Кіріспе

Зальцбург (, ;) – Аустрия мемлекетінің астанасы, Аустриядағы қала.

Зальцбург – Аустриядағы төртінші ірі қала. 2020 жылы оның халқы 156 872 адамды құрады. Қала римдік Иувавум елді мекенінің орнында салынған. Зальцбург 696 жылы епископтық орын ретінде, ал 798 жылы архиепископтық резиденция ретінде құрылды. Оның негізгі табыс көздері – тұз өндіру, сауда және алтын кенін өндіру болды. Еуропадағы ең ірі ортағасырлық бекіністердің бірі – Хёэнзальцбург бекінісі 11 ғасырға дейін салынған. 17 ғасырда Зальцбург қарсы реформацияның орталығына айналды, көптеген монастырлар мен барокко стильіндегі шіркеулер салынды. Зальцбургтің тарихи орталығы (Альтштадт) барокко архитектурасымен әйгілі және Альп тауларынан солтүстікке қарай сақталған ең жақсы қала орталықтарының бірі болып табылады. Тарихи орталық 1996 жылы ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілді. Қалада үш университет және көптеген студенттер бар.

Этимология

"Сальцбург" атауы алғаш рет 8 ғасырдың соңында жазылған. Ол екі бөліктен құралған: біріншісі – "Salz", неміс тілінде "тұз" мағынасын береді, ал екіншісі – прото-батыс герман тілінен келген "*burg" сөзі, "қорған" деген мағынаны білдіреді, жаңа жоғары неміс тіліндегі "Burg" сөзінен (lit. "бекініс") ерекшеленеді.

Байырғы заман және Баварияның билігі орта ғасырларға дейін

Қала аумағы неолит дәуірінен бастап қазіргі күнге дейін үздіксіз қоныстанған. Ла Тене дәуірінде ол Норикум корольдігіндегі кельт Алумдарының әкімшілік орталығы болды. 15 жылы римдіктердің басып кіруінен кейін, Зальцбург төбелеріндегі түрлі елді мекендер ескі қала аумағында рим қаласы салынғаннан кейін тастап кетілді. Жаңа құрылған Municipium Claudium Juvavum рим муниципалитеті мәртебесіне ие болды және қазіргі рим провинциясының ең маңызды қалаларының біріне айналды. 488 жылы көші-қон дәуірінің басында Норикум провинциясы құлағанда, роман-кельт халқының бір бөлігі елде қалды. 6 ғасырда олар Баюварлардың билігіне қарады. Әулие Руперт туралы жазбалар 8 ғасырдағы әулиені қаланың жаңа өркендеуімен байланыстырады, шамамен 750 жылы Зальцбург епискобы Руперт Бавария герцогы Теодо II-ден римдік қаланың қалдықтарын және Ноннберг террасасындағы castrum superius (жоғарғы қамал) сыйлық ретінде алды. Оның міндеті – Баварияның шығысы мен оңтүстік-шығысына христиан дінін тарату болды. Руперт базилика орны іздеп, өзенді зерттеді және Ювавумды таңдады. Ол дін қызметкерлерін тағайындап, Пидинг иелігін өзіне қосты. Руперт қазіргі собор орнында Санкт-Петер шіркеуін салдырды және, мүмкін, оның туысы Эрентруде үшін Ноннбергте монастырь мен бенедикттік әйелдер монастырын құрды. Зальцбург епархиялық епископтың және архиепископтың ордасы болды. Францискан шіркеуі ең кеш дегенде 9 ғасырдың басынан бері бар болды. Мариенкирхе 1139 жылы салынды. «Тұз қамалы» деген мағына беретін неміс тіліндегі Зальцбург атауы алғаш рет 8 ғасырда Виллибальдтың Бавария епархияларын ұйымдастыру туралы есебінде қолданылды. Атау, 8 ғасырда Еуропа өзендеріндегі көптеген қауымдар мен қалалардағыдай, Сальцах өзенімен тұз тасымалдайтын баржалардан алынған. 1077 жылы архиепископ Гебхард римдік бекініс орнында қаланың бекінісі – Гогенсальцбург бекінісін салдырып, оны өз резиденциясы етті. Келесі ғасырларда ол едәуір кеңейтілді. Бұл жер Ноннберг маңында орналасқан римдік castrum superius орны емес. Тұз өндірісінің өркендеуі мен миссионерлік қызметтің кең ауқымының арқасында Зальцбург мемлекеті мен округтері Баварияда ықпал мен күш-қуатқа ие болды. 996 жылы Киелі Рим императоры Оттон III архиепископ Хартвигке нарық және монета соғу құқықтарын (сонымен қатар жол ақысы туралы заңды) жалға берді. Гогенсальцбург бекінісінің алғашқы бөлігі 1077 жылы салынды. Қалалық судья туралы алғашқы құжат 1120/30 жылдарға жатады. Сальцах өзенінің сол жағында собор, собордың солтүстік-батысында епископ резиденциясы, собор монастыры оңтүстік жағында, Санкт-Петер монастыры және Фрауэнгартен (1583 жылы таратылған бұрынғы әйелдер монастырының орнында) бар кең рухани аудан құрылды. 12 ғасырда ғана азаматтық қоныстар Гетрайдегассе, Абтсгассе (Зигмунд Хаффнер Гассе) және жағалау бойымен тарала бастады. 1280 жылдары қаланың алғашқы қорғаныс қабырғалары салынды. Қалалық заң туралы ең көне құжат 1287 жылға жатады.

