Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық автор (1812–1904)
ағылшын амбиент-фолк тобы
British author (1812–1904)
the English ambient folk band
Самуэль Смайлс (23 желтоқсан 1812 – 16 сәуір 1904) – британдық автор және үкімет реформаторы. Ол чартистерлік платформада үгіт жүргізгенімен, жаңа заңдардан гөрі жаңа көзқарастардан үлкен прогресс күтілетінін айтты. Оның ең маңызды еңбегі – «Өзін-өзі дамыту» (1859) жинақшылдықты қанағаттандыруды насихаттап, кедейліктің басты себебі жауапсыз мінез-құлық екенін, сонымен қатар материализм мен үкіметтің араласпау саясатын сынады. Бұл еңбек «викториялық либерализмнің қасиетті кітабы» деп аталды және британдық саяси ой-пікірге ұзаққа созылған әсер етті.
Samuel Smiles (23 December 1812 – 16 April 1904) was a British author and government reformer. Although he campaigned on a Chartist platform, he promoted the idea that more progress would come from new attitudes than from new laws. His primary work, Self Help (1859), promoted thrift and claimed that poverty was caused largely by irresponsible habits, while also attacking materialism and laissez faire government. It has been called "the bible of mid Victorian liberalism" and had lasting effects on British political thought.
Ерте өмір және білім
Шотландияның Шығыс Лотиандағы Хэддингтон қаласында туған Смайлс, Далкит қаласының Джанет Уилсон мен Хэддингтонның Сэмюэл Смайлстың ұлы болды. Ол он бір баланың бірі еді. Оның отбасы мүшелері қатаң реформаланған пресвитериандықтар болғанымен, ол дінді ұстанбады. Ол жергілікті мектепте оқыды, бірақ 14 жасында білімін тоқтатты. Ол доктор Роберт Левинстің жанында дәрігерлік тәжірибе жинады. Бұл мүмкіндік Смайлзге 1829 жылы Эдинбург университетінде медицинаны оқуға жол ашты. Ол саясатқа деген қызығушылығын күшейтіп, Джозеф Юмның жақтасы болды. Әкесі 1832 жылғы холера эпидемиясында қайтыс болды, бірақ Смайлз анасының көмегімен оқуын жалғастыра алды. Анасы "Құдай көмектеседі" деген сеніммен отбасылық шағын дүкенді басқарды. Өзін және тоғыз кіші бауырларын асырау үшін тынбай жұмыс істегені Смайлстің болашақ өміріне зор әсер етті, бірақ ол реформаланған пресвитериандық ата-бабаларымен кейде қарама-қайшы келетін мейірімді және төзімді көзқарас қалыптастырды. 1838 жылы Смайлзге реформашыл Leeds Times газетінің редакторы лауазымы ұсынылды. Ол келесі жиырма жылды осы қалада өткізіп, 1847 жылы Вудхаус-Клиффке көшіп өтті.
Born in Haddington, East Lothian, Scotland, Smiles was the son of Janet Wilson of Dalkeith and Samuel Smiles of Haddington. He was one of eleven surviving children. While his family members were strict Reformed Presbyterians, he did not practice. He studied at a local school, leaving at the age of 14. He apprenticed to be a doctor under Dr. Robert Lewins. This arrangement enabled Smiles to study medicine at the University of Edinburgh in 1829. There he furthered his interest in politics, and became a strong supporter of Joseph Hume. His father died in the 1832 cholera epidemic, but Smiles was enabled to continue with his studies because he was supported by his mother. She ran the small family general store firm in the belief that the "Lord will provide". Her example of working ceaselessly to support herself and his nine younger siblings strongly influenced Smiles's future life, but he developed a benign and tolerant outlook that was sometimes at odds with that of his Reformed Presbyterian forebears. In 1838 Smiles was offered the editorship of the reformist paper, the Leeds Times. He spent the next twenty years in the city, moving to live on Woodhouse Cliff in 1847.
