Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық полицей Томас К. Делаханти (шамамен 1935 жылы туған) – Колумбия округінің Метрополитен полиция департаментінде қызмет еткен зейнеткер американдық полицей. Ол 1981 жылдың 30 наурызында Вашингтон қаласында АҚШ президенті Рональд Рейганға жасалған қастандық кезінде жараланғандардың бірі болды.
American policeman
Thomas K. Delahanty (born c. 1935) is an American retired police officer who served in the Metropolitan Police Department of the District of Columbia. He was one of the people who were wounded during the assassination attempt on U. S. President Ronald Reagan on Monday, March 30, 1981, in Washington, D. C.
Ерте өмір
Питтсбургтен, Пенсильвания штатынан Томас Делаханти 1963 жылдың қыркүйегінде Джонс және Лафлин Стил компаниясында (1959–1963 жж.) жұмыс істегеннен кейін және АҚШ Әскери-теңіз күшінде (1955–1959 жж.) қызмет өткергеннен кейін Колумбия округінің қалалық полиция департаментіне қосылды. 1981 жылдың наурыз айында Рональд Рейганға жасалған қастандық кезінде ол 45 жаста болды және 17 жылдан бері полиция қызметкері болып жұмыс істеді. Оның немере інісі "ирландиялық полицейлердің ұзақ тізімі" деп сипаттағандай, Делаханти отбасының төртінші буыны полицияға қадам басқан еді.
From Pittsburgh, Pennsylvania, Thomas Delahanty joined the Metropolitan Police Department of the District of Columbia in September 1963 after working for Jones and Laughlin Steel (1959–1963) and serving in the United States Navy (1955–1959). When the attempted assassination of Ronald Reagan occurred in March 1981, he was 45 years old and had been a police officer for 17 years. Part of what his nephew described as "a long line of Irish cops", Delahanty was the fourth generation in his family to join the police.
Рейганды өлтіруге әрекеттену
Делаханти әдетте қызметтік итімен жұмыс істейтін полиция қызметкері болды; иті ауырып қалғаннан кейін ол демалыс күнін алмастан, президент Рейганды күзетуге көмектесуге ерікті болды. Рейган, Ақ үйдің баспасөз хатшысы Джеймс Брейди және АҚШ Құпия қызметінің агенты Тимоти Маккарти да оқ жарылысынан жараланды. Джон Хинкли-младший алты оқтың біріншісін атып, Брейдидің басына тигізіп, оны ауыр жарақаттағанда, Делаханти дыбысты оқ атылғандай сезіп, Рейганның қай жерде екенін анықтау үшін басын солға қарай жылдам бұрды. Осылай істеген кезде, екінші оқ мойнының артына тиіп, омыртқасынан секіріп кетті. Делаханти Вашингтон ауруханасына жеткізілді. Хинклидің тапаншасы алты "Devastator" маркалы патронмен зарядталған еді, олардың ішінде алюминий мен қорғасын азидінен жасалған, жанасу кезінде жарылатын шағын жарылғыш зарядтар бар болды; Брейдиге тиген оқ – жарылған жалғыз оқ еді. 2 сәуірде, қалғандары кез келген уақытта жарылуы мүмкін екенін білген соң, оқтан қорғалған жилет киген ерікті дәрігерлер Делахантидің мойнынан оқты алып тастады. 1981 жылдың 10 сәуірінде ол үйіне қайта оралды және: "Мен жақсы сезінемін. Мен дайынмын", – деді. Президентке жасалған қастандықтан кейін Делаханти батыр ретінде құрметтелді, бірақ одан да көп нәрсе істей алмағанына өкінді. Делаханти жазылғанмен, шабуыл оның сол қолының жүйкесіне қалыпты зақым келтірді және мүгедектігіне байланысты Метрополитен полиция департаментінен зейнетке шығуға мәжбүр болды. Кейіннен Делаханти Хинклиді, Хинклидің психиатрын және қару-жарақ өндіруші Röhm Gesellschaft компаниясын сотқа берді. Өндірушіге қарсы оның аргументі – кішкентай, арзан қарулардың қылмыстан басқа еш мақсаты жоқ, сондықтан компания жауапкершілікке тартылуы керек – Колумбия округінің апелляциялық соты тарапынан қабылданбады.
Delahanty was normally a police dog officer; after his dog became ill, he volunteered to help guard President Reagan instead of taking the day off. Reagan, White House Press Secretary James Brady, and United States Secret Service agent Timothy McCarthy were also wounded in the crossfire. When John Hinckley Jr. fired the first of six bullets, striking Brady in the head and seriously wounding him, Delahanty recognized the sound as a gunshot and turned his head sharply to the left to locate Reagan. As he did so, he was struck in the back of his neck by the second shot, the bullet ricocheting off his spine. Delahanty was taken to Washington Hospital Center. Hinckley's gun had been loaded with six "Devastator" brand cartridges, which contained small aluminum and lead azide explosive charges designed to explode on contact; the bullet that hit Brady was the only one that exploded. On April 2, after learning that the others could explode at any time, volunteer doctors wearing bulletproof vests removed the bullet from Delahanty's neck. He was sent home eleven days later on Friday, April 10, 1981, and was quoted as saying, "I feel good I'm ready to go." After the assassination attempt, Delahanty was hailed as a hero, though he felt a great deal of regret for not having been able to have done more. Although Delahanty recovered, the attack left him with permanent nerve damage to his left arm, and was ultimately forced to retire from the Metropolitan Police Department due to his disability. Delahanty later sued Hinckley, Hinckley's psychiatrist, and the gun manufacturer, Röhm Gesellschaft. His argument against the manufacturer—that small, cheap guns have no purpose except for crime, and thus the company should be held responsible—was rejected by the District of Columbia Court of Appeals.
Жеке өмір
Делаханти әйелі Жан Марсидің (1926–1997) қайтысынан кейін Вашингтон маңынан көшіп келген соң, Пенсильвания штатының Уайтхолл ауданында (Питтсбург қаласының маңында) тұрады. 2016 жылы Джон Хинклидің босатылуы туралы сұраққа жауап берген Делаханти: "Олардың шешімі, болжамда. Мен оған аса қуанбаймын, бірақ не істеуге болады?"
Delahanty lives in Whitehall Borough, Pennsylvania (a suburb of Pittsburgh), after having moved from suburban Washington, D. C., after the death of his wife, Jean Marcey (1926–1997). Delahanty was interviewed in 2016 about the release of John Hinckley Jr., and responded: "That's their decision, I guess. I'm probably not too enthused with it, but what can you do?"