Қоғамдық сөйлеу – тікелей аудитория алдында сөз сөйлеу өнері. Тарихы ежелгі Греция мен Римге дейін жетеді, Конфуцийдің ойынша, сөз әлемді өзгерте алады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тірі аудитория алдында сөйлеу
Performing a speech to a live audience
the film
Қоғамдық сөйлеу, сондай-ақ риторика деп те аталады, – бұл тірі аудитория алдында белгілі бір тақырып бойынша сөз сөйлеу ісі немесе шеберлігі. Қоғамдық сөйлеу адамзат тарихында маңызды мәдени рөл атқарды. Көне қытай философы және көрнекті риторика ғалымы Конфуций жақсы сөздің аудиторияда болсын, болмасын, жеке адамдардың өміріне әсер етуі керек деп сенді. Ол биліктегі адамның сөздері мен іс-әрекеттері арқылы әлемге ықпал ете алатынына сенді. Қоғамдық сөйлеуді ежелгі Грекия мен Римде де зерттеген, онда оны көрнекті ойшылдар риториканың орталық бөлігі ретінде талдаған. Ежелгі грек философы Аристотель сөйлеудің үш мақсатын атап көрсетті: кеңес беру (саяси сөйлеу), сот (сот залында сөйлеу) және мақтау-айыптау (мақтау немесе айыптау сөзі). Сол сияқты, римдік мемлекет қайраткері және философ Цицерон қоғамдық сөйлеудің үш мақсатын анықтады: сот (сот залында сөйлеу), кеңес беру (саяси сөйлеу) және көрнекі (Аристотельдің мақтау-айыптау сөзіне ұқсас, рәсімдік сөйлеу түрі). Бүгінде қоғамдық сөйлеуді бейнеконференциялар, мультимедиалық презентациялар және басқа да дәстүрлі емес форматтар сияқты цифрлық технологиялар өзгертіп жіберді. «Спикерлер бұрышы» – бұл еркін сөйлеуге, ашық ауада сөйлеуге, пікір алмасуға және талқылауға рұқсат етілген аймақ. Алғашқы және ең танымал «Спикерлер бұрышы» Англияның Лондон қаласындағы Хайд-парктің солтүстік-шығыс бұрышында орналасқан.
Public speaking, also called oratory, is the act or skill of delivering speeches on a subject before a live audience. Public speaking has played an important cultural role in human history. Confucius, an ancient Chinese philosopher and prominent public speaking scholar, believed that a good speech should impact individual lives, regardless of whether they were in the audience. He believed that someone in power could influence the world through words and actions. Public speaking was also studied in Ancient Greece and Rome, where it was analyzed by prominent thinkers as a central part of rhetoric. The Ancient Greek philosopher Aristotle indicated 3 speech purposes: deliberative (political speech), forensic (courtroom speech), and epideictic (speech of praise or blame). Similarly, the Roman statesman and philosopher Cicero defined three purposes for public speaking: judicial (courtroom speech), deliberative (political speech), and demonstrative (a ceremonial form of speech, similar to Aristotle's epideictic). Today, public speaking has been transformed by digital technologies, such as video conferencing, multimedia presentations, and other non traditional forms of presentation. A Speakers' Corner is an area where free speech open air public speaking, debate, and discussion are allowed. The original and best known is in the northeast corner of Hyde Park in London, England.