Тәуелсіздік

Бавариядан тәуелсіздік 14 ғасырдың соңында қамтамасыз етілді. Зальцбург – Киелі Рим империясының князь-епископтығы болған Зальцбург архиепископтығының орталығы еді. Реформация қозғалысы күшейген кезде Зальцбург және оның төңірегіндегі шаруалар арасында көтерілістер болды. Қала неміс шаруалары соғысы кезінде оккупацияланды, ал архиепископ қауіпсіздік үшін бекініске қашуға мәжбүр болды. 1525 жылы үш ай бойы қоршауға алынды. Ақырында, жағдай басылды және қаланың тәуелсіздігі байлық пен гүлденуге алып келді, бұл 16-18 ғасырларда князь-архиепископтар Вольф Дитрих фон Райтенау, Маркус Ситтикус және Париз Лодрон басшылығымен толыққанды жетістікке жетті. 17 ғасырда итальяндық сәулетшілер (және барокко стилін оқыған австриялықтар) қала орталығын, сондай-ақ көптеген сарайларды қазіргі түрінде қайта жаңартты.

Діни қақтығыс

1731 жылы 31 қазанда 95 тезистің 214 жылдығына орай архиепископ граф Леопольд Антон фон Фирмиан барлық протестант азаматтарына католик емес сенімдерінен бас тартуды бұйырған Эмиграциялық патентке қол қойды. 21 475 азамат сенімдерінен бас тартудан бас тарды және Зальцбургтен қуылды. Олардың көпшілігі Пруссия королі Фридрих Вильгельм І-нің ұсынысын қабылдап, Германияның барлық аймақтарын басып өтіп, Шығыс Пруссиядағы жаңа үйлеріне жетті. Қалғандары Еуропадағы басқа протестант мемлекеттеріне және Америкадағы британдық колонияларға қоныс тепті.

Иллюминация

1772–1803 жылдары архиепископ Иероним Граф фон Коллоредо басшылығымен Зальцбург кешкі иллюминаттық ой-сананың орталығы болды. Коллоредо Моцартты жұмысқа алған маңызды тұлғалардың бірі ретінде танымал. Ол Моцартпен жиі дауласып, "Кетсін, маған ол керек емес!" деген сөздерімен оны қызметтен босатып жіберді. Моцарт 1781 жылы отбасымен бірге Зальцбургтен Венаға кетіп, әкесі Леопольд Коллоредомен жақын қарым-қатынаста болғандықтан қалып қойды.

Зальцбург сайлаушылары

1803 жылы архиепископтық император Наполеонмен діни биліктен алынып, секуляризацияланды; ол аумақты Тоскананың бұрынғы ұлы герцогы Фердинанд III-ке, Сальцбург курфюрстігі ретінде тапсырды.

Австрия мен Баварияның билігі

1805 жылы Зальцбург Берхтесгаден провизориясымен бірге Австрия империясына қосылды. 1809 жылы Ваграм шайқасындағы Австрияның жеңілісінен кейін Зальцбург аумағы Бавария Корольдігіне өтті. 1816 жылғы Мюнхен шартымен Вена конгресінен соң Зальцбург Австрияға қайтарылды, бірақ Рупертигау және Берхтесгаден Баварияда қалды. Зальцбург Сальцах провинциясына енгізілді, ал Зальцбург аймағы Линцтен басқарылды. 1850 жылы Зальцбург Австрия империясының тәждік жері – Зальцбург герцогтығының астанасы мәртебесіне ие болды. 1866 жылы қала Австрия-Мажарстанның құрамына, Австрия империясының тәждік жерінің астанасы ретінде кірді. Романтизм дәуіріне деген құштарлық туризмнің өркендеуіне себеп болды. 1892 жылы Хоэнзальцбург бекінісіне туристердің баруын жеңілдету үшін фуникулер орнатылды.

