Эдвард Ванситтарт Нил: Англиялық заңгер, әлеуметтікші және кооператор

Кіріспе

Ағылшын заңгері және христиан социалисі (1810–1892)

Эдвард Ванситтарт Нил (1810–1892) – ағылшын адвокаты, кооператор және христиан социалисі болған.

Өмірбаян

Ванситтарт Нил 1810 жылдың 2 сәуірінде Бат қаласында дүниеге келді, ол Букингемширдегі Таплоу шлютерінің ұлы, Эдвард Ванситтарт Нил (бұрынғы Ванситтарт) және 1809 жылы үйленген әйелі Энн Спунер (1780–1873) еді. Ол атасы, Исаак Спунердің, Бірмингемдегі бай кәсіпкердің он баласының бірі болды. Оның бір әпкесі, Шарлотта Ванситтарт Нил (1817–1881), 1841 жылы Чарльз Фререге, адвокат және парламенттік хатшыға үйленді, олардың тоғыз баласы болды, соның бірі – Шарлотта Ванситтарт Фрере (1846–1916), 1882 жылы суретші және жазушы А.Г. Фоллиотт Стокске үйленді. 1828 жылы үйде алғашқы білімін алғаннан кейін, ол Оксфордтағы Ориел колледжіне түсті, онда Джон Генри Ньюман оны оқытты. 1837 жылы ол Линкольн қонақүйінде адвокаттық құқық алды. Ол Уильям Уилберфорстың әйелі Барбара Уилберфорстың сіңілісінің ұлы болды. 1850 жылы ол христиан социалисті болып, Жұмысшы қауымдастықтарын қолдау қорының кеңесіне қосылды. Ф.Д. Морис, Томас Хьюз, Джон Малкольм Форбс Ладлоу, Чарльз Кингсли және Джон Льюэллин Дэвис сияқты пікірталас тудыратын адамдармен бірге ол Жұмысшы колледжін құруды бастады және оның алдындағы «Ассоциациялар залында» сабақ берді. Ол Лондонда алғашқы кооперативтік дүкенді ашты және екі құрылысшылар қауымдастығына капитал берді, бірақ екеуі де банкрот болды. 1851 жылы, оны қолдаушы кеңестің басқа мүшелері қарсы болғанмен, ол өзінің бастамасын – Орталық кооперативтік агенттікті құрды, ол кейінірек Кооперативтік көтерме сауда қоғамына ұқсас болды. Бұл жобаның сәтсіздігі және 1852 жылғы инженерлік блокададағы Инженерлер қоғамының ісіне салған инвестициясы оған 40 000 фунт стерлинг шығын келтірді. Ол 1876 жылғы Индустриалдық және өзара көмек қоғамдары туралы заңға және 1862 жылғы Біріктіру заңына әкелген қозғалысқа белсенді қатысты. Кооперация туралы жазбаларды жариялаудан басқа, ол Кооперативтік Орталық Кеңесіне айналған атқару комитетінде жұмыс істеді және 1863 жылы Солтүстік Англия Кооперативтік көтерме сауда қоғамын құруға белсенді қатысты. Ол 1866 жылы Кобден Миллздің және 1867 жылы Ауыл шаруашылығы және бағбандар қауымдастығының негізін қалаушылардың бірі болды. Жыл сайынғы Кооперативтік Конгрестің ұйымдастырушысы, 1872 жылы оның екінші күнінің төрағасы болды. 1873 жылы Кооперативтік Одақтың бас хатшысы болды. Көп жылдар бойы ол Кооперативтік сақтандыру компаниясының директоры және Кооперативтік газет қоғамының мүшесі болды. Ол 1875 жылы батыс штаттарының фермерлері мен ағылшын кооперативтері арасында тікелей сауданы ашу мақсатымен делегациямен бірге Америкаға барды. 1891 жылы Кооперативтік Конгресс Басқармасының хатшысы қызметінен кеткеннен кейін ол Христиандық әлеуметтік одақтың Оксфорд университеті бөлімшесіне қосылды. Нил 1837 жылы Франсис Сара Фаррерге үйленді, олардың төрт баласы болды: Генриетта, Генри, Констанс және Эдит. Өмірінің соңында ол Беркширдегі Бишам аббаттығының отбасылық мүлігін мұра етті. Нил 1892 жылдың 16 қыркүйегінде Лондонда қайтыс болды. Нилге арналған ескерткіш Санкт-Пол соборында орнатылды және оның есімі Ориел колледжінде стипендиямен мәңгіленді.

Vansittart Neale was born on 2 April 1810 in Bath, one of the eight children of Edward Vansittart Neale (formerly Vansittart), Rector of Taplow in Buckinghamshire, and wife, whom he married in 1809, Anne Spooner (1780–1873), herself one of the ten children of Isaac Spooner, a wealthy Birmingham businessman, and his wife, whom he married in 1770, Barbara Gough, later Gough Calthorpe (c. 1745 – 1826), daughter of Sir Henry Gough, by second wife Barbara Calthorpe, and sister of Henry Gough Calthorpe, 1st Baron Calthorpe. One of his sisters, Charlotte Vansittart Neale (1817–1881), married in 1841 Charles Frere, a barrister and parliamentary clerk, by whom she had nine children, one of which, Charlotte Vansittart Frere (1846–1916), married in 1882 artist and writer A. G. Folliott Stokes of St Ives, author of several important books on Cornwall, and had issue. In 1828, after receiving early education at home, he entered Oriel College, Oxford, where he was tutored by John Henry Newman. In 1837 he was called to the bar at Lincoln's Inn. He was a nephew of William Wilberforce's wife, Barbara Wilberforce. He became a Christian socialist in 1850, and joined the council of the Society for Promoting Working Men's Associations. With a group of like minded men, such as F. D. Maurice, Thomas Hughes, John Malcolm Forbes Ludlow, Charles Kingsley, and John Llewelyn Davies, he was an early promoter of the Working Men's College, and taught at its predecessor, the Hall of Association, Castle Street, London. He founded the first co operative store in London, and advanced capital for two builders' associations, both of which failed. In 1851, though strongly opposed by other members of the promoting Council, he started his own initiative, the Central Co operative Agency, similar to the later Co operative Wholesale Society. The failure of this scheme, and the Amalgamated Society of Engineers cause in the engineering lock out of 1852, in which he invested, is said to have cost him £40,000. He was closely associated with the movement which resulted in the Industrial and Provident Societies Act, 1876, and the passing of the Consolidation Act of 1862. Besides publishing pamphlets on co operation, he served on an executive committee which developed into the Co operative Central Board, and took an active part in the 1863 formation of the North of England Co operative Wholesale Society. He was one of the founders of the Cobden Mills in 1866, and the Agricultural and Horticultural Association in 1867. A promoter of the annual Co operative Congress, in 1872 he was President of its second day. He became general secretary of the Co operative Union in 1873. For many years he was a director of the Co operative Insurance Company, and a member of the Co operative Newspaper Society. He visited America in 1875, with a deputation whose object was to open up direct trade between farmers of the western states and English co operative stores. After resigning as secretary to the Co operative Congress Board in 1891, he became a member of the Oxford University branch of the Christian Social Union. Neale married Frances Sarah Farrer in 1837; they had four children: Henrietta, Henry, Constance, and Edith. In later life he inherited his family estate of Bisham Abbey in Berkshire. Neale died on 16 September 1892 in London. A memorial to Neale was erected in St Paul's Cathedral and a scholarship at Oriel College was endowed in his memory.