғары мерзімі алты айды құрайды. Медведчук пен оның серіктесі Козак Беларусь банктерінде ақша сақтаған, оларды Беларусь Президенті Александр Лукашенконың серіктестері Алексей Алексин мен Николай Варабей басқарады. 2021 жылғы мамырда украиндық БАҚ Медведчуктың ДХР басшысы Денис Пушилинды Жеңіс күнімен құттықтаған және оған одан әрі «жеңіс» тілеген аудиожазбасын жариялады. Сонымен қатар, Медведчук Донецктегі әскери шеруге әсерленгенін айтты.

On 17 March 2014 the United States placed Medvedchuk on its sanction list to punish him for his alleged role during the 2014 Russian annexation of Crimea. Since the March 2014 annexation of Crimea by Russia, Crimea is under dispute by Russia and Ukraine. In an August 2016 interview with Radio Svoboda, Medvedchuk stated that from a legal point of view, Crimea is part of Ukraine, "but de facto, unfortunately, it belongs to Russia." In May 2021 Medvedchuk claimed he was first authorized for these negotiations by acting Ukrainian President Oleksandr Turchynov, and later by President Poroshenko. This was immediately denied by Turchynov. On 24 June 2014, the Donetsk People's Republic (DPR) and Luhansk People's Republic (LPR) informed the OSCE that Medvedchuk was appointed their representative in the negotiations with the Ukrainian Government. On 8 July 2014, self proclaimed Prime Minister of the Donetsk People's Republic Alexander Borodai stated that Medvedchuk "has no right to represent either the Donetsk People's Republic or the Luhansk People's Republic" and that he was a "mediator in the negotiations". About the negotiations, Medvedchuk wrote on his Facebook page on 28 June 2014, "Hope that a compromise will be found has appeared and we'll manage to find a way of the present situation, retaining the territorial integrity of Ukraine and restoring peace". On 8 July 2014, it was reported that Medvedchuk would not be involved in further negotiations with the separatists. However, in December 2014, he officially received the status of a negotiator from Ukraine on the exchange of prisoners with the separatists. He became Ukraine's special representative for humanitarian affairs in the Trilateral Contact Group on Ukraine on 5 June 2015. In June 2021 Petro Poroshenko claimed that Medvedchuk had been involved in the prisoner exchange negotiations on the insistence of Russian President Vladimir Putin. In an August 2016 interview with Radio Free Europe, Medvedchuk urged the Ukrainian authorities to "reach a consensus" directly with the militant leadership ("DPR" and "LPR"), because, according to him, "there is no other way to return these territories". In a 2018 interview with The Independent, Medvedchuk claimed that the United States was interfering in the affairs of what he called the "brotherly" nations Ukraine and Russia. In the 2019 Ukrainian parliamentary election, the party won 37 seats on the nationwide party list and 6 constituency seats. This non fiction book details the criminal case of Ukrainian poet Vasyl Stus who was imprisoned by the Soviet Union. Medvedchuk was the defence lawyer in the trial of Stus. Medvedchuk has denied the accusations. On 11 May 2021, Medvedchuk and fellow Opposition Platform — For Life lawmaker Taras Kozak were named as suspects for alleged high treason and the illegal exploitation of natural resources in Ukraine's Russian annexed Crimea. Three days later Medvedchuk was put under house arrest and fitted with an electronic tracking device. On 14 May 2021 Russian authorities began the process of liquidating the Russian company Novye Proekty which was allegedly used by Medvedchuk for his alleged illegal exploitations in Crimea. In 2021, (ex President of Ukraine) Petro Poroshenko was named as a co suspect in the criminal case against Medvedchuk. Medvedchuk's house arrest was prolonged four times, which means that Medvedchuk was supposed to spend at least 10 months under house arrest, even though Ukrainian law allows for a maximum of six months' house arrest. Medvedchuk and his business partner Kozak have money in Belarusian banks, which are controlled by business associates of President of Belarus Alexander Lukashenko, Aliaksei Aleksin and Mikalai Varabei. In May 2021, Ukrainian media published recorded audio in which Medvedchuk congratulated the leader of the so called Donetsk People's Republic Denis Pushilin on Victory Day and wished him further "victories". In addition, Medvedchuk stated that he was impressed by a military parade in Donetsk.

Санкциялар

2014 жылғы 17 наурызда АҚШ Медведчукты 2014 жылғы Қырымды Ресейдің қосып алуындағы күмәнді рөлі үшін жазалау мақсатында санкциялық тізіміне қосты. 2022 жылы Медведчук Ресей-Украина соғысымен байланысты Ұлыбритания үкіметі тарапынан санкцияланды.