Бірінші республика

Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін және Австро-Венгрия империясының тарауынан соң, Зальцбург, Австро-Венгрияның бірінің астанасы ретінде, жаңа Германиялық Австрияның құрамына кірді. 1918 жылы ол Австрияның орталық бөліктеріндегі неміс тілінде сөйлейтін қалдық аумақтарды көрсететін болды. 1919 жылы Сен-Жермен-ан-Лай шартынан кейін оның орнына Бірінші Австрия Республикасы келді.

Нацистік Германияның аннексиясы

Аншлюс (Австрияның, оның ішінде Зальцбургтің нацистік Германияға оккупациялануы және қосылуы) 1938 жылғы 12 наурызда, Австрияның тәуелсіздігі бойынша жоспарланған референдумға бір күн бұрын болды. Неміс әскерлері қалаға кірді. Саяси қарсыластар, еврей азаматтары және басқа да азшылықтар кейіннен тұтқындалып, концлагерлерге жер аударылды. Синагог қиратылды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Германия Кеңес Одағына басып кіргеннен кейін қалада Кеңес Одағы және басқа жау елдерінен әскери тұтқындарды ұстау үшін бірнеше лагерьлер құрылды. Нацистік оккупация кезінде Зальцбургтың Максглан ауданында рома халқының лагері салынды. Бұл – жергілікті өнеркәсіпке құлдық еңбек күшін ұсынып тұрған Arbeitserziehungslager ("еңбек арқылы тәрбиелеу" лагері) еді. Ол сонымен қатар Zwischenlager (көшіру лагері) ретінде де жұмыс істеді, шығыс Еуропадағы неміс оккупациясы астындағы лагерьлерге немесе геттоларға депортацияланғанға дейін ромаларды уақытша ұстап тұрды. Сол кезде Зальцбургте Дахау концлагерінің бес қосалқы лагері орналасқан еді. Одақтас әскерлерінің бомбалауы салдарынан 7600 үй қирап, 550 тұрғын қаза тапты. Он бес әуе шабуылы қала ғимараттарының 46 пайызын, әсіресе Зальцбург теміржол станциясы маңындағы ғимараттарды қиратты. Қаланың көпірлері мен собордың күмбезі бұзылса да, барокко архитектурасының көп бөлігі сақталды. Осының нәтижесінде Зальцбург өз стиліндегі қалалардың сирек қалған үлгілерінің бірі болып табылады. 5 мамыр 1945 жылы американдық әскерлер қалаға кірді және ол Аустриядағы американдық оккупациялық аймақтың орталығына айналды. Зальцбургте бірнеше босқындар лагері құрылды, олардың ішінде Риденбург, Герцль (Франц Иосиф казармасы), Мюлльн лагері, Бейт Биалик, Бейт Трамплдор және Жаңа Палестина лагерьлері болды.

Бүгін

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Зальцбург федералды Зальцбург штатының (Ланд Зальцбург) астанасы болды. 1955 жылы Австрия демократиялық және тәуелсіз мемлекет ретінде қайта құрылып, мәңгілік бейтараптығын жариялағаннан кейін америкалықтар бұл аймақтан кетіп қалды. 1960 жылдары қала "Музыка дыбысы" отбасылық музыкалық фильмінің түсірілім алаңына айналды. 2006 жылдың 27 қаңтарында Вольфганг Амадей Моцарттың дүниеге келгеніне 250 жыл толуына орай, Зальцбургтің 35 шіркеуінің барлығы жергілікті уақыт бойынша сағат 20:00-ден кейін қоңырауларын соқты. Жыл бойына кең ауқымды мерекелік шаралар ұйымдастырылды. 2017 жылғы мәліметтер бойынша, Зальцбургтің жан басына шаққандағы ЖІӨ 46 100 евроны құрады, бұл Австрия мен көптеген еуропалық елдердегі орташа көрсеткіштен асып түседі.

