Шағын теңсіздіктер – маргиналданған топтарға қатысты құрметсіздік, көрініссіздік білдіретін ұсақ әрекеттер. Бұл дискриминацияның жасырын формасы, себептерін анықтауға көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Микро-әділетсіздік – бұл көбінесе назардан тыс қалған, кішкентай шеттету немесе жағдайды бағаламау әрекеті, ол маргиналды топ өкілдеріне деген құрметсіздік, мойындамау немесе әділдіксіздік сезімін тудыруы мүмкін. Мұндай әрекеттер түрлі жолдармен көрініс беруі мүмкін, мысалы, отырыстарда немесе талқылауларда белгілі бір топтың пікірлерін үнемі үзіп тастау немесе оларды ескермеу. Микро-әділетсіздік теориясы адамдардың нәсіл, жыныс немесе басқа да кемсіту белгілеріне, соның ішінде саяси көзқарастары мен отбасылық жағдайына байланысты назардан тыс қалу, елемеу немесе зиян көру мүмкіндігін түсіндіруге көмектеседі. Микро-әділетсіздіктер, микро-құптаулар және микро-артықшылықтар көбінесе шифрланған тілді немесе айқын емес бейнелі сигналдарды пайдаланып, ресми жазбаша хабарламалар түрінде немесе бейресми әңгімелерде, микро-хабарлама ретінде жүзеге асырылады. Бұл термин 1973 жылы қолданысқа енген.
A Micro inequity is a small, often overlooked act of exclusion or bias that could convey a lack of respect, recognition, or fairness towards marginalized individuals. These acts can manifest in various ways, such as consistently interrupting or dismissing the contributions of a particular group during meetings or discussions. The theory of micro inequity helps elucidate how individuals may experience being overlooked, ignored, or harmed based on characteristics like race, gender, or other perceived attributes of disadvantage, including political views and marital status. Micro inequities, micro affirmations, and micro advantages are often executed using coded language or subtle non verbal cues, formally in written communications or informally in conversations, known as micro messaging. The term originated in 1973.
Шолу
Мэривилл университеті микротеңсіздіктерді жұмыс орындасындағы өнімділікті төмендететін, қанағаттандырмайтын және бұзып жазатын жіңішке хабарлар деп анықтайды. Бұл хабарлар бет-әлпет, қимыл-қозғалыс, дауыс ырғағы, сөздерді таңдау, мәнерлеу және сөз тіркестері арқылы саналы да, санасыз да жіберіледі. Микротеңсіздіктерді жиі жіберу немесе қабылдау жеке және кәсіби қарым-қатынастарды нашарлатады. The Star Ledger газетіндегі Стив Адубатоның «Микрохабарлар маңызды» деген мақаласында: «Тек ең білгір және сезімтал коммуникаторлар ғана [микрохабарлардың] қалай қабылданатынын және түсінілетінін анықтай алады» делінген. Бұл хабарлар қарым-қатынастың нағыз мәнін сөздерден де жақсы ашып береді. Олар санасыз пікірлердің қалай жеткізілетінінің және жұмыс орнындағы жаттандырудың негізін құрайды. Profiles in Diversity Journal журналындағы «Мәдениеттік өзгерістің ДНК-сы» мақаласында Джойс Такер: «Ұйымдар үлкен, көзге көрінетін жағымсыз әрекеттерді бақылауда жақсы жұмыс жасады, бірақ көбінесе байқамайтын нәрселерге көз жұмып келді. Ұйымдар бірнеше пілді бақылап, құмырсқалардың тобына жеңіліп қалды. Қолыңызды жиып тыңдау, сөйлесіп тұрған адаммен көз тістемеу, тіпті күлімсіреу үшін ерініңізді қимылдатқанда – әрбір әңгімеде біз жүздеген хабар жібереміз, көбінесе тіпті бір сөз айтпастан. Телевизиялық немесе радио толқындары бізді қоршап тұрса да, оларды көре алмаймыз, осы микрохабарлар да сондай кең таралған және оларды ажырату дайын емес».