Ресейдің Украинаға басып кіруі

2022 жылдың алғашқы апталарында Украина шекарасына ресейлік әскерлерді жаппай жинаған кезде Медведчук АҚШ барлау қызметі Украинаның Ресейге жақын тұрған қуыршақ үкіметін басқаруға Кремльдің қолдауымен таңдалған екі адамның бірі (екіншісі Олег Царьев) болды. 2022 жылдың 24 ақпанында, шабуылдың алғашқы күні, кейбір сарапшылар Ресей әскерлері Киевті басып алса, Путин Медведчукты Украина президенті етіп тағайындағысы келетінін болжады. Ukrainska Pravda дереккөздерінің мәліметінше, украин барлау қызметі Верховная Рада төрағасы Руслан Стефанчук 2022 жылдың 27 ақпанында биліктен алынуы тиіс деп есептейді. Медведчук Стефанчук орнына төрағалық етуі тиіс еді. 2022 жылдың 26 ақпанында Медведчук Ильи Киваны "Өмір бойына" оппозициялық платформасының парламенттік фракциясынан шығаруды болдырмауға қол жеткізді (Кива Ресейдің басып кіруін жария түрде қолдаған). 2022 жылдың 8 наурызында Медведчук саяси партия "Өмір бойына оппозициялық платформасының" төрағасының орынбасары лауазымынан айырылды. 2022 жылғы 22 наурызда Украинаның Бас прокуроры Ирина Венедиктова Медведчук Украина шекарасын кесіп өткені туралы ресми ақпарат жоқ екенін мәлімдеді. Украина президенті Владимир Зеленский Медведчук Украина әскери киімін киіп, қолға бұғау салынған суретін жариялады. Зеленский Медведчукты Ресей ұстаған украиндық әскери тұтқындарға айырбастауды ұсынды, бірақ 13 сәуірде Ресей басшылары бұл ұсыныстан бас тартты. Медведчук Киевтен ешқашан шықпаған, бірақ Протасив Яр маңындағы үш қабатты сәнді үйде жасырынған. 2022 жылдың 18 сәуірінде Медведчук Ресей мен Украина президенттеріне Мариуполь қамалданған украиндық әскерлер мен азаматтарға айырбастау туралы үндеу жариялады. Келесі күні Ресей президенті баспасөз хатшысы Дмитрий Песков Медведчук өтініші "көрілгенін және [Кремльден] әзірге ешқандай реакция болмағандығын" мәлімдеді. 2022 жылдың 21 қыркүйегінде тұтқын алмасу аясында Украина Украинаның қауіпсіздік қызметінің мәліметі бойынша Ресейге Медведчук пен 55 ресейлік әскери тұтқынды тапсырды; Ресей өз кезегінде 215 шетелдік еріктілерді – Украинаның Қарулы Күштерінде қызмет етіп жүрген Айден Аслин, Шон Пиннер, Брахим Саадунды тапсырды. Олар Донецк Халық Республикасы құрған трибуналдың өлім жазасына кесілген. Сауданы Сауд Арабиясы қамтамасыз етті. Бұл алмасу Ресейде қатал көзқарасты және соғыс жақтаушыларды дауластырды, өйткені Ресейдің ресми өкілдері бұрын "Азов" полкі мүшелерін алмастыруға қарсы болды. Мемлекеттік Дума спикері Вячеслав Володин маусым айында оларды "нацистік қылмыскерлер" деп атады, оларды сотқа беру керек. Ресейдің Ұлыбританиядағы елшілігі шілдеде олардың жазалануын қалайтынын, олар "ұятты өлімге лайық" екенін жазды және Ресей үкіметі оларды тамызда террористік ұйым деп таныды, бұл тұтқынға алынған жауынгерлерге қатысты қатаң жазаларға мүмкіндік берді. 2023 жылдың 10 қаңтарында Медведчук басқа үш халық депутатымен бірге Украина азаматтығынан айырылды. Медведчуктың Украина халық депутаты лауазымындағы өкілеттігі 2023 жылдың 13 қаңтарында парламентте тоқтатылды. 320 депутат Медведчукты халық депутаты лауазымынан айыру үшін дауыс берді. 2023 жылдың сәуірінде Медведчук "Екінші Украина" қозғалысын құрды. Бұл ұйымға Украинадан қашып келгендер қосылды: саяси сарапшылар (бұрынғы ресейлік телеарналардан) Руслан Коцаба, "Өмір бойына оппозициялық платформасының" жергілікті кеңес депутаттары және Украина билігі тарапынан сатқындық пен сепаратизммен айыпталған басқа да украиндықтар. 2024 жылдың наурызында Чехия Медведчукты сайлауға ықпал ету үшін еуропалық саясаткерлерге қолма-қол ақшамен немесе криптовалютамен төлеген Ресейге жақын үгіт-насихат желісін қаржыландырды деп айыптады.