Үгіт-насихатшы ретінде қызмет етуі
1837 жылы ол Эдинбург Weekly Chronicle және Leeds Times газеттеріне мақалалар жазып, парламенттік реформаны жақтады. 1861 жылы Смайлс "Квартал" журналынан "Жұмысшылардың табысы, үнемдеуі және ереуілдері" деген атпен мақала жариялады. Ол көп жағдайда кедейліктің себебінің ойсыздық екенін айтты:
In 1837, he wrote articles for the Edinburgh Weekly Chronicle and the Leeds Times, campaigning for parliamentary reform. In 1861 Smiles published an article from the Quarterly, renamed Workers Earnings, Savings, and Strikes. He claimed poverty in many instances was caused by habitual improvidence:
1866 жылы Смайлс Ұлттық қамқорлық институтының президенті болды, бірақ 1871 жылы сал ауруынан кейін лауазымынан кетті. Globe тұрақты пайдалы құрылыс қоғамы, 493 Нью-Кросс-роуд, Депфорд SE14, 1868 жылы құрылған, 1878 жылы тіркелген. Инвесторлар мен қарыз алушылардың өзара мүддесі үшін, қайтыс болған Сэмюэл Смайлздің келісімімен құрылған. 50 жылдық мерекелік есепте (1 тамыз 1918 ж.) ол қоғамның негізін қалаушы директоры болғаны және 3 жыл бойы қатысқаны көрсетілген. Барлық негізін қалаушылар Депфордта немесе оның айналасындағы жерлерде тұрған, сондай-ақ олардың орнына келген он адам да солай болған.
In 1866, Smiles became president of the National Provident Institution but left in 1871, after suffering a debilitating stroke. The Globe Permanent Benefit Building Society 493 New Cross Road Deptford SE14 Founded 1868 Incorporated 1878. Founded for the mutual benefit of investors and borrowers with the approval of the late Samuel Smiles. The 50th Anniversary Jubilee Report (1 August 1918) states that he was a founding Director and was involved for 3 years. All founders lived in Deptford or the neighbourhood as did the ten successors.
Өзін-өзі қолдау
Смайлз дәрігерлік және журналистік мансаптарында көп жетістікке жете алмады. Ол бірнеше кооперативтік кәсіпорындарға қосылды, бірақ олар капиталдың жетіспеуінен сәтсіз аяқталды. Көңілі толып, ол орта таптың утопиялық армандарынан бас тартты. Соңында ол өзін-өзі жетілдірудің уединизациясында интеллектуалдық тыныс тауып, ұлттық даңққа ие болды. Оның ең танымал кітабы – «Өзін-өзі қолдау» 1845 жылғы наурыз айында Өзара көмектесу қоғамының өтініші бойынша жасаған «Жұмысшы табының білімі» атты сөзінен туындады. Онда Смайлс былай деді:
Smiles was not very successful in his careers as a doctor and journalist. He joined several cooperative ventures, but they failed for lack of capital. Disillusioned, he turned away from middle class utopianism. He finally found intellectual refuge and national fame in the isolation of self help. The origins of his most famous book, Self Help, lay in a speech he gave in March 1845 in response to a request by a Mutual Improvement Society, published as, The Education of the Working Classes. In it Smiles said:
Жаңадан құрылған Routledge баспасы 1855 жылы «Өзін-өзі қолдау» кітабын басып шығарудан бас тартты. Жиырма жыл өткен соң Смайлс Джордж Routledge-тың қасындағы кешкі ас дастарқанында отырды және оған: «Ал қашан, доктор Смайлс, сіздің кітаптарыңыздың бірін басып шығаруға бізге құрметті болады?» – деді. Смайлс мырза Routledge-тың бұрын-ақ «Өзін-өзі қолдау» кітабын қабылдамағанын еске салды. Джон Мюррей кітапты пайданың жартысын бөлісу шартымен басып шығаруға дайын болғанымен, Смайлс одан бас тартты, себебі ол кітаптағы әңгімелердің жоғалуын қаламайтын. 1859 жылы Смайлс кітапты өзі басып шығарды, авторлық құқықты өзінде қалдырып, Джон Мюррейге комиссиядан он пайыз төледі. «Өзін-өзі қолдау» кітабы Смайлстың мәшһүрлікке ие болуына себепкер болды: ол бірден жетекші сарапшы және кеңес сұралатын гуру атанды. Смайлс бірден сәнге айналды және оған негіз тастау рәсіміне қатысу, портретін салу, жетім балаларға сыйлықтар тапсыру, трибунадан сөз сөйлеу туралы көптеген өтініштер келіп түсті. Адам Смайлс осы шақыруларға қуанды, бірақ әрине, олардың барлығын қабылдай алмады. Оның атқаратын жұмысы бар еді – оның міндеті ешқандай қоғамдық алаңда емес, кеңсесіндегі жұмысында жатты.