Maryville University defines micro inequities as subtle messages that devalue, discourage, and impair workplace performance. These messages are conveyed through facial expressions, gestures, tone of voice, word choices, nuance, and syntax that are relayed both consciously and unconsciously. Repeated sending or receiving of micro inequities can erode personal and professional relationships. The Star Ledger article, "Micro messages Matter" by Steve Adubato says that, "only the most astute and aware communicators recognize how [micro messages] are received and perceived." These messages can reveal more about the true nature of a relationship than words alone. The messages function as the core of how unconscious bias is communicated and how workplace exclusion is experienced. In the Profiles in Diversity Journal article "The DNA of Culture Change," Joyce Tucker writes, "Organizations have done a great job at controlling the big, easily seen offensive behaviors but have been somewhat blind to what is rarely observed. Organizations have done great work at controlling the few elephants while being overrun by a phalanx of ants. Listening with your arms folded, losing eye contact with the person you're speaking with, or even the way you move your lips to shape a smile—in any given conversation, we may send hundreds of messages, often without even saying a word. Just as television or radio waves surround us, yet we never see them, these micro messages are just as pervasive and nearly as difficult to discern."
Алғашқы зерттеулер
Мэри Роу, 1973 жылы МТИ-да микро теңсіздіктер мен микро растаулар терминдерін енгізді, бұл Честер Пирстің расалық озбырлыққа қатысты микроагрессия туралы бұрынғы зерттеулеріне негізделген. Бастапқыда Роу микро теңсіздіктерді "Сатурн сақинасы құбылысы" деп атады, себебі планетаның сақиналары оны сыртқы әлемнің қаталдығынан қорғайды және оқшаулайды, дәл осылай микро растаулар арқылы жұмыс орнындағы мәдениет қалыптасады. Осы мақалалардың бір бөлігі 1974 жылы толық немесе ішінара жарияланды. Содан кейін, 1990 жылы толыққанды нұсқасы жарық көрді. Роу "Микро растаулар және микро теңсіздіктер" атты еңбегін Халықаралық Омбудсмендер қауымдастығының журналында жариялады, онда микро растаулардың маңыздылығы туралы оның гипотезаларын кеңінен қарастырды. Осы тақырыптағы алғашқы жұмыстардың қатарында Жан-Поль Сартрдың антисемитизмнің ұсақ-түйек әрекеттері туралы жазған еңбектері және Честер Пирстің микроагрессияны расизм мен балаларға қарсы "әрекетсіздік" ретінде қарастырған зерттеулері бар. Мэри Роудың бастапқы зерттеуі микрохабарламалардың академиялық қауымдастыққа және жалпы АҚШ мен бүкіл әлемдегі қарым-қатынастарға тигізетін әсерін зерттеді. 2002 жылы Insight Education Systems корпоративтік жұмыс орындарында микро теңсіздіктерді кеңінен таныстыруды бастады. Ол микрохабарламалар мен корпоративтік әртүрлілік және инклюзиялық бастамалар арасындағы байланысты орнатты.
Mary Rowe of MIT, coined the terms micro inequities and micro affirmations in 1973, building upon previous research on micro aggression by Chester Pierce, specifically around racial hostility. Originally, Rowe referred to micro inequities as the "Saturn's Ring Phenomenon" because the planet’s rings protect and insulate it from the harshness of the world outside, much like the workplace culture created by micro affirmations. Some of these papers were published in whole or in part in 1974. After that, a relatively complete version came out in 1990. Rowe published a longer article, "Micro affirmations and Micro inequities," in the Journal of the International Ombudsman Association, which includes more of her hypotheses about the importance of micro affirmations. Earlier works in the same genre include that of Jean Paul Sartre, who wrote about small acts of anti Semitism, and Chester Pierce, who wrote about micro aggressions as acts of racism and "childish" acts against children. Mary Rowe's original research studied the impact micro messages have on the academic community and relationships in general in the United States and worldwide. The first broad introduction of micro inequities in the corporate workplace was initiated in 2002 by Insight Education Systems. It established the link between micro messaging and corporate diversity and inclusion initiatives.
