Кіріспе

Украин саяси жанжалы (2000)

Касеттік жанжал (Тапегейт немесе Кучмагейт деп те аталады) – 2000 жылғы қарашада Украина президенті Леонид Кучманың бірнеше ай бұрын журналист Георгий Гонгадзенің қанағаттандырылмаған денесі табылғаннан кейін, оны ұрлауға бұйрық бергенінің жазбасы жарияланған саяси жанжал. Бұл жанжал Украинаның тәуелсіздік алғаннан бергі тарихындағы маңызды саяси оқиғалардың бірі болды және елдің ішкі және сыртқы саясатына айтарлықтай әсер етті. «Кучмасыз Украина» наразылықтарын тудырған бұл жанжал Украинаның Ресейден Батысқа қарай саяси және мәдени бағдарының баяу және біртіндеп өзгеруіне бастады, бірақ бұл 2013-2014 жылдардағы Евромайданнан кейін ғана айқын байқалды. Жанжал Кучманың саяси мансабына да нұқсан келтірді. Жанжал 2000 жылғы 28 қарашада Киевте украиналық саясаткер Александр Мороз президент Кучманы журналист Георгий Гонгадзені ұрлау және көптеген басқа да қылмыстарға қатысқан деп айыптағанда басталды. Мороз Кучманың бұрынғы күзетшісі Микола Мельниченконы ақпарат көзі ретінде атады. Ол сондай-ақ журналистерге президенттің құпия әңгімелерінің таңдамалы жазбаларын ойнатып көрсетті, бұл Кучманың Гонгадзені ұрлауға бұйрық бергенін растады. Бұл және басқа жүздеген әңгімелерді Мельниченко кейіннен бүкіл әлемге жариялады. Журналистер бұл іске Мороз қолданған компакт-кассетаның атымен ат қойды. Мельниченконың өзі президент кеңсесінде жазбалар жасау үшін кассеталардың орнына цифрлық құралдарды қолданған деген болжам бар.

Салдарлар

Аталған оқиғалар дағдарыс тудырды, Киевте 2000 жылдың 15 желтоқсанынан 2001 жылдың 9 наурызына дейін жаппай наразылықтар өтті. Оппозиция UBK ("Кучмасыз Украина") деп аталатын бейбіт қарсылық науқанын бастады, Кучманың отставкасын талап етті. Елдің экономикалық өсуіне қарамастан, президент Кучманың халық арасындағы қолдауы 9%-дан төмен түсті. 2002 жылы АҚШ және басқа елдердің үкіметтері бір жазбада украин қорғаныс жүйесі "Колчуганың" Саддам Хусейннің Ирағына берілгені туралы мәліметтер жарияланғаннан кейін оқиғаға тереңірек араласты. Нәтижесінде Леонид Кучма біраз уақытқа Батыс елдері тарапынан бойкотқа ұшырады. Атап айтқанда, ол 2002 жылдың 21-22 қарашасында Прагада өткен Солтүстік Атлантикалық келісім ұйымының саммитіне барған кезде дипломатиялық жағдайға тап болды. Онжылдықтар бойы сақталған дәстүрді бұзып, қатысушы елдердің тізімі ағылшын тілінде емес, француз тілінде жарияланды. Осының салдарынан Түркия Ұлыбритания мен АҚШ орнына Украинадан кейін аталды, осылайша Кучма Тони Блэр мен Джордж Бушпен қатар тұрудан қалды. Сонымен қатар, көпке тараған әңгімелерде Кучма бейшара және қатыгез адам ретінде бейнеленді, ол дөрекі сөздер қолданып, орыс және украин тілдерінің қоспасы – Суржык тілінде сөйлейді. Оның жақтастары, дөрекі тілдің көп болуы – жазбалардың сырттан алынған дыбыстармен әдейі монтаждалғанын көрсетеді. Алайда, Украинадағы АҚШ елшісі Карлос Паскуал, ФБР-дің электрондық зерттеу орталығының түпнұсқа жазба құрылғысы мен жазбаны талдауының нәтижесінде, таспалардың шынайы, бұрмаланбаған, өзгертілмеген және манипуляцияланбағанын мәлімдеді. Осы талдаулар жазбада бұзылғанын көрсететін ешқандай ерекше дыбыс болмағанын, жазба үздіксіз жүргізілгенін және цифрлық файлдарға ешқандай өзгеріс енгізілмегенін анықтады. Бұл жағдайлардың бәріне ықпал еткен президент, көп ұзамай Еуропалық интеграциядан көңілі толып, Украинаның АҚШ және Еуропалық Одақпен қарым-қатынасын әлсірете бастады, олардың екеуі де оның режимін сынады. Оның орнына ол Ресеймен интеграцияны күшейтті, себебі оның жаңа басшысы Владимир Путин Кучманы үнемі қолдап, айыптауларды мойындаудан бас тартты. 2003 жылдың қыркүйегінде украин әскерлері АҚШ бастаған Ирак соғысына қатысты, бұл Кучманың Батыспен қарым-қатынасын жақсартуға жасаған әрекеті ретінде кеңінен қабылдалды. Осыдан кейін жоғары деңгейдегі қарым-қатынас ішінара қалпына келтірілді. Леонид Кучма осы оқиғаға және әсіресе Мельниченконың әрекеттеріне қатысты, олардың шетелдік араласудың нәтижесі екенін үнемі айтып келді, бірақ ешқандай нақты елді айыптап көрген жоқ. Алайда, оның бұл мәселе бойынша айтқан кейбір сөздері АҚШ немесе Ресейдің рөліне қатысты сақтықпен жасалған ұсыныстар ретінде түсіндірілуі мүмкін. Кучманың айтуынша, оның дауысы таспалардағы дауыстардың бірі болған, бірақ олар оның сөздерін бұрмалау үшін таңдамалы түрде өңделгенін мәлімдеді.

