Кіріспе

Эль-Айоте – Никарагуаның Оңтүстік Кариб теңізі жағалауы автономды аймағындағы муниципалитет. Халқының саны – 5 406 адам.

География

Ел Айот қаласы Манагуадан 162 шақырым қашықтықта орналасқан. Солтүстігінде Пайвас муниципалитетімен, оңтүстігінде Эль-Рама муниципалитетімен, шығысында Эль-Тортугеро және Эль-Рама муниципалитеттерімен, батысында Санто-Доминго, Ла-Либертад және Камоапа муниципалитеттерімен шектеседі.

Тарих

Эль-Айоте – Никарагуаның ең жас муниципалитеттерінің бірі. Ол 2000 жылдың сәуір айында ресми түрде құрылды. Оған дейін ол Эль-Рама муниципалитетіне қарасты болды, ол қашықтық, нашар коммуникация жолдары және тиісті көлік құралдарының болмауы салдарынан туындаған байланыс қиындықтарына байланысты әкімшіліктің бөлімшесі ретінде жұмыс істеді. Ауызша тарихында, қаланың алғашқы қоныс салушылары айтқандай, муниципалитет Ла Пиньюэла аймағында тұратын 25 отбасыдан құралған топтың қонысы ретінде пайда болды. Осы отбасылардың арасында Зеледон, Сотело, Арролига, Мендес, Лейва, Гайтан және басқа да отбасылар болды. Бұл жерге адамдар қоныстанғанға дейін, ол майор Франсиско Хавьер Идальго басқаратын Армияның әскери базасы бар тау порты болды. Ол Ла Пиньюэладағы отбасыларды Контра соғысы кезінде Контралардың жалдамалы әскерінен қорғау үшін Эль-Айотеге көшіруді ұйымдастырды. Қала өскен сайын, демалыс күндері аймақтардан келген адамдар қажетті тауарларды алу үшін, елдің түрлі қалаларынан келген саудагерлерге ағылатын. 1990 жылы бұл аймақта соғысқан жалдамалы күштерді демобилизациялау үшін IV анклав ретінде таңдалды. Халық саны көптеген демобилизацияланған сарбаздар аумақта қалуға шешім қабылдағандықтан, құрылған даму саясаты арқылы жер алғандықтары немесе таудан бір бөлігін алып, ферма құрып, отбасын басқарыстықтан тез өсті.

Демография

Қазіргі уақытта Эль-Айотеде 20 013 тұрғын бар. Жалпы тұрғындардың 50,3% ер адамдар, ал 49,7% әйел адамдар. Тұрғындардың шамамен 42,7% қалалық жерлерде тұрады.

Табиғат және климат

Жаңбырлы маусым ыстық, ауыр және бұлтты, ал құрғақ маусым өте ыстық, ылғалды, желді және көбінесе бұлтты болады. Жыл бойы температура әдетте 18-ден 32 °C-қа дейін өзгереді және сирек 16 °C-тан төмен түседі немесе 34 °C-тан жоғары көтеріледі. Муниципалитеттің топографиясы вулканизм нәтижесінде пайда болған орталық таулы қалқанның бір бөлігі болып табылатын табиғи құрылымдармен қалыптасқан, оның басты ерекшелігі – Америриск таулары. Орташа жылдық жауын-шашын мөлшері 2000-ден 2450 мм-ге дейін жетеді, мал өсіруге жеткілікті түрде құрғақ болғанымен, муниципалитет тропикалық ылғалды орманмен қоршалған.

Жергілікті жерлер

Қалалық орталыққа және 23 ауылдық округке бөлінеді: Лас-Паррас, Джоб, Ла-Кусука, Джобито, Санта-Исабель, Банко-де-Сикиа, Ла-Данта, Ла-Пинюэла, Лас-Канас, Нававас, Эль-Бамбу, Нававасито, Ладжерито, Куринвасито, Ла-Чанча, Серро-Гранде, Нуэва-Лус, Кальдерон, Нуэва-Унион, Эль-Какао, Эль-Гуаябо және Пилан.

Экономика

Мал шаруашылығы муниципалитеттің басты өндірістік және экономикалық қызметі болып табылады, алайда шошқа шаруашылығы да маңызды. Ауыл шаруашылығы шағын көлемде жүргізіледі, аллювиалды топырақта бұршақ егіледі, бірақ өнім аз. Шаруашылық әдетке берілген, мал жайылымда өсіріледі және ауыл шаруашылығы өнімдері тыңайтусыз немесе аз тыңайтылып өндіріледі. 1990 жылдардан бері муниципалитет орталығында сауда дамыды, ол орналасқан жерінің қолайлылығынан муниципалитет пен көршілес муниципалитеттерден келген делдалдар мен өндірушілердің кездесу орнына айналды. Эль-Айотеден ауыл шаруашылығы және мал шаруашылығы өнімдері асфальтталған жолмен еліміздің нарықтарына тасымалданады, ал өндірушілер осы сапарларды аяқ киім, киім, дәрі-дәрмек, ветеринариялық құралдар және басқа да өнеркәсіптік тауарлар сатып алуға пайдаланады.

Мәдениет

Жергілікті сирек кездесетін дәстүрлердің бірі – 19 наурызда Әулие Жозефтің жыл сайынғы тойлануы.