Мақсаттары
Қоғамдық сөйлеудің басты мақсаты – тыңдаушылардың ойларын және іс-әрекеттерін хабарлау немесе өзгерту. Қоғамдық сөйлеудің функциясы сөз сөйлеушінің ниетімен анықталады, бірақ бір сөз сөйлеуші бір мақсатпен әртүрлі аудиторияға едәуір өзгешелеу сөздер айтуы мүмкін. Қоғамдық сөйлеу көбінесе таңдалып алынған және кейде шектеулі аудиторияға бағытталған, мүшелері әртүрлі көзқарастарға ие адамдардан тұрады. Бұл аудиторияға сөз сөйлеушінің ынталы жақтастары, қарсы пікірлері бар міндетті түрде келгендер немесе сөз сөйлеушінің тақырыбына әртүрлі деңгейде қызығушылық танытатын бейтаныс адамдар кіруі мүмкін. Кәсіби сөз сөйлеушілер тіпті шағын аудиторияның да біртекті емес, әртүрлі адамдардан құралған жиын екенін мойындайды. Жалпы алғанда, қоғамдық сөйлеудің мақсаты – алаңдаған аудиторияны сендіру немесе немқұрайлы аудиторияны маңызды мәселеге салып көрсету. Сөз сөйлеуші осы екі тәсілдің қайсысы қажет екенін анықтағаннан кейін, өз мақсаттарына жету үшін әңгімелеу және ақпарат беру тәсілдерін қолданады.
The main objective of public speaking is to inform or change the audience's thoughts and actions. The function of public speaking is determined by the speaker's intent, but it is possible for the same speaker, with the same intent, to deliver substantially different speeches to different audiences. Public speaking is frequently directed at a select and sometimes restricted audience, consisting of individuals who may hold different perspectives. This audience can encompass enthusiastic supporters of the speaker, reluctant attendees with opposing views, or strangers with varying levels of interest in the speaker's topic. Proficient speakers recognize that even a modest sized audience is not a uniform entity but rather a diverse assembly of individuals. Broadly, public speaking aims to either reassure an anxious audience or to alert a complacent audience of something important. Once the speaker has determined which of these approaches is required, they will use a combination of storytelling and informational approaches to achieve their goals.
Еліктіру
Еліктіру – латын тіліндегі "persuadere" сөзінен туындаған термин. Еліктіруші сөйлеудің мақсаты – аудиторияның нанымдарын өзгерту, және ол саяси пікірталастарда кеңінен қолданылады. Көшбасшылар осындай ашық аландарды өз аудиториясын – жалпы халықты немесе үкімет шенеуніктерін – ықпал ету үшін пайдаланады. Студенттерге академиялық ортада көпшілік алдында сөйлеу стратегияларын оқытудың пайдалы екенін дәлелдейтін көптеген зерттеулер бар, оның ішінде өзіне сенімділікті арттыру және түрлі ақпараттарға қол жеткізу арқылы қоғамдық игілікті қамтамасыз етуге көмектесу. Гарвард университеті көпшілік алдында сөйлеу, оның ішінде ықпалдастырушы коммуникация және жеке баяндар бойынша түрлі курстар ұсынады. Әлем бойынша академиялық конференциялар мен TED дәрістерінің үнемі танымал болуына байланысты, көпшілік алдында сөйлеу ғылыми және кәсіби жетістіктерге жету үшін академиялық білімнің маңызды саласына айналды. Бұған қоса, жұмыс кездесулері мен презентациялар идеялар мен шешімдерді белсенді түрде жасау үшін көпшілік алдында сөйлеуді меңгеруді қажет етеді, ал қазіргі заманғы технологиялар компанияларға кең аудиторияға ақпарат таратуға мүмкіндік береді.
Persuasion is a term derived from the Latin word "persuadere." Persuasive speaking aims to change the audience's beliefs and is commonly used in political debates. Leaders use such public forums in an attempt to persuade their audience, whether they be the general public or government officials. There have been many studies that have proven the benefits of teaching public speaking strategies to students in an academic setting, including a higher level of self confidence and helping to render community well being with access to a variety of information. Harvard University offers a range of courses in public speaking, including persuasive communication and personal narratives. With the continued popularity of academic conferences and TED talks taking place worldwide, public speaking has become an essential subject in academia for scholarly and professional advancement. Additionally, work meetings and presentations require proficiency in public speaking to actively formulate ideas and solutions, and modern technology helps companies release information to a wider audience.