The newly founded Routledge publishing house rejected publishing Self Help in 1855. Twenty years later Smiles was seated next to George Routledge at a dinner, and he said to him, "And when, Dr. Smiles, are we to have the honour of publishing one of your books? "; Smiles replied that Mr. Routledge already had the honour of rejecting Self Help. Although John Murray was willing to publish Self Help on a half profits system, Smiles rejected this as he did not want the book to lose its anecdotes. In 1859, Smiles self published the book, retaining the copyright, while he paid John Murray a ten per cent commission. Self Help "elevated [Smiles] to celebrity status: almost overnight, he became a leading pundit and much consulted guru". Smiles "suddenly became the fashion and he was deluged with requests that he should lay foundation stones, sit for his portrait, present prizes to orphan children, make speeches from platforms. The simple fellow was pleased with these invitations, but naturally he could not accept. He had his work to do his duty did not lie on any public platform It lay in his office with his Work".
Жетекші қолжазба
Смайлс 1896 жылы "Мінез-құлық" атты кітап жариялауды жоспарлаған. Ол оны баспасына тапсырды, бірақ Джон Мюррей кітапты басып шығарудан бас тартты. 1898 жылы жариялауға рұқсат берілмеді. Смайлс 1904 жылы қайтыс болғаннан кейін "Мінез-құлық" қолжазбасы оның үстелінен табылды және Джон Мюррейдің кеңесімен жойылды. Қазіргі таңда бірде-бір көшірмесі сақталмаған.
Smiles intended to publish a book titled Conduct, in 1896. He submitted it to his publisher, but John Murray declined to publish the book. In 1898, publication was denied again. After the death of Smiles in 1904, the manuscript of Conduct was found in his desk and, on the advice of John Murray, was destroyed. No copy is known to exist.
Кейінгі өмір, өлім және ұрпақтары
Сэр Джордж Ридке Смайлстың портреті тапсырылды, ол 1877 жылы аяқталды және қазір Лондондағы Ұлттық галереяның қорында сақталуда. Оның қолжазбаларының көшірмелерін Шығыс Лотиан кеңесінің мұрағатынан табуға болады. 1892 жылы Уильям Гладстон қайтадан билікке оралып, премьер-министр ретінде екінші ирландтық өзін-өзі басқару туралы заң жобасын ұсынғанда, Смайлс Ольстердегі ұлына былай деп жазды: «Қарсылық көрсетпе. Тыныш бол, бірақ сенің есімің агитаторлардың арасында екенін көріп тұрмын. Хатың қатты алаңдатады. Гладстон билікке келді және біз азамат соғысының қаупіне тап болдық. Бұл жақсы мемлекеттік басқарудың нәтижесі бола алмайды. Дегенмен, либералды депутаттар маньякқа қолдау көрсетуде. Қайғы, қайғы либерализмге! Мен саған алты ай бұрын Б. Р. Co. компаниясына берген қарыздарымды қайтаруға бұйрық беремін, себебі мен аз ғана ақшаны әйелім мен балаларыма сақтағым келеді, емес, Ольстерліктерді қаруландыруға.». Смайлс 1893 жылы Люси Смайлске былай деп жазды: «Осы өзін-өзі басқару туралы заң жобасы қорқынышты. Мен сол азапты итті, мемлекет қайраткері деп аталатынды, елді дүрбелеңге салуына қатты таңғалам. Британияның осы бөлігіндегі көптеген адамдардың сол маньякқа, қойдың тобы сияқты қалай еліктейтінін түсінбеймін. Ол өзіне деген мақтаныштан жарылып тұр. Өкінішті, өкінішті либерализмге!». 1904 жылдың 16 сәуірінде Сэмюэл Смайлс 92 жасында Лондондағы Кенсингтонда қайтыс болды және Бромптон зиратында жерленді. Өлер алдында оған рыцарлық атақ беру ұсынылған, бірақ ол оны қабылдаудан бас тартты. Смайлстың немерелерінің арасында Ульстер Юнионист партиясының депутаты сэр Уолтер Смайлс бар. Сол тармақ арқылы Смайлс белгілі саяхатшы Медведь Гриллстың бес атасы болып табылады.