География

Зальцбург Сальцах өзенінің жағасында, Альп тауларының солтүстік шекарасында орналасқан. Оның оңтүстігіндегі таулар солтүстіктегі төбелі жазықтармен қарама-қарсы келеді. Зальцбургқа ең жақын альпілік шыңы – 1972 метрлік Унтерсберг тауы, қала орталығынан көп алыс емес. "Ескі қала" деп аударылатын Алтштадт, барокко стиліндегі мұнаралар мен шіркеулермен және алып Хоэнзальцбург бекінісімен танылады. Бұл аймақты Мёнхсберг және Капуцинерберг есімді екі кішкентай төбе қоршап тұрады, олар қала ішінде жасыл кеңістіктер ұсынады. Зальцбург Мюнхеннен шамамен шығысқа қарай, Люблянадан (Словения) солтүстік-батысқа қарай және Венадан батысқа қарай орналасқан. Зальцбургтың географиялық ендігі Сиэтл қаласымен шамалас. Австрия-Германия шекарасына жақындығының арқасында, Зальцбург агломерациясы кейде ресми емес түрде Германияның іргелес аймақтарын, оның ішінде Фрейлассинг (1923 жылға дейін Зальцбургхофен деп аталған), Айнринг және Пидингті де қамтиды деп есептеледі.

Климат

Кёппен климаттық жіктелімі Зальцбургтің климатын ылғалды континенталды климат (Dfb) деп белгілейді. Дегенмен, ең суық айдың изотермиясын ескергенде, Зальцбургті маусымдар арасындағы айқын температуралық айырмашылығы бар төрт маусымдық теңіздік климат (Cfb) деп санауға болады. Альп тауларының солтүстік жиегінде орналасқандықтан, жауын-шашын мөлшері салыстырмалы түрде көп, әсіресе жаз айларында. Жергілікті диалектте бұл ұсақ жаңбырды "Шнурльреген" деп атайды. Қыс және көктем айларында, айқын фён желдері жиі соғып тұрады.

Тарих

1935 жылы Зальцбург көршілес муниципалитеттерді қосып алғанда, қаланың ресми халқы айтарлықтай өсті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін көптеген босқындар қалада жаңа баспана тапты. Соғыстан кейінгі оккупацияның американдық әскерлері үшін жаңа тұрғын үйлер салынды, олар кеткен соң босқындар да сол үйлерді пайдалана алды. 1950 жылға қарай Зальцбург 100 000 тұрғынға жетті, ал 2016 жылы 150 000 тұрғынға жетті.

Роман және готика

Роман және готикалық шіркеулер, монастырлар және ертедегі мәйітханалар ортағасырлық қалада ұзақ жылдар бойы басым болды. Виттельсбах архиепископы Конрадтың кафедралық соборы Альп тауларының солтүстігіндегі ең ірі базилика еді. Францискан шіркеуінің хоры, құрылысын Ханс фон Бургаузен бастап, Стефан Круменауэр аяқтады, Оңтүстік Германияның ең мәртебелі діни готикалық құрылыстарының бірі саналады. Готика дәуірінің соңында Ноннберг аббаттығы, Санкт-Петер аббаттығындағы Маргарет капелласы, Санкт-Георгий капелласы және Гогенсальцбург бекінісіндегі "Хогер-Стоктың" салтанатты залдары салынды.

Қайта өрлеу және барокко

Винченцо Скамоццидің ықпалымен ханзада архиепископ Вольф Дитрих фон Райтенау ортағасырлық қаланы кеш Ренессанстың сәулеттік идеалдарына сәйкес қайта жаңартуды бастады. Скамоццидің құрылысын жоспарлаған алып соборы архиепископтың құлағаннан кейін іске аспады. Сантино Солари жоспарлаған екінші собор Зальцбургтегі алғашқы ерте барокко шіркеуі болып салынды. Ол Оңтүстік Германия мен Австриядағы көптеген шіркеулерге үлгі қызмет етті. Маркус Ситтикус және Париж фон Лодрон Хельбрунн сарайы, ханзада архиепископтың резиденциясы, университет ғимараттары, бекіністер және тағы да көптеген ғимараттар сияқты ірі жобалармен қаланы қайта құруды жалғастырды. Джованни Антонио Дарья князь архиепископ Гвидо фон Тунның бұйрығымен тұрғын құдықтың құрылысын басқарды. Джованни Гаспар Зуккалли осы архиепископтың бұйрығымен қаланың оңтүстігінде Эрхард және Каетан шіркеулерін салды. Қаланың жаңа жоспары Иоганн Бернхард Фишер фон Эрлах жобалаған ғимараттармен аяқталды, оларды ханзада архиепископ Иоганн Эрнст фон Тун сыйға берді. Эрнст фон Тун дәуірінен кейін қаланың кеңеюі тоқтады, сондықтан Рококо стилінде салынған шіркеулер жоқ. Зигмунд фон Шраттенбах «Сигмундстор» және собор алаңындағы киелі Марияның мүсінін салуды жалғастырды. Бұрынғы «Фюрстерзбистум Зальцбургтің» (Архиепископтық) Жоғарғы Австрияға, Баварияға (Рупертигау) және Тирольге (Зиллертал Матрей) бөлінуімен қалалық дамуда ұзақ тұрақсыздық кезеңі басталды. Бұл дәуір промотеризм (Gründerzeit) кезеңі келгенше аяқталмады, ол қалалық дамуға жаңа серпіліс берді. Құрылысшылар династиясы Якоб Чекони мен Карл Фрайхерр фон Шварц осы дәуірде қаланың қалыптасуына зор үлес қосты.