Қатысу
Сөйлеудің интервенциялық стилі – риторикалық теоретик Уильям Р. Браун ұсынған салыстырмалы түрде жаңа әдіс. Бұл стиль идеализм теориясының айналасында қалыптасады, ол адамдар өмір мен айналасындағы нәрселерге символдық мағына береді деп санайды. Осы себепті, кез келген нәрсенің символдық мағынасы қарым-қатынас тәсіліне байланысты өзгереді. Егер коммуникацияға интервенциялық стильмен қарасақ, онда қарым-қатынас қоғамдағы, мінез-құлықтағы және заттардың, идеологиялардың, сондай-ақ күнделікті өмірдің мағынасын қабылдау тәсіліндегі үнемі болатын өзгерістерге жауапты деп түсініледі. Ораторлық туралы ең алғашқы жазба 2000 жыл бұрын ежелгі Грекияда пайда болған. Бұл еңбекте ежелгі грек ораторларының тәжірибесінен және іс-әрекетінен алынған қағидалар қарастырылады. Аристотель – нақты ережелер мен үлгілерді қолданған алғашқы ораторлық ұстаздардың бірі. Оның маңызды ойларының бірі – спикерлер әрқашан үш нәрсені әртүрлі деңгейде үйлестіреді: логикалық ойлау, ол Логос деп аталады; сенімділік, ол Этос деп аталады; және эмоция, ол Патос деп аталады. Аристотельдің еңбектері Орта ғасырлар мен Ренессанс дәуірінде гуманитарлық білімнің маңызды бөлігіне айналды. Ежелгі гректердің классикалық еңбектері мыңдаған жылдар бұрын олардың жұрт алдында сөйлеу өнерін қалай үйреткенін және дамытқанын көрсетеді. Классикалық Грекия мен Римде риторика – композицияның және сөйлеудің негізгі құрауышы болды, бұл екі дағды да қоғамдық және жеке өмірде маңызды рөл атқарды. Ежелгі Грекияда азаматтар өздері үшін сөйледі, қазіргі заңгерлер сияқты мамандардың сөйлеуіне жол бермеді. Сотта, саясатта немесе қоғамдық өмірде табысқа жетуді қалаған кез келген азамат көпшілік алдында сөйлеуді үйренуі керек еді. Риторикалық құралдарды алғаш рет софистер деп аталатын ұстаздар тобы үйретті, олар студенттерге тиімді сөйлеу үшін өз әдістерін қолдануды үйретті. Софистерден бөлек, Сократ, Платон және Аристотель қоғамдық сөйлеу теориясын дамытып, реторикалық дағдыларды үйренуге қызығушылық танытқан студенттерге осы қағидаларды үйретті. Платон Академияны, ал Аристотель Лицейді осы дағдыларды үйрету үшін құрды. Демосфен Афинада танымал оратор болды. Әкесі 7 жасында қайтыс болғаннан кейін, оның үш заңды қамқоршысы болды: Афоб, Демофон және Терипид. Оның жұрт алдында сөйлеуге құштар болуына себеп – оның қамқоршылары әкесі оның білімі үшін қалдырған ақшаны ұрлап кеткенін білгені болды. Оның алғашқы сөйлеуі үш қамқоршысына қарсы сотта болды. Содан кейін Демосфен көпшілік алдында сөйлеуді одан әрі жетілдірді. Ол айтылуын жақсарту үшін аузына тас ілетіп, демікпеу үшін жүгіріп сөйлейтін, ал сөйлеу өнерін жетілдіру үшін айнаның алдында жаттығу жасағандығымен белгілі. Риторика диалектке ұқсас: ол екеуін де ынандыру актілері деп анықтайды. Алайда, диалект – жеке түрде көндіру әрекеті, ал риторика – көпшілік орында көндіруге бағытталған. Аристотель сөйлеуді үш түрге бөледі: (i) саяси, адамдарды әрекет етуге немесе одан бас тартуға сендіру үшін қолданылады; (ii) соттық, әдетте заңмен байланысты, біреуді айыптау немесе қорғау үшін қолданылады; және (iii) салтанатты, біреуді жағымды немесе жағымсыз бағалау үшін қолданылады. Аристотель спикердің беделін қалыптастырудың ынандыру үшін тиімді екеніне сенеді, өйткені тыңдаушылар спикердің айтқанына сенімді және сенетін болса, оның сөздеріне сенеді. Жан Эллис басшылығымен ұйым уақыт өте келе Австралияның басқа аймақтарына және қазіргі Папуа-Жаңа Гвинеяға тарады. Ұйымның негізгі қағидасы – ол "әйелдер үшін әйелдер" деп құрылған. 2020 жылы олар "Сөйлеуді оңайлату" деп қайта аталды.
