Сельцен: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Селзен – Германияның Рейнланд-Пфальц жеріндегі Майнц-Бинген округіндегі бірнеше муниципалитеттерді біріктіретін қауымдастыққа (Verbandsgemeinde) қарасты муниципалитет.

Орналасқан жері

Селзен Рейн Гессенің Майнц пен Вормс қалалары арасында, Селц өзенінің жағасында орналасқан. Бұл шарап өсіру орталығы Опенхайм қаласы орталығындағы Рейн-Селц қауымдастығының құрамына кіреді.

Тарих

782 жылы Селзен алғаш рет Лорш кодексінде Салзен деген атпен тіңкерілген. Жаңа тас дәуірінен (б.з.д. 2000 жыл), рим дәуірінен (б.з. 100 жыл) және 6-7 ғасырлардағы франк дәуірінен табылған қабірлердің болғаны тарихи орын екенін көрсетеді. Ерте орта ғасырдан 16 ғасырға дейін Селзен Вормс соборының қоржынына қарасты. Собор соты – қордың ондық соты еді. 15 ғасырда Пфальц курфюрстігі шіркеу ауласын сатып алып, Вормс соборының қоржынын ығыстырды. Бұл оқиға сол кездегі сот мөрінде (және қазіргі гербінде) көрсетілген, онда «Пфальц арыстаны оң алақанында тоналған Вормс кілтін ұстап тұр» деп жазылған. 1792 жылы Вормс соборының феодалдық билігі аяқталды, сонымен қатар Вормсқа төленетін ондықтар да тоқтатылды. Бұл жаңалықтан жұрттың қуанышы мол болды, сол себепті Селзеннің оңтүстік-шығыс бұрышындағы ұзын қарағай кесіліп, от жақылды. 1797 жылы Селзен Мон-Тоннер департаментімен бірге Француз Республикасының бірінші республикасына қосылды. Бірақ 1816 жылы француз билігі аяқталды, содан кейін ол жаңа құрылған Рейн Гессенің (Райнгессен) провинциясына қарасты, ол өз кезегінде Гессен Ұлы Герцогтығына қарасты. 1945 жылдан бері Селзен Рейнланд-Пфальц штатына (Рейнланд-Пфальц) жатады. 1972 жылы күшіне енген әкімшілік реформасымен муниципалитет Нирштейн-Оппенхаймның Verbandsgemeinde құрамына кірді. 12 ғасырда Боланден барондары мұнда қамал салған. 1294 жылдан бастап Вормс соборының қоржыны Vogtei билігін жүзеге асырды. 1453 жылдан кейін, қор осы биліктің жартысын Пфальцке беруге мәжбүр болғаннан кейін, екі тараптың күштісі біртіндеп ауылдың толық билігін өз қолына алды. Аңыз бойынша, орта ғасырларда ауыл тұрғындары Селц немесе көлдегі бақалардың даусынан тынышталмайтындықтан, суға таяқпен соққы беріп, оларды үнсіздендіруге міндетті болған. Ел билеушілері ешқандай дауыссыз ұйықтағысы келген. Осыдан ауыл тұрғындарының «Селцер Фроше» (Селзен бақалары) деген лақап аты шыққан. Франк қабірлерінің табылған жерлері көрсеткендей, Селзен үш орталықтан бірігіп өскен: шығыстағы шіркеу, солтүстік-батыстағы Вормстың ондық соты және оңтүстіктегі диірмен, оның жанында 1617 жылы салынған тас жол Селц арқылы Унденхаймға қарайтын жолға шығады. 1413 жылы Пфальц үш елдiң иелігіне ие болды, олардың арасында әлі күнге дейін сақталған Капеленхоф (Шіркеу елдiгi) болды, онда жаз айларында жиі көрмелер мен қойылымдар өткізіледі. 1572 жылы роман стиліндегі шіркеудің мұнарасынан басқасының бәрі бұзылып, тек мұнарасы ғана сақталды. Жаңа готикалық ғимарат 1740 және 1741 жылдары 1787 жылдан бері Стумм аспабы бар барокко стиліндегі шіркеумен ауыстырылды. Басты көшенің шығысындағы шағын көшелерде ағаштан салынған бірнеше үйлер сақталған. Остергассе көшесінің соңында ескі бекіністердің тіректерінің қалдықтары, Оппенгеймер Пфорте (қақпа) орналасқан.

