Кіріспе
Владимир Анатольевич Ходов (Владимир Анатольевич Ходов; 9 қазан 1976 3 қыркүйек 2004; Самошкин) - 2004 жылы Беслан мектебінде 300-ден астам адам, соның ішінде көптеген балалар қаза тапқан тұтқынгерлердің басшысы.
Samoshkin) was a leader of the hostage takers in the 2004 Beslan school hostage crisis in which more than 300 people, including many children, were killed.
Ерте өмір
Владимир Украинаның Бердянск қаласында дүниеге келген. Оның анасы Александра Самошкина медбике болған, ал әкесі кім екені белгісіз. Ол үш жаста болғанда, Владимирдің анасы Солтүстік Осетияның әскери инженері Анатолий Ходовқа үйленді және Бесланнан 40 км қашықтықтағы Елхотовоға көшіп барды, онда ол аурухананың перзентханасында жұмыс істеді. Күйеуінен бөлініп, ол ұлдарымен Бесланға көшіп келді. Кейбір деректерге сәйкес, екі ұлы да Бесланның No1 мектебінде оқыған, кейіннен бұл мектеп шабуылға ұшыраған (ол жерде Владимир Самошкин деп аталатын). Басқа дереккөздер бұл ақпаратты растамайды. 1996 жылы оның ағасы Борик сегіз жылға сотталды. Түрмеде ол ислам дінін қабылдады. Майкопта ағасына барған кезде Владимир зорлауда айыпталып, Ресейден Бердянск қаласына барып, бабасымен бірге тұрады.
Кейінгі өмірі
Беслан оқиғасынан кейін жария етілген полиция деректеріне сәйкес, Украинадан оралғаннан кейін Владимир Адыгеяда ислам дінін қабылдады, Черкессияда медресеге барды және тіпті чечен бүлікшілеріне қосылды (көбінесе аспаз ретінде қызмет етті). Ол Руслан Гелаевтің, кейіннен Ілес Горчихановтың қол астында қызмет етті. 2003 жылы Борик жазасын өтемей тұрып бір жыл бұрын түрмеден босатылды. Борик Елхотовоға оралып, 1 шілдеде ол бұрын танысқан қыз Света Габисованы ұрлап, оған ғашық екенін және оның наразылығына қарамастан, онымен үйленгісі келетінін айтып, оны ұрлады. Туғандары Светаны құтқарып, оның ағасы Иристон Борикке барып, оның ұрыс кезінде мінез-құлқына наразылық білдірді. Борик атып өлтірілді. Владимир 22 шілдеде жерлеу рәсіміне оралды, бірақ мәйітті мұсылмандық жерлеу үшін алып кету үшін жерлеу рәсіміне кедергі келтірді. Оның бұл әрекеті биліктің назарына түсіп, жергілікті дін қызметкерінің жертөлесіне жасырынғаннан кейін, ол тұтқындалды. Владимир іздестіріліп жатқан қылмыскер болғанымен, көп ұзамай полиция оны босатты. Шамил Басаев Владимирге түрмеге қамалуды немесе чечен әскербасыларының қозғалысына кіруге көмектесуді таңдау керектігін айтты. Полицияның деректеріне сәйкес Владимир Галашкидегі (Ингушетия) "Талибанның" оқу-жаттығу лагеріне қатысып, босатылғаннан кейін оған қайта оралған. 2004 жылы 3 ақпанда Владикавказда 122 мм-лік артиллериялық снаряд жарылып, әскери курсант пен жақын маңдағы әйел адам қаза тапты. 21 ақпанда Владимир видеоға түсірілгеннен кейін басты күдікті деп жарияланды. Елхотовода басқа бір адамнан қару-жарақ табылды, Владимирдің суреті мен кодтық аты (Абдулла) ФСБ "Жетіліп жатқандар" интернет-беттерінде пайда болды. 2004 жылы мамыр айында Елхотово теміржол вокзалы маңында Мәскеуден Владикавказға бара жатқан пойызға жасалған сәтсіз (және зардап шекпеген) бомбалық шабуыл да Владимир Ходовқа жүктелді.
Қоршау
Беслан қоршауының екінші күні Ходов басқа тұтқынға алушылардың бірі Лариса Кузиеваны өлтіруін тоқтатты және оның екі баласын босатуды ұсынды, егер ол жарылғыш белбеу мен хиджаб киюге келіссе; Кузиева бас тартты. Қоршау кезінде билік Ходовтың анасы Александраны балаларды босатуға көндіру үшін ұлына телефон соғып сөйлеуге мәжбүр етті.
Шабуылдан кейін
Қоршаудан кейін ол аман қалып, тұтқындалған, тұтқында өлген немесе түрмеде өзін-өзі өлтірген деген хабарлар тарады. Шабуылдан кейін оның анасы Александраны ФСБ қамауға алды, бірақ кінәсіз деп танылды. Ол Бесландан сырттай шығарылып, Владикавказға көшіп кеткен.