The intervention style of speaking is a relatively new method proposed by rhetorical theorist William R. Brown. This style revolves around the theory of idealism, which holds that humans create a symbolic meaning for life and the things around them. Due to this, the symbolic meaning of everything changes based on the way one communicates. When approaching communication with an intervention style, communication is understood to be responsible for the constant changes in society, behaviors, and how one considers the meaning behind objects, ideologies, and everyday life. the first known writing on oratory is 2,000 years old from ancient Greece. This work elaborates on principles drawn from the practices and experiences of ancient Greek orators. Aristotle was one of the first oratory teachers to use definitive rules and models. One of his key insights was that speakers always combine, to varying degrees, three things: reasoning, which he called Logos; credentials, which he called Ethos; and emotion, which he called Pathos. Aristotle's work became an essential part of a liberal arts education during the Middle Ages and the Renaissance. The classical antiquity works by the ancient Greeks capture how they taught and developed the art of public speaking thousands of years ago. In classical Greece and Rome, rhetoric was the main component of composition and speech delivery, both critical skills for use in public and private life. In ancient Greece, citizens spoke for themselves rather than having professionals, such as modern lawyers, speak for them. Any citizen who wished to succeed in court, politics, or social life had to learn public speaking techniques. Rhetorical tools were first taught by a group of teachers called Sophists, who taught paying students how to speak effectively using their methods. Separately from the Sophists, Socrates, Plato, and Aristotle developed their theories of public speaking, teaching these principles to students interested in learning rhetorical skills. Plato founded The academy and Aristotle founded The Lyceum to teach these skills. Demosthenes was a well known orator from Athens. After his father died when he was 7, he had three legal guardians: Aphobus, Demophon, and Theryppides. His inspiration for public speaking came from learning that his guardians had robbed him of the money his father left for his education. His first public speech was in the court proceeding he brought against his three guardians. After that, Demosthenes continued to practice public speaking. He is known for sticking pebbles into his mouth to improve his pronunciation, talking while running so that he would not lose his breath, and practicing speaking in front of a mirror to improve his delivery. Rhetoric is similar to dialect: he defines both as being acts of persuasion. However, dialect is the act of persuading someone in private, whereas rhetoric is about persuading people in a public setting. Aristotle also classifies oration into three types: (i) political, used to convince people to take or not take action; (ii) forensic, usually used in law related to accusing or defending someone; and (iii) ceremonial, which recognizes someone positively or negatively. Aristotle believes establishing the character of a speaker is effective in persuasion because the audience will believe what the speaker is saying to be true if the speaker is credible and trustworthy. Led by Jean Ellis, the organization spread to other territories of Australia and current day Papua New Guinea over time. A main premise of the organization was that it was created "for women by women." They renamed to "Speaking Made Easy" in 2020.
Америка Құрама Штаттары
XVIII және XIX ғасырларда АҚШ-та әйелдерге сот залында, сенатта және мінберде көпшілік алдында сөйлеуге тыйым салынды. Әйелдің көпшілік ортада сөйлеуі лайықсыз деп есептелді. Квакер дінінің өкілдеріне, шіркеу жиналыстарында көпшілік алдында сөйлеуге рұқсат берілді. Франсис Райт – АҚШ-та көпшілік алдында сөз сөйлеген алғашқы әйелдердің бірі болды, ол үлкен аудитория мен баспасөз арқылы әйелдер мен ерлер үшін тең білім беруді қолдады. Мария Стюарт, афроамерикалық тегі бар әйел, сондай-ақ АҚШ-тың алғашқы әйел спикерлерінің бірі болды. Ол 1832 және 1833 жылдары Бостонда ерлер мен әйелдер алдында, Райттан кейін небәрі төрт жыл өткен соң, жас қыздарға білім беру мүмкіндіктері және құлдықтан құтылу туралы лекция оқыды. Олар әйел болғандықтан, көпшілік алдында сөйлеуге қарсы болған шіркеулермен келіспеушілікке түсті.