Анықтама
1970 жылдары осы тақырыптағы алғашқы мақалаларында (төмендегі сілтемелерді қараңыз) Мэри Роу микротеңсіздіктерді "көбінесе уақытша және дәлелдеу қиын, жасырын, көбінесе қасақана емес, көбінесе жасаушысы мойындамайтын, адамдардың әртүрлі деп есептелетін кез келген жерде болатын оқиғалар" деп анықтады. Ол гомофобия, мүгедектік деп есептелуге реакциялар, дене бітіміне реакциялар, дәстүрлі әйелдер ортасында ақ және қара нәсілді еркектерге қарсы кері дискриминация және түрлі діни кемсітулер туралы жазды. Ол жұмыс орнында немесе қоғамда – әлемнің кез келген жерінде – адамдардың "әртүрлі" деп есептелетін жағдайлардағы микротеңсіздіктердің мысалдарын жинады. Бұл айырмашылықтар нәсіл немесе жыныс сияқты өзгермейтін қасиеттерден де асып түседі. Стивен Янг өзінің "Микрохабарлама: Ұлы көшбасшылық сөзден артық" (2006 McGraw Hill) атты кітабында микротеңсіздіктердің жеке адамның жұмыс орындасындағы нәтижелілігіне саяси көзқарастар, отбасылық жағдайы, жұмыс стажы, стиль, қалыпты жағдайға мойын бұруға қарсылық және басқа да өзгертіліп білуге болатын сипаттамалар сияқты қосымша факторлар арқылы тигізетін әсерін сипаттайды. Янгтың сөзіне göre, санасыз пікірлердің осы қозғаушылары адамдардың өткен тәжірибелерінің әсерінен туындаған басқаларға қатысты ұстанымдарын көрсетеді, бұл белсенді ойлау немесе логикалық тұжырымдаудан басқа әдістер арқылы топ немесе этникалық топ туралы шешімдерге келуге әкелетін сүзгілерді құрайды. Санасыз пікірлердің маңызды шектеуі – бұл ұғым, сана жағдайы, сондықтан ол саналы түрде немесе қасақана көрсетілмейді. Санасыз пікірлер тек адамдар жіберетін жұмсақ хабарлар арқылы көрінеді – әдетте, микротеңсіздіктер басқалардың нәтижелілігіне әсер етеді.
In the original articles on this subject in the 1970s (see references below), Mary Rowe defined micro inequities as "apparently small events which are often ephemeral and hard to prove, events which are covert, often unintentional, frequently unrecognized by the perpetrator, which occur wherever people are perceived to be different." She wrote about homophobia, reactions to perceived disabilities, reactions to physical appearance, reverse discrimination against white and Black males in traditionally female environments, and various religious slights. She collected instances of micro inequities anywhere at work or in communities—anywhere in the world—that people are perceived to be "different." These differences indeed reach beyond unchangeable characteristics such as race or gender. In his book, "Micro messaging: Why Great Leadership is Beyond Words" (2006 McGraw Hill), Stephen Young describes the impact micro inequities have on an individual's workplace performance through additional factors, such as one's political views, marital status, tenure, style, resistance to comply with status quo and other characteristics that are changeable. Young states that these drivers of unconscious bias reflect the positions people hold about others that are influenced by past experiences, forming filters that cause conclusions to be reached about a group or ethnicity through methods other than active thought or reasoning. The critical limitation of unconscious bias is that it is a concept, a state of mind, and therefore not consciously or intentionally displayed. The only way unconscious biases are manifested is through the subtle messages individuals send—typically, micro inequities affect the performance of others.
Мәдениетте
Микро теңсіздіктер нәсілге, дінге, түске, мүгедектікке, жыныстық бағдарына, әлеуметтік жағдайға және ұлттық тегіне қатысты болуы мүмкін. Кейбіреулері белгілі бір нәсілге қатысты жағымсыз стереотиптерді байланыстыратын тілде көрінеді. Мұндай микро теңсіздіктердің мысалдары – "үнді берген" және "алдаған" сияқты сөздер немесе "еврейше саудаласу" деген тіркес. Басқа мысалдарға, мұғалімдер, медбикелер, хатшылар сияқты әйелдер көп жұмыс істейтін мамандықтарды сипаттағанда "ол" деген сөзді жиі қолдану, сондай-ақ толық уақытты үй шаруасымен айналысатын әкелерге кейде көрсетілетін құрметсіздік жатады. Микро теңсіздіктерді жою – кейбір университеттердің, компаниялардың және мемлекеттік органдардың маңызды әртараптандыру стратегиясының бір бөлігі болып табылады. Кейбір сарапшылардың пікірінше, микро теңсіздіктер адамның мотивациясын және өзін-өзі бағалауын бірте-бірте және жүйелі түрде төмендетуі мүмкін. Бұл қанағаттанбаушылыққа, қызметкерлердің жиі ауысуына және өнімділіктің төмендеуіне әкелуі мүмкін. "Сакраменто Би" газетінде жарияланған "Айтылған сөздерді бағалау" мақаласында микро теңсіздіктердің зиянды әсерін азайтуға