Классикалық модернизм және соғыстан кейінгі модернизм

Зальцбургте классикалық модернизмнің, әсіресе соғыстан кейінгі модернизмнің ғимараттары жиі кездеседі. Мысалы, Захнвурцен үйі (Ескі қаланың оңтүстік-шығыс бөлігіндегі Линзергассе 22 үйі), "Лепи" (Леопольдскрондағы халықтық моншалар) (1964 жылы салынған) және 1957 жылы салынған Зальцбургтің конгресс орталығы, 2001 жылы жаңа ғимаратпен алмастырылды. Осы кезеңнің сәулетінің маңызды және танымал мысалы – 1960 жылы Клеменс Холцмейстердің ашқан Гроссес Фестспильхаусы.

Қазіргі заманғы сәулет

Зальцбургтің ескі қаласына ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұрасы мәртебесіне қауіп тудырмай, заманауи сәулет өнерін қосу қиын мәселе. Дегенмен, бірнеше жаңа құрылыстар салынды: барокко стиліндегі Мирабель бағындағы Моцартеум (архитекторы Роберт Рехнауэр), 2001 жылғы Конгресс үйі (архитектурасы: Freemasons), 2011 жылғы Унипарк Ноннталь (архитектурасы: Storch Ehlers Partners), 2001 жылғы "Макартстег" көпірі (архитектурасы: HALLE1) және Зальцбургтің ескі қаласының ортасындағы архитекторлар Кристина мен Хорст Лехнердің "Тұрғын үйі және студиясы" (2010 жылғы Зальцбург сәулет сыйлығының иегері). Ескі қаланың сыртында заманауи сәулет өнерінің басқа да мысалдары бар: ашық жасыл кеңістіктің шетінде салынған Ғылым факультетінің ғимараты (Universität Salzburg – архитекторы Вильгельм Хольцбауэр), Зальцбург әуежайындағы Ред Булл Хангар 7 (архитектурасы: Volkmar Burgstaller) блокты сәулеті, онда Дитрих Матешицтің Flying Bulls және Europark сауда орталығы орналасқан (архитектурасы: Massimiliano Fuksas).

Білім

Зальцбург – білім беру орталығы және үш университеттің, сондай-ақ бірнеше кәсіби колледждер мен гимназиялардың (жоғары мектептердің) үйі.

Оқиғалар

Зальцбург фестивалі – жыл сайын шілде және тамыз айларында көптеген қонақтарды тартатын әйгілі музыка және театр фестивалі. Әр жылғы Пасха мерекесі қарсаңында кішігірім Салцбург Пасха фестивалі ұйымдастырылады. Europrix мультимедиялық сыйлығы Зальцбург қаласында табыс етіледі. Electric Love фестивалі де Зальцбургте өтеді.