During the 18th and 19th centuries in the United States, a prohibition was instituted whereby women were precluded from engaging in public discourse within the confines of the courtroom, the Senate floor, and the pulpit. It was deemed improper for a woman to be heard in a public setting. Exceptions existed for women from the Quaker religion, allowing them to speak publicly in meetings of the church. Frances Wright was one of the first female public speakers in the United States, advocating equal education for both women and men through large audiences and the press. Maria Stewart, a woman of African American descent, was also one of the first female speakers of the United States, lecturing in Boston in front of both men and women just four years after Wright, in 1832 and 1833, on educational opportunities and abolition for young girls. They came to a disagreement with churches that did not want the two speaking publicly due to them being women.
Ұлыбритания
Британдық саяси белсенді Эмелин Панкхерст 1903 жылғы 10 қазанда Әйелдер әлеуметтік және саяси одағын (WSPU) құрды. Ұйымның мақсаты – сол кезде тек ер адамдарға ғана берілген әйелдердің парламенттік дауыс беру құқығы үшін күресу еді. Эмелин шешендік өнерімен танымал болды және 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін көптеген әйелдерді радикалды әдістермен қарсылық көрсетуге жетеледі. Талибандар Сват аңғарында әйелдердің білім алу құқығын шектегеннен кейін, Юсуфзай «Талибандар менің білім алу құқығымды қалай алуға батылады?» деген алғашқы сөйлеуін жасады, онда ол мектептердің жабылуына наразылық білдірді. Ол бұл сөйлеуін Пешаварда баспасөзге ұсынды. Киотодағы Йоцу но Мия театрында сөйлеген сөзінде ол қыздарын сыртқы әлемнен қорғайтын ата-аналардың іс-әрекетін сынады. Ұсталғанына қарамастан, Кишида жапон әйелдерінің қоғамдық кеңістікте әйелдердің мәселелерін, өмірлік тәжірибесін және азаттығын сөз сөйлеу арқылы көтеруге қабілетті екенін көрсетті.
The British political activist, Emmeline Pankhurst, founded the Women's Social and Political Union (WSPU) on October 10, 1903. The organization was aimed towards fighting for women's right to a parliamentary vote, which only men were granted at the time. Emmeline was known for being a powerful orator, who led many women to rebel through militant forms until the outbreak of World War I in 1914. After the Taliban restricted the educational rights of women in the Swat Valley, Yousafzai presented her first speech How Dare the Taliban Take Away My Basic Right to Education?, in which she protested the shutdowns of the schools. She presented this speech to the press in Peshawar, Presented in Yotsu no Miya Theater in Kyoto, she criticized the action of parents that shelter their daughters from the outside world. Despite her prompt arrest, Kishida demonstrated the ability of Japanese women to evoke women's issues, experiences, and liberation in public spaces, through the use of public speaking.