көмектесетін тоғыз техника сипатталған. Қазіргі заманғы БАҚ да микро теңсіздіктерді күшейтуге жауапты. Адамдардың түрлі нәсіл өкілдері жағымсыз бейнеленген, ал Батыс БАҚ-тағы көрнекті нәсіл өкілдері жеткілікті көрсетілмейді. Мысалы, АҚШ-та әлеуметтік жәрдем алатындардың көп бөлігі афроамерикандықтар деген жалған сенім бар. Көптеген жергілікті американдықтар өздерінің жерін "Колумб ашқан" деген идеяға қарсы. Феагин мен Бенокраитис бұқаралық ақпарат құралдарының әйелдерді көптеген жағынан жағымсыз бейнелегенін атап көрсетеді; мысалы, әйелдер көптеген музыкалық бейнежазбаларда жыныстық нысан ретінде көрсетіледі. Джули Роудың Time журналындағы "Неліктен сіздің бастығыңыз ұсақ-түйектерге алаңдайды" деген мақаласында жұмыс орнындағы микро теңсіздіктердің қолданылуы және олардың өнімділікке қалай әсер ететіні туралы айтылады. Роу былай дейді: "Бұрын [микро теңсіздіктер] кемсітушілік туралы шағымдарды растау үшін қолданылатын қателіктер болатын. Енді олар осы шағымдардың негізін құрап жатыр". Микро хабарламалардың академиялық және корпоративтік ортада әртүрлі әсерлері бар. Академиялық ортада студенттер білімді көбінесе оқытушылардан алады. Керісінше, корпоративтік ортада ынтымақтастыққа басымдық беріледі, басшылар өз команда мүшелерінің тәжірибесіне сүйенеді. Янгтың айтуынша, корпоративтік секторда микро хабарламалар туралы білімді арттыру "қатаң басшыларды да өздерін немесе ең болмағанда өздерінің жоғары лауазымдағыларын" микро теңсіздіктерді таратушылар ретінде тануға мүмкіндік береді. Санасыз көзқарастар туралы зерттеулер көбейіп келеді. Қазіргі заманғы тәсілдердің көп бөлігі сұрақнамалар мен сұхбаттардың орнына Имплициттік қатынас тестін қолданады. Алайда көптеген ғалымдар осы зерттеулердің тиімділігі мен дұрыстығына күмән білдіретін мақалалар мен талдаулар жариялады.
Micro inequities may concern race, religion, color, disability, sexual identity, social class, and national origin. Some are embodied in language that links certain derogatory stereotypes with a particular race. Examples of such micro inequities would be the terms "an Indian giver" and "to gyp," or the phrase "to Jew down." Other examples include the casual use of the term "she" while referring to individuals in occupations that have been predominantly women, such as teachers, nurses, and secretaries, and the disrespect sometimes exhibited toward fathers as full time homemakers. Elimination of micro inequities is a current focus of some universities, businesses, and government agencies as a key diversity strategy. According to some experts, micro inequities can slowly and methodically erode a person's motivation and sense of worth. This may result in absenteeism, poor employee retention, and loss of productivity. In the article "Sizing Up What's Being Said" in The Sacramento Bee, nine techniques are outlined that help minimize the negative effect of micro inequities. Modern media is also responsible for the perpetuation of micro inequities. People of color have been portrayed negatively; eminent people of color are poorly represented in Western media. Examples would include the fallacious belief that African Americans are the majority of those on welfare in the US. Many Native Americans are sensitive to the idea that "Columbus discovered" their land. Feagin and Benokraitis note that the mass media has portrayed women negatively in many respects; for example, women are portrayed as sexual objects in many music videos. In Julie Rowe's Time Magazine article "Why Your Boss May Be Sweating the Small Stuff," she outlines workplace micro inequity applications and how they influence performance. Rowe states, "It used to be that [micro inequities were] tone deaf moments used to buttress discrimination claims. Now they are becoming the basis for [validating] those claims." Micro messaging has varying impacts in academic and corporate settings. In academia, students predominantly receive knowledge from educators. Conversely, the corporate environment emphasizes collaboration, with leaders drawing on the expertise of their team members. Raising the knowledge of micro messaging in the corporate sector can "make even hardened executives recognize themselves, or at the very least, their superiors" as senders of micro inequities, according to Young. There is a growing body of scholarly research on unconscious bias. Much of the modern approach has used an Implicit Association Test rather than Questionnaires or interviews. However, many scholars have published articles and analyses doubting the efficacy and validity of this research.