Sir George Reid was commissioned to paint Smiles's portrait, completed in 1877 and now in the collection of the National Gallery, London. Copies of his handwriting can be found in the archives of East Lothian Council. When, in 1892, William Gladstone returned to power and, as prime minister, introduced his Second Irish Home Rule Bill, Smiles wrote to his son in Ulster: "Don't you rebel. Keep quiet, though I see your name among the agitators Your letter is frightfully alarming Gladstone has come into power and we are threatened with Civil War. This cannot be the result of good statesmanship. Yet there are Liberal members to cheer on the maniac. Alas, alas for Liberalism! Must I give you six months notice to withdraw my loans to the B. R. Co., for I want to keep the little money I have for wife and bairns, not for arming the Ulstermen". Smiles wrote to Lucy Smiles in 1893, "This Home Rule Bill is horrid I am quite appalled at that wretched hound, miscalled statesman, throwing the country into a state of turmoil. I cannot understand how so many persons in this part of Britain follow that maniac, just like a flock of sheep. He is simply bursting with self conceit. Alas! Alas for Liberalism!" On 16 April 1904, Samuel Smiles died in Kensington in his 92nd year, London and was buried in Brompton Cemetery. Shortly before his death, he was reportedly offered a knighthood, which he declined to accept. Smiles's grandchildren include Sir Walter Smiles, an Ulster Unionist Party MP. Through that branch of the family, Smiles is also the great great grandfather of Bear Grylls, a well known adventurer.
Мұра
"Өзін-өзі дамыту" викториандық либерализмнің "Библиясы" деп аталды және Смайлсты бірден танымал етті. Либералды депутат Дж. А. Роубок 1862 жылы Смайлстың "Жұмысшылардың табысы, ереуілдері мен үнемдеуі" еңбегін "өте ерекше кітап" деп атады және сөйлеген сөзінде одан үзінділер келтірді. Джордж Бернард Шоу 1889 жылғы "Фабиандық социализм туралы эсселерінде" Смайлсты "заманауи Плутарх" деп атады. Америкалық мотивациялық жазушы Орисон Свет Марден жастығында "Өзін-өзі дамыту" кітабын оқығаннан кейін Сэмюэл Смайлзден шабыт алды. Он жылдар өткен соң, ол "Алға қадам басу" (1894) еңбегін жазды және Смайлстың ықпалымен кәсіби автор атанды. XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында жаңа либерализм, кейнсиандық экономика және социализм пайда болды, олардың барлығы үнемдеуге жағымсыз қарады. Жаңа либералды экономистер Дж. А. Хобсон мен А. Ф. Мэммери 1889 жылғы "Индустрия физиологиясы" еңбегінде сауда дағдарысы кезінде үнемдеу капитал мен еңбектің толық жұмыс таба алмауына себеп болғанын мәлімдеді. Джон Мейнард Кейнстің 1936 жылғы "Жұмыспен қамту, пайыз және ақшаның жалпы теориясы" классикалық либералды экономиканы алмастыруға тырысты. Тұрғын үй құрылыс қауымдары өзін-өзі жетілдіру үшін үнемдеуді қабылдады, бұл "Үнемдеу" еңбегінде көрсетілген. 1897 жылы "The Halifax" газетінде "Қайғы-қасірет парақшасы" жарияланды, онда "Үнемдеудің жетіспеуі" және "Үнемдеу" тақырыптары астында қираған үй мен жақсы үй бейнеленген. Парақшада "Аздан-аздан жинасаң қалта толады", "Үйленер алдында тұратын үйің болсын" және "Бақыт келсе, мүмкіндікті пайдалан" деген сөздер жазылған. Шындығында, көптеген адамдар үнемдеуге мүмкіндік таппады, себебі банктер сол кезде шағын салымдарды қабылдамады. 1905 жылы Рипон епископы Уильям Бойд Карпентер Смайлсты мақтап былай деді: "Епископ кейбір жақтарда бұрын жоғары бағаланған өмірдің қарапайым еңбегін кемсітуге бейім екенін байқағанын айтты. Ол 40-50 жыл бұрын Лидсте жастарды өзін-өзі жетілдіруге шақыратын дәрістер оқыған Сэмюэл Смайлстың "Өзін-өзі дамытуға көмектесу" кітабын еске алды. Оның кітаптары зор құштарлықпен оқылды, бірақ әдеміліктің бар екендігін және ештеңе жасамайтынды үйрететін мектеп пайда болды. Бұл мектеп үнемдеуді сыйламады және мінез-құлыққа, мүмкін, міндеттерге де көп көңіл бөлмеді". Еңбек партиясының депутаты Дэвид Гренфелл "Көшкінші төлемдер (қажеттілікті анықтау) туралы" заң жобасын талқылау кезінде 1932 жылғы заң жобасы "құқықсыз, жалқау және ысырапшылдарға қарсы емес, еңбекқор, үнемді адамға қарсы кемсітушілік жасады. Еңбек министрі өзін-өзі дамытуды жамандады. Ол Сэмюэл Смайлзді және оның барлық еңбектерін жек көреді". Либерал Эрнест Бенн 1949 жылы өзін-өзі дамытудың артықшылықтарын мақтағанда Смайлстың еңбегін еске алды. 1962 жылы Британдық менеджмент институтының директоры Джон Марш өнеркәсіпке кірген жас еркектерге қызмет ету және