In 782, Selzen had its first documentary mention under the name Salzen in the Lorsch codex. Grave finds from the New Stone Age (2000 BC), from Roman times (AD 100) and from Frankish times in the 6th and 7th century document a historic place. From the Early Middle Ages until the 16th century, Selzen belonged to the Worms Cathedral Foundation. The Cathedral Court was the Foundation’s tithe court. In the 15th century, the Electorate of the Palatinate acquired the chapel court and ousted the Worms Cathedral Foundation. This action is reflected in the then court seal (and in the current coat of arms), with the blazon reading in part “the Palatine lion holds in the right paw the robbed Worms key”. In 1792, the Worms Cathedral Foundation’s ecclesiastical landlordship ended, and along with that, so did the tithes payable to Worms. Such joy was brought by this that the elm at Selzen’s southeast corner was felled and the community had a bonfire. In 1797, Selzen passed with the entire département Mont Tonnerre to the French First Republic. In 1816, however, French rule ended and it thereafter belonged to the newly formed province of Rhenish Hesse (Rheinhessen), which in turn belonged to the Grand Duchy of Hesse. Since 1945, Selzen has belongs to the state of Rhineland Palatinate (Rheinland Pfalz). With the administrative reform that came into force in 1972, the municipality became part of the Verbandsgemeinde of Nierstein Oppenheim. The Lords of Bolanden owned a castle here in the 12th century. Beginning in 1294, the Worms Cathedral Foundation held the Vogtei. After 1453 when the Foundation had to yield a half of this to the Palatinate, the stronger of the two partners bit by bit usurped the whole lordship over the village. According to a legend, in the Middle Ages, the villagers were obliged to keep the frogs in the Selz or in the pond quiet by striking the water with staves. The lordly household wanted to sleep undisturbed by any croaking. From this comes the villagers’ nickname Selzer Frösche – Selzen Frogs. Selzen, as witnessed by the Frankish grave finds, grew together from three cores of settlement, the church in the east, the Worms tithe court in the northwest and the mill in the south, near which a stone path (1617) takes the footpath to Undenheim over the Selz. As early as 1413, the Palatinate owned three estates, among which was the still existent Kapellenhof (“Chapel Estate”), where very often exhibitions are held or plays staged during the summer months. In 1572, the Romanesque church was torn down, all but the tower, which still stands today. The new Gothic building was then, in 1740 and 1741, replaced with a Baroque church which houses a Stumm organ from 1787. East of the main thoroughfare, in the sidestreets, are found several timber frame buildings. At the end of Ostergasse are remnants of pillars from the old fortifications, the Oppenheimer Pforte (gate).

Мэр

Қала әкімі - Моня Сейдель.

Елтаңба

Қалалық гербті былай сипаттауға болады: Қара түсті фоннан сол жақ төменнен жартылай алтын түсті қаруланған, тілді және қызыл тәжді арыстан шығып тұр, оның оң аяғында вертикальды бұрылған күміс кілт ұстап тұр. Ауылдың ең ежелгі белгілі мөрі 1537 жылға дейін жетеді және осы композицияны көрсетеді.

Тұрақты оқиғалар

Аспанға көтерілу күні немесе Әкелер күні Велосипед жолы фестивалі (Radwegefest) өтеді. Шарап фестивалі Селзенде маусымның ортасында ұйымдастырылады. Қыркүйек айының екінші жексенбісінде керамис (жергілікті жерде Керб деп аталатын, шіркеуді құдастау мерекесі) өткізіледі. Жыл сайын Адвенттің төртінші күні ерлер әншілер клубы мен музыкалық топ қауымдық орталықта Рождество ағашының астында өнер көрсетеді. Әр желтоқсан айында шіркеу қауымы көршілес Ханхайм муниципалитетімен бірлесіп "Біздің ауыл, Адвент күнтізбесі" ("Unser Dorf, ein Adventskalender") атты шараны өткізеді. Оның аясында әр кеш сайын әсем терезе ашылып, Рождество әңгімесі оқылады, ән айтылып, сусын ұсынылады.

Көлік

Муниципалитет L 425 мемлекеттік жолымен кесіп өтеді. Bundesstraße 420 оңтүстікке қарай 2 км қашықтықта жатыр. Автобас A 63 автомобильмен шамамен 10 минутта қолжетімді. Нидер-Ольм, Майнц, Альзей және Оппенхайм қалаларына автобус қатынасы бар.