Мұра

Бұл жанжалдың көптеген тұлғалары Украина саясатындағы ықпалын сақтап қалды. Бұл іс сол кездегі Украина премьер-министрі Виктор Ющенконың саяси карьерасымен тікелей байланысты болды. Александр Мороз Ющенкомен одақ құрды, нәтижесінде Украина Конституциясы парламенттің пайдасына реформаланды. 2001 жылғы наразылықтарға қатысқан жүздеген саясаткер мен белсенділер 2004 жылғы «Қызыл революцияны» жетекшілік етті. Ющенко президент сайлауынан кейін революцияға жетекшілік етті және 2005 жылдың 23 қаңтарында президент болды. Микола Мельниченко (АҚШ-та саяси пана алған) өзінің жазбаларының жаңа бөліктерін жариялады. 2004 жылы Мельниченкоға қашуға көмектескен украин бизнесмені Володимир Цвиль оны істің кейбір маңызды бөлшектерін жасырғандығы және аудиоархивті Кучманың жақтастарына сатуға тырысқандығы үшін ашық айыптады. Мельниченко 2005 жылы Украинаға барып, жаңа айыптаулар туралы мәліметтерді жариялады, бірақ оның болған тыңшылық операциясы туралы ешқандай мәлімет ашпады. Мельниченконың жазбалары мен Георгий Гонгадзенің өліміне қатысты қылмыстық тергеу, көптеген журналистік тергеулер арқылы ашылған көптеген ақпаратқа қарамастан, нәтижесіз қалды. Мельниченконың жазбалары Кучмаға лауазымын пайдаланғаны және Ішкі істер министрлігінің қызметкерлеріне заңсыз бұйрықтар бергені үшін айып тағылған кезде дәлел ретінде қабылданды; Гонгадзенің өліміне қатысты қылмыстық іс 21 наурыз 2011 жылы Кучмаға қарсы қозғалды. Украинаның аудандық соты 2011 жылдың 14 желтоқсанында Гонгадзенің өліміне қатысты Кучмаға қарсы айыптауды тоқтатуға прокурорларға бұйрық берді, себебі оны Гонгадзенің өліміне байланыстыратын дәлелдер жеткіліксіз болды. Сот Мельниченконың жазбаларын дәлел ретінде қабылдамады.