міндет сезімі қажет екенін айтты; олар "жетістікке жеткенде де жақсы мінез-құлық таныта білетін мінезді адамдар" болуы керек; олар ойлау мен мінез-құлықта өзін-өзі тәртіпке келтіруі керек: "Сэмюэл Смайлстың өзін-өзі дамыту туралы қағидасы әлі де айтарлықтай". Либералды экономист Ф. А. Хайек 1976 жылы былай деп жазды: "Әсіресе АҚШ-та Сэмюэл Смайлз сияқты танымал жазушылардың еркін кәсіпкерлікті лайықтыларға үнемі сыйақы беретіндігіне сүйеніп қорғағаны өкінішті, ал нарық тәртібінің болашағы үшін бұл жалпы жұртшылықтың түсінген жалғыз қорғанысына айналған сияқты. Бұл бизнесменнің өзін-өзі бағалауының негізіне айналғандығы оған көбінесе өзін-өзі әділ деп санайды, бұл оны танымал етпейді".
Self Help has been called "the bible of mid Victorian liberalism", and it raised Smiles to celebrity status almost overnight. The Liberal MP J. A. Roebuck in 1862 called Smiles's Workmen's Earnings, Strikes and Savings "a very remarkable book" and quoted passages from it in a speech. George Bernard Shaw, in his Fabian Essays in Socialism (1889), called Smiles "that modern Plutarch". American inspirational writer Orison Swett Marden was inspired by Samuel Smiles as a result of having read Self Help during his youth. Decades later, he wrote Pushing to the Front (1894) and became a professional author as a result of Smiles's influence. The late nineteenth century and early twentieth century saw the rise of New Liberalism, Keynesian economics, and socialism, which all viewed thrift unfavourably. The New Liberal economists J. A. Hobson and A. F. Mummery in their Physiology of Industry (1889), claimed that saving resulted in the underemployment of capital and labour during trade depressions. General Theory of Employment, Interest and Money (1936) by John Maynard Keynes, attempted to replace classical liberal economics. Building societies adopted the message of being thrifty to self improve represented in Thrift. In 1897, The Halifax printed the "Misery Leaflet" in which a worn out house and a well off house are each illustrated next to each other under the labels "Want of Thrift" and "Thrift". The leaflet has "Little and often fills the purse. ", "Before you marry have a house to live in. ", and "Providence will thrive where genius will starve. When fortune smiles take the advantage." written on the margins. In reality, the majority of people could not save because banks did not accept small deposits at the time. In 1905, William Boyd Carpenter, Bishop of Ripon, praised Smiles: "The Bishop said he had noticed a little tendency in some quarters to disparage the homely energies of life which at one time were so highly thought of. He recalled the appearance of Self Help, by Samuel Smiles, who 40 or 50 years ago gave lectures at Leeds encouraging young men to engage in self improvement. His books were read with extraordinary avidity, but there arose a school which taught the existence of the beautiful and to do nothing. That school disparaged thrift and did not pay much attention to character and, perhaps, not much attention to duty". The Labour MP David Grenfell, in a debate on the Transitional Payments (Determination of Need) Bill, claimed that the 1932 bill "discriminated not against the unthrifty, the idler, and the waster, but against the industrious, thrifty person, who had to pay a heavy penalty. The Minister of Labour penalized self help. He poured contempt on Samuel Smiles and all his works". The liberal Ernest Benn invoked Smiles in 1949 when praising the virtues of self help. In 1962, the director of the British Institute of Management, John Marsh, said that young men who entered industry needed a sense of service and duty; they must be "men of character who know how to behave well as in phases of success"; they must possess self discipline in thinking and behaviour: "There is something still to be said for Samuel Smiles's doctrine of self help". The liberal economist F. A. Hayek wrote in 1976 that: "It is probably a misfortune that, especially in the USA, popular writers like Samuel Smiles have defended free enterprise on the ground that it regularly rewards the deserving, and it bodes ill for the future of the market order that this seems to have become the only defence of it which is understood by the general public. That it has largely become the basis of the self esteem of the businessman often gives him an air of self righteousness which does not make him more popular".
