Кіріспе

Kahlenbergerdorf Герб Карта Орналасуы: Kahlenbergerdorf (Орталық бавариялық: Koinbeagaduaf) 1892 жылға дейін дербес муниципалитет болды және бүгінде Венаның 19-шы ауданы Доблингтің бір бөлігі болып табылады. Сонымен қатар 89 Katastralgemeinden-нің бірі.

Орналасқан жері

Каленбергердорф Венаның солтүстігінде, Дунай өзенінің оң жағалауында, Нусберг пен Леопольдсберг төбелерінің арасындағы аңғарда орналасқан. Солтүстігінде Каленбергердорф Вайдлингпен, шығысында Джедлезеемен шектеседі. Оңтүстікке қарай Нуссдорф, батысқа қарай Жозефсдорф орналасқан. Қаленбергердорфтың орталығында 226,01 гектар жерді алып жатқан егіндіктер арасында шіркеу зираты орналасқан. Статистикалық талдауларда Каленбергердорф Нуссдорф Каленбергердорф аймағына есептеледі.

Топография

Каленбергердорф Wienerwald (Вена орманы) орманды жоталарын қамтиды.

Каленбергердорф атауының шығу тегі

Ауыл жүздеген жылдар бойы Каленбергердёрфль деп аталады. Ол алғаш рет 1133/36 жылдары "де Халвенперге" деп аталып, ресми құжатта аталған. Леопольдсберг төбесі 1693 жылға дейін "Каленберг" деп аталды, бірақ оны қазіргі уақытта Каленберг деп аталатын көрші төбемен шатастыруға болмайды, оның ішінде Каленбергердорф қаласының аумақтық үлесі жоқ.

Алғашқы оқиғалар

Жүзім өсірудің тарихы 2500 жыл бұрын, кельттер Леопольдсберг төбесінің маңайына қоныстанған кезден басталады.

Орта ғасырдағы Каленбергердорф

12 ғасырда Каленбергердорфта Чалленпергер дворяндық отбасы пайда болды. Ауыл тұрғындары көбінесе өз өнімдеріне сүйенетін шаруалар еді. Шарап пен жеміс-жидек сату үшін өндірілді. 12 ғасырдың соңында шарап өсіру Каленбергтің айналасындағы басым сала болды. Жергілікті герцог пен Клостернеубург монастыры әрқайсысына көптеген жүзімдіктер тиесілі болды. Монастырьдің тіпті өзінің шарап сығу pressі болды, бірақ ол оны фюрестке оның өтініші бойынша берді. Келесі ғасырларда көптеген басқа монастырлар мен шіркеулер Каленбергердорфтағы жүзімдіктерге ие болды, соның ішінде Цветтл абатлығы, Лилиенфельд абатлығы, Кремсмунстер монастыры, Сент-Бернард монастыры және Сент-Доротея. Каленберг те қазылған; 1547 және 1618 жылдар аралығында бұл туралы құжаттық деректер бар. Алғашында тек кен туралы айтылса, кейін күміс табылғаны туралы айтылады. Алайда Каленбергтегі кен орындары өте аз, олар тез тозығып кетті. 1330 және 1339 жылдар аралығында Гундакер фон Тернберг, "Пфафф фон Каленберг" деп аталатын, Каленбергердорфтың приход пасторы (пастор) болды. Тернберг туралы анекдоттарды 15-ші ғасырда Филипп Франкфуртер өзінің "Депфайфен гешихт энд истори вом Каленберг" (Паршиялық діни қызметкердің тарихы және Каленберг тарихы) еңбегінде жазған. Каленбергердорф шіркеуі 1256 жылы алғаш рет жеке шіркеу ретінде тіркелген.

Орта ғасырдан бері Каленбергердорф

1529 жылы шіркеу Венаның бірінші қоршауында қираған. Кейін қайтадан қайтадан салынған. Дунай жағалауында орналасқандықтан, Каленбергердорф қатты су басудан зардап шекті. Алайда, 1901-03 жылдары Дунай каналына кіре берісте Кучелау портының құрылуы су тасқынынан тиімді қорғаныс жасады. Камалдолездер ерметі Каленберг төбесіндегі таратылғаннан кейін, бұл аймақ құрылыс үшін қолжетімді болды және 1784 жылы Жозеф II құрметіне Жозефсдорф деген атау берілген шағын елді мекен пайда болды. Дунай мен Леопольдсберг арасындағы тар аңғардың шетінде орналасқан Қаленбергердорф өзінің бастапқы сипатын сақтап қалды. Ауыл қазіргі Доблингтің басқа бөліктеріне қарағанда аз дамыды. Мүмкін, су тасқынынан кейін Каленбергердорф 18 ғасырда кеміген. 1795 жылы 24 үй болған, 1831 жылы тағы бес үй және барлығы 234 тұрғын. Сол кезден бастап 1890 жылға дейін Каленбергердорф 486 тұрғыны бар 52 үйге дейін өсті. 1892 жылы Каленбергердорф Вена қаласына қосылды. Леопольдсбергтің носе аймағы көршілері Сейверинг, Гринцинг, Обердёблинг, Унтердёблинг, Нусдорф және Хейлигенштадтпен бірге Доблинг округіне кірді, ал Каленбергердорфтың қалған бөлігі Клостернеубургке берілді.

Экономика

1800 жылы Каленбергердорфтың жартысын орман алып, ал екінші тоқсанды жүзімдіктер алып тұрды. Орхидеялар мен егістік жерлер 10 пайыздан кем емес. Алғашқыда бұл жерде жүзім өсіру басым болғанмен, 19 ғасырда бұл жерде сыра өндіру зауытын ашу жоспарланған. Алайда 1839 жылы жоспарлар мақұлданғаннан кейін, сыраның орнына этанол мен сірке суын өндірді. Өндірісі 1860 жылға дейін жалғасты. 1834 және 1870 жылдар аралығында Каленбергердорф қаласында қант зауыты да болған. Кучелаудағы порттың құрылуы Каленбергердорфқа пайда әкеледі деп күтілді, бірақ порт ешқашан Нусдорфтағы порттың беделін жеңе алмады. Ол Фреоденау портына кірмес бұрын қайықтар күтетін нүкте ретінде жобаланған және көптеген кіші кемелерге қызмет көрсету үшін жасалды. Ол тек ағаш кесу өнеркәсібі үшін ғана экономикалық маңызды болды, ал Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол ескі кемежайлар мен моторлы қайықтар үшін кемежайға айналды.