Глоссофобия
Көпшілік алдында сөйлеуден қорқу, глоссофобия немесе көпшілік сөйлеуден алаңдаушылық деп аталады, және ол ең көп кездесетін фобиялардың бірі болып саналады. Көпшілік алдында сөйлеу кезінде туындайтын алаңдаушылықтың бірнеше себебі болуы мүмкін. Бұл ұйым адамдарға көпшілік алдында сөйлеу дағдыларын және тиімді сөйлеуші болу үшін қажетті басшылық дағдыларын – мазмұн дайындау, клубты дамыту және сөз сайыстарын ұйымдастыру сияқты – дамыруға көмектеседі. Клуб мүшелері жиналып, өздерінің дағдыларын бірлесіп жетілдіреді; әрбір мүше сөз сөйлеуді тәжірибелейді, ал қалғандары бағалап, пікір білдіреді. Кездесулерде әдетте «Кесте тақырыптары» да болады, ол – дайындықсыз, кездейсоқ тақырыптар бойынша сөйлеу, яғни алдын ала жоспарламастан түрлі мәселелер туралы айту. Мүшелер өздерінің сөйлеу және басшылық қабілеттерін пайдаланып, кездесуді ұйымдастыруға көмектесу үшін кездесу жүргізушісі болуға ерікті жасай алады. Мұндай қызметтік рөлдер клубтың әрбір мүшесіне кездесулерде кем дегенде бір рет сөйлеу мүмкіндігін береді.
The fear of speaking in public, known as glossophobia or public speaking anxiety, is often mentioned as one of the most common phobias. The apprehension experienced when speaking in public can have several causes, This organization helps individuals with their public speaking skills, as well as leadership skills necessary to become effective public speakers such as content development, club development, and speech contests. Members of the club meet and work together on their skills; each member practices giving speeches, while the other members evaluate and provide feedback. A typical meeting also includes Table Topics, which refers to impromptu speaking, that is, talking about different topics without having anything planned. Members can volunteer to serve as a meeting functionary to help facilitate the meeting using their public speaking and leadership skills. The functionary roles enable each member the opportunity to speak at least one time at the meetings.
Рострум
Рострум – Австралияда құрылған, ел бойынша 100-ден астам клубы бар тағы бір қоғамдық сөйлеу ұйымы. Бұл ұйымның мақсаты – адамдарға кез келген жағдайда тиімді коммуникаторларға айналуға көмектесу. Осы жиналыстарға тәжірибелі жаттықтырушылар да қатысып, жиналыс соңында кәсіби кері байланыс береді.
Rostrum is another public speaking organization, founded in Australia, with more than 100 clubs all over the country. This organization aims at helping people become better communicators, no matter the occasion. Qualified speaking trainers attend these meetings as well, and provide professional feedback at the end of the meetings.
Өзін-өзі оқытудың шешімдері
Жаңа мыңжылдықта видео және онлайн курстар түрінде ұсынылатын оқыту шешімдерінің саны айтарлықтай өсті. Видеолар үлгі алуға болатын мінез-құлықтың нақты мысалдарымен ұсынылады. Кәсіби спикерлер өз өнерін жетілдіру үшін үздіксіз оқыту мен білім алуға тырысады. Бұл олардың сөйлеу шеберлігін арттыру мақсатында кеңес іздеуін, мысалы, әңгіме айтудың жақсы әдістерін меңгеруін, әзіл-қалжыңды тиімді коммуникация құралы ретінде қолдануды үйренуін және өздері зерттеп отырған тақырыпты үнемі тереңдетуін қамтиды. Олар мазмұнның басты екенін жақсы түсінеді және жазуды өзін-өзі оқытудың бір жолы ретінде қолдайды, себебі ол спикердің тек сөйлеу техникасына ғана емес, сонымен қатар мазмұнды дамытуға назар салмауын қажет етеді.
The new millennium has seen a notable increase in the number of training solutions, offered in the form of video and online courses. Videos can provide simulated examples of behaviors to emulate. Professional public speakers often engage in ongoing training and education to refine their craft. This may include seeking guidance to improve their speaking skills, such as learning better storytelling techniques, learning how to use humor as a communication tool effectively, and continuously researching their topic area of focus. They also recognize that content is king and advocate writing as a self training exercise because it requires a speaker to focus on developing the content, not just speaking techniques.