Қосымша оқу
Кристофер Клаусен, "Др. Смайлс және миссис Биттонның көмегімен орта тапқа қалай қосылуға болады", Америкалық ғалым, 62 (1993), 403–18-беттер. К. Фиелден, "Самуэль Смайлс және өзін-өзі дамыту", Викториандық зерттеулер, 12 (1968–69), 155–76-беттер. Дж. Ф. К. Харрисон, "Викториандық табысқа жетушілдік", Викториандық зерттеулер, 1 (1957–58). Джон Хантер, "Самуэль Смайлздің өмірі және өзін-өзі дамыту рухы" (Shepheard Walwyn 2017). Адриан Джарвис, Самуэль Смайлс және Викториялық құндылықтардың қалыптасуы (Sutton, 1997). Томас Маккей (ред.), Самуэль Смайлстың өмірбаяны (John Murray, 1905). Р. Дж. Моррис, "Самуэль Смайлс және өзін-өзі дамытудың пайда болуы", Historical Journal, 24 (1981), 89–109-беттер. Джеффри Ричардс, "Өзін-өзі дамытушылықты тарату: Г. А. Хенти және Самуэль Смайлс", Халық мәдениеті журналы, 16 (1982), 52–65-беттер. Тим Траверс, "Самуэль Смайлс және "Өзін-өзі дамытудың" бастауы: реформа және жаңа ағартушылық", Albion, 9 (1977), 161–87-беттер. Владимир Трендафилов, "Өзін-өзі дамытудың бастауы: Самуэль Смайлс және маңызды еңбектің қалыптасуына әсер ететін факторлар", The Victorian, 1 (2015). Александр Тирелл, "Ерте Викториялық Ұлыбританиядағы топтық сана: Самуэль Смайлс, Лидс саясаты және өзін-өзі дамыту ұстанымы". Британдық зерттеулер журналы, 9-том, 2-сан, 1970, 102–125-беттер. онлайн
Christopher Clausen, "How to Join the Middle Classes with the Help of Dr. Smiles and Mrs. Beeton", American Scholar, 62 (1993), pp. 403–18. K. Fielden, "Samuel Smiles and self help", Victorian Studies, 12 (1968–69), pp. 155–76. J. F. C. Harrison, "The Victorian gospel of success", Victorian Studies, 1 (1957–58). John Hunter, "The Spirit of Self Help a life of Samuel Smiles", (Shepheard Walwyn 2017). Adrian Jarvis, Samuel Smiles and the Construction of Victorian Values (Sutton, 1997). Thomas Mackay (ed. ), The Autobiography of Samuel Smiles (John Murray, 1905). R. J. Morris, "Samuel Smiles and the Genesis of Self Help", Historical Journal, 24 (1981), pp. 89–109. Jeffrey Richards, "Spreading the Gospel of Self Help: G. A. Henty and Samuel Smiles", Journal of Popular Culture, 16 (1982), pp. 52–65. Tim Travers, "Samuel Smiles and the Origins of 'Self Help': Reform and the New Enlightenment", Albion, 9 (1977), pp. 161–87. Vladimir Trendafilov, "The Origins of Self Help: Samuel Smiles and the Formative Influences on an Ex Seminal Work", The Victorian, 1 (2015). Alexander Tyrrell, "Class Consciousness in Early Victorian Britain: Samuel Smiles, Leeds Politics, and the Self Help Creed." Journal of British Studies, vol. 9, no. 2, 1970, pp. 102–125. online