During a massive build up of Russian troops around Ukraine's borders in the first weeks of 2022, Medvedchuk was one of two people (the other one being Oleg Tsaryov) identified by the United States intelligence community as a possible Kremlin supported choice to lead a pro Russia puppet Ukrainian government. On the opening day of the invasion, 24 February 2022, some analysts expected that Putin may have wanted to install Medvedchuk as president of Ukraine if Russian forces captured Kyiv. According to the sources of Ukrainska Pravda Ukrainian intelligence services believe that Chairman of the Verkhovna Rada (Ukraine's national parliament) Ruslan Stefanchuk was to be deposed on 27 February 2022 and Medvedchuk would have become Chairman in the place of Stefanchukefn|In order to make this plan (Medvedchuk becoming Chairman of the Verkhovna Rada (Ukraine's national parliament)) a reality he would have needed 226 votes from his fellow MP's while his own party Opposition Platform — For Life had only 44 seats and no allies in parliament. On 26 February 2022 Medvedchuk managed to prevent the expulsion of Illia Kyva from the parliamentary faction of Opposition Platform — For Life (Kyva had expressed his public support for the Russian invasion). On 8 March 2022, Medvedchuk was deprived of the post of co chairman of the political party Opposition Platform — For Life. efn|On 22 March 2022 Ukrainian Prosecutor General Iryna Venediktova stated that there was no official information as to Medvedchuk having crossed the Ukrainian border. Ukrainian President Volodymyr Zelenskyy released a photo of Medvedchuk in handcuffs wearing a Ukrainian military uniform. Zelenskyy suggested exchanging Medvedchuk for Ukrainian prisoners of war held by Russia, but on 13 April Russian officials refused this offer. Medvedchuk had never left Kyiv, but had been hiding in a luxurious three story house near Protasiv Yar. On 18 April 2022 Medvedchuk released an appeal to the Presidents of Russia and Ukraine to be exchanged for Ukrainian troops and civilians who were trapped in the Siege of Mariupol. The following day Russian presidential press secretary Dmitry Peskov stated that Medvedchuk's appeal "has been seen, and there is no reaction [from the Kremlin] for the time being." On 21 September 2022, as part of a prisoner swap, Ukraine handed over Medvedchuk and 55 Russian prisoners of war to Russia per the Security Service of Ukraine; Russia in turn handed over 215 Also freed were foreign volunteers serving in the Ukrainian Armed Forces Aiden Aslin, Shaun Pinner, Brahim Saadoun — who were condemned to death by a tribunal set by the Donetsk People's Republic. The swap was brokered by Saudi Arabia. The swap caused controversy in Russia among hardliners and pro war supporters, as Russian officials had previously been against the exchange of Azov Regiment members, with State Duma speaker Vyacheslav Volodin in June calling them "Nazi criminals" who must be brought to justice, the Embassy of Russia in the United Kingdom tweeted in July that the fighters should be hanged adding “They deserve a humiliating death.” and the Russian government designating it as a terrorist group in August, allowing for harsher punishments for captured fighters under Russian law. On 10 January 2023, Medvedchuk was stripped of his Ukrainian citizenship alongside three other people's deputies. Medvedchuk's term as People's Deputy of Ukraine was terminated by parliament on 13 January 2023. 320 members of parliament voted to strip Medvedchuk of his position as a people’s deputy. In April 2023 Medvedchuk created the "Second Ukraine" movement. Various fugitives from Ukraine joined this organisation: political commentators (from already closed pro Russian TV channels) like Ruslan Kotsaba, deputies of local councils from Opposition Platform — For Life and other fled Ukrainians accused of treason and separatism by the Ukrainian authorities. In March 2024, the Czech Republic accused Medvedchuk of financing a pro Russia propaganda network that paid European politicians in cash or cryptocurrency in an attempt to influence elections.

Отбасы

Медведчук үш рет үйленген. Ол Марина Лебедева мен Наталья Гаврилюктан ажырасқан. 2021 жылдан бері Дарья Мәскеу қаласындағы Ұлттық зерттеу университетінің Жоғары экономика мектебінде оқып жатыр. 2022 жылдың 24 ақпанында Ресейдің Украинаға басып кіруіне бес күн бұрын Медведчуктың әйелі Оксана Марченко Беларуське кетіп қалды. Кейін ол Мәскеуден түсірілген видео жариялады. 2023 жылдың ақпан айында Медведчук 2022 жылдың 21 қыркүйегіндегі тұтқын алмасудан кейін Мәскеуде, Ресейде тұрып жатқанын растады.

Владимир Путинмен қарым-қатынасы

Украинада Медведчук Ресей президенті Владимир Путиннің одақтасы деп есептеледі. 2016 жылдың тамызында «Радио Свобода» радиосымен берген сұхбатында Медведчук Путинмен арақатынасының «(Украинаның) мүдделерін қорғауға» көмектесетінін айтты. 2019 жылы режиссер Оливер Стоунмен сұхбаттасқанда Путин Медведчуктың қызының шаңырағын тіктегені екенін мойындады.