Көлік

Зальцбургтің бас теміржол станциясы кең ауқымды теміржол қатынастарымен қамтамасыз етілген, жиі шығыс-батыс бағытында Вена, Мюнхен, Инсбрук және Цюрих қалаларына пойыздар қатынайды, оның ішінде күнделікті жоғары жылдамдықты ICE қызметтері де бар. Солтүстік-оңтүстік теміржол қатынастары Венеция және Прага сияқты танымал бағыттарға да қызмет көрсетеді. Қала Альп таулары арқылы Италияға қарайтын пойыздың торабы болып табылады. Зальцбург әуежайы Франкфурт, Вена, Лондон, Роттердам, Амстердам, Брюссель, Дюссельдорф және Цюрих сияқты Еуропа қалаларына, сондай-ақ Гамбург, Эдинбург және Дублин қалаларына жоспарлы рейстерді жүзеге асырады. Бұдан өзге, көптеген чартерлік рейстер де бар. Қаланың орталық бөлігінде 20-дан астам желісі бар Зальцбург троллейбусы және автобус жүйесі бар, олар әр 10 минут сайын қызмет көрсетеді. Зальцбургте төрт желісі бар (S1, S2, S3, S11) S-Bahn жүйесі бар, пойыздар бас станциядан әр 30 минут сайын кетеді және бұл ÖBB желісінің бір бөлігі. S1 пригородтық желісі шамамен 25 минутта Оберндорфтағы әйгілі «Тыныштық түні» капелласына жетеді.

Танымал мәдениет

1960 жылдары Мария фон Трапптың неміс аншлюсінен қашып, аристократиялық отбасымен байланысқа түскен шынайы оқиғасына негізделген "Музыка дыбысы" фильмі Зальцбург қаласы мен Зальцбург штатында түсірілді. Қала "Индиана Джонс және соңғы крест жорығы" фильмінде Индиана Джонстың қала арқылы өтетін саяхатында қысқа ғана уақытқа картада көрінеді. Зальцбург – австриялық "Стокингер" қылмыстық сериалының және австриялық-неміс қылмыстық драмалық "Дер Пасс" телесериалының оқиға ортасы. 2010 жылғы "Knight & Day" фильмінде Зальцбург фильмнің көп бөлігі үшін фон ретінде пайдаланылды.

Тіл

Австриялық неміс тілі кеңінен қолданылады және Германияның стандартты нұсқасынан тек кейбір лексикалық айырмашылықтар мен грамматикалық ережелерде ғана өзгешеленеді. Зальцбург Аустро-Бавария диалектілерінің аймағына, атап айтқанда Орталық Баварияға жатады. Ол жастар мен егдеулердің барлығы арасында кеңінен таралған, бірақ Зальцбург университетінің лингвистика профессоры Ирмгард Кайзер мен Ханнес Шейц соңғы жылдары қалада диалект сөйлейтін адамдардың саны азайғанын байқады. Мектеп оқушыларының көбі стандартты неміс тілінде сөйлейтін болса да, Шейц мұны ата-ананың ықпалынан гөрі, бұқаралық ақпарат құралдарын қабылдаумен байланысты деп санайды.

Футбол

Бұрынғы "СВ Австрия Зальцбург" 1994 жылы УЕФА кубогының финалына өтті. 2005 жылдың 6 сәуірінде Red Bull клубты сатып алып, оның атын "ФК Ред Булл Зальцбург" деп өзгертті. "Ред Булл Зальцбургтың" үй стадионы – Зальцбург агломерациясының шетінде орналасқан Валс-Зиценхайм стадионы, ол 2008 жылғы Еуропа чемпионатының өткізілген жерлерінің бірі болды. "ФК Ред Булл Зальцбург" Австрия Бундеслигасында ойнайды. Red Bull "СВ Австрия Зальцбургты" сатып алып, атауын және команда түстерін өзгерткеннен кейін, клубтың бірқатар жанкүйерлері клубтың дәстүрлерін сақтау үшін бұрынғы атаумен және түстермен жаңа клуб құруға шешім қабылдады. Жаңадан құрылған "СВ Австрия Зальцбург" 2005 жылы құрылды және бір кезде Бундеслигадан бір деңгей төмен тұратын Erste Liga-да ойнады. Дегенмен, соңғы жылдары олар Австрияның екінші лигасына қайта көтерілуге күш жіберді және 2019 жылдан бері Австрия футбол федерациясының үшінші лигасы – Regionalliga Salzburg турнирінде бақ сынап жатыр.

Мұз хоккейі

Red Bull сонымен қатар жергілікті шайбалы хоккей командасы EC Salzburg Red Bulls-қа демеушілік етеді. Команда Эрсте Банк хоккей лигасында ойнайды, бұл лига Австрияда орналасқан және Австрия, Венгрия, Словения, Хорватия, Италия елдерінің ең үздік командалары мен бір чех командасынан тұрады.

Басқа спорт түрлері

Зальцбург 2010 және 2014 жылғы Қысқы Олимпиадаға түсуге үміткер болды, бірақ Ванкувер және Сочидан жеңіліс тапты.