Технология
Жаңа технологиялар TED Talks сияқты, бүкіл әлемге таратылатын конференциялар секілді, дәстүрлі емес көпшілік алдында сөйлеудің түрлі формаларын ашты. Бұл сөйлеу түрі аудиторияның кеңейіп, физикалық қана емес, сонымен қатар виртуалды аудиторияға да жете алуына мүмкіндік берді. Көрермендер әлемнің кез келген жерінен осы сөйлеуді тамашалай алады. YouTube – көпшілік алдында сөйлеуді одан да көп адамға жеткізуге мүмкіндік беретін тағы бір платформа. YouTube-та адамдар өздерінің бейнеларын жүктеуге болады, ал көрермендер оларды түрлі мақсаттарда қарап тамашалай алады. Мультимедиялық презентацияларға түрлі бейнеклиптер, дыбыс эффектілері, анимация, лазерлік нұсқаушылар, қашықтан басқару құралдары және көптеген тақырыптар кіре алады. Бәрі де презентацияны жақсартады және көпшілік алдында сөйлеу туралы біздің дәстүрлі көзқарасымызды өзгертеді. Көпшілік сөйлеушілер көрермендердің реакциясын бағалау жүйелерін пайдалана алады. Ал үлкен жиынға баяндама жасағанда, спикер көбінесе үндеу күшейткіш немесе микрофон мен динамиктерді қолданады.
New technology has opened different forms of public speaking that are non traditional such as TED Talks, which are conferences that are broadcast globally. This form of public speaking has created a wider audience base because public speaking can now reach both physical and virtual audiences. These audiences can be watching from all around the world. YouTube is another platform that allows public speaking to reach a larger audience. On YouTube, people can post videos of themselves. Audiences can watch these videos for all types of purposes. Multimedia presentations can contain different video clips, sound effects, animation, laser pointers, remote control clickers, and endless bullet points. All adding to the presentation and evolving our traditional views of public speaking. Public speakers may use audience response systems. For large assemblies, the speaker will usually speak with the aid of a public address system or microphone and loudspeaker.
Телекоммуникация
Телекоммуникация және бейнеконференциялар да көпшілік алдында сөйлеудің бір түрі болып табылады. Стэнфорд университетінің профессоры Дэвид М. Феттерман 1997 жылы жариялаған «Интернеттегі бейнеконференциялар» атты мақаласында: «Бейнеконференция технологиясы географиялық тұрғыдан алыс жатқан тараптарға спутниктік немесе телефон байланысы арқылы әдетте бір-бірін көруге және естуге мүмкіндік береді» деп жазды. Бұл технология үлкен конференциялар мен тараптардың тікелей қарым-қатынасы үшін пайдалы, сонымен қатар саяхаттаудың қиындықтарын тудырмайды.
Telecommunication and videoconferencing are also forms of public speaking. David M. Fetterman of Stanford University wrote in his 1997 article Videoconferencing over the Internet: "Videoconferencing technology allows geographically disparate parties to hear and see each other usually through satellite or telephone communication systems." This technology is helpful for large conference meetings and face to face communication between parties without demanding the inconvenience of travel.
Белгілі заманауи теоретиктер
Харольд Лассвелл Лассвеллдің коммуникация моделін жасады. Бұл теорияда көпшілік алдында сөйлеудің бес негізгі элементі сипатталған: коммуникатор, хабар, канал, аудитория және әсер. Қысқасы, спикер «кім не айтады, қандай арна арқылы кімге, қандай нәтижеге жетеді?» деген сұраққа жауап беруі керек. 1950-ші, 60-шы және 70-ші жылдары тағы бірнеше модельдер мен теориялар құрылды. Олар көбінесе тыңдаушылардан кері байланысқа, сондай-ақ контексті түсінуге, адамдар арасындағы ортақ білім мен тәжірибеге және коммуникация кедергілеріне назар аударуға бейім.
Harold Lasswell developed Lasswell's model of communication. Five basic elements of public speaking are described in this theory: the communicator, message, medium, audience, and effect. In short, the speaker should be answering the question "who says what in which channel to whom with what effect?" Several other other models and theories were created in the 1950s, 60s and 70s. These tend to include emphasis on feedback from listeners, as well as understandings of context, shared knowledge and shared experience between people, and communication noise.